Reykjavíkurmódelið er skref í rétta átt – fyrir börnin og starfsfólkið Bozena Raczkowska skrifar 10. október 2025 14:16 Leikskólar eru ekki aðeins þjónusta fyrir vinnandi foreldra — þeir eru samfélagslegar stofnanir þar sem börn okkar dvelja á viðkvæmum mótunarárum. Þess vegna verðum við að ræða leikskólamál út frá velferð barna og starfsfólks, ekki eingöngu út frá hagkvæmni eða hugmyndafræði Ég er algjörlega sammála því að í umræðum um leikskólamál gleymist of oft að við erum að tala um stofnanir þar sem börn okkar dvelja — börn sem eiga rétt á öryggi, umhyggju og menntun. Í öllum samtölum um leikskóla eiga börnin að vera í forgrunni. Í leikskólum Reykjavíkur, vegna manneklu og stöðugra starfsmannabreytinga, fá börnin ekki þá umönnun sem þau eiga skilið. Þetta hefur áhrif á líðan þeirra — og einnig á foreldra. Þess vegna fagna ég breytingatillögum Reykjavíkurborgar. Þær eru kannski ekki fullkomnar, en þær eru skref í rétta átt. Fyrst og fremst fyrir börnin, en líka fyrir starfsfólkið sem mun mæta til vinnu með meiri gleði og áhuga. Við megum ekki missa sjónar á kjarnanum í málinu með því að draga inn hugmyndafræðilegar deilur. Margt starfsfólk leikskóla hefur engan áhuga á slíku — það vill einfaldlega vinna vel og nýta tímann með börnunum af heilindum. Það eru oft erlendar konur á lágum launum sem sinna þessum mikilvæga starfi. Við verðum að muna að við erum foreldrar og getum ekki lengur lokað augunum fyrir vandanum í leikskólunum. Samfélagið á Íslandi er að breytast hratt — og við verðum að standa vörð um velferð barna okkar. Ég styð Reykjavíkurmódelið. Ég hef það lán að vinna á einkareknum leikskóla þar sem stjórnandinn sýndi strax ábyrgð þegar stytting vinnuvikunnar var innleidd. Hún réði strax aukið starfsfólk — því án þess hefði breytingin ekki gengið upp. Hún horfði ekki aðeins til þarfa starfsfólksins, heldur fyrst og fremst til þarfa barnanna. Við sem störfum í leikskólum vitum hversu dýrmæt hver stund með börnunum er. Með réttum skilyrðum og virðingu fyrir starfinu getum við skapað umhverfi þar sem börn blómstra og starfsfólk finnur tilgang og gleði í því sem það gerir. Það er sú framtíð sem við eigum að stefna að — saman. Höfundur er deildarstjóri á leikskóla. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Leikskólar Mest lesið Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson Skoðun Halldór 19.09.2026 Halldór Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson Skoðun Ferðastofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund Skoðun Ég er kominn heim - eða hvað? María Pétursdóttir,Ingólfur Már Magnússon Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Sagan frá hinni hliðinni Sólveig Jancauskiene Skoðun Skoðun Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðastofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Sagan frá hinni hliðinni Sólveig Jancauskiene skrifar Skoðun Ég er kominn heim - eða hvað? María Pétursdóttir,Ingólfur Már Magnússon skrifar Skoðun Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo skrifar Skoðun Hvað ef internetið lokaði kl.18? Tinna Tómasdóttir skrifar Skoðun Nemandinn fær tíu – en hvað hefur hann lært? Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Nóttin bjargar ekki deginum – hún afhjúpar hann Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Excel-væðing mannlífsins Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Kópavogur er klár – en þið? Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Hvers konar Ísland viljum við byggja? Albertína Friðbjörg Elíasdóttir skrifar Skoðun Fjölmiðlahelsi Sigurður Örn Hilmarsson skrifar Skoðun Að horfa heim Vera Wonder Sölvadóttir skrifar Skoðun Bættar styrkjareglur í menningarborginni Reykjavík Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun EES eftir 29. ágúst 2026 Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Eitruð jákvæðni í boði menntakerfisins Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Kröfur eru umhyggja Brynjar Karl Sigurðsson skrifar Skoðun Ákall til stjórnvalda Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Er mér óhætt hér?” sjúklingaöryggi fatlaðs fólks Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Viðskiptaráð með rörsýn á leigumarkaðinn Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Sáttamiðlun í sakamálum á Íslandi? Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Á Reykjavík að hafa þingmenn á Alþingi? Jón Bjarnason skrifar Sjá meira
Leikskólar eru ekki aðeins þjónusta fyrir vinnandi foreldra — þeir eru samfélagslegar stofnanir þar sem börn okkar dvelja á viðkvæmum mótunarárum. Þess vegna verðum við að ræða leikskólamál út frá velferð barna og starfsfólks, ekki eingöngu út frá hagkvæmni eða hugmyndafræði Ég er algjörlega sammála því að í umræðum um leikskólamál gleymist of oft að við erum að tala um stofnanir þar sem börn okkar dvelja — börn sem eiga rétt á öryggi, umhyggju og menntun. Í öllum samtölum um leikskóla eiga börnin að vera í forgrunni. Í leikskólum Reykjavíkur, vegna manneklu og stöðugra starfsmannabreytinga, fá börnin ekki þá umönnun sem þau eiga skilið. Þetta hefur áhrif á líðan þeirra — og einnig á foreldra. Þess vegna fagna ég breytingatillögum Reykjavíkurborgar. Þær eru kannski ekki fullkomnar, en þær eru skref í rétta átt. Fyrst og fremst fyrir börnin, en líka fyrir starfsfólkið sem mun mæta til vinnu með meiri gleði og áhuga. Við megum ekki missa sjónar á kjarnanum í málinu með því að draga inn hugmyndafræðilegar deilur. Margt starfsfólk leikskóla hefur engan áhuga á slíku — það vill einfaldlega vinna vel og nýta tímann með börnunum af heilindum. Það eru oft erlendar konur á lágum launum sem sinna þessum mikilvæga starfi. Við verðum að muna að við erum foreldrar og getum ekki lengur lokað augunum fyrir vandanum í leikskólunum. Samfélagið á Íslandi er að breytast hratt — og við verðum að standa vörð um velferð barna okkar. Ég styð Reykjavíkurmódelið. Ég hef það lán að vinna á einkareknum leikskóla þar sem stjórnandinn sýndi strax ábyrgð þegar stytting vinnuvikunnar var innleidd. Hún réði strax aukið starfsfólk — því án þess hefði breytingin ekki gengið upp. Hún horfði ekki aðeins til þarfa starfsfólksins, heldur fyrst og fremst til þarfa barnanna. Við sem störfum í leikskólum vitum hversu dýrmæt hver stund með börnunum er. Með réttum skilyrðum og virðingu fyrir starfinu getum við skapað umhverfi þar sem börn blómstra og starfsfólk finnur tilgang og gleði í því sem það gerir. Það er sú framtíð sem við eigum að stefna að — saman. Höfundur er deildarstjóri á leikskóla.
Skoðun Ferðastofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar