Valdimar Víðisson hlustar: Það sem ég lærði af Coda Terminal Ragnar Þór Reynisson skrifar 14. maí 2026 16:34 Samstaðan sem hreyfði bæinn Fyrir tæpum tveimur árum kynnti Carbfix verkefnið Coda Terminal, sem fól í sér að dæla koltvíoxíði niður í jörðina við Vallarhverfið til varanlegrar geymslu. Ég fór að kynna mér málið og við þá eftirgrennslan vöknuðu margar stórar spurningar. Þegar íbúi í hverfinu, Arndís Kjartansdóttir lýsti yfir áhyggjum sínum á hverfasíðunni á Facebook, fann ég að ég deildi þeim fyllilega með henni. Við þekktumst ekki neitt á þessum tíma, en þarna leiddu sameiginlegar áhyggjur okkar tvo íbúa saman. Það sem byrjaði sem einföld athugasemd varð fljótt að öflugu hreyfiafli íbúa sem settu stórt spurningarmerki við fyrirhugaðar framkvæmdir. Þetta var barátta Davíðs við Golíat. Við vorum íbúar með engan annan málsvara en okkar eigin raddir, en á skömmum tíma söfnuðust yfir 4.000 manns í hópinn okkar. Undirskriftalisti gegn verkefninu taldi 6.090 manns, þar sem meira en helmingurinn voru Hafnfirðingar. Samstaðan var ótvíræð. Gaslýsing á ekki heima í bæjarstjórn Í samtölum okkar við fulltrúa flokkanna kom í ljós mikill munur á viðmóti. Á meðan sumir nálguðust okkur strax, þurftum við að ganga eftir samtali hjá öðrum. Það er mikilvægt að kjörnir fulltrúar átti sig á því að áhyggjur íbúa eru sprottnar af raunverulegri umhyggju og raunverulegum tilfinningum sem á að mæta af virðingu en ekki afskiptaleysi. Því miður upplifðum við mikið af því sem kalla má „gaslýsingu“. Reynt var að gera lítið úr áhyggjum okkar og einstaka menn vildu kalla til sérfræðinga úr fræðiheiminum til að blása á óttann eins og hann ætti ekki rétt á sér. Sú nálgun fór þvert ofan í mörg okkar Hafnfirðinga. Þegar bæjarstjóri stendur með fólkinu Í miðjum þessum mótmælum kynntist ég Valdimari Víðissyni. Hann tók við bæjarstjóraembættinu í byrjun árs 2025 og mætti okkur af mikilli einlægni. Í upphafi vorum við efablandin, við trúðum því að bæjarstjórnin væri hreinlega harðákveðin í að fá höfnina sem fylgdi verkefninu á forsendum Carbfix frekar en bæjarins. Eftir því sem samtölin urðu fleiri fann ég að hjá Valdimar var engin uppgerð, hann var sannarlega að hlusta. Á troðfullum fundi í Bæjarbíó í ársbyrjun 2025 stóð hann fast á því að verkefnið yrði aldrei að veruleika í andstöðu við íbúa. Þar gaf hann það loforð standandi á sviðinu að við íbúarnir hefðum úrslitavaldið. Hann stóð með bæjarbúum þegar mest á reyndi. Heiðarleiki er forsenda íbúalýðræðis Þegar hætt var við verkefnið kom í ljós að allt sem Valdimar hafði sagt okkur var strangheiðarlegt. Hann sýndi og sannaði að hægt er taka ákvarðanir með festu án þess að hundsa raddir þeirra sem þar búa. Hann skildi að íbúalýðræði snýst um virðingu og samráð. Hann gerði aldrei lítið úr áhyggjum íbúa, heldur tók mark á þeim. Það var í kjölfarið á þessu sem Valdimar fékk mig til að ganga til liðs við Framsókn í Hafnarfirði. Eftir umhugsun var ákvörðunin auðveld. Mín gildi um heiðarleika, hlustun og virðingu fyrir íbúum stemma fullkomlega við hans vinnubrögð og stefnu flokksins. Ég vil sjá Valdimar áfram sem bæjarstjóra okkar því hann skilur íbúa og vill í alvöru gera samfélagið okkar betra. Ég hef upplifað það sjálfur að hann hlustar og þess vegna treysti ég honum til að leiða stærri verkefni í bænum og gæta þess að þau verði aldrei keyrð áfram í andstöðu við íbúa. Við þurfum á þínu atkvæði að halda þann 16. maí. X-B fyrri Framsókn í Hafnarfirði Þetta snýst um Hafnarfjörð. Höfundur er í 9.sæti á framboðslista Framsóknar í Hafnarfirði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Coda Terminal Mest lesið Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Dregur Útlendingastofnun úr samkeppnishæfni Háskóla Íslands? Rob Chantrey Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Er Ísland með landslið í fótbolta? Jón Páll Haraldsson Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Skoðun Skoðun Dregur Útlendingastofnun úr samkeppnishæfni Háskóla Íslands? Rob Chantrey skrifar Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon skrifar Skoðun Ævisaga krónunnar Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Er Ísland með landslið í fótbolta? Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Hví ekki að velja eitthvað ódýrara en evru? Jóhann Óli Eiðsson skrifar Skoðun Ef Ísland væri gosdrykkur Geir Gígja skrifar Skoðun Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann skrifar Skoðun Frá leikgleði til afreka Willum Þór Þórsson skrifar Skoðun Ekki éta útsæðið Jóhannes Þór Skúlason skrifar Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Sjá meira
Samstaðan sem hreyfði bæinn Fyrir tæpum tveimur árum kynnti Carbfix verkefnið Coda Terminal, sem fól í sér að dæla koltvíoxíði niður í jörðina við Vallarhverfið til varanlegrar geymslu. Ég fór að kynna mér málið og við þá eftirgrennslan vöknuðu margar stórar spurningar. Þegar íbúi í hverfinu, Arndís Kjartansdóttir lýsti yfir áhyggjum sínum á hverfasíðunni á Facebook, fann ég að ég deildi þeim fyllilega með henni. Við þekktumst ekki neitt á þessum tíma, en þarna leiddu sameiginlegar áhyggjur okkar tvo íbúa saman. Það sem byrjaði sem einföld athugasemd varð fljótt að öflugu hreyfiafli íbúa sem settu stórt spurningarmerki við fyrirhugaðar framkvæmdir. Þetta var barátta Davíðs við Golíat. Við vorum íbúar með engan annan málsvara en okkar eigin raddir, en á skömmum tíma söfnuðust yfir 4.000 manns í hópinn okkar. Undirskriftalisti gegn verkefninu taldi 6.090 manns, þar sem meira en helmingurinn voru Hafnfirðingar. Samstaðan var ótvíræð. Gaslýsing á ekki heima í bæjarstjórn Í samtölum okkar við fulltrúa flokkanna kom í ljós mikill munur á viðmóti. Á meðan sumir nálguðust okkur strax, þurftum við að ganga eftir samtali hjá öðrum. Það er mikilvægt að kjörnir fulltrúar átti sig á því að áhyggjur íbúa eru sprottnar af raunverulegri umhyggju og raunverulegum tilfinningum sem á að mæta af virðingu en ekki afskiptaleysi. Því miður upplifðum við mikið af því sem kalla má „gaslýsingu“. Reynt var að gera lítið úr áhyggjum okkar og einstaka menn vildu kalla til sérfræðinga úr fræðiheiminum til að blása á óttann eins og hann ætti ekki rétt á sér. Sú nálgun fór þvert ofan í mörg okkar Hafnfirðinga. Þegar bæjarstjóri stendur með fólkinu Í miðjum þessum mótmælum kynntist ég Valdimari Víðissyni. Hann tók við bæjarstjóraembættinu í byrjun árs 2025 og mætti okkur af mikilli einlægni. Í upphafi vorum við efablandin, við trúðum því að bæjarstjórnin væri hreinlega harðákveðin í að fá höfnina sem fylgdi verkefninu á forsendum Carbfix frekar en bæjarins. Eftir því sem samtölin urðu fleiri fann ég að hjá Valdimar var engin uppgerð, hann var sannarlega að hlusta. Á troðfullum fundi í Bæjarbíó í ársbyrjun 2025 stóð hann fast á því að verkefnið yrði aldrei að veruleika í andstöðu við íbúa. Þar gaf hann það loforð standandi á sviðinu að við íbúarnir hefðum úrslitavaldið. Hann stóð með bæjarbúum þegar mest á reyndi. Heiðarleiki er forsenda íbúalýðræðis Þegar hætt var við verkefnið kom í ljós að allt sem Valdimar hafði sagt okkur var strangheiðarlegt. Hann sýndi og sannaði að hægt er taka ákvarðanir með festu án þess að hundsa raddir þeirra sem þar búa. Hann skildi að íbúalýðræði snýst um virðingu og samráð. Hann gerði aldrei lítið úr áhyggjum íbúa, heldur tók mark á þeim. Það var í kjölfarið á þessu sem Valdimar fékk mig til að ganga til liðs við Framsókn í Hafnarfirði. Eftir umhugsun var ákvörðunin auðveld. Mín gildi um heiðarleika, hlustun og virðingu fyrir íbúum stemma fullkomlega við hans vinnubrögð og stefnu flokksins. Ég vil sjá Valdimar áfram sem bæjarstjóra okkar því hann skilur íbúa og vill í alvöru gera samfélagið okkar betra. Ég hef upplifað það sjálfur að hann hlustar og þess vegna treysti ég honum til að leiða stærri verkefni í bænum og gæta þess að þau verði aldrei keyrð áfram í andstöðu við íbúa. Við þurfum á þínu atkvæði að halda þann 16. maí. X-B fyrri Framsókn í Hafnarfirði Þetta snýst um Hafnarfjörð. Höfundur er í 9.sæti á framboðslista Framsóknar í Hafnarfirði.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar