Enginn á að standa einn Joanna (Asia) Mrowiec skrifar 14. maí 2026 17:20 Það er stórt skref að flytja til nýs lands. Fyrstu mánuðirnir geta verið eins og fullt starf til viðbótar við nýja vinnu. Jafnvel fólk með mikla menntun og reynslu stendur oft frammi fyrir því að vita ekki hvert á að leita. Hvar á að skrá lögheimili? Hvernig fær maður kennitölu? Hvernig skráir maður börn í skóla eða tómstundir? Hvernig virkar heilbrigðiskerfið? Spurningarnar eru margar og upphafið getur verið erfitt. Þess vegna skiptir miklu máli að sveitarfélagið sé til staðar og veiti stuðning. Enginn á að þurfa að standa einn í nýju samfélagi. Frá fyrsta degi þurfa nýir íbúar að finna að þeir séu velkomnir, öruggir og upplýstir. Aðgengi að upplýsingum og góð þjónusta eru grunnurinn að farsælli aðlögun. Góð aðlögun er hagur allra. Þegar fólk þekkir réttindi sín, skyldur og möguleika er það betur í stakk búið til að taka þátt í samfélaginu, leysa úr sínum málum og byggja upp framtíð fyrir sig og fjölskyldu sína. Fólk sem finnur til tengingar við samfélagið er líklegra til að setjast hér að til framtíðar, læra íslensku og taka virkan þátt í samfélagslífinu. Þegar ég flutti til Íslands og síðar til Fjarðabyggðar fyrir átta árum voru engin verkefni eða úrræði sem studdu innflytjendur við að aðlagast samfélaginu. Ég hef þó heyrt af slíkum verkefnum frá fyrri árum og veit hversu miklu máli þau geta skipt. Það hefði skipt mig miklu máli að hafa slíkan stuðning þegar ég var að byrja nýtt líf í nýju landi. Sú reynsla hefur mótað sýn mína á það hvað sveitarfélagið getur — og á — að gera betur. Mér tókst að læra tungumálið, kynnast menningunni og aðlagast samfélaginu vel. En allir eiga að hafa sama tækifæri til þess. Ég trúi því að flestir vilji leggja sitt af mörkum og taka virkan þátt í samfélaginu ef þeim eru gefin raunveruleg tækifæri. Við þurfum að skapa samfélag þar sem allir geta tekið þátt. Nýlega ræddi ég við Íslending í sundlauginni sem hafði áhyggjur af því að margir erlendir íbúar væru félagslega einangraðir. Þetta á líka við um börn af erlendum uppruna. Þátttaka í íþróttum og tómstundum er ein besta leiðin til að eignast vini, byggja upp sjálfstraust og finna til þess að maður tilheyri samfélaginu. Íslenskukennsla gegnir lykilhlutverki í þessu ferli. Tungumálið er lykillinn að samfélaginu og menningunni. Kennslan þarf að vera aðgengileg öllum og skipulögð þannig að hún henti raunveruleika vinnandi fólks og fjölskyldna. Á síðasta ári var fjölmenningarráð fjármagnað af sveitarfélaginu. Það var mikilvægt fyrsta skref. En án skýrs hlutverks, ábyrgðar og markmiða hefur ráðið því miður ekki náð að skila þeim árangri sem vonast var eftir. Við þurfum að tryggja að ráðið hafi skýrt hlutverk og þau verkfæri sem þarf til að gera raunverulegan mun. Samfylkingin er eini stjórnmálaflokkurinn í Fjarðabyggð sem hefur sett málefni íbúa af erlendum uppruna skýrt á dagskrá og inn í sína stefnu. Við trúum því að fjölbreytileiki styrki samfélagið okkar og að allir eigi að fá tækifæri til að blómstra og taka þátt. Tryggjum að enginn standi einn. Höfundur er í 12. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir Skoðun Einungis tvö kyn Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Aðförin gegn landsbyggðinni Fjóla St. Kristinsdóttir Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Orð eru ekki heldur stefna – opið bréf til bæjarstjóra Ölfuss Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Aðeins annar hluti jöfnunnar er ekki nóg Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Einungis tvö kyn Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Hvernig viljum við eldast? Janus Guðlaugsson skrifar Skoðun Þekkingin hefur aukist en hvað með þjónustuna? Hanna Birna Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Læsisáætlun án bóka Álfhildur Leifsdóttir,Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Það er kominn tími á löggjöf um dánaraðstoð á Íslandi Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðförin gegn landsbyggðinni Fjóla St. Kristinsdóttir skrifar Skoðun Protocol 35: Could Iceland be right after all? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Nei nú stækkar nefið þitt Gosi.. sönn frásögn Sonja Lind Eyglóardóttir skrifar Skoðun Við getum ekki mælt okkur út úr vandanum Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Loftbrúin er fjárfesting í landsbyggðunum Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum og ábyrgð ríkisins Salvör Nordal skrifar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Sjá meira
Það er stórt skref að flytja til nýs lands. Fyrstu mánuðirnir geta verið eins og fullt starf til viðbótar við nýja vinnu. Jafnvel fólk með mikla menntun og reynslu stendur oft frammi fyrir því að vita ekki hvert á að leita. Hvar á að skrá lögheimili? Hvernig fær maður kennitölu? Hvernig skráir maður börn í skóla eða tómstundir? Hvernig virkar heilbrigðiskerfið? Spurningarnar eru margar og upphafið getur verið erfitt. Þess vegna skiptir miklu máli að sveitarfélagið sé til staðar og veiti stuðning. Enginn á að þurfa að standa einn í nýju samfélagi. Frá fyrsta degi þurfa nýir íbúar að finna að þeir séu velkomnir, öruggir og upplýstir. Aðgengi að upplýsingum og góð þjónusta eru grunnurinn að farsælli aðlögun. Góð aðlögun er hagur allra. Þegar fólk þekkir réttindi sín, skyldur og möguleika er það betur í stakk búið til að taka þátt í samfélaginu, leysa úr sínum málum og byggja upp framtíð fyrir sig og fjölskyldu sína. Fólk sem finnur til tengingar við samfélagið er líklegra til að setjast hér að til framtíðar, læra íslensku og taka virkan þátt í samfélagslífinu. Þegar ég flutti til Íslands og síðar til Fjarðabyggðar fyrir átta árum voru engin verkefni eða úrræði sem studdu innflytjendur við að aðlagast samfélaginu. Ég hef þó heyrt af slíkum verkefnum frá fyrri árum og veit hversu miklu máli þau geta skipt. Það hefði skipt mig miklu máli að hafa slíkan stuðning þegar ég var að byrja nýtt líf í nýju landi. Sú reynsla hefur mótað sýn mína á það hvað sveitarfélagið getur — og á — að gera betur. Mér tókst að læra tungumálið, kynnast menningunni og aðlagast samfélaginu vel. En allir eiga að hafa sama tækifæri til þess. Ég trúi því að flestir vilji leggja sitt af mörkum og taka virkan þátt í samfélaginu ef þeim eru gefin raunveruleg tækifæri. Við þurfum að skapa samfélag þar sem allir geta tekið þátt. Nýlega ræddi ég við Íslending í sundlauginni sem hafði áhyggjur af því að margir erlendir íbúar væru félagslega einangraðir. Þetta á líka við um börn af erlendum uppruna. Þátttaka í íþróttum og tómstundum er ein besta leiðin til að eignast vini, byggja upp sjálfstraust og finna til þess að maður tilheyri samfélaginu. Íslenskukennsla gegnir lykilhlutverki í þessu ferli. Tungumálið er lykillinn að samfélaginu og menningunni. Kennslan þarf að vera aðgengileg öllum og skipulögð þannig að hún henti raunveruleika vinnandi fólks og fjölskyldna. Á síðasta ári var fjölmenningarráð fjármagnað af sveitarfélaginu. Það var mikilvægt fyrsta skref. En án skýrs hlutverks, ábyrgðar og markmiða hefur ráðið því miður ekki náð að skila þeim árangri sem vonast var eftir. Við þurfum að tryggja að ráðið hafi skýrt hlutverk og þau verkfæri sem þarf til að gera raunverulegan mun. Samfylkingin er eini stjórnmálaflokkurinn í Fjarðabyggð sem hefur sett málefni íbúa af erlendum uppruna skýrt á dagskrá og inn í sína stefnu. Við trúum því að fjölbreytileiki styrki samfélagið okkar og að allir eigi að fá tækifæri til að blómstra og taka þátt. Tryggjum að enginn standi einn. Höfundur er í 12. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð
Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun
Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun