Kominn tími til í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar 17. apríl 2026 06:30 „Ég þarf bara einhvern þangað inn sem hlustar á bæjarbúa og gengur í verkin.“ Þetta heyri ég aftur og aftur í samtölum við Kópavogsbúa. Skilaboðin eru skýr: fólk vill bæjarfulltrúa sem hlusta - og ganga í verkin. Það er kjarninn í því sem Viðreisn í Kópavogi vill gera. Við viljum betra bæjarfélag þar sem almannahagsmunir ráða ferðinni, ekki sérhagsmunir. Of margir í Kópavogi upplifa að ákvarðanir séu teknar langt frá fólkinu. Foreldrar bíða eftir þjónustu. Ungar fjölskyldur flytja úr bænum. Kennarar starfa undir sívaxandi álagi og skorti á líkamlegu öryggi. Íbúar upplifa að skipulagsmál séu keyrð áfram án raunverulegs samráðs. Börn eiga ekki heima á biðlistum Börn eiga rétt á þjónustu þegar þörfin verður til. Sveitarfélag sem bregst of seint við er að velta kostnaði og álagi yfir á aðra, ekki bara foreldra heldur allt þeirra bakland og atvinnurekendur. Viðreisn vill grípa börnin snemma. Það léttir á fjölskyldum og gerir kennurum kleift að einbeita sér að kennslu. Þannig styttum við biðlista og verndum börnin. Leikskólar og almannahagsmunir Kópavogsmódelið þykir mörgum ágætt, svo langt sem það nær. Markmiðin eru góð, en framkvæmdin hefur stóra galla. Við innleiðingu þess var gripið til fjárhagslegra þvingunaraðgerða gagnvart barnafjölskyldum. Gjaldskrárhækkanir og skilyrði sem henta ekki öllum hafa leitt til þess að stór hópur foreldra upplifir sig ekki njóta góðs af breytingunum, þrátt fyrir að bera kostnaðinn. Það er ekki ásættanlegt að fjármagna umbætur í kerfinu með auknu álagi á barnafjölskyldur án raunverulegrar umræðu um áhrifin. Enn síður er ásættanlegt að líta fram hjá gagnrýni þeirra sem standa frammi fyrir afleiðingunum í daglegu lífi. Viðreisn vill viðhalda bættu starfsumhverfi og auknum stöðugleika í rekstri – og standa vörð um það sem hefur sannað sig. Hins vegar leggjum við áherslu á að leiðrétta það sem ekki virkar. Við boðum sanngjarnari gjaldtöku, meiri fyrirsjáanleika og raunverulegan vilja til að hlusta og bregðast við. Sterkt skólasamfélag Kennarar í Kópavogi hafa talað skýrt: álagið er of mikið og stuðningur ekki nægur. Hluti vandans er að börn með fjölþættan vanda fá ekki alltaf þau úrræði sem þau þurfa á réttum tíma. Of oft lenda þau á gráu svæði þar sem hvorki almennir skólar né núverandi stuðningskerfi ná að mæta þörfum þeirra. Þessu þarf að breyta. Við viljum tryggja aðgengi að sérskóla eða sértækum úrræðum í Kópavogi fyrir þennan hóp. Með því sláum við nokkrar flugur í einu höggi: styðjum betur við börnin sem þurfa aukna þjónustu, léttum álagi af kennurum og sköpum betra jafnvægi í skólastofum fyrir aðra nemendur. Samráð sem skiptir máli Samráð á ekki bara að vera samráðsins vegna. Það á ekki að vera friðþæging eða sýndarsamráð. Samráð á að vera leið fyrir bæjarbúa til að taka þátt fyrr í ferlinu og hafa raunveruleg áhrif á sitt nærumhverfi með opnum íbúafundum, kynningu mála á fyrri stigum og skýrum svörum við athugasemdum áður en endanlegar ákvarðanir eru teknar. Kópavogur er öflugt sveitarfélag með mikla möguleika. En til þess að nýta þá þarf betri vinnubrögð, minni hægagang og meiri fagmennsku. Kópavogur þarf ekki fleiri loforð. Kópavogur þarf fólk sem hlustar - og gengur í verkin. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Kópavogi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Viðreisn Kópavogur Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon Skoðun Dregur Útlendingastofnun úr samkeppnishæfni Háskóla Íslands? Rob Chantrey Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Er Ísland með landslið í fótbolta? Jón Páll Haraldsson Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Skoðun Skoðun Ég hélt fyrst að fréttin væri um Sigurð Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Dregur Útlendingastofnun úr samkeppnishæfni Háskóla Íslands? Rob Chantrey skrifar Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon skrifar Skoðun Ævisaga krónunnar Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Er Ísland með landslið í fótbolta? Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Hví ekki að velja eitthvað ódýrara en evru? Jóhann Óli Eiðsson skrifar Skoðun Ef Ísland væri gosdrykkur Geir Gígja skrifar Skoðun Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann skrifar Skoðun Frá leikgleði til afreka Willum Þór Þórsson skrifar Skoðun Ekki éta útsæðið Jóhannes Þór Skúlason skrifar Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Sjá meira
„Ég þarf bara einhvern þangað inn sem hlustar á bæjarbúa og gengur í verkin.“ Þetta heyri ég aftur og aftur í samtölum við Kópavogsbúa. Skilaboðin eru skýr: fólk vill bæjarfulltrúa sem hlusta - og ganga í verkin. Það er kjarninn í því sem Viðreisn í Kópavogi vill gera. Við viljum betra bæjarfélag þar sem almannahagsmunir ráða ferðinni, ekki sérhagsmunir. Of margir í Kópavogi upplifa að ákvarðanir séu teknar langt frá fólkinu. Foreldrar bíða eftir þjónustu. Ungar fjölskyldur flytja úr bænum. Kennarar starfa undir sívaxandi álagi og skorti á líkamlegu öryggi. Íbúar upplifa að skipulagsmál séu keyrð áfram án raunverulegs samráðs. Börn eiga ekki heima á biðlistum Börn eiga rétt á þjónustu þegar þörfin verður til. Sveitarfélag sem bregst of seint við er að velta kostnaði og álagi yfir á aðra, ekki bara foreldra heldur allt þeirra bakland og atvinnurekendur. Viðreisn vill grípa börnin snemma. Það léttir á fjölskyldum og gerir kennurum kleift að einbeita sér að kennslu. Þannig styttum við biðlista og verndum börnin. Leikskólar og almannahagsmunir Kópavogsmódelið þykir mörgum ágætt, svo langt sem það nær. Markmiðin eru góð, en framkvæmdin hefur stóra galla. Við innleiðingu þess var gripið til fjárhagslegra þvingunaraðgerða gagnvart barnafjölskyldum. Gjaldskrárhækkanir og skilyrði sem henta ekki öllum hafa leitt til þess að stór hópur foreldra upplifir sig ekki njóta góðs af breytingunum, þrátt fyrir að bera kostnaðinn. Það er ekki ásættanlegt að fjármagna umbætur í kerfinu með auknu álagi á barnafjölskyldur án raunverulegrar umræðu um áhrifin. Enn síður er ásættanlegt að líta fram hjá gagnrýni þeirra sem standa frammi fyrir afleiðingunum í daglegu lífi. Viðreisn vill viðhalda bættu starfsumhverfi og auknum stöðugleika í rekstri – og standa vörð um það sem hefur sannað sig. Hins vegar leggjum við áherslu á að leiðrétta það sem ekki virkar. Við boðum sanngjarnari gjaldtöku, meiri fyrirsjáanleika og raunverulegan vilja til að hlusta og bregðast við. Sterkt skólasamfélag Kennarar í Kópavogi hafa talað skýrt: álagið er of mikið og stuðningur ekki nægur. Hluti vandans er að börn með fjölþættan vanda fá ekki alltaf þau úrræði sem þau þurfa á réttum tíma. Of oft lenda þau á gráu svæði þar sem hvorki almennir skólar né núverandi stuðningskerfi ná að mæta þörfum þeirra. Þessu þarf að breyta. Við viljum tryggja aðgengi að sérskóla eða sértækum úrræðum í Kópavogi fyrir þennan hóp. Með því sláum við nokkrar flugur í einu höggi: styðjum betur við börnin sem þurfa aukna þjónustu, léttum álagi af kennurum og sköpum betra jafnvægi í skólastofum fyrir aðra nemendur. Samráð sem skiptir máli Samráð á ekki bara að vera samráðsins vegna. Það á ekki að vera friðþæging eða sýndarsamráð. Samráð á að vera leið fyrir bæjarbúa til að taka þátt fyrr í ferlinu og hafa raunveruleg áhrif á sitt nærumhverfi með opnum íbúafundum, kynningu mála á fyrri stigum og skýrum svörum við athugasemdum áður en endanlegar ákvarðanir eru teknar. Kópavogur er öflugt sveitarfélag með mikla möguleika. En til þess að nýta þá þarf betri vinnubrögð, minni hægagang og meiri fagmennsku. Kópavogur þarf ekki fleiri loforð. Kópavogur þarf fólk sem hlustar - og gengur í verkin. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Kópavogi.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar