Að breyta lofti í stein Sveinn Atli Gunnarsson skrifar 22. mars 2026 08:00 Hefur þú einhvern tímann velt því fyrir þér hversu mikið pláss koltvísýringurinn (CO2) sem þú losar tekur í raun og veru? Við finnum hvorki lykt af honum né sjáum hann, sem er afar hentugt fyrir samviskuna. En á hverju ári reisum við ósýnilegt loftfarg yfir okkur sem er hærra en flestar byggingar landsins. En hvað ef við gætum tekið þetta farg og fest það varanlega í stein? Við heyrum oft töluna „10 tonn á mann“ í sambandi við losun okkar Íslendinga. Þótt opinberar tölur geti verið örlítið á reiki eftir því hvað er talið með - hvort við horfum á beina losun eða neyslu okkar erlendis - þá er þetta raunhæf og varkár áætlun um það magn sem hver og einn ber ábyrgð á í hinu stóra samhengi. Við skulum því nota 10 tonn sem viðmið, enda þægileg tala til að átta sig á stærðargráðunni. En tonn er mælikvarði á þyngd. Koltvísýringur er hins vegar gas sem blandast loftinu í kringum okkur, og það sem skiptir máli hér er hversu mikið rými þessi losun okkar krefst í raun og veru. Tíföld þyngd matarins Til að átta sig betur á þyngdinni er gott að bera hana saman við eitthvað áþreifanlegt: Meðalmanneskja borðar tæplega eitt tonn af mat á ári. Þú losar hins vegar um það bil tífalt meira en það af CO2. Fyrir hvert kíló af mat sem þú berð heim úr búðinni, sendir neysla þín u.þ.b. 10 kíló af CO2 út í loftið. Ef þetta gas væri jafn sýnilegt og tómar mjólkurfernur, væri garðurinn þinn líklega orðinn að risastórum ruslahaug innan skamms. Hvað er „plássið“ sem gasið tekur? CO2 losun okkar hverfur ekki út í tómarúm; hún blandast andrúmsloftinu sem fyrir er. Styrkur þess í loftinu er í dag um 420 ppm (hlutar af hverri milljón). Til að sjá fyrir sér magnið þurfum við að spyrja: Hversu mikið andrúmsloft þarf til að geyma þessi 10 tonn miðað við það hlutfall sem gasið hefur í lofthjúpnum? Svarið er sláandi þegar við breytum þyngdinni yfir í rúmmetra af lofti. Við erum bókstaflega að breyta efnasamsetningu loftmassans á hverjum einasta degi. Þetta er bruni, ekki andardráttur Fyrst eitt mikilvægt atriði: Við erum ekki að tala um koltvísýringinn sem þú andar frá þér. Þegar þú andar ertu hluti af hringrás náttúrunnar. Nei, þessi 10 tonn koma úr bruna jarðefnaeldsneytis og fylgja samgöngum, framleiðslu og neyslu okkar. Þetta er gas sem hefur verið grafið í jörðinni í milljónir ára en við erum núna á fullu að „troða“ því inn í andrúmsloftið okkar aftur á einu bretti, eins og enginn sé morgundagurinn. Dagskammturinn: 11 hæða blokk á hverjum degi Ef við deilum 10 tonna árslosun þinni niður á daga, þá losarðu um 27 kíló af CO2 á sólarhring. Til að finna þessi 27 kíló í andrúmsloftinu þyrftirðu að afmarka loftmassa sem er á stærð við 11 hæða íbúðarblokk (tening sem er um 32 metrar á hvern veg). Á hverjum degi ertu því að „blása upp“ þennan ósýnilega risatening af lofti. Þegar dagur er að kveldi kominn er 11 hæða blokkarteningurinn þinn tilbúinn. Á morgun gerirðu svo annan eins, og svo koll af kolli. 45 metra hátt farg yfir öllu Íslandi Þegar við leggjum saman alla þessa dagskammta hjá öllum 390.000 Íslendingunum yfir heilt ár, verða tölurnar stjarnfræðilegar. Við erum að tala um tæplega 4,7 billjónir (þúsund milljarða) rúmmetra af lofti á ári. Ef við myndum byggja kassa úr þessu lofti og breiða það eins og teppi yfir hvern einasta fermetra af öllum 103 þúsund ferkílómetrum landsins, yrði það teppi um 45 metra þykkt. Hversu hátt er það? Það er eins og 15 hæða íbúðarhús. Hvert einasta fjall, hver einasti fjörður og hver einasti sveitabær á Íslandi væri undir loftfargi sem teygir sig 45 metra upp til himins. Og þetta er hrein viðbót; nýtt lag sem bætist ofan á það gamla á hverju ári og virkar eins og hitaeinangrun sem veldur því að jörðin hitnar jafnt og þétt. Lausnin: Að breyta lofti í stein En hér kemur tækifærið. Við þurfum ekki að leyfa þessu 45 metra háa fargi að safnast upp og sitja bara með hendur í skauti. Á Íslandi höfum við tækni og jarðfræði sem gerir okkur kleift að grípa þessa ósýnilegu mengun og dæla henni niður í bergið. Þar breytist hún varanlega í stein á örstuttum tíma. Ein Coda Terminal stöð á vegum Carbfix gæti, á ársgrundvelli, dælt niður magni af CO2 sem samsvarar allri þessari árslosun þjóðarinnar. Með því myndum við bókstaflega „eyða“ þessu 45 metra háa loftfargi sem við erum ábyrg fyrir á hverju ári. Þetta snýst ekki bara um umhverfisvernd, heldur einnig gríðarlegt efnahagslegt tækifæri. Með því að breyta loftfarginu í stein búum við til nýjan hátækniiðnað sem hækkar atvinnustig og skapar verðmæti fyrir þjóðarbúið. Við eigum lausnina undir fótum okkar. Spurningin er bara hvort við höldum áfram að horfa upp á ósýnilega fargið hækka, eða hvort við nýtum tæknina til að festa það í jörðinni til frambúðar. Greinarhöfundur er í loftslagshópnum París 1,5 sem berst fyrir því að Íslandi leggi sitt af mörkum til að leysa loftslagsvandann. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sveinn Atli Gunnarsson Loftslagsmál Mest lesið Halldór 18.04.2026 Halldór Menntamálin eru í alvarlegum vanda Ragnar Þór Pétursson Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir Skoðun Ilmefni í umhverfi barna Harpa Fönn SIgurjónsdóttir Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu Skoðun Fullveldi eða ESB: Hver greiðir heimilisreikninginn? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Ríkisstjórnin má ekki bíða lengur Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Slapp lifandi út af elliheimili Margrét Sigríður Guðmundsdóttir Skoðun Börn með málþroskaraskanir geta ekki beðið endalaust Hildur Jónsdóttir Skoðun Lyfjatengd dauðsföll eru pólitísk ákvörðun Unnar Þór Sæmundsson Skoðun Skoðun Skoðun 30 ára aðlögun án áhrifa Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Kópavogsdalur er okkar Central Park Hákon Gunnarsson skrifar Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar Skoðun Trillukarlar – síðasta vígið gegn fáræði og spillingu Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Lyfjatengd dauðsföll eru pólitísk ákvörðun Unnar Þór Sæmundsson skrifar Skoðun Börn með málþroskaraskanir geta ekki beðið endalaust Hildur Jónsdóttir skrifar Skoðun Regnbogagrýlan Sigtryggur Ellertsson skrifar Skoðun Tímasetning efnahagsaðgerða er lykilatriði Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir skrifar Skoðun Menntamálin eru í alvarlegum vanda Ragnar Þór Pétursson skrifar Skoðun Ríkisstjórnin má ekki bíða lengur Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Fullveldi eða ESB: Hver greiðir heimilisreikninginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum lengra Auður Hrefna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Ilmefni í umhverfi barna Harpa Fönn SIgurjónsdóttir skrifar Skoðun Í stuttu máli: Villandi tal um aðlögunarviðræður Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Vald í velvild Guðný Sara Birgisdóttir skrifar Skoðun „Hugmyndafræði“ regnbogans Snæbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Álag vegna keppnisferða að buga suma foreldra Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Kostnaður, kvíði og aðskilnaður Sigdór Yngvi Kristinsson skrifar Skoðun Staðfestur kerfisbrestur! Hver ber ábyrgð? Jón Þór Guðjónsson skrifar Skoðun Aðlögun Íslands að ESB: Þrír ólíkir farvegir Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Sanngjörn þjónusta fyrir alla Kópavogsbúa - líka í efri byggðum Örn Arnarson skrifar Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar Skoðun Á leiksviði lífsins Hörður Torfason skrifar Skoðun Ekki nóg að ráða – við þurfum að rækta Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar Skoðun Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir skrifar Skoðun „Mér finnst, ég ræð!“ – en þannig byggjum við ekki upp skólastarf Lis Ruth Klörudóttir skrifar Skoðun Þegar yfirmaður er skrímslið í okkar lífi Ómar Skapti Gíslason skrifar Sjá meira
Hefur þú einhvern tímann velt því fyrir þér hversu mikið pláss koltvísýringurinn (CO2) sem þú losar tekur í raun og veru? Við finnum hvorki lykt af honum né sjáum hann, sem er afar hentugt fyrir samviskuna. En á hverju ári reisum við ósýnilegt loftfarg yfir okkur sem er hærra en flestar byggingar landsins. En hvað ef við gætum tekið þetta farg og fest það varanlega í stein? Við heyrum oft töluna „10 tonn á mann“ í sambandi við losun okkar Íslendinga. Þótt opinberar tölur geti verið örlítið á reiki eftir því hvað er talið með - hvort við horfum á beina losun eða neyslu okkar erlendis - þá er þetta raunhæf og varkár áætlun um það magn sem hver og einn ber ábyrgð á í hinu stóra samhengi. Við skulum því nota 10 tonn sem viðmið, enda þægileg tala til að átta sig á stærðargráðunni. En tonn er mælikvarði á þyngd. Koltvísýringur er hins vegar gas sem blandast loftinu í kringum okkur, og það sem skiptir máli hér er hversu mikið rými þessi losun okkar krefst í raun og veru. Tíföld þyngd matarins Til að átta sig betur á þyngdinni er gott að bera hana saman við eitthvað áþreifanlegt: Meðalmanneskja borðar tæplega eitt tonn af mat á ári. Þú losar hins vegar um það bil tífalt meira en það af CO2. Fyrir hvert kíló af mat sem þú berð heim úr búðinni, sendir neysla þín u.þ.b. 10 kíló af CO2 út í loftið. Ef þetta gas væri jafn sýnilegt og tómar mjólkurfernur, væri garðurinn þinn líklega orðinn að risastórum ruslahaug innan skamms. Hvað er „plássið“ sem gasið tekur? CO2 losun okkar hverfur ekki út í tómarúm; hún blandast andrúmsloftinu sem fyrir er. Styrkur þess í loftinu er í dag um 420 ppm (hlutar af hverri milljón). Til að sjá fyrir sér magnið þurfum við að spyrja: Hversu mikið andrúmsloft þarf til að geyma þessi 10 tonn miðað við það hlutfall sem gasið hefur í lofthjúpnum? Svarið er sláandi þegar við breytum þyngdinni yfir í rúmmetra af lofti. Við erum bókstaflega að breyta efnasamsetningu loftmassans á hverjum einasta degi. Þetta er bruni, ekki andardráttur Fyrst eitt mikilvægt atriði: Við erum ekki að tala um koltvísýringinn sem þú andar frá þér. Þegar þú andar ertu hluti af hringrás náttúrunnar. Nei, þessi 10 tonn koma úr bruna jarðefnaeldsneytis og fylgja samgöngum, framleiðslu og neyslu okkar. Þetta er gas sem hefur verið grafið í jörðinni í milljónir ára en við erum núna á fullu að „troða“ því inn í andrúmsloftið okkar aftur á einu bretti, eins og enginn sé morgundagurinn. Dagskammturinn: 11 hæða blokk á hverjum degi Ef við deilum 10 tonna árslosun þinni niður á daga, þá losarðu um 27 kíló af CO2 á sólarhring. Til að finna þessi 27 kíló í andrúmsloftinu þyrftirðu að afmarka loftmassa sem er á stærð við 11 hæða íbúðarblokk (tening sem er um 32 metrar á hvern veg). Á hverjum degi ertu því að „blása upp“ þennan ósýnilega risatening af lofti. Þegar dagur er að kveldi kominn er 11 hæða blokkarteningurinn þinn tilbúinn. Á morgun gerirðu svo annan eins, og svo koll af kolli. 45 metra hátt farg yfir öllu Íslandi Þegar við leggjum saman alla þessa dagskammta hjá öllum 390.000 Íslendingunum yfir heilt ár, verða tölurnar stjarnfræðilegar. Við erum að tala um tæplega 4,7 billjónir (þúsund milljarða) rúmmetra af lofti á ári. Ef við myndum byggja kassa úr þessu lofti og breiða það eins og teppi yfir hvern einasta fermetra af öllum 103 þúsund ferkílómetrum landsins, yrði það teppi um 45 metra þykkt. Hversu hátt er það? Það er eins og 15 hæða íbúðarhús. Hvert einasta fjall, hver einasti fjörður og hver einasti sveitabær á Íslandi væri undir loftfargi sem teygir sig 45 metra upp til himins. Og þetta er hrein viðbót; nýtt lag sem bætist ofan á það gamla á hverju ári og virkar eins og hitaeinangrun sem veldur því að jörðin hitnar jafnt og þétt. Lausnin: Að breyta lofti í stein En hér kemur tækifærið. Við þurfum ekki að leyfa þessu 45 metra háa fargi að safnast upp og sitja bara með hendur í skauti. Á Íslandi höfum við tækni og jarðfræði sem gerir okkur kleift að grípa þessa ósýnilegu mengun og dæla henni niður í bergið. Þar breytist hún varanlega í stein á örstuttum tíma. Ein Coda Terminal stöð á vegum Carbfix gæti, á ársgrundvelli, dælt niður magni af CO2 sem samsvarar allri þessari árslosun þjóðarinnar. Með því myndum við bókstaflega „eyða“ þessu 45 metra háa loftfargi sem við erum ábyrg fyrir á hverju ári. Þetta snýst ekki bara um umhverfisvernd, heldur einnig gríðarlegt efnahagslegt tækifæri. Með því að breyta loftfarginu í stein búum við til nýjan hátækniiðnað sem hækkar atvinnustig og skapar verðmæti fyrir þjóðarbúið. Við eigum lausnina undir fótum okkar. Spurningin er bara hvort við höldum áfram að horfa upp á ósýnilega fargið hækka, eða hvort við nýtum tæknina til að festa það í jörðinni til frambúðar. Greinarhöfundur er í loftslagshópnum París 1,5 sem berst fyrir því að Íslandi leggi sitt af mörkum til að leysa loftslagsvandann.
Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu Skoðun
Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar
Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar
Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar
Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar
Skoðun Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir skrifar
Skoðun „Mér finnst, ég ræð!“ – en þannig byggjum við ekki upp skólastarf Lis Ruth Klörudóttir skrifar
Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu Skoðun