Heilbrigðara Ísland Victor Guðmundsson skrifar 8. maí 2026 07:30 Það hefur verið áhugavert að fylgjast með umræðunni um heilsu og líðan síðustu mánuði og ár. Álag, streita, kulnun og andleg vanlíðan eru orð sem heyrist sífellt oftar bæði innan vinnustaða, skólakerfisins og heilbrigðiskerfisins. Á sama tíma sjáum við aukna umræðu um veikindadaga, manneklu og álag á starfsfólk víða í samfélaginu. Nú þegar sveitarstjórnarkosningar eru framundan er líka eðlilegt að spyrja hvernig samfélag við viljum byggja upp til framtíðar og hvaða sess heilsa og líðan fólks á að hafa í þeirri framtíðarsýn. Þegar þessi umræða fer af stað leitum við oft lausna þegar vandamálið er orðið stórt. Þegar fólk er farið að sofa illa, missa orkuna, upplifa streitu eða jafnvel detta út af vinnumarkaði - en kannski þurfum við sem samfélag að færa fókusinn aðeins framar. Fjárfestum í fólkinu okkar Við vitum í dag að heilsa snýst ekki eingöngu um að meðhöndla sjúkdóma. Hún snýst líka um að skapa aðstæður þar sem fólk getur haldið heilsu. Svefn, hreyfing, næring og andleg líðan eru ekki aukaatriði heldur grunnstoðir samfélagsins okkar, starfsgetu og lífsgæða. Það er auðvelt að líta á forvarnir sem kostnað, sérstaklega þegar horft er til rekstrar hjá fyrirtækjum eða sveitarfélögum. Raunin er þó líklega sú að það er mun dýrara að bregðast alltaf við of seint. Þegar fólk nær ekki að hlaða batteríin, er undir langvarandi álagi eða fær ekki stuðning fyrr en vandinn er orðinn stór, hefur það áhrif langt út fyrir einstaklinginn sjálfan. Það hefur áhrif á fjölskyldur, vinnustaði, börn og samfélagið allt. Heilsa sem samfélagslegt verkefni Á síðustu árum virðist viðhorfið til heilsu starfsfólks vera að breytast hjá fleiri fyrirtækjum, sveitarfélögum og stofnunum. Í auknum mæli er heilsa farin að vera hluti af umræðunni um sterkan mannauð og heilbrigt samfélag - ekki eingöngu einkamál hvers einstaklings. Þessi hugsun ætti heldur ekki að vera pólitísk, heldur ætti hún að sameina okkur. Sama hvaða flokkar sitja við stjórnvölinn þá hlýtur eitt af mikilvægustu verkefnum framtíðarinnar að vera að skapa samfélag þar sem fólki líður betur, hefur meiri orku og getur lifað heilbrigðara lífi til lengri tíma. Bjartari framtíð Núna er sumarið framundan og margir nýta þennan tíma til að hreyfa sig meira, hugsa betur um heilsuna og endurhlaða sig eftir langan vetur. Kannski er þetta líka góður tími fyrir okkur sem samfélag til að endurhugsa hvernig við nálgumst heilsu almennt. Kannski liggur framtíðin ekki bara í fleiri úrræðum þegar fólk veikist, heldur líka í því hvernig við hjálpum fólki að halda heilsu áður en vandamálin verða stór. Sjálfur hef ég síðustu misseri fengið að taka þátt í spennandi heilsuverkefnum þar sem verið er að vinna með fyrirtækjum og sveitarfélögum, en þar má nefna Vestmannaeyjabæ og Hafnarfjarðarbæ sem hafa sýnt það í verki að heilsa starfsfólks skiptir öllu máli. Þar hefur fókusinn verið heildræn nálgun á heilsu með meiri áherslu á forvarnir, fræðslu og einstaklingsmiðaða eftirfylgni. Áhuginn sem ég hef séð síðustu mánuði gefur sannarlega tilefni til bjartsýni. Ef við viljum sterkara Ísland til framtíðar þurfum við fyrst og fremst heilbrigðara Ísland, þar sem heilsa fólksins okkar er mikilvægasti innviður samfélagsins. Höfundur er læknir og einn af stofnendum heildrænu heilsuþjónustunnar Lifeline Health. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Victor Guðmundsson Mest lesið Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Ólafur Ragnar Grímsson og Cherry-picking Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Pílagrímaganga fyrir líkama og sál Sr. Arna Grétarsdóttir skrifar Skoðun Hatursorðræða á ekki heima í íþrótta- og æskulýðsstarfi Þóra Sigfríður Einarsdóttir,Kristín Skjaldardóttir,Eygló Ósk Gústafsdóttir skrifar Skoðun Lögreglan auglýsir eftir vilja löggjafans Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson skrifar Skoðun Kveðum niður gyðingahatur Guðmundur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Almyrkvinn 2026 – besta áhorfssvæðið gæti verið heima hjá þér Dagbjartur Kr. Brynjarsson skrifar Skoðun Hvalfjarðarsveit kallar eftir samtali við Vegagerðina um umferðaröryggi Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Tæknin kemur hratt - en ávinningurinn ekki sjálfkrafa Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Óafsakanlegt, en ekki óleysanlegt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Sjá meira
Það hefur verið áhugavert að fylgjast með umræðunni um heilsu og líðan síðustu mánuði og ár. Álag, streita, kulnun og andleg vanlíðan eru orð sem heyrist sífellt oftar bæði innan vinnustaða, skólakerfisins og heilbrigðiskerfisins. Á sama tíma sjáum við aukna umræðu um veikindadaga, manneklu og álag á starfsfólk víða í samfélaginu. Nú þegar sveitarstjórnarkosningar eru framundan er líka eðlilegt að spyrja hvernig samfélag við viljum byggja upp til framtíðar og hvaða sess heilsa og líðan fólks á að hafa í þeirri framtíðarsýn. Þegar þessi umræða fer af stað leitum við oft lausna þegar vandamálið er orðið stórt. Þegar fólk er farið að sofa illa, missa orkuna, upplifa streitu eða jafnvel detta út af vinnumarkaði - en kannski þurfum við sem samfélag að færa fókusinn aðeins framar. Fjárfestum í fólkinu okkar Við vitum í dag að heilsa snýst ekki eingöngu um að meðhöndla sjúkdóma. Hún snýst líka um að skapa aðstæður þar sem fólk getur haldið heilsu. Svefn, hreyfing, næring og andleg líðan eru ekki aukaatriði heldur grunnstoðir samfélagsins okkar, starfsgetu og lífsgæða. Það er auðvelt að líta á forvarnir sem kostnað, sérstaklega þegar horft er til rekstrar hjá fyrirtækjum eða sveitarfélögum. Raunin er þó líklega sú að það er mun dýrara að bregðast alltaf við of seint. Þegar fólk nær ekki að hlaða batteríin, er undir langvarandi álagi eða fær ekki stuðning fyrr en vandinn er orðinn stór, hefur það áhrif langt út fyrir einstaklinginn sjálfan. Það hefur áhrif á fjölskyldur, vinnustaði, börn og samfélagið allt. Heilsa sem samfélagslegt verkefni Á síðustu árum virðist viðhorfið til heilsu starfsfólks vera að breytast hjá fleiri fyrirtækjum, sveitarfélögum og stofnunum. Í auknum mæli er heilsa farin að vera hluti af umræðunni um sterkan mannauð og heilbrigt samfélag - ekki eingöngu einkamál hvers einstaklings. Þessi hugsun ætti heldur ekki að vera pólitísk, heldur ætti hún að sameina okkur. Sama hvaða flokkar sitja við stjórnvölinn þá hlýtur eitt af mikilvægustu verkefnum framtíðarinnar að vera að skapa samfélag þar sem fólki líður betur, hefur meiri orku og getur lifað heilbrigðara lífi til lengri tíma. Bjartari framtíð Núna er sumarið framundan og margir nýta þennan tíma til að hreyfa sig meira, hugsa betur um heilsuna og endurhlaða sig eftir langan vetur. Kannski er þetta líka góður tími fyrir okkur sem samfélag til að endurhugsa hvernig við nálgumst heilsu almennt. Kannski liggur framtíðin ekki bara í fleiri úrræðum þegar fólk veikist, heldur líka í því hvernig við hjálpum fólki að halda heilsu áður en vandamálin verða stór. Sjálfur hef ég síðustu misseri fengið að taka þátt í spennandi heilsuverkefnum þar sem verið er að vinna með fyrirtækjum og sveitarfélögum, en þar má nefna Vestmannaeyjabæ og Hafnarfjarðarbæ sem hafa sýnt það í verki að heilsa starfsfólks skiptir öllu máli. Þar hefur fókusinn verið heildræn nálgun á heilsu með meiri áherslu á forvarnir, fræðslu og einstaklingsmiðaða eftirfylgni. Áhuginn sem ég hef séð síðustu mánuði gefur sannarlega tilefni til bjartsýni. Ef við viljum sterkara Ísland til framtíðar þurfum við fyrst og fremst heilbrigðara Ísland, þar sem heilsa fólksins okkar er mikilvægasti innviður samfélagsins. Höfundur er læknir og einn af stofnendum heildrænu heilsuþjónustunnar Lifeline Health.
Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar
Skoðun Hatursorðræða á ekki heima í íþrótta- og æskulýðsstarfi Þóra Sigfríður Einarsdóttir,Kristín Skjaldardóttir,Eygló Ósk Gústafsdóttir skrifar
Skoðun Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson skrifar
Skoðun Almyrkvinn 2026 – besta áhorfssvæðið gæti verið heima hjá þér Dagbjartur Kr. Brynjarsson skrifar
Skoðun Hvalfjarðarsveit kallar eftir samtali við Vegagerðina um umferðaröryggi Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar
Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson Skoðun