Fóbían – Íslam og kvennakúgun Sverrir Agnarsson skrifar 21. mars 2024 14:00 Ég hef í tilefni Ramadan birt nokkur innlegg til að svara endurnýjuðum krafti í Íslamfóbíunni sem hefur gosið upp sem einhversskonar rök fyrir og skilningur á það sé hið besta mál að drepa og svelta tugþúsundir Palestínumanna og mest konur og börn. Ég hef nú í mars skrifað um meinta stríðsáráttu múslíma og barnaníð og Sharía en nú er komið viðhorfi og meðferð kvenna en samkvæmt fóbíunni gefur Kóranversið 4:34 körlum leyfi til að berja konur sínar að vild og sérstaklega ef þær eru ekki í skapi fyrir kynmök. Ég hef lengi vilja gera athugasemdir við skilning fóbanna á þessu versi en málið er fókið málfræðilega sem og merkingarlega en hér er tilraun til að koma því á framfæri. Höfum á hreinu að samanborið við Latínu og grísku eru semítsku málin miklu óræðari og túlkanir og merking háðari samhenginu en í okkar vestrænu tungumálum. Vers 4:34 í þýðingu Muhammad Asad: "MEN SHALL take full care of women with the bounties which God has bestowed more abundantly on the former than on the latter and with what they may spend out of their possessions. And the righteous women are the truly devout ones, who guard the intimacy which God has [ordained to be] guarded. And as for those women whose ill-will you have reason to fear, admonish them [first]; then leave them alone in bed; then beat them; and if thereupon they pay you heed, do not seek to harm them. Behold, God is indeed most high, great!" Versi 4:34 er oft snúið upp í andstæðu sína og sagt gefa múslímskum körlum leyfi til að berja konur sínar að vild, drottna yfir þeim með sérstöku leyfi Guðs og krefjast skilyrðislausar hlýðni. En það þarf ekki að lesa þetta vers djúpt, jafnvel ónákvæmar og illkvittnar þýðingar, til að sjá að hér er fjallað um ferli, ferli sem felst í að: Finna að við og ræða málin Hætta að deila sæng Daraba, sem ég skýri hér að neðan. Tökum eftir, að eftir deilur án niðurstöðu, á að hættta að deila sæng, þannig að þriðja stigið er ekki mögulegt fyrir en eftir sólarhring a.m.k.. Ferlið er því vísir að nútíma skilnaði að borði og sæng með sáttatilraunum og er hluti af þeirri jákvæðu byltingu sem Islam var á stöðu kvenna á sínum tíma. Það sem sagt ekki merkingin að karl lemji konu sem neitar að vaska upp eða af öðru merkilegra tilefni. Það eru þrjú lykilhugtök í þessu versi og hér eru hugleiðingar um þau og skýringar: 1) Qawwam, hugtakið „qawwam“ kemur af qa’im ("ábyrgur fyrir") og er áherslu atviksorð. Þannig er t.d samkvæmt Muhammad Asad „qama ala l-mar’ah“ best þýtt sem „HANN TÓK AÐ SÉR ÁBYRGÐ Á FRAMFÆRSLU“ . Það er af og frá eins og illkvitnar þýðingar og/eða skýringar reyna að hægt sé að leggja þá merkingu í „Qawwam“ að karl sé konu æðri. 2) Qanitatun, oft þýtt sem hlýðin (enska obidient/devout) en það er ekki tengt karlinum heldur Guði. „Qanitatun“ er af rótinni „na qa ta“ og kemur fyrir allmörgunm sinnum í Kóraninu og þýðir alltaf hlýðinn Guði, og er best þýtt sem guðrækinn (enska devout). Orðið er t.d. notað um Maríu þegar hún er ung og áður en hún verður móðir, hún hlýddi en var ógift. Karlrembur allra tíma hafa augljóslega viljað þýða þetta sem skilyrðislausa hlýðni við eiginmann en það viðhorf var umdeilt líka hér áður fyrr og er nú á hröðu undanhaldi. 3) Daraba, slá (enska -hit)" er því miður nokkuð algeng þýðing á arabíska orðinu ”daraba” sem getur þýtt ”að danga í” „snerta á táknrænan hátt en EKKI lemja eða berja. Orðið daraba kemur fyrir 17 sinnum í Kóraninum og er notað til að tjá hugtök eins og ”aðskilja”, ”fjarlægð”, ”yfirgefa” og ”leiða hjá sér” „kjúfa“ og LEIÐIR ÞVÍ HUGANN AÐ SKILNAÐI. Þýðingin "slá" (hit) er skilyrt og allir helstu kennimenn sem skilja það þannig t.d. Tabari og Razi sem oftast eru íhaldsamir - taka fram að við þann verknað væri þá vasaklútur eða tannbursti (siwak) eina leyfilega verkfærið. Daraba er t.d.notað í Kóraninum til að lýsa þegar Móses klauf jörðina og upp spruttu 12 árkvíslir fyrir 12 ættflokka gyðinga. Lamdi hann eða barði jörðina með staf sínum eða var þetta táknræn snerting sem opnaði farveg 12 árkvísla? Er ekki inntakið að "kljúfa jörðina" (aðskilja) en ekki "lemja" jörðina? Svo má taka umræðuna yfir í táknmál og pæla í hvað var það sem Móses gerði í raun, ég er ekki mikið fyrir bókstaflega skilning á þessum sögnum fremur en lýsingum á himnaríki og víti. Öll noktun orðsins dharaba í Kóraninum er notuð í tákrænni merkingu. Við þetta má bæta að Muhammand sagði í vel studdri hadith að sá væri bestur múslíminn sem bestur væri við konuna sína og helsti boðskapurinnn í því sem kallað er lokaræða hans í Mekka er ströng útskúfun á kvennakúgun og þjóðernisrembingi. Það er allt í lagi að aðeins pæla í hlutunum áður en hrapað er að ályktunum. Höfundur er ráðgjafi í fjölmiðlagreiningum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Trúmál Mest lesið Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Skoðun Skoðun Úr öskunni í eldinn Ingveldur Anna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Heimilin eiga ekki alltaf að borga brúsann Alexander M. Árnason skrifar Skoðun Fleiri krónur taldar – fáar nýjar Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Hvað gerist í síðari hálfleik? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson skrifar Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Arfurinn og réttur ríkisins til skattheimtu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Undir sömu stjörnu – ópera fyrir alla þjóðina Sævar Þór Halldórsson skrifar Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Ísland á ekki að verða land gjaldhliða Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Fokk, ég er með ristilkrabbamein! Matthías Freyr Matthíasson skrifar Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson skrifar Sjá meira
Ég hef í tilefni Ramadan birt nokkur innlegg til að svara endurnýjuðum krafti í Íslamfóbíunni sem hefur gosið upp sem einhversskonar rök fyrir og skilningur á það sé hið besta mál að drepa og svelta tugþúsundir Palestínumanna og mest konur og börn. Ég hef nú í mars skrifað um meinta stríðsáráttu múslíma og barnaníð og Sharía en nú er komið viðhorfi og meðferð kvenna en samkvæmt fóbíunni gefur Kóranversið 4:34 körlum leyfi til að berja konur sínar að vild og sérstaklega ef þær eru ekki í skapi fyrir kynmök. Ég hef lengi vilja gera athugasemdir við skilning fóbanna á þessu versi en málið er fókið málfræðilega sem og merkingarlega en hér er tilraun til að koma því á framfæri. Höfum á hreinu að samanborið við Latínu og grísku eru semítsku málin miklu óræðari og túlkanir og merking háðari samhenginu en í okkar vestrænu tungumálum. Vers 4:34 í þýðingu Muhammad Asad: "MEN SHALL take full care of women with the bounties which God has bestowed more abundantly on the former than on the latter and with what they may spend out of their possessions. And the righteous women are the truly devout ones, who guard the intimacy which God has [ordained to be] guarded. And as for those women whose ill-will you have reason to fear, admonish them [first]; then leave them alone in bed; then beat them; and if thereupon they pay you heed, do not seek to harm them. Behold, God is indeed most high, great!" Versi 4:34 er oft snúið upp í andstæðu sína og sagt gefa múslímskum körlum leyfi til að berja konur sínar að vild, drottna yfir þeim með sérstöku leyfi Guðs og krefjast skilyrðislausar hlýðni. En það þarf ekki að lesa þetta vers djúpt, jafnvel ónákvæmar og illkvittnar þýðingar, til að sjá að hér er fjallað um ferli, ferli sem felst í að: Finna að við og ræða málin Hætta að deila sæng Daraba, sem ég skýri hér að neðan. Tökum eftir, að eftir deilur án niðurstöðu, á að hættta að deila sæng, þannig að þriðja stigið er ekki mögulegt fyrir en eftir sólarhring a.m.k.. Ferlið er því vísir að nútíma skilnaði að borði og sæng með sáttatilraunum og er hluti af þeirri jákvæðu byltingu sem Islam var á stöðu kvenna á sínum tíma. Það sem sagt ekki merkingin að karl lemji konu sem neitar að vaska upp eða af öðru merkilegra tilefni. Það eru þrjú lykilhugtök í þessu versi og hér eru hugleiðingar um þau og skýringar: 1) Qawwam, hugtakið „qawwam“ kemur af qa’im ("ábyrgur fyrir") og er áherslu atviksorð. Þannig er t.d samkvæmt Muhammad Asad „qama ala l-mar’ah“ best þýtt sem „HANN TÓK AÐ SÉR ÁBYRGÐ Á FRAMFÆRSLU“ . Það er af og frá eins og illkvitnar þýðingar og/eða skýringar reyna að hægt sé að leggja þá merkingu í „Qawwam“ að karl sé konu æðri. 2) Qanitatun, oft þýtt sem hlýðin (enska obidient/devout) en það er ekki tengt karlinum heldur Guði. „Qanitatun“ er af rótinni „na qa ta“ og kemur fyrir allmörgunm sinnum í Kóraninu og þýðir alltaf hlýðinn Guði, og er best þýtt sem guðrækinn (enska devout). Orðið er t.d. notað um Maríu þegar hún er ung og áður en hún verður móðir, hún hlýddi en var ógift. Karlrembur allra tíma hafa augljóslega viljað þýða þetta sem skilyrðislausa hlýðni við eiginmann en það viðhorf var umdeilt líka hér áður fyrr og er nú á hröðu undanhaldi. 3) Daraba, slá (enska -hit)" er því miður nokkuð algeng þýðing á arabíska orðinu ”daraba” sem getur þýtt ”að danga í” „snerta á táknrænan hátt en EKKI lemja eða berja. Orðið daraba kemur fyrir 17 sinnum í Kóraninum og er notað til að tjá hugtök eins og ”aðskilja”, ”fjarlægð”, ”yfirgefa” og ”leiða hjá sér” „kjúfa“ og LEIÐIR ÞVÍ HUGANN AÐ SKILNAÐI. Þýðingin "slá" (hit) er skilyrt og allir helstu kennimenn sem skilja það þannig t.d. Tabari og Razi sem oftast eru íhaldsamir - taka fram að við þann verknað væri þá vasaklútur eða tannbursti (siwak) eina leyfilega verkfærið. Daraba er t.d.notað í Kóraninum til að lýsa þegar Móses klauf jörðina og upp spruttu 12 árkvíslir fyrir 12 ættflokka gyðinga. Lamdi hann eða barði jörðina með staf sínum eða var þetta táknræn snerting sem opnaði farveg 12 árkvísla? Er ekki inntakið að "kljúfa jörðina" (aðskilja) en ekki "lemja" jörðina? Svo má taka umræðuna yfir í táknmál og pæla í hvað var það sem Móses gerði í raun, ég er ekki mikið fyrir bókstaflega skilning á þessum sögnum fremur en lýsingum á himnaríki og víti. Öll noktun orðsins dharaba í Kóraninum er notuð í tákrænni merkingu. Við þetta má bæta að Muhammand sagði í vel studdri hadith að sá væri bestur múslíminn sem bestur væri við konuna sína og helsti boðskapurinnn í því sem kallað er lokaræða hans í Mekka er ströng útskúfun á kvennakúgun og þjóðernisrembingi. Það er allt í lagi að aðeins pæla í hlutunum áður en hrapað er að ályktunum. Höfundur er ráðgjafi í fjölmiðlagreiningum.
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun