Í­þrótta­mann­virki til sölu fyrir at­kvæði

Kosningar eru skemmtilegasti parturinn af stjórnmálum. Þá lifnar líf og skoðanaskipti eiga sér stað um samfélagið allt. En kosningar draga líka fram það versta í stjórnmálamönnum: örvæntingafull loforð eru gefin og ráðist er í vanhugsaðar framkvæmdir í þágu þess að tryggja atkvæðin sem réttlæta tilveru stjórnmálamannsins. Það segir sig sjálft að slíkt er ekki skynsamlegt til langs tíma og ekki til þess fallið að tryggja að vel sé farið með okkar sameiginlegu sjóði.

Í Kópavogi hafa ákvarðanir um íþróttamannvirki oft verið þessu marki brenndar. Það virðist sem að ákvörðunartaka um framtíðaruppbyggingu fari helst fram í aðdraganda kosninga, án samhengis eða samráðs og án þess að ákvarðanir séu grundvallaðar í fjárfestingagetu bæjarins eða eðlilegri forgangsröðun á uppbyggingu íþróttamannvirkja. Þetta hefur átt þátt í því að oft eru fjárfestingar bæjarins í íþróttamannvirkjum hálfkláraðar. Nefna má mörg dæmi.

Kosningaloforð

Ljósin á Kópavogsvelli voru endurnýjuð 2018, í aðdraganda kosninga. Dæmið var ekki klárað til fulls og ljósastyrkur því ekki fullnægjandi fyrir alþjóðlegar keppnir. Á það var ítrekað bent að það væri skammsýni að klára dæmið ekki til fulls. Nú þegar Breiðablik á reglulega leiki í Evrópu, bæði í karla- og kvennadeild, er augljós þörf á að ljósin séu endurnýjuð í fullnægjandi styrk. Ætli við fáum ekki loforð um að farið verði í þessar framkvæmdir núna í kosningunum?

Ný stúka HK, sem veitt voru vilyrði fyrir á mánuðunum í aðdraganda kosninga, er annað dæmi. HK-ingar þurfa stúku og það er fyrirsjáanleg stækkun á félaginu vegna uppbyggingar á nýjum hverfum í Vatnsenda. Og stúku munu þeir fá, en ekki í þeirri mynd sem lagt var upp með. Hún verður ekki tengd við aðalbygginguna, og raunar þannig að þáverandi framkvæmdastjóri HK skrifaði bæjarstjóra bréf og hvatti til stillingar frekar en að ráðist væri í framkvæmdirnar án þess að dæmið væri hugsað til enda. Ætli við fáum ekki skóflustungu að þessum framkvæmdum nokkrum dögum fyrir kjördag?

Eins má nefna aðstöðu GKG. Nú þegar er fyrirsjáanlegt að Vetrarmýrin er orðin að byggingarlandi er ljóst að félagið vantar fleiri holur. Biðlistinn fyrir GKG felur í sér nokkurra ára bið eftir inngöngu og börn í Kópavogi sem æfa golf þurfa að gera sér ferð í Garðabæ til að mæta á æfingar. Skyldi það nú vera að okkur verði lofað golfvelli í aðdraganda kosninga? Ætlum við að taka það trúverðugt að hægt sé að gefa slíkt loforð án ígrundunar innan bæjarkerfisins?

Hálfkláruð verk

Nefna má fleiri hálfkláruð dæmi og skort á langtímahugsun. Búninga- og lyftingaaðstaða Breiðabliks er löngu sprungin með fullkomlega fyrirsjáanlegum hætti og ekkert bólar á heildarskipulagi fyrir botni Kópavogsdals. Eins má nefna aðstöðu vegna frjálsíþrótta og inniíþrótta þar sem mjög reynir á útsjónarsemi til að koma öllum æfingum fyrir. Í dag er ekki hægt að bjóða börnum í efri byggðum Kópavogs að æfa körfubolta í sínu nærumhverfi, og raunar þannig að sum þessara barna sækja körfuboltaæfingar hjá ÍR í Breiðholti.

HK er orðið gestur í eigin húsi þar sem Kórinn er undirlagður allri annarri starfsemi sem þarf að finna stað í flýti, en nú er tímabundin aðstaða Kóraskóla orðin varanleg og enn lofað bókasafni í eina skólastofu, sem áfram þrengir að starfsemi HK. Að því er undirritaður best veit var HK ekki haft með í ráðum um þessar ákvarðanir. Þá virðist ekkert hafa verið hugsað fyrir uppbyggingu íþróttamannvirkja í nýju hverfunum, Vatnsendahvarfi og Vatnsendahlíð, þar sem fyrirhugaðar eru 1600 íbúðir. Hvar eiga börnin sem flytja í hverfið að æfa íþróttir?

Gerpla fékk nýtt íþróttahús á Vatnsenda til notkunar en það er rétt svo of lítið til að það nýtist sem skyldi. Ljósin í aðalsal Gerplu í Versölum voru endurnýjuð en dæmið ekki klárað til fulls með LED-lýsingu og því þurfti að endurnýja þau strax aftur fáum árum seinna til að fullnægja alþjóðastöðlum. Sundlaugarnar í Kópavogslaug vantar 50 cm upp á dýptina í grunna endanum til að hægt sé að nota hana sem keppnislaug. Hér væri hægt að halda lengi áfram.

Vöndum okkur

Auðvitað eigum við að gera áfram vel við íþróttafélögin okkar og ég er fylgjandi þeim framkvæmdum sem lýst er hér að ofan. En það eru ekki góð vinnubrögð að ákvarðanir um þau séu teknar af örvæntingafullum stjórnmálamönnum í aðdraganda kosninga, loforð sem eru sambærileg þeim sem gefin eru af athafnamanni á barmi gjaldþrots. Og slík losaraleg vinnubrögð leiða til þess að framkvæmdirnar duga skammt, þeim er forgangsraðað illa og oft er fjármagnið ekki nægjanlegt til að hlutirnir séu gerðir almennilega.

Það er engin fjárfestingaráætlun til langs tíma í Kópavogi. Hvorki fyrir almennar fjárfestingar né íþróttamannvirki. Þessu vill Samfylkingin breyta. Við viljum meta fjárfestingargetu bæjarins til lengri tíma og kalla öll íþróttafélögin að borðinu til samráðs, sameiginlega. Þannig getum við tryggt að farið sé í skynsamlegar fjárfestingar sem fullnægja þeirri þörf sem brugðist er við. Að ákvarðanir séu teknar í samhengi, bæði út frá því hvar þörfin er mest og brýnust en líka út frá rekstri bæjarfélagsins. Eina loforðið sem Samfylkingin mun gefa um þessi efni í kosningabaráttunni er að vanda til verka þegar við tökum við stjórnartaumunum og gera það í fullu samráði við íþróttafélögin. Það er einfaldlega of dýrt að selja íþróttamannvirki fyrir atkvæði, bæði fyrir bæinn og fyrir íþróttafélögin.

Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Kópavogi.