Diplómanámið í HÍ: Menntun sem breytir lífi Hópur nemenda í starfstengdu diplómanámi skrifar 29. apríl 2026 15:32 Við erum hópur nemenda á öðru ári í starfstengdu diplómanámi við Háskóla Íslands, námi sem hefur opnað dyr sem áður voru lokaðar. Diplómanámið verður 20 ára á næsta ári og um 150 nemendur hafa útskrifast úr náminu. Fyrir okkur hefur námið verið dýrmætt tækifæri til að þroskast, efla sjálfstraust og verða hluti af háskólasamfélaginu. Námsreynsla og persónulegur þroski Í náminu lærum við til dæmis fötlunarfræði, leikskólakennarafræði, tómstundafræði og um mannréttindi. Við höfum prófað nýja hluti eins og að taka próf, halda kynningar og vinna með öðrum háskólanemum. Þótt það hafi stundum verið krefjandi hefur reynslan kennt okkur að treysta á okkur sjálf og standa með eigin skoðunum. Starfsnám og tenging við atvinnulíf Starfsnámið er stór og mikilvægur hluti diplómanámsins. Við höfum fengið tækifæri til að kynnast störfum í leikskólum, grunnskólum, félagsmiðstöðvum, fjölmiðlum og víðar. Í gegnum starfsnámið kynnumst við atvinnulífinu, lærum inn á styrkleika okkar og könnum hvaða leiðir henta okkur best í framtíðinni. Þessi reynsla tengir námið beint við samfélagið og eykur líkur okkar á atvinnu í framtíðinni. Auk þess eflir það sjálfstæði okkar og trú á eigin möguleikum. Menntun sem samfélagsþátttaka Við höfum lært að menntun snýst ekki bara um bóklegt nám. Hún snýst einnig um samfélag, tengsl, vináttu og þátttöku. Innan háskólans höfum við eignast vini, tekið þátt í félagslífi, farið í vísindaferðir og upplifað að við tilheyrum stærri heild. Að tilheyra háskólasamfélagi hefur styrkt sjálfsmynd okkar, aukið vellíðan og dregið fram mikilvægi þess að menntun sé inngildandi og aðgengileg. Takmarkað aðgengi að háskólanámi Diplómanámið við Háskóla Íslands var fyrsta háskólanámið á Íslandi sem sérstaklega er ætlað fólki með þroskahömlun. Aðeins er tekinn inn nýr nemendahópur annað hvert ár, sem þýðir að margir þurfa að bíða lengi eftir tækifæri til náms. Þegar fáir möguleikar standa til boða getur það haft neikvæð áhrif á líðan fólks og framtíðarmöguleika. Háskólinn á Akureyri byrjaði með sambærilegt nám síðasta haust sem er jákvætt skref, en framboð námsleiða í Háskólum er enn mjög takmarkað fyrir okkur. Mannréttindi og þörf á breytingum Við viljum sjá breytingar og að fleiri fái tækifæri til háskólanáms. Fleiri háskólar þurfa að bjóða upp á sambærileg tækifæri til náms og að námið okkar verði bæði lengra og fjölbreyttara. Samningur Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks á að tryggja fötluðu fólki rétt til menntunar án mismununar. Íslensk stjórnvöld eiga að standa við það sem stendur í samningnum. Menntun sem mannréttindi Diplómanámið hefur breytt lífi okkar. Við höfum lært að treysta á okkur sjálf, nýta rödd okkar í réttindabaráttu og horfa til framtíðar með nýrri sýn. Menntun er mannréttindi – og hún á að vera fyrir okkur öll! Við munum ræða inngildandi háskólanám á opnum fundi í Háskólanum á Akureyri miðvikudaginn 6. maí klukkan 10:00-12:00. Öll velkomin. Höfundar eru nemendur í starfstengdu diplómanámi á Menntavísindasviði Háskóla Íslands: Anna Rósa Þrastardóttir, Emilía Mist Reynisdóttir, Hulda Nína Brynjarsdóttir, Jón Hrafnkell Margrétarson, Luiza Katarzina Kierzk, Nói Gunnarsson, Úlfhildur G. Einarsdóttir og Victoría Lind Karenardóttir. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Háskólar Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Sjá meira
Við erum hópur nemenda á öðru ári í starfstengdu diplómanámi við Háskóla Íslands, námi sem hefur opnað dyr sem áður voru lokaðar. Diplómanámið verður 20 ára á næsta ári og um 150 nemendur hafa útskrifast úr náminu. Fyrir okkur hefur námið verið dýrmætt tækifæri til að þroskast, efla sjálfstraust og verða hluti af háskólasamfélaginu. Námsreynsla og persónulegur þroski Í náminu lærum við til dæmis fötlunarfræði, leikskólakennarafræði, tómstundafræði og um mannréttindi. Við höfum prófað nýja hluti eins og að taka próf, halda kynningar og vinna með öðrum háskólanemum. Þótt það hafi stundum verið krefjandi hefur reynslan kennt okkur að treysta á okkur sjálf og standa með eigin skoðunum. Starfsnám og tenging við atvinnulíf Starfsnámið er stór og mikilvægur hluti diplómanámsins. Við höfum fengið tækifæri til að kynnast störfum í leikskólum, grunnskólum, félagsmiðstöðvum, fjölmiðlum og víðar. Í gegnum starfsnámið kynnumst við atvinnulífinu, lærum inn á styrkleika okkar og könnum hvaða leiðir henta okkur best í framtíðinni. Þessi reynsla tengir námið beint við samfélagið og eykur líkur okkar á atvinnu í framtíðinni. Auk þess eflir það sjálfstæði okkar og trú á eigin möguleikum. Menntun sem samfélagsþátttaka Við höfum lært að menntun snýst ekki bara um bóklegt nám. Hún snýst einnig um samfélag, tengsl, vináttu og þátttöku. Innan háskólans höfum við eignast vini, tekið þátt í félagslífi, farið í vísindaferðir og upplifað að við tilheyrum stærri heild. Að tilheyra háskólasamfélagi hefur styrkt sjálfsmynd okkar, aukið vellíðan og dregið fram mikilvægi þess að menntun sé inngildandi og aðgengileg. Takmarkað aðgengi að háskólanámi Diplómanámið við Háskóla Íslands var fyrsta háskólanámið á Íslandi sem sérstaklega er ætlað fólki með þroskahömlun. Aðeins er tekinn inn nýr nemendahópur annað hvert ár, sem þýðir að margir þurfa að bíða lengi eftir tækifæri til náms. Þegar fáir möguleikar standa til boða getur það haft neikvæð áhrif á líðan fólks og framtíðarmöguleika. Háskólinn á Akureyri byrjaði með sambærilegt nám síðasta haust sem er jákvætt skref, en framboð námsleiða í Háskólum er enn mjög takmarkað fyrir okkur. Mannréttindi og þörf á breytingum Við viljum sjá breytingar og að fleiri fái tækifæri til háskólanáms. Fleiri háskólar þurfa að bjóða upp á sambærileg tækifæri til náms og að námið okkar verði bæði lengra og fjölbreyttara. Samningur Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks á að tryggja fötluðu fólki rétt til menntunar án mismununar. Íslensk stjórnvöld eiga að standa við það sem stendur í samningnum. Menntun sem mannréttindi Diplómanámið hefur breytt lífi okkar. Við höfum lært að treysta á okkur sjálf, nýta rödd okkar í réttindabaráttu og horfa til framtíðar með nýrri sýn. Menntun er mannréttindi – og hún á að vera fyrir okkur öll! Við munum ræða inngildandi háskólanám á opnum fundi í Háskólanum á Akureyri miðvikudaginn 6. maí klukkan 10:00-12:00. Öll velkomin. Höfundar eru nemendur í starfstengdu diplómanámi á Menntavísindasviði Háskóla Íslands: Anna Rósa Þrastardóttir, Emilía Mist Reynisdóttir, Hulda Nína Brynjarsdóttir, Jón Hrafnkell Margrétarson, Luiza Katarzina Kierzk, Nói Gunnarsson, Úlfhildur G. Einarsdóttir og Victoría Lind Karenardóttir.
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun