Efling þekkingar í sjávarútvegi skilar árangri Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar 4. febrúar 2026 09:00 Fátt hefur mótað íslenskt samfélag jafn djúpt og nálægð okkar við hafið. Við erum fiskveiðiþjóð og vitum að sjálfbær nýting auðlinda er forsenda velsældar og fæðuöryggis til framtíðar. Við Íslendingar búum yfir dýrmætri þekkingu á öllum lykilþáttum virðiskeðju sjávarútvegs – frá veiðum til vinnslu og meðferðar sjávarfangs. Það er engin tilviljun að verndun og sjálfbær nýting auðlinda hafs og vatna er meðal lykiláherslna í þróunarsamvinnu Íslands. Við gleymum oft að sjálf vorum við skilgreind sem þróunarland og þáðum slíka aðstoð, allt fram til ársins 1976 fyrir sléttum 50 árum. Að ná stjórn yfir hafinu umhverfis landið og tryggja sjálfbæra nýtingu fiskveiðiauðlinda var forsenda framfara og þeirrar velsældar sem við nú búum við á Íslandi. Miðlum því sem við kunnum Allt frá því Ísland tók sín fyrstu skref sem veitandi í þróunarsamvinnu höfum við lagt áherslu á miðlun þekkingar á sviðum þar sem Ísland býr yfir sérþekkingu, ekki síst þeirri sem lagði grunninn að þeim lífskjörum sem við búum við. GRÓ – Þekkingarmiðstöð þróunarsamvinnu starfrækir, undir merkjum UNESCO, fjóra skóla á sviði jarðhita, sjávarútvegs, landgræðslu og jafnréttis. Skólarnir eru hýstir hjá íslenskum sérfræðistofnunum og þar er unnið að því að efla þekkingu og styðja við stofnanir í þróunarlöndunum á umræddum sviðum. Árlega er sérfræðingum sem starfa fyrir lykilstofnanir í þróunarlöndum boðið til 5-6 mánaða dvalar á Íslandi til að efla þekkingu sína. Frá upphafi hafa rúmlega 1.900 sérfræðingar komið hingað í 5-6 mánaða þjálfun. Þá hafa 117 þeirra lokið meistaragráðu og 28 doktorsprófi frá íslenskum háskólum með skólastyrk sem veittur hefur verið í gegnum íslenska þróunarsamvinnu. Fjárfesting í fólki skilar árangri Með því að efla þekkingu, hæfni og leiðtogagetu fagfólks sem starfar í lykilstöðum í heimalöndum sínum skapast forsendur til að efla stofnanir, bæta stjórnsýslu og leggja traustan grunn að langtímaáhrifum á stofnanir og samfélag. Þetta á sérstaklega við á sviði sjávarútvegs, þar sem góð stjórnun og ábyrg nýting geta skipt sköpum fyrir lífsafkomu heilu samfélaganna og tryggt fæðuöryggi til framtíðar. Hverju hefur starf GRÓ skólanna skilað? Þeirri spurningu er velt upp á fjórum opnum viðburðum sem haldnir verða í vetur um hvern GRÓ skólanna fjögurra. Eftir viðburð um Jarðhitaskólann, er nú röðin komin að Sjávarútvegsskólanum, sem stofnaður var árið 1997 og hefur útskrifað fleiri en 500 sérfræðinga frá 68 löndum um heim allan. Á viðburðinum, sem fer fram þann 4. febrúar á Akureyri, munu nemendurnir sjálfir segja frá því hvernig þekkingin sem þau hafa aflað sér í gegnum dvöl við skólann átt þátt í að stuðla að framgangi sjálfbærs sjávarútvegs í sínum heimalöndum. Áhrif sem ná víða Sem dæmi má nefna að Sjávarútvegsskólinn, sem starfræktur er af Hafrannsóknastofnun, hefur frá upphafi unnið með löndunum þremur sem deila nýtingu Viktoríuvatns, sem er stærsta fiskveiðivatn Afríku, en heildarafli er á ári hverju tæplega ein milljón tonna. Það er ekki svo fjarri þeim heildarafla sem dreginn er úr sjó við Íslandsstrendur á hverju ári. Fiskveiðistjórnun vatnsins hefur verið áskorun, en með því að vinna með stofnunum sem leika þar lykilhlutverk er stuðlað að sjálfbærri nýtingu auðlinda vatnsins. Áhrifin ná víðar. Útskrifaðir nemendur skólans sem hlotið hafa doktorsstyrk, eru sumir hverjir í leiðandi hlutverki innan fræðasamfélagsins í sínum löndum. Þannig er háskóladeildum í fiskifræði í Líberíu, Úganda og Kína til að mynda stjórnað af fyrrverandi doktorsstyrkþegum Sjávarútvegsskólans. Þeir eru í lykilaðstöðu við að koma þekkingu sinni áfram í sínum heimalöndum. Hlustum á sögurnar Dæmin um árangurinn sem starfið hefur skilað eru fjölmörg, eflaust jafnmörg og nemendurnir sjálfir, en á viðburðinum um Sjávarútvegsskólann gefst einstakt tækifæri til að heyra beint frá þátttakendum um hvernig þjálfunin á Íslandi hefur nýst heima fyrir. Fjölmargir sérfræðingar og fagfólk hafa stutt við starf skólans í gegnum tíðina, þ.á m. íslensk fiskvinnslufyrirtæki sem hafa opnað dyr sínar fyrir fróðleiksfúsum nemendum Sjávarútvegsskólans ár eftir ár og gefið þeim þannig dýrmæta sýn inn í íslenskan sjávarútveg. Ég vil hvetja allt áhugafólk um alþjóðamál, þróunarsamvinnu, sjálfbærni og sjávarútvegsmál til að mæta eða fylgjast með í streymi. Ég hlakka til að hitta ykkur á Akureyri. Höfundur er utanríkisráðherra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Sjávarútvegur Mest lesið Þöggun - Okkar Borg Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþóirsson Skoðun Mikið vona ég að þetta sé ekki rétt Jón Pétur Zimsen Skoðun Halldór 28.03.2026 Halldór Þau sem töluðu um hvalrekaskatt og hin sem þora að leggja hann á Þórður Snær Júlíusson Skoðun Að hafna viðræðum er að hafna upplýsingum Magnús Árni Skjöld Magnússon Skoðun Ég var rekinn Daði Már Kristófersson Skoðun Píslargangan gleymd – og börnin bera afleiðingarnar Sigurður Sigurðsson Skoðun Meira er ekki alltaf betra í skólastarfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Frá hásæti orkudrottningar Kristín Linda Árnadóttir Skoðun Gerðir samningar sviknir af ESB Erna Bjarnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Píslargangan gleymd – og börnin bera afleiðingarnar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Trump, Íran, Úkraína og NATO Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Þöggun - Okkar Borg Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþóirsson skrifar Skoðun Meira er ekki alltaf betra í skólastarfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Um Ketilsbraut 7-9 – Stjórnsýsluhús Norðurþings Rúnar Traustason skrifar Skoðun Frá hásæti orkudrottningar Kristín Linda Árnadóttir skrifar Skoðun Að hafna viðræðum er að hafna upplýsingum Magnús Árni Skjöld Magnússon skrifar Skoðun Einn mánuður af átökum: Börn gjalda mest fyrir stríðið í Mið-Austurlöndum Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Þau sem töluðu um hvalrekaskatt og hin sem þora að leggja hann á Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Mikið vona ég að þetta sé ekki rétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Veldur hver á heldur! Andrés Pétursson skrifar Skoðun Gott samfélag verður ekki til af sjálfu sér Marta Rut Ólafsdóttir skrifar Skoðun Gerðir samningar sviknir af ESB Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki byggt vernd barna á tilviljunum! Arnrún María Magnúsdóttir skrifar Skoðun Ekki minn kaffibolli Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Sniðgöngum ísraelska lyfjarisann Teva eins og Rapyd Björn B Björnsson skrifar Skoðun Tveggja ára reynsla af samkeppnisundanþágum á kjötmarkaði Breki Karlsson, Ólafur Stephense skrifar Skoðun Erindislaus meirihluti leggur á flótta Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Bókasafnið mitt - Heimili að heiman Lísa Z. Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Útvistun, Minna gott, meira vont Halldór Ólafsson skrifar Skoðun Afhverju skiptir tilfinningin um að tilheyra meira máli en Instagram? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Suðurnesin bíða ekki, við verðum að fylgja eftir Fida Abu Libdeh skrifar Skoðun Ég var rekinn Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Svona stöðvum við hallarekstur ríkisins, loksins Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Auðveldum kynslóðaskipti bænda Lilja Rafney Magnúsdóttir skrifar Skoðun Aumingja tryggingafélögin Agnar Þór Guðmundsson,Haukur Freyr Axelsson skrifar Skoðun Þarf að kæra íslenska ríkið? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ímynd er drifkraftur útflutnings Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Íslenskir sálfræðingar í aldarfjórðung Pétur Maack Þorsteinsson skrifar Skoðun Það sem þingmaður vill segja Sigmar Guðmundsson skrifar Sjá meira
Fátt hefur mótað íslenskt samfélag jafn djúpt og nálægð okkar við hafið. Við erum fiskveiðiþjóð og vitum að sjálfbær nýting auðlinda er forsenda velsældar og fæðuöryggis til framtíðar. Við Íslendingar búum yfir dýrmætri þekkingu á öllum lykilþáttum virðiskeðju sjávarútvegs – frá veiðum til vinnslu og meðferðar sjávarfangs. Það er engin tilviljun að verndun og sjálfbær nýting auðlinda hafs og vatna er meðal lykiláherslna í þróunarsamvinnu Íslands. Við gleymum oft að sjálf vorum við skilgreind sem þróunarland og þáðum slíka aðstoð, allt fram til ársins 1976 fyrir sléttum 50 árum. Að ná stjórn yfir hafinu umhverfis landið og tryggja sjálfbæra nýtingu fiskveiðiauðlinda var forsenda framfara og þeirrar velsældar sem við nú búum við á Íslandi. Miðlum því sem við kunnum Allt frá því Ísland tók sín fyrstu skref sem veitandi í þróunarsamvinnu höfum við lagt áherslu á miðlun þekkingar á sviðum þar sem Ísland býr yfir sérþekkingu, ekki síst þeirri sem lagði grunninn að þeim lífskjörum sem við búum við. GRÓ – Þekkingarmiðstöð þróunarsamvinnu starfrækir, undir merkjum UNESCO, fjóra skóla á sviði jarðhita, sjávarútvegs, landgræðslu og jafnréttis. Skólarnir eru hýstir hjá íslenskum sérfræðistofnunum og þar er unnið að því að efla þekkingu og styðja við stofnanir í þróunarlöndunum á umræddum sviðum. Árlega er sérfræðingum sem starfa fyrir lykilstofnanir í þróunarlöndum boðið til 5-6 mánaða dvalar á Íslandi til að efla þekkingu sína. Frá upphafi hafa rúmlega 1.900 sérfræðingar komið hingað í 5-6 mánaða þjálfun. Þá hafa 117 þeirra lokið meistaragráðu og 28 doktorsprófi frá íslenskum háskólum með skólastyrk sem veittur hefur verið í gegnum íslenska þróunarsamvinnu. Fjárfesting í fólki skilar árangri Með því að efla þekkingu, hæfni og leiðtogagetu fagfólks sem starfar í lykilstöðum í heimalöndum sínum skapast forsendur til að efla stofnanir, bæta stjórnsýslu og leggja traustan grunn að langtímaáhrifum á stofnanir og samfélag. Þetta á sérstaklega við á sviði sjávarútvegs, þar sem góð stjórnun og ábyrg nýting geta skipt sköpum fyrir lífsafkomu heilu samfélaganna og tryggt fæðuöryggi til framtíðar. Hverju hefur starf GRÓ skólanna skilað? Þeirri spurningu er velt upp á fjórum opnum viðburðum sem haldnir verða í vetur um hvern GRÓ skólanna fjögurra. Eftir viðburð um Jarðhitaskólann, er nú röðin komin að Sjávarútvegsskólanum, sem stofnaður var árið 1997 og hefur útskrifað fleiri en 500 sérfræðinga frá 68 löndum um heim allan. Á viðburðinum, sem fer fram þann 4. febrúar á Akureyri, munu nemendurnir sjálfir segja frá því hvernig þekkingin sem þau hafa aflað sér í gegnum dvöl við skólann átt þátt í að stuðla að framgangi sjálfbærs sjávarútvegs í sínum heimalöndum. Áhrif sem ná víða Sem dæmi má nefna að Sjávarútvegsskólinn, sem starfræktur er af Hafrannsóknastofnun, hefur frá upphafi unnið með löndunum þremur sem deila nýtingu Viktoríuvatns, sem er stærsta fiskveiðivatn Afríku, en heildarafli er á ári hverju tæplega ein milljón tonna. Það er ekki svo fjarri þeim heildarafla sem dreginn er úr sjó við Íslandsstrendur á hverju ári. Fiskveiðistjórnun vatnsins hefur verið áskorun, en með því að vinna með stofnunum sem leika þar lykilhlutverk er stuðlað að sjálfbærri nýtingu auðlinda vatnsins. Áhrifin ná víðar. Útskrifaðir nemendur skólans sem hlotið hafa doktorsstyrk, eru sumir hverjir í leiðandi hlutverki innan fræðasamfélagsins í sínum löndum. Þannig er háskóladeildum í fiskifræði í Líberíu, Úganda og Kína til að mynda stjórnað af fyrrverandi doktorsstyrkþegum Sjávarútvegsskólans. Þeir eru í lykilaðstöðu við að koma þekkingu sinni áfram í sínum heimalöndum. Hlustum á sögurnar Dæmin um árangurinn sem starfið hefur skilað eru fjölmörg, eflaust jafnmörg og nemendurnir sjálfir, en á viðburðinum um Sjávarútvegsskólann gefst einstakt tækifæri til að heyra beint frá þátttakendum um hvernig þjálfunin á Íslandi hefur nýst heima fyrir. Fjölmargir sérfræðingar og fagfólk hafa stutt við starf skólans í gegnum tíðina, þ.á m. íslensk fiskvinnslufyrirtæki sem hafa opnað dyr sínar fyrir fróðleiksfúsum nemendum Sjávarútvegsskólans ár eftir ár og gefið þeim þannig dýrmæta sýn inn í íslenskan sjávarútveg. Ég vil hvetja allt áhugafólk um alþjóðamál, þróunarsamvinnu, sjálfbærni og sjávarútvegsmál til að mæta eða fylgjast með í streymi. Ég hlakka til að hitta ykkur á Akureyri. Höfundur er utanríkisráðherra.
Skoðun Einn mánuður af átökum: Börn gjalda mest fyrir stríðið í Mið-Austurlöndum Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar
Skoðun Þau sem töluðu um hvalrekaskatt og hin sem þora að leggja hann á Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Tveggja ára reynsla af samkeppnisundanþágum á kjötmarkaði Breki Karlsson, Ólafur Stephense skrifar
Skoðun Afhverju skiptir tilfinningin um að tilheyra meira máli en Instagram? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar