Það vaknar enginn með sæstreng í bakgarðinum Jóna Þórey Pétursdóttir skrifar 28. ágúst 2026 06:31 Það getur enginn ákveðið að leggja sæstreng til Íslands nema Ísland samþykki það. Punktur. Að halda öðru fram er til þess gert að villa um fyrir almenningi. Samþykki Íslands fyrir slíkri ákvörðun er grundvallarforsenda í þjóðarrétti, alþjóðasamskiptum og regluverki Evrópusambandsins ef út í það væri farið.(1) Enginn getur einfaldlega komið hingað með kapal og hafið framkvæmdir í óþökk íslenskra stjórnvalda. Spáum aðeins í þetta. Hvað myndi það þýða ef erlendir aðilar kæmu hér í óþökk Íslands, færu að bora, leggja sæstreng og hefja útflutning á íslensku rafmagni? Án íslenskra leyfa og samþykkis? Slíkt leyfisleysi erlendra ríkja eða erlendra aðila er það sem næst kemst innrás í fullvalda ríki. Að sjálfsögðu verður það ekki afleiðing þess að segja já á laugardaginn við að klára viðræður við Evrópusambandið. Fyrir nokkrum vikum hefði slík innrás verið enn fjarstæðukenndari hugmynd í nútímasamfélagi þjóða. En áform Bandaríkjanna um olíuleit í lögsögu Grænlands án fyrirfram samþykkis Grænlendinga eru umhugsunarefni þessu tengt. Sum stórveldin eru farin að svífast einskis. Virðing fyrir þjóðarétti er undir miklum þrýstingi og smáríki eiga allt undir í þeim efnum. Einmitt þá eykst mikilvægi þess að við höldum samtalinu opnu við sterka bandamenn sem byggja samskipti sín á sameiginlegum reglum. Evrópusambandið er stærsta markaðssvæði Íslands sem hefur ítrekað áréttað virðingu fyrir alþjóðalögum og þjóðarrétti undanfarin misseri. Að ganga til viðræðna við þau um dýpra samstarf og að gerast hluti af tollabandalagi við þau 27 ríki sem eru í Evrópusambandinu er skynsamlegt á þessum tímum. Við innleiðum nú þegar orkulöggjöf ESB í gegnum EES Þegar fullyrt er að hér muni skyndilega birtast sæstrengur í kjölfar jákvæðrar niðurstöðu á laugardaginn, gleymist að við erum nú þegar skuldbundin til að innleiða orkulöggjöf ESB vegna EES samningsins. Já á laugardaginn mun engu breyta þar um. Ísland ræður sæstrengnum, hvort sem viðræður hefjast eða ekki. Sæstrengur er okkar ákvörðun, í dag undir EES, og hver sem niðurstaðan verður á laugardaginn. Reglur orkulöggjafar ESB um meðal annars samkeppni og ríkisstyrki gilda því í dag um íslenskan orkumarkað. Hvorki viðræður né aðild að ESB myndi allt í einu færa íslensk orkumál undir evrópskt regluverk. Við erum þegar inni í því kerfi að verulegu leyti. Munurinn er fyrst og fremst sá að með aðild hefðum við sæti við borðið þegar reglurnar eru mótaðar. Umræðan undanfarna daga gegn evrópskum áhrifum á orkumál á Íslandi gengur oft nærri því að tala gegn EES samningnum. Því helsta leiðin til að losna undan kvöðum og byrðum evrópsks regluverks fyrir orkumál á Íslandi er að losna undan EES. Þessa orðræðu ber að varast, enda EES-samningurinn mikilvægasti viðskiptasamningur Íslands frá upphafi og tryggir Íslandi aðgang að okkar stærsta markaðssvæði. Ríkin hafa full forræði yfir sínum orkuauðlindum Hvort sem það er í Evópuretti eða annarri alþjóðlegri löggjöf, þá er alveg skýrt að forræði orkuauðlinda er ríkjanna sjálfra.(2) ESB getur sett sameiginlegar reglur um orkumarkaði, samkeppni og viðskipti. En það þýðir ekki að sambandið taki ákvörðun fyrir Ísland um hvort nýta eigi jarðvarma, vatnsafl eða aðrar orkuauðlindir – eða hvernig orkukerfið okkar er byggt upp eða hvort það tengist eða ekki. Það þýðir heldur ekki að ESB geti stjórnað eignarhaldi fyrirtækja á orkumarkaði á Íslandi. Dregin hefur verið upp sú mynd að Landsvirkjun verði einkavædd ef af aðildarviðræðum kemur, en það er rangt og gengur beinlínis gegn sáttmálanum um starfshætti Evrópusambandsins.(3) Svo nei: við myndum ekki vakna einn morgun við það að einhver annar hefði ákveðið að leggja sæstreng frá Íslandi. Ísland ræður því. Og það breytist ekki við að opna á aðildarviðræður við Evrópusambandið. Höfundur er aðstoðarmaður umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra (1) Í 194. gr. sáttmálans um starfshætti Evrópusambandsins tryggir að aðildarríkin haldi ákvörðunarvaldi um grundvallaratriði eigin orkustefnu, þar á meðal nýtingu orkuauðlinda og val á orkugjöfum. Evrópudómstóllinn hefur jafnframt staðfest þetta í máli C-594/18 P, meðal annars með því að árétta rétt aðildarríkja sem laut að stuðningi Breta við Hinkley Point C-kjarnorkuverið, áréttaði dómstóllinn að aðildarríki væri frjálst að ákveða samsetningu eigin orkugjafa . Það skiptir máli því það staðfestir að sameiginlegar reglur ESB um orkumál fela því ekki í sér að sambandið taki yfir ákvörðunarrétt ríkja yfir eigin orkuauðlindum. Sjá jafnframt bls. 12 í álitsgerð um forræði á náttúruauðlindum o.fl . í ljósi reglna Evrópuréttar 10. ágúst 2026 eftir eftir Dr. Gunnar Þór Pétursson, Dr. Hafsteinn Dan Kristjánsson, Dr. Margrét Einarsdóttir. “Með vísan til framangreinds ákvæðis, auk d-liðar 1. mgr. 194. gr. SSESB, verður ESB ekki talið vera með valdheimildir til að leggja samtengil (t.d. sæstreng) í óþökk aðildarríkis til annarra aðildarríkja ESB eða skipa aðildarríki að leggja slíkan samtengil til að tengjast innri raforkumarkaði ESB.“, sem og bls. 90-91 auk bls. 96: “Því til viðbótar veitir nýlegur dómur Almenna dómstóls ESB (sameinuð mál T-684/19 og T-704/19) vísbendingu um að valdið til að ákveða nýja/aukna tengingu milli aðildarríkja ESB, og því einnig EES/EFTA-ríkjanna, liggi alfarið hjá aðildarríkjunum.” (2) Ríki fara með fullveldi yfir náttúruauðlindum innan eigin lögsögu, meðal annars samkvæmt meginreglu 2 í Ríó-yfirlýsingunni frá 1992 og meginreglu 21 í Stokkhólmsyfirlýsingunni frá 1972. Í ályktun allsherjarþings Sameinuðu þjóðanna nr. 626 (VII) frá 1952 var réttur ríkja til að nýta náttúruauðlindir sínar í þágu eigin framfara og efnahagsþróunar áréttaður. Enn skýrar birtist þessi afstaða í ályktun nr. 1803 (XVII) frá 1962 um varanleg yfirráð yfir náttúruauðlindum, þar sem réttur þjóða og ríkja til að ráðstafa náttúruauðlindum sínum í þágu þjóðarhags var settur í forgrunn. (3) Í 345. gr. sáttmálans um starfshætti Evrópusambandsins segir að reglur um skipan eignaréttar liggi hjá aðildarríkjunum sjálfum, sem þýðir að þeim er í sjálfsvald sett hvort auðlindir og fyrirtæki sem nýta auðlindir séu í opinberri eigu, einkaeigu eða blönduðu eignarhaldi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jóna Þórey Pétursdóttir Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal Skoðun Sundlaugin er ekki vandamálið Unnur Helga Óttarsdóttir Skoðun Burt með bölvað ofstækið Hjörtur Magni Jóhannsson Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun Til hamingju, Runólfur! Ragnar Freyr Ingvarsson Skoðun Halldór 31.10.26 Halldór Hvað hafa börnin gert fyrir okkur? Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun Það sem allir vilja hafa – en enginn vill sjá S. Hjörtur Guðjónsson Skoðun Brjóstaskimun enn mikilvæg? Anna Kristín Höskuldsdóttir,Helga Tryggvadóttir,Inga Reynisdóttir,Ólöf Kristjana Bjarnadóttir,Þórður Tryggvason Skoðun Skoðun Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal skrifar Skoðun Hvað hafa börnin gert fyrir okkur? skrifar Skoðun Hugmyndakassinn Perla Hafþórsdóttir skrifar Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Óðinn heldur fyrir heila augað Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar skrifar Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson skrifar Skoðun Sundlaugin er ekki vandamálið Unnur Helga Óttarsdóttir skrifar Skoðun Það er ekki nóg að hækka róminn Þorgrímur Sigmundsson skrifar Skoðun Má manneskja skipta um trú — og halda lífi? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Tilkoma gervigreindar – kötturinn í Undralandi? Ólafur Aron Sveinsson skrifar Skoðun Veistu hvaða netvíti á að varast? Vilhjálmur Alvar Þórarinsson skrifar Skoðun Borgarnesréttlætið – saga úr umferðinni Guðmundur H Guðjónsson skrifar Skoðun Viðskiptaráð og Láki jarðálfur Andri Snær Magnason skrifar Skoðun Fertugt félag sem ætlar ekki að setjast í helgan stein Guðrún Barbara Tryggvadóttir skrifar Skoðun Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Um fóbíu og hatur á Íslam Sverrir Agnarsson skrifar Skoðun Gerast enn kraftaverk á Íslandi? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðey – perla í dvala Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Er öryggi barna sökkvandi skip? Alfa Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Brjóstaskimun enn mikilvæg? Anna Kristín Höskuldsdóttir,Helga Tryggvadóttir,Inga Reynisdóttir,Ólöf Kristjana Bjarnadóttir,Þórður Tryggvason skrifar Skoðun Það sem allir vilja hafa – en enginn vill sjá S. Hjörtur Guðjónsson skrifar Skoðun Burt með bölvað ofstækið Hjörtur Magni Jóhannsson skrifar Skoðun Tíu ár af skattfrjálsri ráðstöfun Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og villts fisks Ingvi Örn Þorsteinsson skrifar Skoðun Til hamingju, Runólfur! Ragnar Freyr Ingvarsson skrifar Sjá meira
Það getur enginn ákveðið að leggja sæstreng til Íslands nema Ísland samþykki það. Punktur. Að halda öðru fram er til þess gert að villa um fyrir almenningi. Samþykki Íslands fyrir slíkri ákvörðun er grundvallarforsenda í þjóðarrétti, alþjóðasamskiptum og regluverki Evrópusambandsins ef út í það væri farið.(1) Enginn getur einfaldlega komið hingað með kapal og hafið framkvæmdir í óþökk íslenskra stjórnvalda. Spáum aðeins í þetta. Hvað myndi það þýða ef erlendir aðilar kæmu hér í óþökk Íslands, færu að bora, leggja sæstreng og hefja útflutning á íslensku rafmagni? Án íslenskra leyfa og samþykkis? Slíkt leyfisleysi erlendra ríkja eða erlendra aðila er það sem næst kemst innrás í fullvalda ríki. Að sjálfsögðu verður það ekki afleiðing þess að segja já á laugardaginn við að klára viðræður við Evrópusambandið. Fyrir nokkrum vikum hefði slík innrás verið enn fjarstæðukenndari hugmynd í nútímasamfélagi þjóða. En áform Bandaríkjanna um olíuleit í lögsögu Grænlands án fyrirfram samþykkis Grænlendinga eru umhugsunarefni þessu tengt. Sum stórveldin eru farin að svífast einskis. Virðing fyrir þjóðarétti er undir miklum þrýstingi og smáríki eiga allt undir í þeim efnum. Einmitt þá eykst mikilvægi þess að við höldum samtalinu opnu við sterka bandamenn sem byggja samskipti sín á sameiginlegum reglum. Evrópusambandið er stærsta markaðssvæði Íslands sem hefur ítrekað áréttað virðingu fyrir alþjóðalögum og þjóðarrétti undanfarin misseri. Að ganga til viðræðna við þau um dýpra samstarf og að gerast hluti af tollabandalagi við þau 27 ríki sem eru í Evrópusambandinu er skynsamlegt á þessum tímum. Við innleiðum nú þegar orkulöggjöf ESB í gegnum EES Þegar fullyrt er að hér muni skyndilega birtast sæstrengur í kjölfar jákvæðrar niðurstöðu á laugardaginn, gleymist að við erum nú þegar skuldbundin til að innleiða orkulöggjöf ESB vegna EES samningsins. Já á laugardaginn mun engu breyta þar um. Ísland ræður sæstrengnum, hvort sem viðræður hefjast eða ekki. Sæstrengur er okkar ákvörðun, í dag undir EES, og hver sem niðurstaðan verður á laugardaginn. Reglur orkulöggjafar ESB um meðal annars samkeppni og ríkisstyrki gilda því í dag um íslenskan orkumarkað. Hvorki viðræður né aðild að ESB myndi allt í einu færa íslensk orkumál undir evrópskt regluverk. Við erum þegar inni í því kerfi að verulegu leyti. Munurinn er fyrst og fremst sá að með aðild hefðum við sæti við borðið þegar reglurnar eru mótaðar. Umræðan undanfarna daga gegn evrópskum áhrifum á orkumál á Íslandi gengur oft nærri því að tala gegn EES samningnum. Því helsta leiðin til að losna undan kvöðum og byrðum evrópsks regluverks fyrir orkumál á Íslandi er að losna undan EES. Þessa orðræðu ber að varast, enda EES-samningurinn mikilvægasti viðskiptasamningur Íslands frá upphafi og tryggir Íslandi aðgang að okkar stærsta markaðssvæði. Ríkin hafa full forræði yfir sínum orkuauðlindum Hvort sem það er í Evópuretti eða annarri alþjóðlegri löggjöf, þá er alveg skýrt að forræði orkuauðlinda er ríkjanna sjálfra.(2) ESB getur sett sameiginlegar reglur um orkumarkaði, samkeppni og viðskipti. En það þýðir ekki að sambandið taki ákvörðun fyrir Ísland um hvort nýta eigi jarðvarma, vatnsafl eða aðrar orkuauðlindir – eða hvernig orkukerfið okkar er byggt upp eða hvort það tengist eða ekki. Það þýðir heldur ekki að ESB geti stjórnað eignarhaldi fyrirtækja á orkumarkaði á Íslandi. Dregin hefur verið upp sú mynd að Landsvirkjun verði einkavædd ef af aðildarviðræðum kemur, en það er rangt og gengur beinlínis gegn sáttmálanum um starfshætti Evrópusambandsins.(3) Svo nei: við myndum ekki vakna einn morgun við það að einhver annar hefði ákveðið að leggja sæstreng frá Íslandi. Ísland ræður því. Og það breytist ekki við að opna á aðildarviðræður við Evrópusambandið. Höfundur er aðstoðarmaður umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra (1) Í 194. gr. sáttmálans um starfshætti Evrópusambandsins tryggir að aðildarríkin haldi ákvörðunarvaldi um grundvallaratriði eigin orkustefnu, þar á meðal nýtingu orkuauðlinda og val á orkugjöfum. Evrópudómstóllinn hefur jafnframt staðfest þetta í máli C-594/18 P, meðal annars með því að árétta rétt aðildarríkja sem laut að stuðningi Breta við Hinkley Point C-kjarnorkuverið, áréttaði dómstóllinn að aðildarríki væri frjálst að ákveða samsetningu eigin orkugjafa . Það skiptir máli því það staðfestir að sameiginlegar reglur ESB um orkumál fela því ekki í sér að sambandið taki yfir ákvörðunarrétt ríkja yfir eigin orkuauðlindum. Sjá jafnframt bls. 12 í álitsgerð um forræði á náttúruauðlindum o.fl . í ljósi reglna Evrópuréttar 10. ágúst 2026 eftir eftir Dr. Gunnar Þór Pétursson, Dr. Hafsteinn Dan Kristjánsson, Dr. Margrét Einarsdóttir. “Með vísan til framangreinds ákvæðis, auk d-liðar 1. mgr. 194. gr. SSESB, verður ESB ekki talið vera með valdheimildir til að leggja samtengil (t.d. sæstreng) í óþökk aðildarríkis til annarra aðildarríkja ESB eða skipa aðildarríki að leggja slíkan samtengil til að tengjast innri raforkumarkaði ESB.“, sem og bls. 90-91 auk bls. 96: “Því til viðbótar veitir nýlegur dómur Almenna dómstóls ESB (sameinuð mál T-684/19 og T-704/19) vísbendingu um að valdið til að ákveða nýja/aukna tengingu milli aðildarríkja ESB, og því einnig EES/EFTA-ríkjanna, liggi alfarið hjá aðildarríkjunum.” (2) Ríki fara með fullveldi yfir náttúruauðlindum innan eigin lögsögu, meðal annars samkvæmt meginreglu 2 í Ríó-yfirlýsingunni frá 1992 og meginreglu 21 í Stokkhólmsyfirlýsingunni frá 1972. Í ályktun allsherjarþings Sameinuðu þjóðanna nr. 626 (VII) frá 1952 var réttur ríkja til að nýta náttúruauðlindir sínar í þágu eigin framfara og efnahagsþróunar áréttaður. Enn skýrar birtist þessi afstaða í ályktun nr. 1803 (XVII) frá 1962 um varanleg yfirráð yfir náttúruauðlindum, þar sem réttur þjóða og ríkja til að ráðstafa náttúruauðlindum sínum í þágu þjóðarhags var settur í forgrunn. (3) Í 345. gr. sáttmálans um starfshætti Evrópusambandsins segir að reglur um skipan eignaréttar liggi hjá aðildarríkjunum sjálfum, sem þýðir að þeim er í sjálfsvald sett hvort auðlindir og fyrirtæki sem nýta auðlindir séu í opinberri eigu, einkaeigu eða blönduðu eignarhaldi.
Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun
Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun
Brjóstaskimun enn mikilvæg? Anna Kristín Höskuldsdóttir,Helga Tryggvadóttir,Inga Reynisdóttir,Ólöf Kristjana Bjarnadóttir,Þórður Tryggvason Skoðun
Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal skrifar
Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar
Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson skrifar
Skoðun Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar
Skoðun Brjóstaskimun enn mikilvæg? Anna Kristín Höskuldsdóttir,Helga Tryggvadóttir,Inga Reynisdóttir,Ólöf Kristjana Bjarnadóttir,Þórður Tryggvason skrifar
Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun
Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun
Brjóstaskimun enn mikilvæg? Anna Kristín Höskuldsdóttir,Helga Tryggvadóttir,Inga Reynisdóttir,Ólöf Kristjana Bjarnadóttir,Þórður Tryggvason Skoðun