Aðdáunarverð þrautseigja Grindvíkinga Sigurður Helgi Pálmason skrifar 5. maí 2026 19:03 Aðstæður íbúa Grindavíkur hafa verið mér hugleiknar allt frá því jarðskjálftahrinur hófust fyrir alvöru á Reykjanesi og síðan hvert eldgosið á fætur öðru. Fyrir okkur sem búum ekki í bænum er erfitt að ímynda sér hvernig fólki líður sem gert hefur verið að rífa sig upp með rótum og yfirgefa bæinn sinn, húseignir, atvinnu og samfélag. Ég bý í Reykjanesbæ og hef horft á eldsumbrotin út um stofugluggann en það er auðvitað ekkert í samanburði við aðstæður íbúa Grindavíkur. Þessi nálægð við náttúruöflin hefur engu að síður áhrif og maður reynir eftir fremsta megni að skilja aðstæður Grindvíkinga. Það er aftur á móti ekki fyrr en maður kynnist fólkinu sem valdi að búa áfram í þessum aðstæðum að einhver skilningur vaknar á því hvað þetta ástand þýðir fyrir íbúana. Þegar rætt er við Grindvíkinga kemur fljótlega í ljós að í Grindavík er samfélag þar sem fólk stendur saman. Fólk sem lætur ekki erfiðleika skilgreina sig, heldur bregst við þeim með samstöðu og seiglu. Þetta kemur ekki á óvart þegar fólk hefur kynnt sér sögu Grindavíkur. Þar hefur alla tíð verið afskaplega samheldið samfélag. Ég hef oft spurt sjálfan mig hvort ég gæti höndlað þessar aðstæður. Tekið þá ákvörðun að halda áfram þrátt fyrir mikla óvissu og hættu. Svarið er ekki einfalt en ég ber mikla virðingu fyrir þeim sem hafa ákveðið að bjóða þessum erfiðu aðstæðum birginn. Að standa með samfélaginu Það er aðdáunarvert hvernig sum fyrirtæki í Grindavík hafa brugðist við. Fyrirtæki sem hefðu með réttu getað fært starfsemi sína annað, en ákvaðu að standa áfram með bænum. Það er á engann hallað þótt útgerðar- og fiskvinnslufyrirtækið Vísir sé nefnt sérstaklega í þessu samhengi. Undanfarin misseri hafa fjölmargar fréttir verið sagðar af því hvernig Vísir hefur tekist á við þær fordæmalausu aðstæður sem skapast hafa í Grindavík. Fyrirtækið hefur þurft að glíma við rýmingar, óvissu og truflanir á starfsemi. Þrátt fyrir það hafa stjórnendur fyrirtækisins lagt mikla áherslu á að halda rekstrinum í bænum gangandi og um leið tryggt afkomu starfsfólks. Jafnvel þótt fyrirtækið hafi neyðst til að flytja hluta starfseminnar tímabundið er áhersla lögð á að halda tengslunum við Grindavík. Sú ákvörðun endurspeglar skýra samfélagslega ábyrgð. Fyrirtækið tekur hlutverk sitt sem einn af burðarásum atvinnulífs í bænum alvarlega og það hefur uppörvandi áhrif á líf og velferð íbúanna. Vonandi bjartari tímar framundan Þegar ég heimsótti Vísi og ræddi meðal annarra við Pétur Hafstein Pálsson framkvæmdastjóra fyrirtækisins varð mér enn ljósara hversu mikið stjórnendur og starfsmenn hafa lagt á sig. Viljinn til að standa með samfélaginu er einbeittur og einlægur, bæði í orði og á borði. Staðan í Grindavík væri allt önnur í dag ef Vísir og önnur fyrirtæki í Grindavík hefðu ákveðið að flytja starfsemi sína úr bænum. Það hefðu flestir skilið slíka ákvörðun en staðfesta þessara fyrirtækja skiptir gríðarlegu máli fyrir samfélagið í bænum. Grindvíkingar eiga mikið hrós skilið fyrir staðfestu sína og trúnað við samfélagið. Þessi samstaða er ekki sjálfgefin en hún er dýrmæt og til fyrirmyndar. Að loknum sveitarstjórnarkosningum fær ný bæjarstjórn Grindavíkur vonandi skýrt umboð til að móta framtíð bæjarfélagsins. Það er mikilvægt skref. Framtíð bæjarins á að vera í höndum þeirra sem þar búa og þekkja bæinn og aðstæður best. Höfundur er þingmaður Flokks fólksins í Suðurkjördæmi Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Grindavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Flokkur fólksins Sigurður Helgi Pálmason Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad Skoðun Skoðun Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Sjá meira
Aðstæður íbúa Grindavíkur hafa verið mér hugleiknar allt frá því jarðskjálftahrinur hófust fyrir alvöru á Reykjanesi og síðan hvert eldgosið á fætur öðru. Fyrir okkur sem búum ekki í bænum er erfitt að ímynda sér hvernig fólki líður sem gert hefur verið að rífa sig upp með rótum og yfirgefa bæinn sinn, húseignir, atvinnu og samfélag. Ég bý í Reykjanesbæ og hef horft á eldsumbrotin út um stofugluggann en það er auðvitað ekkert í samanburði við aðstæður íbúa Grindavíkur. Þessi nálægð við náttúruöflin hefur engu að síður áhrif og maður reynir eftir fremsta megni að skilja aðstæður Grindvíkinga. Það er aftur á móti ekki fyrr en maður kynnist fólkinu sem valdi að búa áfram í þessum aðstæðum að einhver skilningur vaknar á því hvað þetta ástand þýðir fyrir íbúana. Þegar rætt er við Grindvíkinga kemur fljótlega í ljós að í Grindavík er samfélag þar sem fólk stendur saman. Fólk sem lætur ekki erfiðleika skilgreina sig, heldur bregst við þeim með samstöðu og seiglu. Þetta kemur ekki á óvart þegar fólk hefur kynnt sér sögu Grindavíkur. Þar hefur alla tíð verið afskaplega samheldið samfélag. Ég hef oft spurt sjálfan mig hvort ég gæti höndlað þessar aðstæður. Tekið þá ákvörðun að halda áfram þrátt fyrir mikla óvissu og hættu. Svarið er ekki einfalt en ég ber mikla virðingu fyrir þeim sem hafa ákveðið að bjóða þessum erfiðu aðstæðum birginn. Að standa með samfélaginu Það er aðdáunarvert hvernig sum fyrirtæki í Grindavík hafa brugðist við. Fyrirtæki sem hefðu með réttu getað fært starfsemi sína annað, en ákvaðu að standa áfram með bænum. Það er á engann hallað þótt útgerðar- og fiskvinnslufyrirtækið Vísir sé nefnt sérstaklega í þessu samhengi. Undanfarin misseri hafa fjölmargar fréttir verið sagðar af því hvernig Vísir hefur tekist á við þær fordæmalausu aðstæður sem skapast hafa í Grindavík. Fyrirtækið hefur þurft að glíma við rýmingar, óvissu og truflanir á starfsemi. Þrátt fyrir það hafa stjórnendur fyrirtækisins lagt mikla áherslu á að halda rekstrinum í bænum gangandi og um leið tryggt afkomu starfsfólks. Jafnvel þótt fyrirtækið hafi neyðst til að flytja hluta starfseminnar tímabundið er áhersla lögð á að halda tengslunum við Grindavík. Sú ákvörðun endurspeglar skýra samfélagslega ábyrgð. Fyrirtækið tekur hlutverk sitt sem einn af burðarásum atvinnulífs í bænum alvarlega og það hefur uppörvandi áhrif á líf og velferð íbúanna. Vonandi bjartari tímar framundan Þegar ég heimsótti Vísi og ræddi meðal annarra við Pétur Hafstein Pálsson framkvæmdastjóra fyrirtækisins varð mér enn ljósara hversu mikið stjórnendur og starfsmenn hafa lagt á sig. Viljinn til að standa með samfélaginu er einbeittur og einlægur, bæði í orði og á borði. Staðan í Grindavík væri allt önnur í dag ef Vísir og önnur fyrirtæki í Grindavík hefðu ákveðið að flytja starfsemi sína úr bænum. Það hefðu flestir skilið slíka ákvörðun en staðfesta þessara fyrirtækja skiptir gríðarlegu máli fyrir samfélagið í bænum. Grindvíkingar eiga mikið hrós skilið fyrir staðfestu sína og trúnað við samfélagið. Þessi samstaða er ekki sjálfgefin en hún er dýrmæt og til fyrirmyndar. Að loknum sveitarstjórnarkosningum fær ný bæjarstjórn Grindavíkur vonandi skýrt umboð til að móta framtíð bæjarfélagsins. Það er mikilvægt skref. Framtíð bæjarins á að vera í höndum þeirra sem þar búa og þekkja bæinn og aðstæður best. Höfundur er þingmaður Flokks fólksins í Suðurkjördæmi
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun