Stafrænt bruðl í borg biðlistanna! Einar Sveinbjörn Guðmundsson og Kolbrún Baldursdóttir skrifa 2. maí 2022 12:01 Í Reykjavík hafa biðlistar af öllu tagi ekki gert annað en að lengjast í tíð núverandi meirihluta. Einu gildir hvert litið er. Nú bíða um 1.900 börn eftir þjónustu m.a. sálfræðinga og talmeinafræðinga hjá Skólaþjónustu. Það kallast ófremdarástand. Biðlistar eftir þjónustu verða til vegna skorts á skipulagi og forgangsröðun, sem hefur verið eitt helsta einkenni meirihlutans í borgarstjórn Reykjavíkur. Flokkur fólksins hefur mótmælt þessum biðlistum harðlega, ekki síst þar sem þeir bitna hart á börnum, enda getur bið eftir nauðsynlegri þjónustu haft alvarlegar afleiðingar og jafnvel kostað líf. Sem dæmi um skilningsleysi borgaryfirvalda hafa aðeins 140 milljónir króna verið settar í að fjölga fagfólki hjá Skólaþjónustu á meðan milljörðum af skattfé borgarbúa er mokað í verkefni sem fá falleinkunn og skila borgarbúum engum ávinningi. Að leika sér með skattfé borgarbúa Fyrir þremur árum var tekin sú ákvörðun að ráðast í stafræna umbreytingu hjá Reykjavíkurborg. Ekki veitti af þar sem upplýsinga- og þjónustukerfi borgarinnar voru sum hver í lamasessi. Stafrænar lausnir eru framtíðin, um það er ekki deilt. Ákveðið var í þessu skyni að veita þjónustu- og nýsköpunarsviði borgarinnar 10 milljarða króna fjárheimild til þriggja ára. Milljarðarnir eru nú reyndar orðnir 13 og enn sér ekki fyrir endann á mörgu því sem lofað hefur verið í kynningum sviðsins undanfarin ár. Flokkur fólksins hefur í rúmt ár mótmælt harðlega hvernig sviðið hefur farið af lausung með það fjármagn sem því hefur verið úthlutað. Vinnubrögðin eru algerlega óásættanleg miðað við nútímakröfur um skilvirkni og árangursstjórnun. Það nær engri átt að bruðlað sé með stóran hluta af þessu fjármagni í alls kyns leikaraskap. Í stað þess að setja þær stafrænu lausnir sem liðka fyrir t.d. umsóknarferlum strax í forgang og hefja samvinnu við Stafrænt Ísland frá upphafi, hefur stór hluti þessa fjármagns farið í að belgja út sviðið sjálft, borgarbúum að engu gagni. Á þjónustu- og nýsköpunarsviði hefur hver skrifstofan á fætur annarri verið sett á laggirnar og fjöldi fólks úr einkageiranum verið ráðinn þar til starfa, m.a. millistjórnendur. Búið er að eyða miklum fjármunum í að halda úti tilraunateymum og rannsóknum sem miða að því að uppgötva stafrænar lausnir sem langflestar eru þegar til og komnar í notkun annars staðar. Með öðrum orðum er verið að hamast við að finna upp hjólið. Dæmi um þetta eru rafrænar undirskriftir sem nú þegar hafa verið innleiddar í smáum sem stórum fyrirtækjum og stofnunum. Það hefur tekið þrjú ár að innleiða nýtt skjalastjórnunarkerfi Reykjavíkurborgar sem enn er ekki komið í fulla notkun. Sama má segja um ýmsa rafræna þjónustu eins og að einfalda umsóknarferli um leikskólapláss. Enn beðið eftir nauðsynlegum rafrænum lausnum Enn hefur ekki tekist að uppfæra vef Reykjavíkurborgar þannig að hann virki sem skyldi. Nýr vefur hefur takmarkaða virkni og fólki er vísað ítrekað á þann gamla þegar á reynir að finna gagnlegar upplýsingar. Dæmi um kolranga forgangsröðun er að ómældum tíma og fjármunum hefur verið eytt í uppgötvun, þróun og uppfærslur á lausnum eins og sorphirðu- og viðburðadagatölum sem hvort tveggja var áður fyrir hendi í einfaldari mynd. Bruðlað með fjármagnið á meðan börnin bíða Það er sárt að horfa upp á vinnubrögð af þessu tagi fyrir flokk eins og Flokk fólksins sem hefur barist fyrir því að börn fái þá þjónustu sem þau þarfnast, að fátækt og efnalítið fólk fái þak yfir höfuðið og mat á diskinn sinn. Flokkur fólksins er ekki einn um þá gagnrýni á hvernig farið hefur verið með þessa 13 milljarða króna sem eiga eftir að verða mun fleiri þegar fram líða stundir. Samtök iðnaðarins hafa einnig gagnrýnt þetta opinberlega ásamt fleirum sem þekkingu hafa á þessum málum. Stafræn þróun hjá Reykjavíkurborg snerist nefnilega upp í stafræna sóun. Nálgun Stafræna Íslands er einmitt dæmi um viðurkennd vinnubrögð og hefur Stafrænt Ísland verið í fararbroddi varðandi innleiðingu stafrænna þjónustulausna fyrir almenning í landinu í samstarfi með reyndum hugbúnaðarfyrirtækjum á markaði. Mun hagkvæmara og viturlegra hefði verið að fara að dæmi annarra sveitarfélaga og ganga strax til liðs við Stafræna Ísland í stað þess að eyða ómældu fjármagni í að finna upp hjólið. Ábyrgðin er að öllu leyti borgarstjóra sem er framkvæmdastjórinn en einnig samstarfsflokka hans í meirihlutanum. Flokkur fólksins hefur vakið athygli Innri endurskoðunar Reykjavíkurborgar á þessu alvarlega máli og hefur hún í framhaldi ákveðið að gera úttekt á starfsemi þjónustu- og nýsköpunarsviðs á næsta ári. Fólkið fyrst – svo allt hitt! Einar Sveinbjörn Guðmundsson, kerfisfræðingur, skipar 3. sæti á framboðslista Flokks fólksins í komandi borgarstjórnarkosningum.Kolbrún Baldursdóttir, oddviti Flokks fólksins, skipar 1. sæti á framboðslista Flokks fólksins í komandi borgarstjórnarkosningum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun: Kosningar 2022 Flokkur fólksins Sveitarstjórnarkosningar 2022 Reykjavík Einar Sveinbjörn Guðmundsson Mest lesið ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Líf með tilgang og gleði, þrátt fyrir heilabilun Elísa Arnars Ólafsdóttir Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir Skoðun Auglýst eftir málsvara Suðurkjördæmis Jón Bjarnason Skoðun Í árlegum skugga PISA Benedikt Sigurðarson Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Skoðun Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Skoðun Í árlegum skugga PISA Benedikt Sigurðarson skrifar Skoðun Við tölum mikið um geðheilsu en hvað með vinnuumhverfið? Íris Helga Gígju Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar hjátrúin tekur völdin Ásmundur Gunnarsson skrifar Skoðun Utanríkisráðherra hefur ekki slíkan rétt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Breytum ekki bara einkunnakvarðanum – bætum námsmatið Sævar Þór Helgason skrifar Skoðun Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Friðarsúlan er langt frá því að vera friðartákn fyrir náttúruna Kristján Kristjánsson skrifar Skoðun Mikilvægi samstarfs á norðurslóðum Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar Skoðun Auglýst eftir málsvara Suðurkjördæmis Jón Bjarnason skrifar Sjá meira
Í Reykjavík hafa biðlistar af öllu tagi ekki gert annað en að lengjast í tíð núverandi meirihluta. Einu gildir hvert litið er. Nú bíða um 1.900 börn eftir þjónustu m.a. sálfræðinga og talmeinafræðinga hjá Skólaþjónustu. Það kallast ófremdarástand. Biðlistar eftir þjónustu verða til vegna skorts á skipulagi og forgangsröðun, sem hefur verið eitt helsta einkenni meirihlutans í borgarstjórn Reykjavíkur. Flokkur fólksins hefur mótmælt þessum biðlistum harðlega, ekki síst þar sem þeir bitna hart á börnum, enda getur bið eftir nauðsynlegri þjónustu haft alvarlegar afleiðingar og jafnvel kostað líf. Sem dæmi um skilningsleysi borgaryfirvalda hafa aðeins 140 milljónir króna verið settar í að fjölga fagfólki hjá Skólaþjónustu á meðan milljörðum af skattfé borgarbúa er mokað í verkefni sem fá falleinkunn og skila borgarbúum engum ávinningi. Að leika sér með skattfé borgarbúa Fyrir þremur árum var tekin sú ákvörðun að ráðast í stafræna umbreytingu hjá Reykjavíkurborg. Ekki veitti af þar sem upplýsinga- og þjónustukerfi borgarinnar voru sum hver í lamasessi. Stafrænar lausnir eru framtíðin, um það er ekki deilt. Ákveðið var í þessu skyni að veita þjónustu- og nýsköpunarsviði borgarinnar 10 milljarða króna fjárheimild til þriggja ára. Milljarðarnir eru nú reyndar orðnir 13 og enn sér ekki fyrir endann á mörgu því sem lofað hefur verið í kynningum sviðsins undanfarin ár. Flokkur fólksins hefur í rúmt ár mótmælt harðlega hvernig sviðið hefur farið af lausung með það fjármagn sem því hefur verið úthlutað. Vinnubrögðin eru algerlega óásættanleg miðað við nútímakröfur um skilvirkni og árangursstjórnun. Það nær engri átt að bruðlað sé með stóran hluta af þessu fjármagni í alls kyns leikaraskap. Í stað þess að setja þær stafrænu lausnir sem liðka fyrir t.d. umsóknarferlum strax í forgang og hefja samvinnu við Stafrænt Ísland frá upphafi, hefur stór hluti þessa fjármagns farið í að belgja út sviðið sjálft, borgarbúum að engu gagni. Á þjónustu- og nýsköpunarsviði hefur hver skrifstofan á fætur annarri verið sett á laggirnar og fjöldi fólks úr einkageiranum verið ráðinn þar til starfa, m.a. millistjórnendur. Búið er að eyða miklum fjármunum í að halda úti tilraunateymum og rannsóknum sem miða að því að uppgötva stafrænar lausnir sem langflestar eru þegar til og komnar í notkun annars staðar. Með öðrum orðum er verið að hamast við að finna upp hjólið. Dæmi um þetta eru rafrænar undirskriftir sem nú þegar hafa verið innleiddar í smáum sem stórum fyrirtækjum og stofnunum. Það hefur tekið þrjú ár að innleiða nýtt skjalastjórnunarkerfi Reykjavíkurborgar sem enn er ekki komið í fulla notkun. Sama má segja um ýmsa rafræna þjónustu eins og að einfalda umsóknarferli um leikskólapláss. Enn beðið eftir nauðsynlegum rafrænum lausnum Enn hefur ekki tekist að uppfæra vef Reykjavíkurborgar þannig að hann virki sem skyldi. Nýr vefur hefur takmarkaða virkni og fólki er vísað ítrekað á þann gamla þegar á reynir að finna gagnlegar upplýsingar. Dæmi um kolranga forgangsröðun er að ómældum tíma og fjármunum hefur verið eytt í uppgötvun, þróun og uppfærslur á lausnum eins og sorphirðu- og viðburðadagatölum sem hvort tveggja var áður fyrir hendi í einfaldari mynd. Bruðlað með fjármagnið á meðan börnin bíða Það er sárt að horfa upp á vinnubrögð af þessu tagi fyrir flokk eins og Flokk fólksins sem hefur barist fyrir því að börn fái þá þjónustu sem þau þarfnast, að fátækt og efnalítið fólk fái þak yfir höfuðið og mat á diskinn sinn. Flokkur fólksins er ekki einn um þá gagnrýni á hvernig farið hefur verið með þessa 13 milljarða króna sem eiga eftir að verða mun fleiri þegar fram líða stundir. Samtök iðnaðarins hafa einnig gagnrýnt þetta opinberlega ásamt fleirum sem þekkingu hafa á þessum málum. Stafræn þróun hjá Reykjavíkurborg snerist nefnilega upp í stafræna sóun. Nálgun Stafræna Íslands er einmitt dæmi um viðurkennd vinnubrögð og hefur Stafrænt Ísland verið í fararbroddi varðandi innleiðingu stafrænna þjónustulausna fyrir almenning í landinu í samstarfi með reyndum hugbúnaðarfyrirtækjum á markaði. Mun hagkvæmara og viturlegra hefði verið að fara að dæmi annarra sveitarfélaga og ganga strax til liðs við Stafræna Ísland í stað þess að eyða ómældu fjármagni í að finna upp hjólið. Ábyrgðin er að öllu leyti borgarstjóra sem er framkvæmdastjórinn en einnig samstarfsflokka hans í meirihlutanum. Flokkur fólksins hefur vakið athygli Innri endurskoðunar Reykjavíkurborgar á þessu alvarlega máli og hefur hún í framhaldi ákveðið að gera úttekt á starfsemi þjónustu- og nýsköpunarsviðs á næsta ári. Fólkið fyrst – svo allt hitt! Einar Sveinbjörn Guðmundsson, kerfisfræðingur, skipar 3. sæti á framboðslista Flokks fólksins í komandi borgarstjórnarkosningum.Kolbrún Baldursdóttir, oddviti Flokks fólksins, skipar 1. sæti á framboðslista Flokks fólksins í komandi borgarstjórnarkosningum.
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
Skoðun Við tölum mikið um geðheilsu en hvað með vinnuumhverfið? Íris Helga Gígju Baldursdóttir skrifar
Skoðun Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun