Úr hverju er þessi kona gerð? Silja Dögg Gunnarsdóttir skrifar 11. febrúar 2026 09:00 Þetta er setning sem mér dettur í hug þegar ég hugsa um Lilju Dögg Alfreðsdóttur. Henni fylgir mikill kraftur, hún getur haldið fjölmörgum boltum samtímis á lofti, hún er með skýra framtíðarsýn, hefur brennandi áhuga á einstökum verkefnum, er klók og útsjónarsöm þegar koma þarf hlutum í framkvæmd, er með stórt og gott tengslanet og, síðast en ekki síst, þá elskar hún Ísland og Framsóknarflokkinn – alveg eins og ég. Ekki skemmir heldur fyrir að hún hefur góðan húmor og tekur sjálfa sig mátulega alvarlega. Það er alltaf gaman í kringum Lilju, nema kannski þegar maður er ósammála henni, en það er önnur saga. Flokksþing Framsóknarflokksins verður haldið í Reykjavík um helgina. Ég ætla að mæta og styðja Lilju Dögg. Ég kynntist henni fyrst þegar hún starfaði í starfshópi Framsóknarflokksins um afnám gjaldeyrishafta, mál sem flokkurinn setti á oddinn í Alþingiskosningunum árið 2013 þegar flokkurinn vann sögulegan sigur. Lilja hafði m.a. það verkefni að setja þingflokkinn inn í málið, sem hún gerði lystilega. Hún var þá starfsmaður Seðlabanka Íslands og greinilegt að hún hafði yfirgripsmikla þekkingu á hagfræði og efnahagsmálum, enda vel menntuð á því sviði. Henni fylgdi ferskur andblær og orka. Alltaf stutt í brosið, sem er ómetanlegt þegar maður er innan um mishressa þingmenn alla daga. Ég kynntist Lilju Dögg betur þegar hún tók við sem utanríkisráðherra árið 2016, en ég var nánast alla mína átta ára þingsetu í utanríkismálanefnd, Þjóðaröryggisráði og í Íslandsdeild Norðurlandaráðs. Svo sátum við saman sem óbreyttir þingmenn á örstuttu kjörtímabili 2017–18 og að því loknu tók Lilja við sem mennta- og menningarmálaráðherra. Lilja bar algerlega höfuð og herðar yfir aðra ráðherra í framkvæmdagleði og árangri, enda keppnismanneskja með meiru. Hún náði mörgum stórum málum í gegn á stuttum tíma sem fyrri ráðherrar höfðu glímt við í áratugi; gott dæmi eru breytingar á lögum um námslánakerfið sem Lilja kom í gegn. Ég get haldið áfram að hrósa Lilju vinkonu, en ég ætla að láta staðar numið. Ég vona að hún verði næsti formaður Framsóknarflokksins. Hún er rétta manneskjan til að leiða þennan aldagamla flokk inn í nýja tíma. Það er ég sannfærð um. Höfundur er fyrrverandi alþingismaður og núverandi viðskiptastjóri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Silja Dögg Gunnarsdóttir Framsóknarflokkurinn Flokksþing Framsóknar 2026 Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Þetta er setning sem mér dettur í hug þegar ég hugsa um Lilju Dögg Alfreðsdóttur. Henni fylgir mikill kraftur, hún getur haldið fjölmörgum boltum samtímis á lofti, hún er með skýra framtíðarsýn, hefur brennandi áhuga á einstökum verkefnum, er klók og útsjónarsöm þegar koma þarf hlutum í framkvæmd, er með stórt og gott tengslanet og, síðast en ekki síst, þá elskar hún Ísland og Framsóknarflokkinn – alveg eins og ég. Ekki skemmir heldur fyrir að hún hefur góðan húmor og tekur sjálfa sig mátulega alvarlega. Það er alltaf gaman í kringum Lilju, nema kannski þegar maður er ósammála henni, en það er önnur saga. Flokksþing Framsóknarflokksins verður haldið í Reykjavík um helgina. Ég ætla að mæta og styðja Lilju Dögg. Ég kynntist henni fyrst þegar hún starfaði í starfshópi Framsóknarflokksins um afnám gjaldeyrishafta, mál sem flokkurinn setti á oddinn í Alþingiskosningunum árið 2013 þegar flokkurinn vann sögulegan sigur. Lilja hafði m.a. það verkefni að setja þingflokkinn inn í málið, sem hún gerði lystilega. Hún var þá starfsmaður Seðlabanka Íslands og greinilegt að hún hafði yfirgripsmikla þekkingu á hagfræði og efnahagsmálum, enda vel menntuð á því sviði. Henni fylgdi ferskur andblær og orka. Alltaf stutt í brosið, sem er ómetanlegt þegar maður er innan um mishressa þingmenn alla daga. Ég kynntist Lilju Dögg betur þegar hún tók við sem utanríkisráðherra árið 2016, en ég var nánast alla mína átta ára þingsetu í utanríkismálanefnd, Þjóðaröryggisráði og í Íslandsdeild Norðurlandaráðs. Svo sátum við saman sem óbreyttir þingmenn á örstuttu kjörtímabili 2017–18 og að því loknu tók Lilja við sem mennta- og menningarmálaráðherra. Lilja bar algerlega höfuð og herðar yfir aðra ráðherra í framkvæmdagleði og árangri, enda keppnismanneskja með meiru. Hún náði mörgum stórum málum í gegn á stuttum tíma sem fyrri ráðherrar höfðu glímt við í áratugi; gott dæmi eru breytingar á lögum um námslánakerfið sem Lilja kom í gegn. Ég get haldið áfram að hrósa Lilju vinkonu, en ég ætla að láta staðar numið. Ég vona að hún verði næsti formaður Framsóknarflokksins. Hún er rétta manneskjan til að leiða þennan aldagamla flokk inn í nýja tíma. Það er ég sannfærð um. Höfundur er fyrrverandi alþingismaður og núverandi viðskiptastjóri.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar