Vill fresta at­kvæða­greiðslunni til að greiða fyrir vaxtalækkun

Hagstofan tilkynnti í morgun að verðbólga mældist 5,4 prósent í mars, samanborið við 5,2 prósent í febrúar. Í síðustu viku hækkaði Seðlabanki Íslands stýrivexti um 25 punkta í 7,5 prósent og flest bendir til þess að hann hækki vexti á ný í maí.

Bogi Nils Bogason, forstjóri Icelandair, ritar af því tilefni pistil á Vísi undir yfirskriftinni Greið leið til lækkunar stýrivaxta.

„Hærri verðbólga á Íslandi en í nágrannaríkjum og viðvarandi háir stýrivextir eru ekki náttúruöfl sem enginn ræður við heldur afleiðing okkar ákvarðana og aðgerða. Ef okkur er alvara með að ná verðbólgu niður og halda henni stöðugri til lengri tíma þurfum við að ráðast í markvissar og nokkuð augljósar aðgerðir sem myndu skila sér í mikilli kjarabót fyrir heimilin og fyrirtækin í landinu,“ segir hann.

Þjóðin eigi skilið að hlustað sé á Seðlabankann

Á undanförnum mánuðum hafi Seðlabankinn sent skýr skilaboð og bent á þær aðgerðir sem þurfi að ráðast í.

Koma þurfi böndum á ríkisútgjöld og meiri aga þurfi á vinnumarkaðsmódelið á Íslandi, af því að útgjöld geti ekki endalaust aukist umfram framleiðni.

„Þjóðin á skilið að ráðamenn og aðilar vinnumarkaðarins meðtaki skilaboðin og grípi til aðgerða sem munu geta stuðlað að lækkun vaxta á næsta vaxtaákvörðunardegi Seðlabankans í maí, í stað hækkunar eins og allt stefnir í að óbreyttu.“

Aðgerðirnar sem þurfi að grípa til séu eftirfarandi:

Upptaka norræns vinnumarkaðsmódels þar sem svigrúm útflutningsgreinanna ákvarðar hvað sé til ráðstöfunar til launahækkana hverju sinni. Allir þurfi að fylgja þessu, líka hið opinbera.

Að valdheimildir ríkissáttasemjara verði styrktar og þær færðar nær því sem gerist á Norðurlöndunum.

Að stjórnvöld leggi alla áherslu á að lækka ríkisútgjöld og þar með minnka umsvif ríkissjóðs. Þau fresti jafnvel atkvæðagreiðslu um aðildarviðræður við ESB um ár til að sýna áherslurnar í verki.

Kalli á hugrekki og samstarf

Ef þessi atriði yrðu innleidd hratt með trúverðugum hætti séu líkur á að Seðlabankinn lækki vexti strax á næsta vaxtaákvörðunardegi. Það væri bein kjarabót fyrir stóran hluta þjóðarinnar enda skili hvert prósentustig tugum þúsunda króna lægri afborgun af húsnæðisláni í hverjum mánuði.

„Að sjálfsögðu kallar framangreint á hugrekki stjórnmálamanna og samstarf allra á vinnumarkaðinum. Ekki eru það miklar fórnir til að komast út úr núverandi ástandi hárra vaxta á sama tíma og við aukum samkeppnishæfni Íslands til framtíðar.

Börnin okkar eiga það skilið.“