Hvoru megin ætlar þú að sitja? Valdimar Víðisson skrifar 26. febrúar 2026 08:02 Það fyrsta sem ég heyrði þegar ég mætti á leik FH og Hauka á dögunum var hvoru megin ég ætlaði að sitja. Spurningin kom aftur og aftur, sögð með brosi, stundum með smá kímni en alltaf með sömu undirliggjandi merkingu, nú þarf að velja. Ég skil þessa tilfinningu. Íþróttir snúast um ástríðu. Þær kveikja með okkur samkennd, stolt, spennu, stundum pirring en umfram allt gleði og ánægju. En íþróttir eru líka eitthvað svo miklu stærra en leikurinn sjálfur. Þær eru eitt sterkasta aflið í uppeldi og félagsmótun. Í íþróttum lærir fólk að mæta á réttum tíma, standa með liðinu sínu, taka ábyrgð, vinna með öðrum, takast á við mótlæti og halda áfram. Fyrir börn og ungmenni getur þetta verið lykillinn að sjálfstrausti. Fyrir fullorðna snúast íþróttir fyrst og fremst um heilsu og samfélag, það að tilheyra. Fyrir Hafnarfjörð í heild eru íþróttir og tómstundir eitt af því sem bindur okkur saman, hafnfirska hjartað slær hraðar og við erum að rifna úr stolti yfir okkar frábæra íþróttafólki. Hér í bæ er eru fjölmörg íþróttafélög. Jafn fjölbreytt og þau eru mörg. Það er eitthvað við það að sjá ólíkar greinar blómstra hlið við hlið sem segir manni að samfélagið sé heilbrigt. Sumir finna sig á bretti, aðrir í sal, með bolta, með spaða í hönd, í golfi, í sundi, í dansi, á braut, á hesti eða við markið og svona mætti lengi telja. Allt skiptir þetta máli, ekki bara fyrir þá sem keppa heldur líka fyrir foreldra, sjálfboðaliða, þjálfara og alla þá sem mæta og skapa stemningu. Bæjarstjóri allra, í öllum félögum Ég er bæjarstjóri allra Hafnfirðinga, í öllum félögum. Félögin eru ólík, saga þeirra ólík og þarfirnar oft mismunandi en virðingin og stuðningurinn á að vera jafnskýr. Það sem hefur verið leiðarljós mitt í starfi er að mæta fólki og hópum af sanngirni, vera lausnamiðaður og halda alltaf fókus á því sem skiptir mestu en það eru börnin okkar, ungmennin, fjölskyldurnar og samfélagið sem við erum að rækta til framtíðar. Þegar við styrkjum íþrótta- og tómstundastarf þá fjárfestum við í fólki, forvörnum, heilsu, lífsgæðum og samheldni. Þess vegna er svarið við spurningunni, hvoru megin ég ætli að sitja, í raun einfalt. Ég styð hafnfirsk félög alla leið. Ég vill að öll félögin standi sig vel hvort sem það eru þau sem eru á stóra sviðinu eða þau sem vinna sín afrek fyrir framan færri áhorfendur og á minna sviði. Hafnarfjörður er íþróttabær, við höfum eflt það síðustu ár og ætlum að halda því áfram næstu árin. Það er metnaður sem ég stend með vegna þess að þegar íþrótta- og tómstundalífið dafnar þá dafnar Hafnarfjörður. Höfundur er bæjarstjóri Hafnarfjarðar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Valdimar Víðisson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Hafnarfjörður Mest lesið Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Sjá meira
Það fyrsta sem ég heyrði þegar ég mætti á leik FH og Hauka á dögunum var hvoru megin ég ætlaði að sitja. Spurningin kom aftur og aftur, sögð með brosi, stundum með smá kímni en alltaf með sömu undirliggjandi merkingu, nú þarf að velja. Ég skil þessa tilfinningu. Íþróttir snúast um ástríðu. Þær kveikja með okkur samkennd, stolt, spennu, stundum pirring en umfram allt gleði og ánægju. En íþróttir eru líka eitthvað svo miklu stærra en leikurinn sjálfur. Þær eru eitt sterkasta aflið í uppeldi og félagsmótun. Í íþróttum lærir fólk að mæta á réttum tíma, standa með liðinu sínu, taka ábyrgð, vinna með öðrum, takast á við mótlæti og halda áfram. Fyrir börn og ungmenni getur þetta verið lykillinn að sjálfstrausti. Fyrir fullorðna snúast íþróttir fyrst og fremst um heilsu og samfélag, það að tilheyra. Fyrir Hafnarfjörð í heild eru íþróttir og tómstundir eitt af því sem bindur okkur saman, hafnfirska hjartað slær hraðar og við erum að rifna úr stolti yfir okkar frábæra íþróttafólki. Hér í bæ er eru fjölmörg íþróttafélög. Jafn fjölbreytt og þau eru mörg. Það er eitthvað við það að sjá ólíkar greinar blómstra hlið við hlið sem segir manni að samfélagið sé heilbrigt. Sumir finna sig á bretti, aðrir í sal, með bolta, með spaða í hönd, í golfi, í sundi, í dansi, á braut, á hesti eða við markið og svona mætti lengi telja. Allt skiptir þetta máli, ekki bara fyrir þá sem keppa heldur líka fyrir foreldra, sjálfboðaliða, þjálfara og alla þá sem mæta og skapa stemningu. Bæjarstjóri allra, í öllum félögum Ég er bæjarstjóri allra Hafnfirðinga, í öllum félögum. Félögin eru ólík, saga þeirra ólík og þarfirnar oft mismunandi en virðingin og stuðningurinn á að vera jafnskýr. Það sem hefur verið leiðarljós mitt í starfi er að mæta fólki og hópum af sanngirni, vera lausnamiðaður og halda alltaf fókus á því sem skiptir mestu en það eru börnin okkar, ungmennin, fjölskyldurnar og samfélagið sem við erum að rækta til framtíðar. Þegar við styrkjum íþrótta- og tómstundastarf þá fjárfestum við í fólki, forvörnum, heilsu, lífsgæðum og samheldni. Þess vegna er svarið við spurningunni, hvoru megin ég ætli að sitja, í raun einfalt. Ég styð hafnfirsk félög alla leið. Ég vill að öll félögin standi sig vel hvort sem það eru þau sem eru á stóra sviðinu eða þau sem vinna sín afrek fyrir framan færri áhorfendur og á minna sviði. Hafnarfjörður er íþróttabær, við höfum eflt það síðustu ár og ætlum að halda því áfram næstu árin. Það er metnaður sem ég stend með vegna þess að þegar íþrótta- og tómstundalífið dafnar þá dafnar Hafnarfjörður. Höfundur er bæjarstjóri Hafnarfjarðar.
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar