What sort of country do we want to become? Ian McDonald skrifar 11. maí 2023 07:31 The Icelandic government has undergone a shift in priorities over the past few years. Not too long ago, the welfare and wellbeing of its people were seen as an utmost priority, and everything else existed in order to facilitate that wellbeing. Today, tourists and specifically the money they bring, are valued far more than the lives and livelihood of the people who call Iceland home, and furthermore those people now exist mostly to facilitate the wellbeing and comfort of those wealthy tourists. The government likes to claim that the vast amounts of money brought in by tourism will naturally trickle down and wash over the population, bringing prosperity to all it touches. This might be a reality in a fair and just system, or one where the biggest industries are not owned by a tiny handful of people and their families. In that reality, the riches only get concentrated in a few hands and then squirreled away offshore to avoid scrutiny from the tax office. The end result of this kind of a system is for Iceland to end up as a place just like Monaco. One which is hugely expensive, and where the vast majority of jobs are in the service industry, whose workers cannot even afford to live in the cities which they work, serving the rich who travel there. In these kind of places, the government does not care about high prices for food, housing or transportation because they know that the visiting tourists are happy to pay a premium for the privilege of visiting. Therefore there is no incentive to lower costs. Lower prices mean lower profits. Conversely, the workers are forced to pay these extortionate prices because they have no other choice. They are trapped in a system where they spend their entire paycheck just to survive. If the Icelandic government wants to live up to its well-polished, massaged image of equality and a high standard of living, which it likes to portray to the rest of the world, they must state clearly that the people who live here are prioritized more highly than tourist dollars, and to act accordingly. We live in one of the wealthiest countries in the world. The GDP of Iceland in 2022 was almost 7 percent, which equates to around 25 billion dollars. There is no reason for people to not be able to afford to survive. No excuses. The author is a member of Efling Union. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kjaramál Kjaraviðræður 2022-23 Ian McDonald Mest lesið Ég er ekki tilbúin að stökkva Agla Þyri Kristjánsdóttir Skoðun Sjáðu þig - Hvers vegna skiptir máli að krabbamein greinist snemma? Nanna Margrét Kristinsdóttir Skoðun Lífið í Grindavík í dag – þakklæti, óvissa og trú á framtíðina Dagmar Valsdóttir Skoðun Barn fyrir bíl Albína Pálsdóttir,Anna Margrét Ásbjarnardóttir,Brynhildur Bolladóttir,Geir Finnsson,Gísli Marteinn Baldursson,Halldóra Þórsdóttir,Hrafnhildur Ingibjargardóttir Hallsdóttir,Kjartan Sveinn Guðmundsson,Rán Flygenring,Sveinn Þórhallsson ,Viktor Lorange Skoðun Norrænt sambandsríki – næsta skref! Hrannar Björn Arnarsson Skoðun Spilin sem enginn vill fá Sigríður Eva Þorsteinsdóttir Skoðun Ekkert leyniletur heldur íslenskt ritmál – Punktaletur á að vera sjálfsagður hlutur Hjalti Sigurðsson Skoðun Hugsum fram í tímann Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Flokkur fólksins klippir á bremsur unga fólksins Óðinn Freyr Baldursson Skoðun Líf með tilgang og gleði, þrátt fyrir heilabilun Elísa Arnars Ólafsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Betri (umferðar) borg fyrir börn Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Líf með tilgang og gleði, þrátt fyrir heilabilun Elísa Arnars Ólafsdóttir skrifar Skoðun Hvað viðheldur ójöfnuði milli kynslóða á Íslandi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Tökum stjórn á framtíðinni Arnaldur Grétarsson skrifar Skoðun Sjáðu þig - Hvers vegna skiptir máli að krabbamein greinist snemma? Nanna Margrét Kristinsdóttir skrifar Skoðun Er mikið umframboð á fasteignamarkaði? Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Spilin sem enginn vill fá Sigríður Eva Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Ég er ekki tilbúin að stökkva Agla Þyri Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Viðreisn vill raunverulegar forvarnir gegn nikótínneyslu ungmenna Sandra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Vöruverðið á vegum úti Benedikt S. Benediktsson skrifar Skoðun Lífið í Grindavík í dag – þakklæti, óvissa og trú á framtíðina Dagmar Valsdóttir skrifar Skoðun Hugsum fram í tímann Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Nýsköpun er besta byggðastefnan Lilja Björg Ágústsdóttir skrifar Skoðun Til hamingju... með hvað? Einar Jóhannes Guðnason skrifar Skoðun Tíminn sem tapast þegar næringin fylgir ekki æfingaálaginu Lilja Guðmundsdóttir ,Arnar Sölvi Arnmundsson skrifar Skoðun Ekkert leyniletur heldur íslenskt ritmál – Punktaletur á að vera sjálfsagður hlutur Hjalti Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað kemur ESB málinu við? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Barn fyrir bíl Albína Pálsdóttir,Anna Margrét Ásbjarnardóttir,Brynhildur Bolladóttir,Geir Finnsson,Gísli Marteinn Baldursson,Halldóra Þórsdóttir,Hrafnhildur Ingibjargardóttir Hallsdóttir,Kjartan Sveinn Guðmundsson,Rán Flygenring,Sveinn Þórhallsson ,Viktor Lorange skrifar Skoðun Flokkur fólksins klippir á bremsur unga fólksins Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Tilvistarkreppa borðstofunnar Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Af hverju ekki hún? Thelma Kristín Kvaran skrifar Skoðun Norrænt sambandsríki – næsta skref! Hrannar Björn Arnarsson skrifar Skoðun Hvers vegna eru niðurstöður PISA leyndarmál? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Ekki er allt gull sem glóir Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Verðmætin verða ekki til af sjálfu sér Hafdís Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um tillögurnar? Ragnhildur Jónsdóttir skrifar Skoðun Spyrjið okkur hvað við sjáum á TikTok Lena Amirsdóttir Mulamuhic skrifar Skoðun Erum við að borða það sem við höldum að við séum að borða? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Lyf eru fjárfesting í fólki og framtíðinni Erla Sigríður Skarphéðinsdóttir skrifar Skoðun Mikilvæg niðurstaða fyrir launafólk Finnbjörn A. Hermannsson skrifar Sjá meira
The Icelandic government has undergone a shift in priorities over the past few years. Not too long ago, the welfare and wellbeing of its people were seen as an utmost priority, and everything else existed in order to facilitate that wellbeing. Today, tourists and specifically the money they bring, are valued far more than the lives and livelihood of the people who call Iceland home, and furthermore those people now exist mostly to facilitate the wellbeing and comfort of those wealthy tourists. The government likes to claim that the vast amounts of money brought in by tourism will naturally trickle down and wash over the population, bringing prosperity to all it touches. This might be a reality in a fair and just system, or one where the biggest industries are not owned by a tiny handful of people and their families. In that reality, the riches only get concentrated in a few hands and then squirreled away offshore to avoid scrutiny from the tax office. The end result of this kind of a system is for Iceland to end up as a place just like Monaco. One which is hugely expensive, and where the vast majority of jobs are in the service industry, whose workers cannot even afford to live in the cities which they work, serving the rich who travel there. In these kind of places, the government does not care about high prices for food, housing or transportation because they know that the visiting tourists are happy to pay a premium for the privilege of visiting. Therefore there is no incentive to lower costs. Lower prices mean lower profits. Conversely, the workers are forced to pay these extortionate prices because they have no other choice. They are trapped in a system where they spend their entire paycheck just to survive. If the Icelandic government wants to live up to its well-polished, massaged image of equality and a high standard of living, which it likes to portray to the rest of the world, they must state clearly that the people who live here are prioritized more highly than tourist dollars, and to act accordingly. We live in one of the wealthiest countries in the world. The GDP of Iceland in 2022 was almost 7 percent, which equates to around 25 billion dollars. There is no reason for people to not be able to afford to survive. No excuses. The author is a member of Efling Union.
Sjáðu þig - Hvers vegna skiptir máli að krabbamein greinist snemma? Nanna Margrét Kristinsdóttir Skoðun
Barn fyrir bíl Albína Pálsdóttir,Anna Margrét Ásbjarnardóttir,Brynhildur Bolladóttir,Geir Finnsson,Gísli Marteinn Baldursson,Halldóra Þórsdóttir,Hrafnhildur Ingibjargardóttir Hallsdóttir,Kjartan Sveinn Guðmundsson,Rán Flygenring,Sveinn Þórhallsson ,Viktor Lorange Skoðun
Ekkert leyniletur heldur íslenskt ritmál – Punktaletur á að vera sjálfsagður hlutur Hjalti Sigurðsson Skoðun
Skoðun Sjáðu þig - Hvers vegna skiptir máli að krabbamein greinist snemma? Nanna Margrét Kristinsdóttir skrifar
Skoðun Viðreisn vill raunverulegar forvarnir gegn nikótínneyslu ungmenna Sandra Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Tíminn sem tapast þegar næringin fylgir ekki æfingaálaginu Lilja Guðmundsdóttir ,Arnar Sölvi Arnmundsson skrifar
Skoðun Ekkert leyniletur heldur íslenskt ritmál – Punktaletur á að vera sjálfsagður hlutur Hjalti Sigurðsson skrifar
Skoðun Barn fyrir bíl Albína Pálsdóttir,Anna Margrét Ásbjarnardóttir,Brynhildur Bolladóttir,Geir Finnsson,Gísli Marteinn Baldursson,Halldóra Þórsdóttir,Hrafnhildur Ingibjargardóttir Hallsdóttir,Kjartan Sveinn Guðmundsson,Rán Flygenring,Sveinn Þórhallsson ,Viktor Lorange skrifar
Sjáðu þig - Hvers vegna skiptir máli að krabbamein greinist snemma? Nanna Margrét Kristinsdóttir Skoðun
Barn fyrir bíl Albína Pálsdóttir,Anna Margrét Ásbjarnardóttir,Brynhildur Bolladóttir,Geir Finnsson,Gísli Marteinn Baldursson,Halldóra Þórsdóttir,Hrafnhildur Ingibjargardóttir Hallsdóttir,Kjartan Sveinn Guðmundsson,Rán Flygenring,Sveinn Þórhallsson ,Viktor Lorange Skoðun
Ekkert leyniletur heldur íslenskt ritmál – Punktaletur á að vera sjálfsagður hlutur Hjalti Sigurðsson Skoðun