Ríkisstjórn sem getur og gerir í stað þess að standa kyrr Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar 3. desember 2025 07:31 Nú er eitt ár liðið frá því að íslensk þjóð kaus sér nýtt fólk til að stýra landinu. Niðurstaðan var hrein stjórnarskipti og við tóku flokkar sem lagt hafa áherslu á að ganga hreint til verka í samhentum takti. Gríðarlega margt hefur verið gert á því tæpa ári sem liðið er frá stjórnarskiptum. Við sögðumst til að mynda ætla að laga ríkisfjármálin. Við stóðum við það. Það er búið að auka tekjur með sanngjörnum aðgerðum sem leggjast fyrst og síðast á breiðustu bökin í samfélaginu. Þau sem geta sannarlega lagt meira til í samneysluna. Þar munar mestu um leiðréttingu veiðigjalda og lokun á skattaglufum sem nýttust aðallega fáum úr efstu hópum tekjustigans. Það hefur verið gripið til margháttaðra aðgerða til að tryggja að hagvöxtur framtíðar, sem verður undirstaða aukinnar velferðar, verði byggður á aukinni framleiðni og útflutningi. Þetta er meðal annars gert með mótun heildstæðrar atvinnustefnu til tíu ára. Sú stefna tekur við af stefnuleysi fyrri ríkisstjórna sem skilaði nær engum hagvexti á mann. Við komum hreyfingu á hluti Þetta var allt nauðsynlegt til að koma hreyfingu á hlutina. Laga vegi og byrja að bora göng. Vinna á mörg hundruð milljarða króna innviðaskuld. Fjölga lögreglumönnum, fjárfesta í auknum fíkniúrræðum og hefja undirbúning að nýrri öryggisvistun. Þetta var nauðsynlegt til að ríkið gæti tekið yfir þjónustu við börn með fjölþættan vanda og ráðist í öfluga uppbyggingu hjúkrunarheimila sem sárlega hefur skort. Ríkisstjórnin hefur líka kynnt fyrsta húsnæðispakka sinn sem mun taka á mörgum þeirra vandamála sem einkenna þann markað og gera mörgum landsmönnum erfitt fyrir að koma þaki yfir höfuðið. Hann er víðtækur og mun hafa mikil áhrif. Næsti húsnæðispakki er samt sem áður á leiðinni. Hann verður kynntur í byrjun næsta árs. Hér er einungis stiklað á stóru. Við erum að taka til Ekki er nóg að afla nýrra tekna og ráðast í ný verkefni. Það þarf líka að taka til. Á okkur hvílir sú skylda að fara vel með opinbert fé, enda peningarnir ykkar sem við erum að ráðstafa. Tiltektin hefur meðal annars falið í sér að það á að hagræða um 100 milljarða króna á gildistíma fjármálaáætlunar. Það er búið að lækka skuldir ríkissjóðs verulega með sölu eigna og uppgjöri á ÍL-sjóði. Það er búið að forgangsraða, einfalda ferla, sameina stofnanir og taka til kerfum. Það hefur verið innleidd efnahagsleg ábyrgð eftir óstjórn síðustu kjörtímabila með stöðugleikareglu og því skýra markmiði að skila hallalausum fjárlögum árið 2027. Samt er áfallaþolið í ríkisrekstrinum mun meira en áður var sem gerir það að verkum að hægt er að takast á við ýmiss konar efnahagslegar áskoranir á borð við þær sem dunið hafa á íslensku samfélagi síðustu vikur og mánuði. Við erum með plan sem er að virka Því verður ekki leynt að þetta hefur ekki alltaf verið auðvelt. Sumar ákvarðanir sem þurfti að taka mættu harðri mótstöðu sérhagsmunaafla. Aðrar hafa reynt á skilning þjóðarinnar. En almennt hefur fólk skilið að við séum að vinna fyrir það af einurð og alefli. Nú erum við byrjuð að uppskera. Verðbólga hefur ekki mælst minni í fimm ár. Stýrivextir hafa lækkað um 1,75 prósent frá því að boðað var til kosninga í fyrra sem skilar mörgum kjarabót upp á 60 þúsund krónur á mánuði fyrir dæmigerða fjölskyldu með 40 milljóna króna óverðtryggt íbúðalán. Þessu má ekki taka sem sjálfsögðum hlut og það þarf áfram að vera með augun á boltanum, vera tilbúinn að gera meira ef með þarf, svo þetta jafnvægi haldist. Þetta vitum við sem myndum meirihlutann sem stendur að baki ríkisstjórninni. En við vitum líka að við vorum, og erum, með plan. Nú er planið að virka. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingarinnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Alþingi Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Samfylkingin Guðmundur Ari Sigurjónsson Mest lesið Þau sem borga ekki Silja Sóley Birgisdóttir Skoðun Ég, glæpamaður Daníel Hjörvar Guðmundsson Skoðun Hvað ég skildi um Ísland þegar ég hætti að bera það saman við Napólí Valerio Gargiulo Skoðun Rúllum út rauða dreglinum Pétur Marteinsson Skoðun Það sem Íslendingar þurfa að skilja Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir Skoðun Spjaldtölvur í námi nemenda - verkfæri djöfulsins? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Rödd ungs fólks á Seltjarnarnesi þarf að heyrast Auður Halla Rögnvaldsdóttir Skoðun Hættum beit í bænum Davíð Arnar Stefánsson Skoðun Evrópa fyrir íslendinga Ásgeir Þorgeirsson Skoðun Ferðaþjónustan er ekki vandamálið – hún er hluti af lausninni Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Nýtt Álftanes á einu kjörtímabili Hreiðar Þór Jónsson skrifar Skoðun Evrópa fyrir íslendinga Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Það sem Íslendingar þurfa að skilja Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Hættum beit í bænum Davíð Arnar Stefánsson skrifar Skoðun Gagnsæi í ákvarðanatöku Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Nýsköpun í breyttri heimsmynd Erna Björnsdóttir skrifar Skoðun Rödd ungs fólks á Seltjarnarnesi þarf að heyrast Auður Halla Rögnvaldsdóttir skrifar Skoðun Þau sem borga ekki Silja Sóley Birgisdóttir skrifar Skoðun Spjaldtölvur í námi nemenda - verkfæri djöfulsins? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Rúllum út rauða dreglinum Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Ég, glæpamaður Daníel Hjörvar Guðmundsson skrifar Skoðun Ferðaþjónustan er ekki vandamálið – hún er hluti af lausninni Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Hvað ég skildi um Ísland þegar ég hætti að bera það saman við Napólí Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Með svipuna á bakinu Rannveig Eyja Árnadóttir skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að fordæma stríðið í Íran, Líbanon og Gaza Einar Baldvin Árnason skrifar Skoðun Sterk viska í stafni íslenskrar kjarabaráttu Freyr Snorrason skrifar Skoðun Gervigreind, ábyrgð og framtíð samfélags okkar Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Mjallhvít og dvergarnir sjö Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Óveðrið tekur undir með atvinnulífinu Hugrún Elvarsdóttir,Katrín Helga Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Er búið að lofa áfengisiðnaðinum atkvæðagreiðslu til að freista þess að stöðva dómsmál? Siv Friðleifsdóttir skrifar Skoðun Viljum við virða mannréttindi fatlaðs fólks? Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Maístjörnur verkalýðsins, riddarar hringborðsins eða konungsríki fárra – við viljum von, trú og kærleika Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Kvenheilsa, læknisfræðilegt kannabis og lýðheilsa — tækifæri fyrir Ísland Magnús Þórsson skrifar Skoðun Hættulegasta fitan er ekki sú sem sést utan á líkamanum Anna Lind Fells skrifar Skoðun Nýjar lausnir í húsnæðismálum eru nauðsyn, ekki val Ellen Calmon skrifar Skoðun Málefni eldra fólks Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Menntun Helgu Völu er fjárfesting – ekki gjöf Einar G. Harðarson skrifar Skoðun Opið bréf til Barna og fjölskyldustofu Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Er okkur sama um unga fólkið okkar? Hvar á það að vera? Þorvaldur Daníelsson skrifar Skoðun Að setja puttana í eyrun og kalla það stefnu Óðinn Freyr Baldursson skrifar Sjá meira
Nú er eitt ár liðið frá því að íslensk þjóð kaus sér nýtt fólk til að stýra landinu. Niðurstaðan var hrein stjórnarskipti og við tóku flokkar sem lagt hafa áherslu á að ganga hreint til verka í samhentum takti. Gríðarlega margt hefur verið gert á því tæpa ári sem liðið er frá stjórnarskiptum. Við sögðumst til að mynda ætla að laga ríkisfjármálin. Við stóðum við það. Það er búið að auka tekjur með sanngjörnum aðgerðum sem leggjast fyrst og síðast á breiðustu bökin í samfélaginu. Þau sem geta sannarlega lagt meira til í samneysluna. Þar munar mestu um leiðréttingu veiðigjalda og lokun á skattaglufum sem nýttust aðallega fáum úr efstu hópum tekjustigans. Það hefur verið gripið til margháttaðra aðgerða til að tryggja að hagvöxtur framtíðar, sem verður undirstaða aukinnar velferðar, verði byggður á aukinni framleiðni og útflutningi. Þetta er meðal annars gert með mótun heildstæðrar atvinnustefnu til tíu ára. Sú stefna tekur við af stefnuleysi fyrri ríkisstjórna sem skilaði nær engum hagvexti á mann. Við komum hreyfingu á hluti Þetta var allt nauðsynlegt til að koma hreyfingu á hlutina. Laga vegi og byrja að bora göng. Vinna á mörg hundruð milljarða króna innviðaskuld. Fjölga lögreglumönnum, fjárfesta í auknum fíkniúrræðum og hefja undirbúning að nýrri öryggisvistun. Þetta var nauðsynlegt til að ríkið gæti tekið yfir þjónustu við börn með fjölþættan vanda og ráðist í öfluga uppbyggingu hjúkrunarheimila sem sárlega hefur skort. Ríkisstjórnin hefur líka kynnt fyrsta húsnæðispakka sinn sem mun taka á mörgum þeirra vandamála sem einkenna þann markað og gera mörgum landsmönnum erfitt fyrir að koma þaki yfir höfuðið. Hann er víðtækur og mun hafa mikil áhrif. Næsti húsnæðispakki er samt sem áður á leiðinni. Hann verður kynntur í byrjun næsta árs. Hér er einungis stiklað á stóru. Við erum að taka til Ekki er nóg að afla nýrra tekna og ráðast í ný verkefni. Það þarf líka að taka til. Á okkur hvílir sú skylda að fara vel með opinbert fé, enda peningarnir ykkar sem við erum að ráðstafa. Tiltektin hefur meðal annars falið í sér að það á að hagræða um 100 milljarða króna á gildistíma fjármálaáætlunar. Það er búið að lækka skuldir ríkissjóðs verulega með sölu eigna og uppgjöri á ÍL-sjóði. Það er búið að forgangsraða, einfalda ferla, sameina stofnanir og taka til kerfum. Það hefur verið innleidd efnahagsleg ábyrgð eftir óstjórn síðustu kjörtímabila með stöðugleikareglu og því skýra markmiði að skila hallalausum fjárlögum árið 2027. Samt er áfallaþolið í ríkisrekstrinum mun meira en áður var sem gerir það að verkum að hægt er að takast á við ýmiss konar efnahagslegar áskoranir á borð við þær sem dunið hafa á íslensku samfélagi síðustu vikur og mánuði. Við erum með plan sem er að virka Því verður ekki leynt að þetta hefur ekki alltaf verið auðvelt. Sumar ákvarðanir sem þurfti að taka mættu harðri mótstöðu sérhagsmunaafla. Aðrar hafa reynt á skilning þjóðarinnar. En almennt hefur fólk skilið að við séum að vinna fyrir það af einurð og alefli. Nú erum við byrjuð að uppskera. Verðbólga hefur ekki mælst minni í fimm ár. Stýrivextir hafa lækkað um 1,75 prósent frá því að boðað var til kosninga í fyrra sem skilar mörgum kjarabót upp á 60 þúsund krónur á mánuði fyrir dæmigerða fjölskyldu með 40 milljóna króna óverðtryggt íbúðalán. Þessu má ekki taka sem sjálfsögðum hlut og það þarf áfram að vera með augun á boltanum, vera tilbúinn að gera meira ef með þarf, svo þetta jafnvægi haldist. Þetta vitum við sem myndum meirihlutann sem stendur að baki ríkisstjórninni. En við vitum líka að við vorum, og erum, með plan. Nú er planið að virka. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingarinnar.
Skoðun Ferðaþjónustan er ekki vandamálið – hún er hluti af lausninni Rannveig Grétarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað ég skildi um Ísland þegar ég hætti að bera það saman við Napólí Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að fordæma stríðið í Íran, Líbanon og Gaza Einar Baldvin Árnason skrifar
Skoðun Óveðrið tekur undir með atvinnulífinu Hugrún Elvarsdóttir,Katrín Helga Hallgrímsdóttir skrifar
Skoðun Er búið að lofa áfengisiðnaðinum atkvæðagreiðslu til að freista þess að stöðva dómsmál? Siv Friðleifsdóttir skrifar
Skoðun Maístjörnur verkalýðsins, riddarar hringborðsins eða konungsríki fárra – við viljum von, trú og kærleika Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar
Skoðun Kvenheilsa, læknisfræðilegt kannabis og lýðheilsa — tækifæri fyrir Ísland Magnús Þórsson skrifar