Ef Ís­land sækir um „djobbið“

Í greininni „Ísland og nýja djobbið“ sem Dóra Magnúsdóttir skrifar 27. maí 2026 á vísir.is heimfærir hún aðlögunarviðræðurnar við ESB upp á atvinnuviðtal og endar greinina á þessum orðum:

„Það skaðar nú varla að heyra hvað þau hafa upp á að bjóða - eða hvað?“

Henni láðist að geta þess að Ísland veit alveg hvað er í pakkanum, það stendur allt í lögum ESB sem er 95% óumsemjanleg og erum við skyldug til þess að beygja okkur undir þau, þótt það passi illa við eyju lengst úti í hafi, langt, langt í burtu frá Brussel, þar sem allar ákvarðanir eru teknar.

Hún kom heldur ekkert inn á það að atvinnurekandinn (ESB) kæmi heim til Íslands og skoðaði fjármálin, viðskipti heimilisins, hvaða vini landið ætti og hver réði ef ágreiningur kæmi upp.

Einnig fórst það alveg fyrir að nefna að Ísland er ekki bara að ráða sig til starfa heldur alla afkomendur sína um óákveðna framtíð.

Hún nefndi ekki heldur að Ísland er sjálfstætt starfandi og á í góðu samstarfi við lönd víða um heim.

Svo þegar kemur að ráðningarsamningnum þarf Ísland að uppfylla ákveðin skilyrði (pakkann), það þarf að hætta að tala við suma vini sína og eiga sömu vini og atvinnurekandinn, það þarf að hætta að versla þar sem það er með ágætis samninga og versla bara við búðirnar sem atvinnurekandanum þóknast . Það þarf að taka lán hjá banka atvinnurekandans til að borga sínar skuldir til að ná afborgunum niður í ásættanlega upphæð, Ísland þarf að breyta lögum sínum (stjórnarskránni) til að atvinnurekandinn geti ráðið meiru um heimilishaldið og samþykkja að lög atvinnurekandans séu æðri lögum Íslands.

Þetta þarf Ísland að gera áður en það tekur endanlega ákvörðun um hvort það tekur vinnuna eða hafnar henni.

Þið fyrirgefið en ég fæ ekki betur séð en að það geti skaðað að sjá hvað er í boði, því þegar við erum búin að breyta þessu öllu og eyða mörgum milljörðum í þetta, því ferlið kostar mikið, sjá grein mína ESB-Pakkinn, það verður kannski ekki svo auðveldlega aftur snúið.

Við höfum það ágætt, af hverju að eyðileggja það sem við höfum?

Höfundur er í stjórn Suðurlandsdeildar Til vinstri við ESB og langamma