Skólinn á að rúma okkur öll Rakel Viggósdóttir og Rósanna Andrésdóttir skrifa 4. maí 2026 08:48 Við í Garðabæ getum verið stolt af fagfólkinu okkar sem starfar á gólfinu í skólum bæjarins. Við sem störfum í skólunum, foreldrar í samfélaginu og starfsfólkið á skólaskrifstofunni reynum öll að mæta börnunum okkar eins og vel og við getum. Þegar kemur að börnum sem af einhverjum ástæðum þurfa meiri þjónustu en almennt gerist, ríkir þó ákveðið úrræðaleysi sem bregðast þarf við. Öll börnin líða fyrir það að við mætum ekki þeim hópum sem þurfa hvað mest á því að halda. Grípum börnin miklu fyrr Í leikskólum Garðabæjar er gríðarlega faglegt og gott starf unnið. Við viljum sameiginlega skólanámskrá fyrir elstu nemendur leikskólana og gera þannig undirbúninginn fyrir fyrstu árin í grunnskóla enn skilvirkari.Það er mikilvægt að við grípum þau börn sem þess þurfa, strax á fyrstu árum grunnskólans. Við viljum taka enn þéttar utan um þau, fækka nemendum á hvern umsjónarkennara og auka aðkomu sérkennara í fyrstu tveimur árgöngum grunnskólans. Við viljum leggja áherslu á bekkjarstjórnun svo að þeir kennarar sem sinna þessum mikilvæga hópi hafi öll þau verkfæri sem þarf til þess að ná sem best utan um þau. Þannig aðlaga þau nemendur inn í skólaumhverfið, grípa þau sem þess þurfa og skapa þannig menningu innan hópsins sem einkennist af vinnufriði, virðingu fyrir skólanum og þeim verkefnum sem þar eru lögð fyrir.Þetta gerist ekki nema með því að horfast í augu við vandann, bregðast við raunverulegum þörfum og taka utan um starfsfólkið okkar og það viljum við gera. Öflug sérdeild í Garðabæ Í Garðabæ höfum við ekki úrræði fyrir börn með fjölþættan vanda.Einungis tveir sérskólar, sem sinna þessum hópi barna, eru á höfuðborgarsvæðinu og báðir sprungnir. Þau börn sem ekki komast inn í þá halda áfram í almenna skólakerfinu. Þar gerir starfsfólk skólanna sitt allra besta til þess að mæta þörfum þessara barna. Þessi börn eiga samt rétt á töluvert meiri þjónustu en þau fá í almennu skólunum. Þau eiga rétt á að vera í sérdeild þar sem eru færri nemendur og fleira fagfólk sem sérhæfir sig í málefnum sem að þeim snúa og þeirra þörfum.Við heyrum stundum talað um að mögulega eigi að stofna sérdeild, en svo líður tíminn og ekkert gerist. Á meðan tíminn líður, þá sitja þessi börn inni í almenna skólakerfinu og þeim er ekki mætt með þeirri sérfræðiþekkingu sem þau eiga rétt á, þrátt fyrir að öll séu að gera sitt besta.Með öflugri sérdeild í Garðabæ gætum við betur mætt þörfum þessa hóps og veitt þeim þá þjónustu sem þau eiga rétt á. Aukum gæði kennslu og ánægju allra nemenda í skólunum Í mörgum bekkjum eru örfáir nemendur sem hafa mikil áhrif á heildina. Því er ýmist skellt á hegðunarvanda, greiningarleysi, lyfjaleysi, foreldravandamál, kennarinn ræður ekki við verkefnið eða „þetta er bara svona og ekkert hægt að gera“. Nemandi sem ítrekað sprengir upp kennslustundir og truflar bekkjarfélaga er að senda okkur skilaboð. Hann er að segja okkur að hann ræður ekki við þessar aðstæður, að sitja kyrr við borð, hlusta, hlýða og gera allt sem honum er sagt að gera. Kerfið okkar býður ekki upp á annað en að fjarlægja viðkomandi nemanda úr stofunni í örstutta stund í besta falli. Við setjum hann svo aftur inn í sömu aðstæður stuttu síðar og vonum að núna muni hann haga sér. Það virkar sjaldnast.Þessir einstaklingar einangrast hægt og rólega þar sem bekkjarfélagar verða þreyttir á endalausri truflun. Gæði kennslunnar verða töluvert minni og kennarinn verður þreyttur á þeim vinnuaðstæðum sem honum er boðið upp á dag eftir dag.Oftast eru þessir nemendur stútfullir af hæfileikum sem aldrei fá að njóta sín inni í skólakerfinu vegna úrræðaleysis.Ekkert barn vill verða útskúfað og ekkert foreldri vill að barnið sitt sé að skapa sér vont orðspor í skólastofunni. Það er okkar að bregðast við. Öll eiga rétt á kennslu án truflunar, bæði nemendur og kennarar og það verður þreytandi til lengdar að fá engan vinnufrið. Er það ekki hagur allra barnanna í bekknum að við grípum þessa einstaklinga miklu fyrr með úrræðum sem eru hvetjandi?Við viljum að í skólum bæjarins séu færnirými sem er athvarf þessara nemenda. Kennari veit þá hvert nemandinn á að fara og nemandinn upplifir það ekki sem refsingu að vera tekinn út. Þar viljum við að hægt sé að efla félags- og sjálfsstjórnarfærni, smíða, teikna, skapa og líka læra. Færnirýmið gegndi þá þannig því hlutverki að hvíla nemandann, bekkinn, kennarann og ýta á nemandann að skila af sér einhvers konar vinnu.Einnig viljum við að í öllum skólum séu námsver ætluð þeim nemendum sem þurfa aðstoð í náminu. Mikilvægt er að þessu tvö úrræði séu aðskilin, enda eðli þeirra ólíkt. Mætum erlendu nemendum okkar betur Íslenskt samfélag hefur breyst mikið á síðustu árum. Hingað hafa flutt einstaklingar víða að úr heiminum og er samfélagið orðið mun fjölbreyttara en áður. Skólarnir okkar eru ekki lengur eins einsleitir og þeir voru áður en breytingarnar urðu, mis hraðar og mis miklar eftir sveitarfélögum og skólum. Í Garðabæ er hópur nemenda með íslensku sem annað mál sem þurfa oft fjölþættan stuðning. Stuðningurinn sem þessi hópur þarf einskorðast ekki einungis við tungumálakennslu þó hún skipti vissulega sköpum þegar kemur að aðlögun í nýju samfélagi. Það þarf einnig að tryggja að börn og foreldrar séu meðvituð um íþrótta- og tómstundastarf í nærsamfélaginu, hvers lags þjónustu sveitarfélög bjóða upp á og að samfélagið taki vel á móti þeim. Við viljum að Garðabær sé í fremstu röð í inngildandi vinnubrögðum og að það verði komið á miðlægri móttökuáætlun fyrir nemendur sem eru með íslensku sem annað tungumál og fjölskyldur þeirra. Við erum öll í sama liðinu Í þau fjölmörgu ár sem við höfum starfað bæði í leik- og grunnskólum höfum við ekki hitt eina manneskju sem þar starfar, sem er ekki að gera sitt besta og með hagsmuni barnanna í fyrirrúmi. Við höfum heldur ekki hitt foreldra sem vilja ekki það allra besta fyrir barnið sitt. Við erum öll í sama liðinu, við viljum að börnunum okkar farnist vel og að þeim sé mætt þar sem þau eru stödd. Það skiptir ekki máli hvaða litrófi þau tilheyra, hvort þau eru sterkir námsmenn, með frávik í þroska, með flóknar greiningar, félagslega sterk eða slök, með hegðunarvanda eða fyrirmyndarnemendur. Þau eru öll okkar. Þau hafa öll sama réttinn til þess að þeim sé mætt í skólakerfinu okkar. Við vitum að við erum með fólkið á gólfinu til þess að sinna því, því það gerir það nú þegar með tilheyrandi álagi. Það er kominn tími til þess að við grípum öll börnin okkar. Ekki flest heldur ÖLL. Hvert ár sem líður og ekki er brugðist við getur haft mikil áhrif á líf barna. Við höfum ekki efni á að bíða og því eru skólamálin í forgangi hjá okkur í Samfylkingunni. Höfundar skipa 3. og 7. sæti Samfylkingarinnar í Garðabæ í komandi sveitastjórnarkosningum og starfa í grunnskólum í bænum Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Skóla- og menntamál Samfylkingin Garðabær Mest lesið Halldór 04.07.2026 Halldór Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið Skoðun Skoðun Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þolendur sem vitni í eigin málum Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mælanlegt sjálfstæði þjóðar Sigurður Friðleifsson skrifar Skoðun Af hverju er netöryggisfræðsla grunninnviður? Margrét Valgerður Helgadóttir skrifar Skoðun Ferðaþjónustan er ekki endalaus tekjulind fyrir ríkissjóð Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Hlustum á börn – líka þegar þau eru ósammála okkur Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hópverkefni Íslands Einar Örn Einarsson skrifar Skoðun Úr gráu yfir í grænt með hjálp 50.000 trjáa Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland að undirbúa nemendur fyrir framtíðina? Íris Þóra Birgisdóttir skrifar Sjá meira
Við í Garðabæ getum verið stolt af fagfólkinu okkar sem starfar á gólfinu í skólum bæjarins. Við sem störfum í skólunum, foreldrar í samfélaginu og starfsfólkið á skólaskrifstofunni reynum öll að mæta börnunum okkar eins og vel og við getum. Þegar kemur að börnum sem af einhverjum ástæðum þurfa meiri þjónustu en almennt gerist, ríkir þó ákveðið úrræðaleysi sem bregðast þarf við. Öll börnin líða fyrir það að við mætum ekki þeim hópum sem þurfa hvað mest á því að halda. Grípum börnin miklu fyrr Í leikskólum Garðabæjar er gríðarlega faglegt og gott starf unnið. Við viljum sameiginlega skólanámskrá fyrir elstu nemendur leikskólana og gera þannig undirbúninginn fyrir fyrstu árin í grunnskóla enn skilvirkari.Það er mikilvægt að við grípum þau börn sem þess þurfa, strax á fyrstu árum grunnskólans. Við viljum taka enn þéttar utan um þau, fækka nemendum á hvern umsjónarkennara og auka aðkomu sérkennara í fyrstu tveimur árgöngum grunnskólans. Við viljum leggja áherslu á bekkjarstjórnun svo að þeir kennarar sem sinna þessum mikilvæga hópi hafi öll þau verkfæri sem þarf til þess að ná sem best utan um þau. Þannig aðlaga þau nemendur inn í skólaumhverfið, grípa þau sem þess þurfa og skapa þannig menningu innan hópsins sem einkennist af vinnufriði, virðingu fyrir skólanum og þeim verkefnum sem þar eru lögð fyrir.Þetta gerist ekki nema með því að horfast í augu við vandann, bregðast við raunverulegum þörfum og taka utan um starfsfólkið okkar og það viljum við gera. Öflug sérdeild í Garðabæ Í Garðabæ höfum við ekki úrræði fyrir börn með fjölþættan vanda.Einungis tveir sérskólar, sem sinna þessum hópi barna, eru á höfuðborgarsvæðinu og báðir sprungnir. Þau börn sem ekki komast inn í þá halda áfram í almenna skólakerfinu. Þar gerir starfsfólk skólanna sitt allra besta til þess að mæta þörfum þessara barna. Þessi börn eiga samt rétt á töluvert meiri þjónustu en þau fá í almennu skólunum. Þau eiga rétt á að vera í sérdeild þar sem eru færri nemendur og fleira fagfólk sem sérhæfir sig í málefnum sem að þeim snúa og þeirra þörfum.Við heyrum stundum talað um að mögulega eigi að stofna sérdeild, en svo líður tíminn og ekkert gerist. Á meðan tíminn líður, þá sitja þessi börn inni í almenna skólakerfinu og þeim er ekki mætt með þeirri sérfræðiþekkingu sem þau eiga rétt á, þrátt fyrir að öll séu að gera sitt besta.Með öflugri sérdeild í Garðabæ gætum við betur mætt þörfum þessa hóps og veitt þeim þá þjónustu sem þau eiga rétt á. Aukum gæði kennslu og ánægju allra nemenda í skólunum Í mörgum bekkjum eru örfáir nemendur sem hafa mikil áhrif á heildina. Því er ýmist skellt á hegðunarvanda, greiningarleysi, lyfjaleysi, foreldravandamál, kennarinn ræður ekki við verkefnið eða „þetta er bara svona og ekkert hægt að gera“. Nemandi sem ítrekað sprengir upp kennslustundir og truflar bekkjarfélaga er að senda okkur skilaboð. Hann er að segja okkur að hann ræður ekki við þessar aðstæður, að sitja kyrr við borð, hlusta, hlýða og gera allt sem honum er sagt að gera. Kerfið okkar býður ekki upp á annað en að fjarlægja viðkomandi nemanda úr stofunni í örstutta stund í besta falli. Við setjum hann svo aftur inn í sömu aðstæður stuttu síðar og vonum að núna muni hann haga sér. Það virkar sjaldnast.Þessir einstaklingar einangrast hægt og rólega þar sem bekkjarfélagar verða þreyttir á endalausri truflun. Gæði kennslunnar verða töluvert minni og kennarinn verður þreyttur á þeim vinnuaðstæðum sem honum er boðið upp á dag eftir dag.Oftast eru þessir nemendur stútfullir af hæfileikum sem aldrei fá að njóta sín inni í skólakerfinu vegna úrræðaleysis.Ekkert barn vill verða útskúfað og ekkert foreldri vill að barnið sitt sé að skapa sér vont orðspor í skólastofunni. Það er okkar að bregðast við. Öll eiga rétt á kennslu án truflunar, bæði nemendur og kennarar og það verður þreytandi til lengdar að fá engan vinnufrið. Er það ekki hagur allra barnanna í bekknum að við grípum þessa einstaklinga miklu fyrr með úrræðum sem eru hvetjandi?Við viljum að í skólum bæjarins séu færnirými sem er athvarf þessara nemenda. Kennari veit þá hvert nemandinn á að fara og nemandinn upplifir það ekki sem refsingu að vera tekinn út. Þar viljum við að hægt sé að efla félags- og sjálfsstjórnarfærni, smíða, teikna, skapa og líka læra. Færnirýmið gegndi þá þannig því hlutverki að hvíla nemandann, bekkinn, kennarann og ýta á nemandann að skila af sér einhvers konar vinnu.Einnig viljum við að í öllum skólum séu námsver ætluð þeim nemendum sem þurfa aðstoð í náminu. Mikilvægt er að þessu tvö úrræði séu aðskilin, enda eðli þeirra ólíkt. Mætum erlendu nemendum okkar betur Íslenskt samfélag hefur breyst mikið á síðustu árum. Hingað hafa flutt einstaklingar víða að úr heiminum og er samfélagið orðið mun fjölbreyttara en áður. Skólarnir okkar eru ekki lengur eins einsleitir og þeir voru áður en breytingarnar urðu, mis hraðar og mis miklar eftir sveitarfélögum og skólum. Í Garðabæ er hópur nemenda með íslensku sem annað mál sem þurfa oft fjölþættan stuðning. Stuðningurinn sem þessi hópur þarf einskorðast ekki einungis við tungumálakennslu þó hún skipti vissulega sköpum þegar kemur að aðlögun í nýju samfélagi. Það þarf einnig að tryggja að börn og foreldrar séu meðvituð um íþrótta- og tómstundastarf í nærsamfélaginu, hvers lags þjónustu sveitarfélög bjóða upp á og að samfélagið taki vel á móti þeim. Við viljum að Garðabær sé í fremstu röð í inngildandi vinnubrögðum og að það verði komið á miðlægri móttökuáætlun fyrir nemendur sem eru með íslensku sem annað tungumál og fjölskyldur þeirra. Við erum öll í sama liðinu Í þau fjölmörgu ár sem við höfum starfað bæði í leik- og grunnskólum höfum við ekki hitt eina manneskju sem þar starfar, sem er ekki að gera sitt besta og með hagsmuni barnanna í fyrirrúmi. Við höfum heldur ekki hitt foreldra sem vilja ekki það allra besta fyrir barnið sitt. Við erum öll í sama liðinu, við viljum að börnunum okkar farnist vel og að þeim sé mætt þar sem þau eru stödd. Það skiptir ekki máli hvaða litrófi þau tilheyra, hvort þau eru sterkir námsmenn, með frávik í þroska, með flóknar greiningar, félagslega sterk eða slök, með hegðunarvanda eða fyrirmyndarnemendur. Þau eru öll okkar. Þau hafa öll sama réttinn til þess að þeim sé mætt í skólakerfinu okkar. Við vitum að við erum með fólkið á gólfinu til þess að sinna því, því það gerir það nú þegar með tilheyrandi álagi. Það er kominn tími til þess að við grípum öll börnin okkar. Ekki flest heldur ÖLL. Hvert ár sem líður og ekki er brugðist við getur haft mikil áhrif á líf barna. Við höfum ekki efni á að bíða og því eru skólamálin í forgangi hjá okkur í Samfylkingunni. Höfundar skipa 3. og 7. sæti Samfylkingarinnar í Garðabæ í komandi sveitastjórnarkosningum og starfa í grunnskólum í bænum