Lífsreynsla föður í fæðingar„orlofi“ Geir Gunnar Markússon skrifar 3. júlí 2015 16:00 Það berast sífellt fréttir af því að þeim feðrum fækki stöðugt sem nýta sér rétt sinn til fæðingarorlofs. Ég vil með þessum skrifum hvetja sem flesta feður til að taka fæðingarorlof og helst að þeir hafi það sem lengst. Það er sorgleg staðreynd að greiðslugeta Fæðingarorlofssjóð er á pari við greiðslugetu gríska ríkisins, eftir að hið margumtalaða hrun varð hér árið 2008. Við getum þó þakkað fyrir að við búum í landi sem býður feðrum upp á fæðingarorlof þó vissulega væri óskandi að vera ekki á sultarlaunum á meðan. Það ætti að vera hægt að gera betur á okkar ríka Íslandi. Mig langar að byrja á að benda þeim feðrum sem ekki hafa tekið fæðingarorlof áður hversu mikið rangnefni „fæðingarorlof“ er. Það á ekkert skylt við eiginlegt „orlof“ þar sem maður liggur t.d í leti með fætur upp í loft á sólarströnd með einn kaldan í hendi. Réttara væri að kalla fæðingarorlof fæðingarvinnu og það í rúmlega 100% stöðu. Þau eru ýmis verkin sem heimavinnandi húsfaðir þarf að huga að og ber þar hæst að nefna að fæða, klæða, svæfa, skipta á bleyjum og þvo þvott. Þar sem ég vill standa mig vel í öllum þeim störfum sem ég tek að mér þá er það full dagskrá að sinna þessu öllu þær 8-9 klukkustundir sem ég og dóttir mín erum ein saman heima við . Oft dugir sá tími ekki til og margt af þessum verkum eru ógerð er mamman kemur heim. Fæðingarvinnan ein sú erfiðasta Ég hef sinnt þó nokkrum störfum um ævina og er fæðingarvinnan ein sú erfiðasta sem ég hef tekið að mér, ekki líkamlega þó heldur andlega. Kæru kynbræður; prófið t.d. að skipta á stútfullri kúkableyju með barnið organdi og spriklandi og komast að því að blautþurrkurnar eru búnar þegar bleyjan er komin af (að kaupa nýjar var eitt af verkum gærdagsins sem þú komst ekki í). Áður en þú veist af er allt herbergið útatað í kúk og eina ráðið að setja bæði þig og barnið í bað, róa það niður og þrífa bæði herbergið og stóran hluta íbúðarinnar að því loknu. Svona barningur er einmitt góð ástæða þess að allir feður ættu að taka fæðingarorlof því þá fyrst skilur maður hvað móðirin gekk í gengum þegar hún var heima við með barnið allan daginn. Fæðingarvinnan er vanmetið starf en þar kristallast ákveðið skilningsleysi og fordómar sem eru líklega ástæður lélegra launa í þessari „kvenna“stétt. Nú skil ég miklu betur hvers vegna konan var úttauguð með bauga þegar ég kom seint heim úr vinnu og rétti mér barnið með orðunum; „Nú er komið að þér“. Ég var líka dauðþreyttur eftir erfiðan dag í vinnunni og skildi ekkert hvernig á því stæði að konan gæti verið þreytt í fæðingar-ORLOFINU sínu? En eftir að hafa upplifað þetta sjálfur mun ég aldrei aftur vanmeta þann sem er í fæðingarorlofi. Ekki bara kvöl og pína Fæðingarorlofið er langt frá því að vera bara kvöl og pína, þvert á móti er það líka ótrúlega skemmtilegt, gefandi og lærdómsríkt. Ég fæ að upplifa frábærar og ómetanlegar stundir með 10 mánaða dóttur minni, stundir sem munu aldrei koma aftur. Þær fengi ég ekki að upplifa nema vegna þess að ég fékk tækifæri til þess að vera í fæðingarorlofi. Ég fæ t.d. að sjá hana brosa, byrja að skríða, byrja að labba, leika við hana, sjá hana kanna heiminn og fæ að kynnast henni á allan hátt. Ég mundi ekki skipta á einum milljarði króna og öllum þeim skemmtilegu stundum sem ég hef átt með dóttur minni í fæðingarvinnunni okkar. Þessar stundir styrkja okkar samband og fylla mig þakklæti. Dóttir mín er yfirmaður minn í þessari vinnu og markmið mitt er að verða starfsmaður mánaðarins. Það er alveg rétt að þetta eru fátækralaun sem manni er skammtað sem vinnandi heimilisfaðir í fæðingarvinnu. Ég fer ekki í rándýra sólarlandaferð með dóttur minni á þessum launum en ég get átt jafngóðar og langtum ódýrari stundir með henni hér heima. Við getum farið í göngutúr í Nauthólsvík eða einhverri annarri íslenskri náttúruparadís. Það er nefnilega málið með þessa blessaðu peninga sem þessi heimur snýst í kringum, þeir kaupa ekki það sem skiptir mestu máli í þessu lífi. Peningar geta jú keypt skemmtun en ekki hamingju, þægilegt rúm en ekki góðan nætursvefn, lyf en ekki góða heilsu, dýrasta og flottasta hús í heimi en ekki ástríkt heimili. Við getum átt alveg yndislegar stundir með börnunum okkar án þess að það kosti of mikið, það þarf jafnvel ekki að kosta neitt. Það að fá að eiga stundir með börnunum er svo dýrmætt fyrir barnið, föðurinn og fjölskylduna að við feður megum ekki setja peningaleysi fyrir okkur, það er bara léleg afsökun. Kæru kynbræður; við vitum ekki af hverju við erum að missa nema við nýtum rétt okkur til fæðingarorlofs og megum ekki gleyma því að þessi tími með börnunum okkar kemur ekki aftur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun Mest lesið Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson Skoðun ASÍ er látið niðurgreiða laun formanns VR Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir Skoðun Hvert stefnir Bláskógabyggð? Valdís María Smáradóttir Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen Skoðun Aukum nærþjónustu í Urriðaholti Vilmar Pétursson Skoðun Brothætta karlmennskan sem óttast regnbogafána Unnar Þór Sæmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen skrifar Skoðun Öryggi í skipulagi – nauðsynleg uppfærsla Böðvar Tómasson skrifar Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar Skoðun Látum fiskhjallana standa Hrafn Ægir Bergsson skrifar Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar Skoðun Hættum að tala um sameiningu! Liv Aase Skarstad skrifar Skoðun Borgarlínublekkingar Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi Einar Jóhannes Guðnason skrifar Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Aukum nærþjónustu í Urriðaholti Vilmar Pétursson skrifar Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Heimur án höggdeyfis Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Börnin í fyrsta sæti Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Setjum lakk á litlaputta og segjum um leið ÉG LOFA Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Sumarið kemur alltaf á óvart í Kópavogi Hildur María Friðriksdóttir,Örn Arnarson skrifar Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Kópavogsmódelið er lausn sem virkar Karen Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson skrifar Skoðun Aðlögun er hluti af aðildarferlinu Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Takk fyrir lánið, Elliðaárdalur! Heiða Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Lesblindir og tæki skólanna Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Foreldrahús – enn eitt fórnarlamb ríkisstjórnarinnar Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Sparnaður eða sóun? Kristinn Jón Ólafsson skrifar Skoðun Símenntun er nauðsyn – ekki lúxus Fríða Rós Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Bjartsýni í boði Sigurður Vopni Vatnsdal skrifar Skoðun Hækkun skráningargjalda í háskólana – skref í átt að stéttskiptara námi? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Sjá meira
Það berast sífellt fréttir af því að þeim feðrum fækki stöðugt sem nýta sér rétt sinn til fæðingarorlofs. Ég vil með þessum skrifum hvetja sem flesta feður til að taka fæðingarorlof og helst að þeir hafi það sem lengst. Það er sorgleg staðreynd að greiðslugeta Fæðingarorlofssjóð er á pari við greiðslugetu gríska ríkisins, eftir að hið margumtalaða hrun varð hér árið 2008. Við getum þó þakkað fyrir að við búum í landi sem býður feðrum upp á fæðingarorlof þó vissulega væri óskandi að vera ekki á sultarlaunum á meðan. Það ætti að vera hægt að gera betur á okkar ríka Íslandi. Mig langar að byrja á að benda þeim feðrum sem ekki hafa tekið fæðingarorlof áður hversu mikið rangnefni „fæðingarorlof“ er. Það á ekkert skylt við eiginlegt „orlof“ þar sem maður liggur t.d í leti með fætur upp í loft á sólarströnd með einn kaldan í hendi. Réttara væri að kalla fæðingarorlof fæðingarvinnu og það í rúmlega 100% stöðu. Þau eru ýmis verkin sem heimavinnandi húsfaðir þarf að huga að og ber þar hæst að nefna að fæða, klæða, svæfa, skipta á bleyjum og þvo þvott. Þar sem ég vill standa mig vel í öllum þeim störfum sem ég tek að mér þá er það full dagskrá að sinna þessu öllu þær 8-9 klukkustundir sem ég og dóttir mín erum ein saman heima við . Oft dugir sá tími ekki til og margt af þessum verkum eru ógerð er mamman kemur heim. Fæðingarvinnan ein sú erfiðasta Ég hef sinnt þó nokkrum störfum um ævina og er fæðingarvinnan ein sú erfiðasta sem ég hef tekið að mér, ekki líkamlega þó heldur andlega. Kæru kynbræður; prófið t.d. að skipta á stútfullri kúkableyju með barnið organdi og spriklandi og komast að því að blautþurrkurnar eru búnar þegar bleyjan er komin af (að kaupa nýjar var eitt af verkum gærdagsins sem þú komst ekki í). Áður en þú veist af er allt herbergið útatað í kúk og eina ráðið að setja bæði þig og barnið í bað, róa það niður og þrífa bæði herbergið og stóran hluta íbúðarinnar að því loknu. Svona barningur er einmitt góð ástæða þess að allir feður ættu að taka fæðingarorlof því þá fyrst skilur maður hvað móðirin gekk í gengum þegar hún var heima við með barnið allan daginn. Fæðingarvinnan er vanmetið starf en þar kristallast ákveðið skilningsleysi og fordómar sem eru líklega ástæður lélegra launa í þessari „kvenna“stétt. Nú skil ég miklu betur hvers vegna konan var úttauguð með bauga þegar ég kom seint heim úr vinnu og rétti mér barnið með orðunum; „Nú er komið að þér“. Ég var líka dauðþreyttur eftir erfiðan dag í vinnunni og skildi ekkert hvernig á því stæði að konan gæti verið þreytt í fæðingar-ORLOFINU sínu? En eftir að hafa upplifað þetta sjálfur mun ég aldrei aftur vanmeta þann sem er í fæðingarorlofi. Ekki bara kvöl og pína Fæðingarorlofið er langt frá því að vera bara kvöl og pína, þvert á móti er það líka ótrúlega skemmtilegt, gefandi og lærdómsríkt. Ég fæ að upplifa frábærar og ómetanlegar stundir með 10 mánaða dóttur minni, stundir sem munu aldrei koma aftur. Þær fengi ég ekki að upplifa nema vegna þess að ég fékk tækifæri til þess að vera í fæðingarorlofi. Ég fæ t.d. að sjá hana brosa, byrja að skríða, byrja að labba, leika við hana, sjá hana kanna heiminn og fæ að kynnast henni á allan hátt. Ég mundi ekki skipta á einum milljarði króna og öllum þeim skemmtilegu stundum sem ég hef átt með dóttur minni í fæðingarvinnunni okkar. Þessar stundir styrkja okkar samband og fylla mig þakklæti. Dóttir mín er yfirmaður minn í þessari vinnu og markmið mitt er að verða starfsmaður mánaðarins. Það er alveg rétt að þetta eru fátækralaun sem manni er skammtað sem vinnandi heimilisfaðir í fæðingarvinnu. Ég fer ekki í rándýra sólarlandaferð með dóttur minni á þessum launum en ég get átt jafngóðar og langtum ódýrari stundir með henni hér heima. Við getum farið í göngutúr í Nauthólsvík eða einhverri annarri íslenskri náttúruparadís. Það er nefnilega málið með þessa blessaðu peninga sem þessi heimur snýst í kringum, þeir kaupa ekki það sem skiptir mestu máli í þessu lífi. Peningar geta jú keypt skemmtun en ekki hamingju, þægilegt rúm en ekki góðan nætursvefn, lyf en ekki góða heilsu, dýrasta og flottasta hús í heimi en ekki ástríkt heimili. Við getum átt alveg yndislegar stundir með börnunum okkar án þess að það kosti of mikið, það þarf jafnvel ekki að kosta neitt. Það að fá að eiga stundir með börnunum er svo dýrmætt fyrir barnið, föðurinn og fjölskylduna að við feður megum ekki setja peningaleysi fyrir okkur, það er bara léleg afsökun. Kæru kynbræður; við vitum ekki af hverju við erum að missa nema við nýtum rétt okkur til fæðingarorlofs og megum ekki gleyma því að þessi tími með börnunum okkar kemur ekki aftur.
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun
Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar
Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar
Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar
Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hækkun skráningargjalda í háskólana – skref í átt að stéttskiptara námi? Hrönn Stefánsdóttir skrifar
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun