Hverju getur aukið sjálfstraust og sérþekking skilað komandi kynslóðum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar 30. maí 2026 12:00 Umræða um Evrópusambandið snýst oft um hvað Ísland gæti misst. Miklu sjaldnar er spurt: Hvað gæti Ísland áunnið? Þegar horft er til komandi kynslóða snýst málið ekki aðeins um samninga eða regluverk, heldur um líðan okkar í óvissu eða meira öryggi. Lang flestir eru sammála um að hér þarf að skapa; meiri stöðugleika, ungt fólk njóti sömu kjara við íbúðakaup og samkeppnishæfni Íslands verði sambærileg við ESB ríkin sem við viljum bera okkur saman við, sbr. Danmörk (Færeyjar), Finnaland og Svíþjóð. Íslendingar hafa þegar byggt upp sérstöðu á mörgum sviðum. Við stöndum framarlega í greinum eins og endurnýjanlegri orku, sjávarútvegi, fiskvinnslutækni, hugbúnaði og nýsköpun. En við búum núna líka við veikleika sem draga úr samkeppnishæfni þjóðarinnar, eins og allt of háir vextir, sveiflukenndur gjaldmiðill og takmarkaðs traust á íslensku hagkerfi. Þetta hefur bein áhrif á lífskjör fólks Þegar fjármagnið er svona dýrt og ósamkeppnishæft hefur það bein áhrif á ungt fólk sem þarf að kaupa húsnæði, færri atvinnutækifæri bjóðast og Ísland er ekki samkeppnishæft þegar kemur að fjármögnun í nýsköpun. Alþjóðleg fyrirtæki stofna ekki útibú á Íslandi við þennan óstöðugleika og sérreglur Íslands. Það leiðir til þess að of fá störf bjóðast á Íslandi fyrir okkar langskólagengna unga fólk. Sjálfstraust hefur raunverulegt virði Ef Ísland byggi við sambærilegt rekstrarumhverfi og önnur þróuð Evrópuríki gæti það haft víðtæk áhrif, eins og að styrkja trú ungs fólks á framtíðina, aukið sjálfstraust þeirra og möguleika til nýsköpunar á Íslandi þegar við getum laða að alþjóðlegt fjármagn og fyrirtæki. Sjálfstraust samfélags hefur efnahagslegt virði. Þjóð sem trúir á eigin möguleika tekur meiri frumkvæði og hugsar lengra fram í tímann. Sjávarútvegurinn fær ný tækifæri Sjávarútvegur Íslands er ekki aðeins fiskur. Það eru mörg tækifæri til að nýta enn betur; þekkingu, ýmsar hugbúnaðarlausnir, tækni og sérfræðiþjónusta. Með sterkari tengingu við Evrópu gætu íslensk fyrirtæki selt enn meira að þessari þjónustu um alla Evrópu, ásamt sterkari samningsstöðu við önnur ríki. Við færumst úr frumframleiðslu yfir í öflugri nýsköpun og verðmæt þekkingarstörf. Við fáum sterkari stöðu til að vera leiðandi þekkingarsamfélag á okkar sérsviðum. Hvernig sjáum við framtíð komandi kynslóða? Ísland er auðugt af auðlindum og þekkingu. Við þurfum að fá bestu tækifæri til að nýta okkar þjóðarauð, styrkja þekkingu og sjálfstraust. Þá hefur Ísland alla burði til að vera; öflug nýsköpunarþjóð, leiðandi í grænni orku, sterkt þekkingarsamfélag í sjávarútvegi og fleiri greinum. Íslenska hagkerfið verður miklu samkeppnishæfara fyrir komandi kynslóðir. Spurningin er hvort við séum tilbúin að skapa þær aðstæður sem gera þjóðinni kleift að nýta styrkleikana til fulls? Framtíð Íslands ræðst ekki aðeins af auðlindunum sem við eigum, heldur af því hvaða tækifæri og getu við höfum til að nýta þær. Þannig styrkjum við samkeppnisstöðu Íslands með samstarfi við önnur frjáls lýðræðisríki Evrópu. Tryggjum sem best möguleika komandi kynslóða. Ég trúi því að Íslendingar geti notið sín enn betur í sterkara samstarfi innan ESB. Byggjum upp sjálfstraust og bjartsýni sem styrkir framtíðarmöguleika allra á Íslandi um langa framtíð. Fyrir unga fólkið þá er lágmark að við fáum að sjá samninginn. Höfundur er með MS í stjórnun og stefnumótun og er stjórnarmaður í öldungaráði Viðreisnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Halldór 22.10.26 Halldór Baldursson Halldór Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Handbók MAGA hreyfingarnar: Flood the zone with shit Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Skoðun Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ósýnilegt fólk og sýnileg ábyrgð Þorvaldur Óttar Guðlaugsson skrifar Skoðun Bókun 35 - þarf virkilega að breyta stjórnarskránni? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun „Ný“ markmið í grunnskólum duga ekki Þórgunnur Reykjalín Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Pólitískt fleipur landlæknis Bjarni Freyr Guðmundsson skrifar Skoðun Ákall um samstarf – Ekki bara samtal Anton Kári Halldórsson skrifar Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar Skoðun Myndin sem þú mátt ekki sjá Anna Laufey Stefánsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Skoðun Áttu áttu? Lilja Rannveig Sigurgeirsdóttir skrifar Skoðun Þegar sannleikurinn þjónar ekki óttanum Helena Jónsdóttir skrifar Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar Skoðun Íslenskt táknmál í stefnu – en hvar eru aðgerðirnar? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Ísland sé frjálst, meðan sól gyllir haf Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Sjá meira
Umræða um Evrópusambandið snýst oft um hvað Ísland gæti misst. Miklu sjaldnar er spurt: Hvað gæti Ísland áunnið? Þegar horft er til komandi kynslóða snýst málið ekki aðeins um samninga eða regluverk, heldur um líðan okkar í óvissu eða meira öryggi. Lang flestir eru sammála um að hér þarf að skapa; meiri stöðugleika, ungt fólk njóti sömu kjara við íbúðakaup og samkeppnishæfni Íslands verði sambærileg við ESB ríkin sem við viljum bera okkur saman við, sbr. Danmörk (Færeyjar), Finnaland og Svíþjóð. Íslendingar hafa þegar byggt upp sérstöðu á mörgum sviðum. Við stöndum framarlega í greinum eins og endurnýjanlegri orku, sjávarútvegi, fiskvinnslutækni, hugbúnaði og nýsköpun. En við búum núna líka við veikleika sem draga úr samkeppnishæfni þjóðarinnar, eins og allt of háir vextir, sveiflukenndur gjaldmiðill og takmarkaðs traust á íslensku hagkerfi. Þetta hefur bein áhrif á lífskjör fólks Þegar fjármagnið er svona dýrt og ósamkeppnishæft hefur það bein áhrif á ungt fólk sem þarf að kaupa húsnæði, færri atvinnutækifæri bjóðast og Ísland er ekki samkeppnishæft þegar kemur að fjármögnun í nýsköpun. Alþjóðleg fyrirtæki stofna ekki útibú á Íslandi við þennan óstöðugleika og sérreglur Íslands. Það leiðir til þess að of fá störf bjóðast á Íslandi fyrir okkar langskólagengna unga fólk. Sjálfstraust hefur raunverulegt virði Ef Ísland byggi við sambærilegt rekstrarumhverfi og önnur þróuð Evrópuríki gæti það haft víðtæk áhrif, eins og að styrkja trú ungs fólks á framtíðina, aukið sjálfstraust þeirra og möguleika til nýsköpunar á Íslandi þegar við getum laða að alþjóðlegt fjármagn og fyrirtæki. Sjálfstraust samfélags hefur efnahagslegt virði. Þjóð sem trúir á eigin möguleika tekur meiri frumkvæði og hugsar lengra fram í tímann. Sjávarútvegurinn fær ný tækifæri Sjávarútvegur Íslands er ekki aðeins fiskur. Það eru mörg tækifæri til að nýta enn betur; þekkingu, ýmsar hugbúnaðarlausnir, tækni og sérfræðiþjónusta. Með sterkari tengingu við Evrópu gætu íslensk fyrirtæki selt enn meira að þessari þjónustu um alla Evrópu, ásamt sterkari samningsstöðu við önnur ríki. Við færumst úr frumframleiðslu yfir í öflugri nýsköpun og verðmæt þekkingarstörf. Við fáum sterkari stöðu til að vera leiðandi þekkingarsamfélag á okkar sérsviðum. Hvernig sjáum við framtíð komandi kynslóða? Ísland er auðugt af auðlindum og þekkingu. Við þurfum að fá bestu tækifæri til að nýta okkar þjóðarauð, styrkja þekkingu og sjálfstraust. Þá hefur Ísland alla burði til að vera; öflug nýsköpunarþjóð, leiðandi í grænni orku, sterkt þekkingarsamfélag í sjávarútvegi og fleiri greinum. Íslenska hagkerfið verður miklu samkeppnishæfara fyrir komandi kynslóðir. Spurningin er hvort við séum tilbúin að skapa þær aðstæður sem gera þjóðinni kleift að nýta styrkleikana til fulls? Framtíð Íslands ræðst ekki aðeins af auðlindunum sem við eigum, heldur af því hvaða tækifæri og getu við höfum til að nýta þær. Þannig styrkjum við samkeppnisstöðu Íslands með samstarfi við önnur frjáls lýðræðisríki Evrópu. Tryggjum sem best möguleika komandi kynslóða. Ég trúi því að Íslendingar geti notið sín enn betur í sterkara samstarfi innan ESB. Byggjum upp sjálfstraust og bjartsýni sem styrkir framtíðarmöguleika allra á Íslandi um langa framtíð. Fyrir unga fólkið þá er lágmark að við fáum að sjá samninginn. Höfundur er með MS í stjórnun og stefnumótun og er stjórnarmaður í öldungaráði Viðreisnar.
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar
Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar
Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar
Skoðun Íslenskt táknmál í stefnu – en hvar eru aðgerðirnar? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar