Byggjum fleiri skautasvell Friðjón B. Gunnarsson skrifar 17. febrúar 2026 15:32 Skautaíþróttir hafa verið stundaðar í Reykjavík, með hléum, frá árinu 1873. Skautafélag Reykjavíkur er eitt elsta starfandi íþróttafélag á landinu, stofnað formlega 1873 en endurvakið árið 1893. Félagið var svo endurvakið öðru sinni árið 1938. Árið 1967 mættust úrvalslið Skautafélags Reykjavíkur og Akureyrar í fyrstu eiginlegu ísknattleiksviðureigninni. Í áratugi barðist félagið fyrir því að byggt yrði vélfryst skautasvell. Sú barátta skilaði árangri í desembermánuði 1990 þegar vélfryst skautasvell var opnað í Laugardal. Við það tækifæri var ísknattleiksfélagið Björninn einnig stofnað. Ekki var byggt yfir svellið fyrr en átta árum síðar eða árið 1998 þegar Skautahöllin í Laugardal var fyrst tekin í notkun. Fullyrða má að alger stöðnun hafi orðið í uppbyggingu íþróttamannvirkja fyrir skautaíþróttir síðustu 28 ár, ef frá er talið skautasvell á 2. hæð Egilshallarinnar en þar var um einkaframkvæmd að ræða. Gríðarleg aukning hefur orðið á fjölda iðkenda í skautaíþróttum á framangreindu tímabili án þess að nokkuð hafi verið gert af hálfu ríkis eða sveitarfélaga til þess að bæta aðstöðu þessarar mögnuðu íþróttagreinar. Staðreyndin er sú að Íslendingar þurfa fleiri skautasvell. Á landinu eru eingöngu þrjár skautahallir, tvær í Reykjavík og ein á Akureyri. Samkvæmt erlendum viðmiðum ætti að vera ein skautahöll á hverja 25-30 þúsund íbúa. Það er mögnuð staðreynd að þegar fjölnotaíþróttahús er byggt og ákveðið að hafa skautasvell í húsinu, þá nýtist varminn sem verður til við frystinguna til þess að hita upp allt íþróttahúsið. Af því leiðir að öll fjölnotaíþróttahús ættu að vera með skautasvell. Reykjavíkurborg á húsnæði Skautahallarinnar í Laugardal. Íþróttabandalag Reykjavíkur (ÍBR) sér um rekstur hússins. Það hefur legið ljóst fyrir um árabil að núverandi húsnæði er fullnýtt nánast upp í rjáfur. Staðan er óviðunandi. ÍBR skiptir ístíma á milli íshokkí, listhlaupa og almennings. Af því leiðir að engan auka ístíma er að fá í húsinu. Þá eru búningsklefar komnir vel til ára sinna og öll aðstaða meira og minna úrelt. Okkur hjá Skautafélagi Reykjavíkur eru færðar þær fréttir, ár eftir ár, að nú styttist óðum í að byggt verði nýtt svell samtengt því eldra ásamt nýrri aðstöðu sem myndi gjörbreyta stöðu félagsins og iðkenda þess. En ár eftir ár gerist ekkert. Byggingin er samt sem áður á forgangslista borgarinnar yfir íþróttamannvirki sem þarf að ráðast í að byggja. Fyrir hönd íshokkídeildar Skautafélags Reykjavíkur vil ég bjóða borgarfulltrúum Reykjavíkurborgar í heimsókn í Skautahöllina í Laugardal. Þar getum við gengið með þeim um húsið og sýnt þeim aðstöðuna og hve þörfin er mikil fyrir viðbygginguna. Ég trúi ekki öðru en að borgarfulltrúar vilji hag skautaíþrótta sem mestan og fjölmenni í heimsókn til okkar. Við viljum að staðið verði við gefin fyrirheit og ráðist í að byggja nýtt skautasvell í Laugardal sem allra fyrst. Rétti upp hönd þeir borgarfulltrúar sem eru tilbúnir til þess að beita sér fyrir því að ósk okkar verði að veruleika sem allra fyrst! Höfundur er formaður íshokkídeildar Skautafélags Reykjavíkur og hokkípabbi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Skautaíþróttir Reykjavík Íþróttir barna Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson Skoðun Skoðun Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Sjá meira
Skautaíþróttir hafa verið stundaðar í Reykjavík, með hléum, frá árinu 1873. Skautafélag Reykjavíkur er eitt elsta starfandi íþróttafélag á landinu, stofnað formlega 1873 en endurvakið árið 1893. Félagið var svo endurvakið öðru sinni árið 1938. Árið 1967 mættust úrvalslið Skautafélags Reykjavíkur og Akureyrar í fyrstu eiginlegu ísknattleiksviðureigninni. Í áratugi barðist félagið fyrir því að byggt yrði vélfryst skautasvell. Sú barátta skilaði árangri í desembermánuði 1990 þegar vélfryst skautasvell var opnað í Laugardal. Við það tækifæri var ísknattleiksfélagið Björninn einnig stofnað. Ekki var byggt yfir svellið fyrr en átta árum síðar eða árið 1998 þegar Skautahöllin í Laugardal var fyrst tekin í notkun. Fullyrða má að alger stöðnun hafi orðið í uppbyggingu íþróttamannvirkja fyrir skautaíþróttir síðustu 28 ár, ef frá er talið skautasvell á 2. hæð Egilshallarinnar en þar var um einkaframkvæmd að ræða. Gríðarleg aukning hefur orðið á fjölda iðkenda í skautaíþróttum á framangreindu tímabili án þess að nokkuð hafi verið gert af hálfu ríkis eða sveitarfélaga til þess að bæta aðstöðu þessarar mögnuðu íþróttagreinar. Staðreyndin er sú að Íslendingar þurfa fleiri skautasvell. Á landinu eru eingöngu þrjár skautahallir, tvær í Reykjavík og ein á Akureyri. Samkvæmt erlendum viðmiðum ætti að vera ein skautahöll á hverja 25-30 þúsund íbúa. Það er mögnuð staðreynd að þegar fjölnotaíþróttahús er byggt og ákveðið að hafa skautasvell í húsinu, þá nýtist varminn sem verður til við frystinguna til þess að hita upp allt íþróttahúsið. Af því leiðir að öll fjölnotaíþróttahús ættu að vera með skautasvell. Reykjavíkurborg á húsnæði Skautahallarinnar í Laugardal. Íþróttabandalag Reykjavíkur (ÍBR) sér um rekstur hússins. Það hefur legið ljóst fyrir um árabil að núverandi húsnæði er fullnýtt nánast upp í rjáfur. Staðan er óviðunandi. ÍBR skiptir ístíma á milli íshokkí, listhlaupa og almennings. Af því leiðir að engan auka ístíma er að fá í húsinu. Þá eru búningsklefar komnir vel til ára sinna og öll aðstaða meira og minna úrelt. Okkur hjá Skautafélagi Reykjavíkur eru færðar þær fréttir, ár eftir ár, að nú styttist óðum í að byggt verði nýtt svell samtengt því eldra ásamt nýrri aðstöðu sem myndi gjörbreyta stöðu félagsins og iðkenda þess. En ár eftir ár gerist ekkert. Byggingin er samt sem áður á forgangslista borgarinnar yfir íþróttamannvirki sem þarf að ráðast í að byggja. Fyrir hönd íshokkídeildar Skautafélags Reykjavíkur vil ég bjóða borgarfulltrúum Reykjavíkurborgar í heimsókn í Skautahöllina í Laugardal. Þar getum við gengið með þeim um húsið og sýnt þeim aðstöðuna og hve þörfin er mikil fyrir viðbygginguna. Ég trúi ekki öðru en að borgarfulltrúar vilji hag skautaíþrótta sem mestan og fjölmenni í heimsókn til okkar. Við viljum að staðið verði við gefin fyrirheit og ráðist í að byggja nýtt skautasvell í Laugardal sem allra fyrst. Rétti upp hönd þeir borgarfulltrúar sem eru tilbúnir til þess að beita sér fyrir því að ósk okkar verði að veruleika sem allra fyrst! Höfundur er formaður íshokkídeildar Skautafélags Reykjavíkur og hokkípabbi.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar