Fljótlegasta leiðin til að lækka verðbólgu og vexti er að segja NEI 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar 28. ágúst 2026 09:53 Íslensk heimili og fyrirtæki hafa undanfarið mátt þola eina mestu efnahagslegu þrautagöngu síðari ára. Verðbólgan hefur verið þrálát og stýrivextir hafa bitið fast. Ríkisstjórnin lofaði að taka á málunum af festu — að taka upp „sleggjuna góðu“ og berja niður bæði verðbólgu og vexti. En hvar er þessi sleggja? Hingað til hefur ekkert bólað á henni og almenningur situr eftir með sárt ennið og síhækkandi greiðslubyrði. Nú blasir við þjóðaratkvæðagreiðsla um Evrópusambandið, mál sem skiptir þjóðina miklu. Margir velta fyrir sér hvernig best sé að nýta atkvæði sitt. Svarið er einfaldara en margan grunar: Fljótlegasta leiðin til að knýja fram raunverulegar aðgerðir gegn verðbólgu og vöxum er að segja skýrt og greinilega NEI í komandi kosningu. Ástæðan er einfaldur pólitískur veruleiki. Ef „Nei“ verður ofan á stendur ríkisstjórnin frammi fyrir miklum ósigri og álitshnekki. Til að eiga minnsta möguleika á að lifa af næstu alþingiskosningar mun hún neyðast til að grafa loksins upp sleggjuna góðu. Hún verður að sýna árangur, og það strax. Kannanir sýna svart á hvítu hver staðan er: Yfir 80% kjósenda eru óánægðir með aðgerðarleysi ríkisstjórnarinnar þegar kemur að vöxum og verðbólgu. Þetta er ekki lengur bara óánægja, heldur hrein og klár vantrú á getu stjórnvalda til að halda um stjórnvölinn. Fái ríkisstjórnin skell í ESB-kosningunni á hún ekki annarra kosta völ en að beita róttækum efnahagsaðgerðum til að reyna að bjarga andlitinu og endurheimta traust þessara 80% kjósenda. Atkvæði gegn ESB í þessari kosningu er því ekki aðeins afstaða til Evrópumála — það er kröfuganga heimilanna um að stjórnvöld standi við stóru orðin og skrúfi niður vextina. Gefum ríkisstjórninni ástæðu til að finna sleggjuna. Segjum NEI. Höfundur lærði viðskipta- og sjávarútvegsfræði við Háskólann á Akureyri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Eggert Sigurbergsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Amma og afi, plís ekki kjósa gegn okkur Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Það vaknar enginn með sæstreng í bakgarðinum Jóna Þórey Pétursdóttir Skoðun Já til að sjá hvað? Geir Finnsson Skoðun Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson Skoðun Hver á lokaorðið? Meðlimir í Ung gegn ESB-aðild Skoðun Til unga fólksins Illugi Jökulsson Skoðun Óvissan í alþjóðamálum - Hvað ef Norðmenn verða á undan? Dagur B. Eggertsson Skoðun Pylsa á stærð við bankakerfi Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Verum ekki lítil - Ákall til ungu kynslóðarinnar Kristrún Ágústsdóttir Skoðun Við getum valið að hætta að rífast – um krónuna Dagbjört Hákonardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Baráttan um Ísland Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun Verum ekki lítil - Ákall til ungu kynslóðarinnar Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þarf þolandinn alltaf að færa sig? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Er erfitt að taka ákvörðun? Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar Skoðun Hugrekki til að breyta Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fljótlegasta leiðin til að lækka verðbólgu og vexti er að segja NEI 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Ósýnileg stjórnarskrárákvæði Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Pylsa á stærð við bankakerfi Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Já til að sjá hvað? Geir Finnsson skrifar Skoðun Íslenskur landbúnaður til framtíðar: Hvaða tækifæri gætu falist í Evrópusamstarfi? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Við getum valið að hætta að rífast – um krónuna Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Ísland sé frjálst meðan sól gyllir haf Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæði-til hvers ? Egill Þórir Einarsson skrifar Skoðun Er Ísland nógu gott fyrir Evrópu? Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Path Dependencies and Critical Junctures: A Response to Baudenbacher Maximilian Conrad skrifar Skoðun Umræðan í aðdraganda kosninga Geir Rögnvaldsson skrifar Skoðun Suðurlandi allt Sandra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Amma og afi, plís ekki kjósa gegn okkur Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hver á lokaorðið? Meðlimir í Ung gegn ESB-aðild skrifar Skoðun Nei við ESB er ekki nei við Evrópu Monika Margrét Stefánsdóttir skrifar Skoðun Kjörklefinn er síðasti hlekkurinn, ekki sá fyrsti Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Það vaknar enginn með sæstreng í bakgarðinum Jóna Þórey Pétursdóttir skrifar Skoðun Til unga fólksins Illugi Jökulsson skrifar Skoðun Innsæi og góð dómgreind á tímum óvissu Hrund Gunnsteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað gæti ESB-aðild þýtt fyrir almenna íbúa landsbyggðanna? Stefanía V. Gísladóttir skrifar Skoðun Hvönnin í bjarginu Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Hvernig fór síðasti heimsendir? Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Um tjáningu fullveldis Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun 25,2% árangur Gísli Garðarsson skrifar Skoðun Hvernig á ég að ákveða hvað ég ætla að kjósa? Ráð frá sálfræðingi samfélagsins Gró Einarsdóttir skrifar Sjá meira
Íslensk heimili og fyrirtæki hafa undanfarið mátt þola eina mestu efnahagslegu þrautagöngu síðari ára. Verðbólgan hefur verið þrálát og stýrivextir hafa bitið fast. Ríkisstjórnin lofaði að taka á málunum af festu — að taka upp „sleggjuna góðu“ og berja niður bæði verðbólgu og vexti. En hvar er þessi sleggja? Hingað til hefur ekkert bólað á henni og almenningur situr eftir með sárt ennið og síhækkandi greiðslubyrði. Nú blasir við þjóðaratkvæðagreiðsla um Evrópusambandið, mál sem skiptir þjóðina miklu. Margir velta fyrir sér hvernig best sé að nýta atkvæði sitt. Svarið er einfaldara en margan grunar: Fljótlegasta leiðin til að knýja fram raunverulegar aðgerðir gegn verðbólgu og vöxum er að segja skýrt og greinilega NEI í komandi kosningu. Ástæðan er einfaldur pólitískur veruleiki. Ef „Nei“ verður ofan á stendur ríkisstjórnin frammi fyrir miklum ósigri og álitshnekki. Til að eiga minnsta möguleika á að lifa af næstu alþingiskosningar mun hún neyðast til að grafa loksins upp sleggjuna góðu. Hún verður að sýna árangur, og það strax. Kannanir sýna svart á hvítu hver staðan er: Yfir 80% kjósenda eru óánægðir með aðgerðarleysi ríkisstjórnarinnar þegar kemur að vöxum og verðbólgu. Þetta er ekki lengur bara óánægja, heldur hrein og klár vantrú á getu stjórnvalda til að halda um stjórnvölinn. Fái ríkisstjórnin skell í ESB-kosningunni á hún ekki annarra kosta völ en að beita róttækum efnahagsaðgerðum til að reyna að bjarga andlitinu og endurheimta traust þessara 80% kjósenda. Atkvæði gegn ESB í þessari kosningu er því ekki aðeins afstaða til Evrópumála — það er kröfuganga heimilanna um að stjórnvöld standi við stóru orðin og skrúfi niður vextina. Gefum ríkisstjórninni ástæðu til að finna sleggjuna. Segjum NEI. Höfundur lærði viðskipta- og sjávarútvegsfræði við Háskólann á Akureyri.
Skoðun Fljótlegasta leiðin til að lækka verðbólgu og vexti er að segja NEI 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar
Skoðun Íslenskur landbúnaður til framtíðar: Hvaða tækifæri gætu falist í Evrópusamstarfi? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Path Dependencies and Critical Junctures: A Response to Baudenbacher Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Hvernig á ég að ákveða hvað ég ætla að kjósa? Ráð frá sálfræðingi samfélagsins Gró Einarsdóttir skrifar