Orð ársins Berglind Guðmundsdóttir skrifar 5. janúar 2026 12:30 Ég spái mikið í orðum. Ég err samt enginn íslenskufræðingur og sletti kannski vel yfir meðallagi. En ég er hrifin af fallegum orðum og hrífst af því þegar talað er fallegt mál. Um daginn heyrði ég til dæmis orðið gáruáhrif. Það var svo sem ekki í fyrsta skipti sem ég heyri það orð, en samhengið var fallegt og ég fann hvernig það gróf sig inn. Svona gott fyrir hjartað. Orð geta skapað jákvæða tilfinningu og orð geta látið okkur líða vel. Orð hafa gáruáhrif og hvernig við notum þau getur síðan haft jákvæð, eða minna jákvæð, áhrif á líf okkar. Sem hefur svo áhrif á þau sem eru í kringum okkur, síðan á þau sem eru í kringum þau og svo koll af kolli. Með þetta í huga gat ég ekki annað en orðið fyrir vonbrigðum þegar ég sá þau tíu orð sem RÚV bauð landsmönnum að kjósa sem Orð ársins 2025. Orð eins og bikblæðing, græna gímaldið, gjaldskylda, málþóf, símabann, tollastríð og þjóðernishreinsanir. Vissulega eitthvað sem var mikið í fréttum. En segir þetta ekki meira um áherslur fjölmiðla heldur en okkur sem samfélag? Ég hefði persónulega svo gjarnan viljað sjá fleiri falleg orð á þessum lista, eins og samkennd, kærleikur, lífsgleði, stuðningur, samstaða, hugrekki og friður, svo ég nefni einhver dæmi. Því við þurfum á fallegum orðum að halda, nú sem aldrei fyrr. Við þurfum líka fleiri fréttir af hetjum samtímans. Af fólkinu sem gerir samfélagið okkar betra með einum eða öðrum hætti. Og þar er svo sannarlega af nægu að taka. Þetta er bara spurning um hvert við viljum beina athygli okkar. Getum við, sem samfélag, sett okkur það markmið að fjölga fallegum orðum fyrir árið 2026? Höfundur er í stjórn Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Ef þetta er ekki þrælahald – hvað er það þá? Ágústa Árnadóttir Skoðun Ung hjón á Íslandi eru að kafna – kerfið er að drepa framtíð þeirra Sigurður Sigurðsson Skoðun Getur hver sem er boðið sig fram til sveitarstjórna? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir Skoðun Borgarlínan verður kosningamálið í vor Þórir Garðarsson Skoðun Sleggjunni beitt – gegn almenningi Þorsteinn Sæmundsson Skoðun Að loka á foreldri er ekki einfaldasta leiðin Sahara Rós Blandon Skoðun Maðurinn sem ég kynntist í löggunni Þuríður B. Ægisdóttir Skoðun Nýi Landspítalinn: klúður sem enginn þorir lengur að ræða Sigurður Sigurðsson Skoðun Vissulega miklu meira en tollabandalag Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Fjölskyldueinelti, skömmin og Beckham-fjölskyldan Sigríður Svanborgardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Getur hver sem er boðið sig fram til sveitarstjórna? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Sleggjunni beitt – gegn almenningi Þorsteinn Sæmundsson skrifar Skoðun Borgarlínan verður kosningamálið í vor Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Framboð sem byggir á trú á Akureyri Berglind Ósk Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fjölskyldueinelti, skömmin og Beckham-fjölskyldan Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Ung hjón á Íslandi eru að kafna – kerfið er að drepa framtíð þeirra Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Sterk heilsugæsla um allt land Alma D. Möller,Jón Magnús Kristinsson skrifar Skoðun Vissulega miklu meira en tollabandalag Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Gott frumvarp en hverjir komast raunverulega að borðinu? Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun María Rut og samkeppnishæfnin Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Að hafa það sem þarf Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Kjósum mann sem klárar verkin! Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Reykjavíkurborg er ramminn, ekki málverkið Björg Magnúsdóttir skrifar Skoðun Stjórnendur eru brúin – Ísland á að leiða fagmennsku, ekki draga úr henni Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Bærinn er fólkið Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Verðbólga á Íslandi er ekki slys – hún er afleiðing ákvarðana Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Að læra af fortíðinni Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Jaðardrengirnir okkar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Kristrún og Mazzucato Stefán Jón Hafstein skrifar Skoðun Þegar alþjóðaviðskipti eru vopnvædd Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Að loka á foreldri er ekki einfaldasta leiðin Sahara Rós Blandon skrifar Skoðun Ákvarðanir fyrir framtíðarkynslóðir Sandra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Stúka við Kórinn mun skera niður framtíð HK í fótbolta! Ómar Stefánsson skrifar Skoðun Hlúum að hjarta skólans skrifar Skoðun Ef þetta er ekki þrælahald – hvað er það þá? Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfa börn að borga í strætó? Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Flóttamannavegurinn er loksins fundinn Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Ríkisborgararéttur – sömu reglur eiga að gilda fyrir alla Katrín Haukdal Magnúsdóttir skrifar Skoðun Hafnarfjörður fyrir fólk á öllum æviskeiðum Helga Björg Loftsdóttir skrifar Skoðun 3,7 milljarða skattalækkun í Hafnarfirði Orri Björnsson skrifar Sjá meira
Ég spái mikið í orðum. Ég err samt enginn íslenskufræðingur og sletti kannski vel yfir meðallagi. En ég er hrifin af fallegum orðum og hrífst af því þegar talað er fallegt mál. Um daginn heyrði ég til dæmis orðið gáruáhrif. Það var svo sem ekki í fyrsta skipti sem ég heyri það orð, en samhengið var fallegt og ég fann hvernig það gróf sig inn. Svona gott fyrir hjartað. Orð geta skapað jákvæða tilfinningu og orð geta látið okkur líða vel. Orð hafa gáruáhrif og hvernig við notum þau getur síðan haft jákvæð, eða minna jákvæð, áhrif á líf okkar. Sem hefur svo áhrif á þau sem eru í kringum okkur, síðan á þau sem eru í kringum þau og svo koll af kolli. Með þetta í huga gat ég ekki annað en orðið fyrir vonbrigðum þegar ég sá þau tíu orð sem RÚV bauð landsmönnum að kjósa sem Orð ársins 2025. Orð eins og bikblæðing, græna gímaldið, gjaldskylda, málþóf, símabann, tollastríð og þjóðernishreinsanir. Vissulega eitthvað sem var mikið í fréttum. En segir þetta ekki meira um áherslur fjölmiðla heldur en okkur sem samfélag? Ég hefði persónulega svo gjarnan viljað sjá fleiri falleg orð á þessum lista, eins og samkennd, kærleikur, lífsgleði, stuðningur, samstaða, hugrekki og friður, svo ég nefni einhver dæmi. Því við þurfum á fallegum orðum að halda, nú sem aldrei fyrr. Við þurfum líka fleiri fréttir af hetjum samtímans. Af fólkinu sem gerir samfélagið okkar betra með einum eða öðrum hætti. Og þar er svo sannarlega af nægu að taka. Þetta er bara spurning um hvert við viljum beina athygli okkar. Getum við, sem samfélag, sett okkur það markmið að fjölga fallegum orðum fyrir árið 2026? Höfundur er í stjórn Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Ung hjón á Íslandi eru að kafna – kerfið er að drepa framtíð þeirra Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnendur eru brúin – Ísland á að leiða fagmennsku, ekki draga úr henni Nichole Leigh Mosty skrifar
Skoðun Ríkisborgararéttur – sömu reglur eiga að gilda fyrir alla Katrín Haukdal Magnúsdóttir skrifar