Menntamál í Hafnarfirði: Raunverulegar lausnir fyrir nemendur og starfsfólk Margrét Lilja Pálsdóttir skrifar 30. apríl 2026 07:46 Samfylkingin í Hafnarfirði hélt á dögunum opinn fund um menntamál í bænum þar sem fram fóru góðar og málefnalegar umræður. Gestur fundarins var Magnús Þór Jónsson, formaður Kennarasambands Íslands. Umræðan á fundinum endurspeglar vel það sem ég hef sjálf upplifað í starfi mínu síðustu ár. Ég hef starfað í menntakerfinu í rúm 20 ár, bæði sem kennari og stjórnandi í Hafnarfirði. Þetta er besta starf í heimi en það hefur líka breyst mikið á undanförnum árum. Við sem störfum í leik- og grunnskólum stöndum frammi fyrir sífellt flóknari áskorunum. Við sjáum aukinn kvíða, erfiðleika með einbeitingu og flóknari samskipti barna. Þetta endurspeglar breytt samfélag og birtist daglega í starfi skólanna. Við verðum að grípa fyrr inn í Það þýðir að byggja þarf upp raunverulegan þrepaskiptan stuðning fyrir börn og ungmenni, ekki síst á aldrinum 16–18 ára, þar sem mörg mál verða þung áður en gripið er til aðgerða. Snemmtæk íhlutun er ekki bara betri fyrir barnið heldur er hún líka skynsamleg fyrir samfélagið í heild. Við erum vissulega þegar með ákveðinn ramma í gegnum farsældarlögin og í skólum Hafnarfjarðar starfa farsældarteymi sem fara yfir mál sem talin eru þurfa aukinn stuðning. Það er mikilvægur grunnur. En kerfið er þungt, úrræði fá og biðlistar langir. Þar liggur vandinn – og þar þurfum við að gera betur. Aðgerðir sem skipta máli strax Við þurfum að grípa til aðgerða strax. Eitt af því er að fækka nemendum í bekkjum. Það hefur bein áhrif á námsumhverfi, líðan nemenda og getu kennara til að sinna hverjum og einum. Á sama tíma þurfum við að horfa til stærri breytinga. Við þurfum að fjölga fagstéttum innan skólanna, s.s. atferlisfræðingum, iðjuþjálfum, talmeinafræðingum og þroskaþjálfum. Þannig mætum við þörfum barna innan skólanna sjálfra. Við þurfum einnig að efla sérúrræði fyrir þau börn sem þurfa mestan stuðning. Við megum ekki gleyma starfsfólkinu Veikindahlutfall í leik- og grunnskólum er hátt og álag er mikið. Ef við ætlum að halda í gott fagfólk þurfum við að tryggja því öryggi, stuðning, fræðslu og handleiðslu. Sterkt skólakerfi byggir á sterku starfsfólki. Í umræðunni hefur einnig verið bent á þörf á að skoða úthlutun fjármagns til skóla með nýjum hætti. Ein leið er að gefa skólum meira svigrúm til að meta eigin þarfir og forgangsraða út frá raunverulegum aðstæðum. Í dag upplifa margir stjórnendur að þeir þurfi að „selja“ þörf nemenda sinna fyrir þjónustu. Það er staða sem við verðum að breyta. Ofbeldi og áhættuhegðun í skólum Þessi málaflokkur krefst heildstæðrar nálgunar. Aukið ofbeldi og áhættuhegðun kallar á skýr viðbrögð og aukið samstarf milli skóla, foreldra og annarra þjónustukerfa. Án snemmtækrar íhlutunar er hætta á að mál þróist í alvarlegri farveg sem hefur áhrif á bæði nemendur, starfsfólk og samfélagið í heild. Við eigum sterkan grunn Það er unnið frábært starf í leik- og grunnskólum Hafnarfjarðar. Þar starfar fagfólk sem mætir börnum af alúð, þekkingu og metnaði á hverjum degi og heldur utan um flókið og krefjandi starf af mikilli fagmennsku. Þessi skrif eru ekki hugsuð til að draga úr því, þvert á móti. Þessi skrif byggja á samtölum við fólk sem starfar í kerfinu og þeim röddum sem ég heyri daglega. Röddum sem lýsa bæði stolti yfir starfinu og áhyggjum af því álagi og þeim áskorunum sem því fylgja. Við eigum sterkan grunn. En einmitt þess vegna eigum við að hafa kjark til að hlusta, bregðast við og gera betur. Menntamál eiga að snúast um fólk Menntamál eiga að snúast um fólk. Ef við ætlum að standa undir því þurfum við að grípa fyrr inn í, bregðast fyrr við og byggja upp kerfi sem mætir raunverulegum þörfum barna og starfsfólks. Allt þetta er í samræmi við áherslur Samfylkingarinnar í Hafnarfirði. Samfylkingin í Hafnarfirði ætlar að: stórefla geðheilbrigðismál barna og ungmenna efla þrepaskipta þjónustu í anda farsældarlaganna auka sálfræði- og stoðþjónustu í skólum draga markvert úr biðlistum eftir þjónustu bæta starfsumhverfi kennara og annars starfsfólks skóla auka faglegt sjálfstæði skóla og veita þeim raunverulegt svigrúm efla frístunda- og forvarnarstarf þannig að öll börn hafi tækifæri til þátttöku Markmiðið er skýrt Markmiðið er að byggja upp menntakerfi sem er réttlátt, öflugt og sveigjanlegt, menntakerfi þar sem öll börn fá raunveruleg tækifæri til að vaxa, læra og blómstra. Við erum sterkari saman Höfundur skipar 8. sæti á framboðslista Samfylkingarinnar í Hafnarfirði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hafnarfjörður Samfylkingin Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson Skoðun Skoðun Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Sjá meira
Samfylkingin í Hafnarfirði hélt á dögunum opinn fund um menntamál í bænum þar sem fram fóru góðar og málefnalegar umræður. Gestur fundarins var Magnús Þór Jónsson, formaður Kennarasambands Íslands. Umræðan á fundinum endurspeglar vel það sem ég hef sjálf upplifað í starfi mínu síðustu ár. Ég hef starfað í menntakerfinu í rúm 20 ár, bæði sem kennari og stjórnandi í Hafnarfirði. Þetta er besta starf í heimi en það hefur líka breyst mikið á undanförnum árum. Við sem störfum í leik- og grunnskólum stöndum frammi fyrir sífellt flóknari áskorunum. Við sjáum aukinn kvíða, erfiðleika með einbeitingu og flóknari samskipti barna. Þetta endurspeglar breytt samfélag og birtist daglega í starfi skólanna. Við verðum að grípa fyrr inn í Það þýðir að byggja þarf upp raunverulegan þrepaskiptan stuðning fyrir börn og ungmenni, ekki síst á aldrinum 16–18 ára, þar sem mörg mál verða þung áður en gripið er til aðgerða. Snemmtæk íhlutun er ekki bara betri fyrir barnið heldur er hún líka skynsamleg fyrir samfélagið í heild. Við erum vissulega þegar með ákveðinn ramma í gegnum farsældarlögin og í skólum Hafnarfjarðar starfa farsældarteymi sem fara yfir mál sem talin eru þurfa aukinn stuðning. Það er mikilvægur grunnur. En kerfið er þungt, úrræði fá og biðlistar langir. Þar liggur vandinn – og þar þurfum við að gera betur. Aðgerðir sem skipta máli strax Við þurfum að grípa til aðgerða strax. Eitt af því er að fækka nemendum í bekkjum. Það hefur bein áhrif á námsumhverfi, líðan nemenda og getu kennara til að sinna hverjum og einum. Á sama tíma þurfum við að horfa til stærri breytinga. Við þurfum að fjölga fagstéttum innan skólanna, s.s. atferlisfræðingum, iðjuþjálfum, talmeinafræðingum og þroskaþjálfum. Þannig mætum við þörfum barna innan skólanna sjálfra. Við þurfum einnig að efla sérúrræði fyrir þau börn sem þurfa mestan stuðning. Við megum ekki gleyma starfsfólkinu Veikindahlutfall í leik- og grunnskólum er hátt og álag er mikið. Ef við ætlum að halda í gott fagfólk þurfum við að tryggja því öryggi, stuðning, fræðslu og handleiðslu. Sterkt skólakerfi byggir á sterku starfsfólki. Í umræðunni hefur einnig verið bent á þörf á að skoða úthlutun fjármagns til skóla með nýjum hætti. Ein leið er að gefa skólum meira svigrúm til að meta eigin þarfir og forgangsraða út frá raunverulegum aðstæðum. Í dag upplifa margir stjórnendur að þeir þurfi að „selja“ þörf nemenda sinna fyrir þjónustu. Það er staða sem við verðum að breyta. Ofbeldi og áhættuhegðun í skólum Þessi málaflokkur krefst heildstæðrar nálgunar. Aukið ofbeldi og áhættuhegðun kallar á skýr viðbrögð og aukið samstarf milli skóla, foreldra og annarra þjónustukerfa. Án snemmtækrar íhlutunar er hætta á að mál þróist í alvarlegri farveg sem hefur áhrif á bæði nemendur, starfsfólk og samfélagið í heild. Við eigum sterkan grunn Það er unnið frábært starf í leik- og grunnskólum Hafnarfjarðar. Þar starfar fagfólk sem mætir börnum af alúð, þekkingu og metnaði á hverjum degi og heldur utan um flókið og krefjandi starf af mikilli fagmennsku. Þessi skrif eru ekki hugsuð til að draga úr því, þvert á móti. Þessi skrif byggja á samtölum við fólk sem starfar í kerfinu og þeim röddum sem ég heyri daglega. Röddum sem lýsa bæði stolti yfir starfinu og áhyggjum af því álagi og þeim áskorunum sem því fylgja. Við eigum sterkan grunn. En einmitt þess vegna eigum við að hafa kjark til að hlusta, bregðast við og gera betur. Menntamál eiga að snúast um fólk Menntamál eiga að snúast um fólk. Ef við ætlum að standa undir því þurfum við að grípa fyrr inn í, bregðast fyrr við og byggja upp kerfi sem mætir raunverulegum þörfum barna og starfsfólks. Allt þetta er í samræmi við áherslur Samfylkingarinnar í Hafnarfirði. Samfylkingin í Hafnarfirði ætlar að: stórefla geðheilbrigðismál barna og ungmenna efla þrepaskipta þjónustu í anda farsældarlaganna auka sálfræði- og stoðþjónustu í skólum draga markvert úr biðlistum eftir þjónustu bæta starfsumhverfi kennara og annars starfsfólks skóla auka faglegt sjálfstæði skóla og veita þeim raunverulegt svigrúm efla frístunda- og forvarnarstarf þannig að öll börn hafi tækifæri til þátttöku Markmiðið er skýrt Markmiðið er að byggja upp menntakerfi sem er réttlátt, öflugt og sveigjanlegt, menntakerfi þar sem öll börn fá raunveruleg tækifæri til að vaxa, læra og blómstra. Við erum sterkari saman Höfundur skipar 8. sæti á framboðslista Samfylkingarinnar í Hafnarfirði.
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar