Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar 2. maí 2026 19:00 Aðstoð við börn með taugafjölbreytileika (e. neurodiversity), en ADHD, einhverfa, og lesblinda falla undir þessa skilgreiningu, er virkilega ábótavant á Íslandi. Það er margfalt ódýrara fyrir samfélagið að aðstoða börn strax sem upplifa vanlíðan, eiga erfitt með nám, eða eru utanvelta í samfélaginu. Þannig er hægt að koma í veg fyrir að þau flosni upp úr námi og einangrist félagslega. Andlega vanlíðan og einmannaleiki meðal barna og fullorðinna er að aukast; stór hluti landsmanna sem eru á örorkubótum þjást af andlegri vanlíðan. Fyrir ekki svo löng voru hér háværar umræður um ofgreiningar og mikla lyfjanotkun Íslendinga við ADHD, samanborið við aðrar Evrópuþjóðir. Taugafjölbreytileiki er að einhverju leiti arfgengur, og því ekki skrítið að stór hluti landsmanna séu með athyglisbrest, ofvirkni, eða á einhverfu rófinu, enda eru flestir Íslendingar sem rekja rætur sínar til Landnámsmanna skyldir. Taugafjölbreytileiki er hluti af okkar genamengi og því ber að taka alvarlega. Það þarf að mæta börnum strax sem bera þess merki að vera með ADHD, einhverfu eða lesblindu. Eins og staðan er núna er biðtími eftir greiningu að minnsta kosti 34 mánuðir. Þrjú ár. Þá er ekki tekinn með tíminn sem tekur að fá sálfræðing á vegum sveitafélags eða skólans til að gera forgreiningu og senda beiðni áfram til geðheilsumiðstöðvar. Þegar greining er komin upplifa margir eins og ekkert taki við til að aðstoða börnin, annað en möguleg lyfjagjöf ef börnin eru svo heppin að komast að hjá lækni sem hefur leyfi til að ávísa lyf við taugafjölbreytileika. Þessi börn þurfa oft á aðstoð sálfræðinga og talmeinafræðinga að halda, og að fá aðstoð með félagsfærni. Skólar og sveitarfélög veita iðulega ekki slíka aðstoð og því þurfa foreldrar að sækja þess aðstoð utan skólans. Tími hjá barnasálfræðingum í dag kostar um 25.000 kr og félagsfærninámskeið frá 80.000-200.000 kr. Allt þetta eykur álag á foreldra gríðarlega því það þarf að sækja þessa þjónustu á vinnutíma, mögulega í öðru sveitarfélagi og kostnaður getur haft verulega áhrif á fjárhagslegt öryggi fjölskyldna. Við þurfum að fjárfesta í framtíð barnanna okkar. Aðstoða þau strax, ekki eftir nokkur ár. Við búum í velferðarsamfélagi hér á Íslandi. Okkur ber skylda að aðstoða börnin okkar. Við þurfum að bjóða upp á ókeypis sálfræðiþjónustu, félagsfærnikennslu, og talmeinaþjónustu innan skóla fyrir börn með taugafjölbreytileika, og efla fræðslu fyrir bæði kennara og nemendur um taugafjölbreytileika til að auka skilning. Mikið af klárasta og mest skapandi fólki heimsins er með taugafjölbreytileika, og eru því allir vegir færir ef að réttu tólin eru til staðar. Við fjölskyldan höfum búið í ESB landi og vitum því vel að það er hægt að gera betur. Höfundur er varaþingmaður Viðreisnar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Geðheilbrigði Börn og uppeldi Mest lesið Halldór 24.10.26 Halldór Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Skoðun Skoðun Við getum ekki mælt okkur út úr vandanum Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Loftbrúin er fjárfesting í landsbyggðunum Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum og ábyrgð ríkisins Salvör Nordal skrifar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Sjá meira
Aðstoð við börn með taugafjölbreytileika (e. neurodiversity), en ADHD, einhverfa, og lesblinda falla undir þessa skilgreiningu, er virkilega ábótavant á Íslandi. Það er margfalt ódýrara fyrir samfélagið að aðstoða börn strax sem upplifa vanlíðan, eiga erfitt með nám, eða eru utanvelta í samfélaginu. Þannig er hægt að koma í veg fyrir að þau flosni upp úr námi og einangrist félagslega. Andlega vanlíðan og einmannaleiki meðal barna og fullorðinna er að aukast; stór hluti landsmanna sem eru á örorkubótum þjást af andlegri vanlíðan. Fyrir ekki svo löng voru hér háværar umræður um ofgreiningar og mikla lyfjanotkun Íslendinga við ADHD, samanborið við aðrar Evrópuþjóðir. Taugafjölbreytileiki er að einhverju leiti arfgengur, og því ekki skrítið að stór hluti landsmanna séu með athyglisbrest, ofvirkni, eða á einhverfu rófinu, enda eru flestir Íslendingar sem rekja rætur sínar til Landnámsmanna skyldir. Taugafjölbreytileiki er hluti af okkar genamengi og því ber að taka alvarlega. Það þarf að mæta börnum strax sem bera þess merki að vera með ADHD, einhverfu eða lesblindu. Eins og staðan er núna er biðtími eftir greiningu að minnsta kosti 34 mánuðir. Þrjú ár. Þá er ekki tekinn með tíminn sem tekur að fá sálfræðing á vegum sveitafélags eða skólans til að gera forgreiningu og senda beiðni áfram til geðheilsumiðstöðvar. Þegar greining er komin upplifa margir eins og ekkert taki við til að aðstoða börnin, annað en möguleg lyfjagjöf ef börnin eru svo heppin að komast að hjá lækni sem hefur leyfi til að ávísa lyf við taugafjölbreytileika. Þessi börn þurfa oft á aðstoð sálfræðinga og talmeinafræðinga að halda, og að fá aðstoð með félagsfærni. Skólar og sveitarfélög veita iðulega ekki slíka aðstoð og því þurfa foreldrar að sækja þess aðstoð utan skólans. Tími hjá barnasálfræðingum í dag kostar um 25.000 kr og félagsfærninámskeið frá 80.000-200.000 kr. Allt þetta eykur álag á foreldra gríðarlega því það þarf að sækja þessa þjónustu á vinnutíma, mögulega í öðru sveitarfélagi og kostnaður getur haft verulega áhrif á fjárhagslegt öryggi fjölskyldna. Við þurfum að fjárfesta í framtíð barnanna okkar. Aðstoða þau strax, ekki eftir nokkur ár. Við búum í velferðarsamfélagi hér á Íslandi. Okkur ber skylda að aðstoða börnin okkar. Við þurfum að bjóða upp á ókeypis sálfræðiþjónustu, félagsfærnikennslu, og talmeinaþjónustu innan skóla fyrir börn með taugafjölbreytileika, og efla fræðslu fyrir bæði kennara og nemendur um taugafjölbreytileika til að auka skilning. Mikið af klárasta og mest skapandi fólki heimsins er með taugafjölbreytileika, og eru því allir vegir færir ef að réttu tólin eru til staðar. Við fjölskyldan höfum búið í ESB landi og vitum því vel að það er hægt að gera betur. Höfundur er varaþingmaður Viðreisnar
Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar