Er ein­hver í á­skrift að peningunum þínum?

Á dögunum tók ég eftir undarlegri færslu af greiðslukortinu hjá mér og kom ekki fyrir mig hvaðan hún væri. Eftir örstutta leit á netinu kom í ljós að þarna var um að ræða greiðslu fyrir áskrift að vefmiðli sem ég les ekki og man raunar ekki til þess að hafa nokkurn tímann lesið. Ef ég virkilega reyni þá rámar mig þó í að mér hafi þótt góð hugmynd að gerast áskrifandi fyrir einhverju síðan, þótt ég hafi ekki fylgt því eftir með sjálfum fréttalestrinum.

Ég ákvað að segja áskriftinni upp en fór svo að hugsa: Hvað annað er ég að borga fyrir sem ég ekki nota? Ég tyllti mér því við tölvuna og renndi í snatri lengra niður yfirlitið. Það er verkefni sem reynist sumum mjög erfitt, enda óþægilegt að sjá þegar peningarnir fara í eitthvað sem maður veit að var sennilega óþarfi. Enn verri er auðvitað sú staðreynd að maður getur engum um kennt nema sjálfum sér.

Það versta í stöðunni er þó að gera ekki neitt. Þá er gulltryggt að vitlausustu útgjöldin endurtaki sig og aukist jafnvel enn frekar.

Eitt besta dæmið um slík útgjöld eru áskriftir. Nánar til tekið áskriftir sem við notum ekki en borgum samt fyrir. Þegar ég renndi yfir útgjöld síðustu mánaða birtust mér alls konar furðulegar færslur, sem fengu hárin til að rísa þegar ég hugsaði til þess hvað ég hefði getað sparað mér síðasta árið með því að segja þeim upp.

Færslur frá streymisveitu sem ég man ekki hvenær ég horfði á síðast, áskrift að hlaðvarpi sem hefur lokið göngu sinni en áfram er rukkað fyrir, og fleira sem mér hefur greinilega þótt sniðugt að kaupa fyrir allt of löngu síðan, en notaði aldrei, blasti við mér.

Það fylgdi því ekkert sérstaklega góð tilfinning að hugsa til þess að einhver fyrirtæki út í bæ hefðu verið í áskrift að peningum frá mér, á sama tíma og ég nýtti mér ekki einu sinni þjónustuna sem mér stóð til boða á meðan.

Tilfinningin sem fylgdi því að segja upp óþarfa áskriftum var hins vegar mjög góð. Flestum netáskriftum er hægt að segja upp samstundis, þannig að ekki verður tekið af kortinu þínu eftir uppsögn, þótt í sumum tilfellum hafi fólk skuldbundið sig til að borga yfir lengra tímabil. Það er þó betra að höggva á hnútinn strax, en borga út í hið óendanlega.

Að segja upp óþarfa áskriftum tók allt í allt tæplega 30 mínútur. Í því fólst að fara yfir kortayfirlitið, leita uppi færslur sem ég kannaðist ekki við, fara inn á vefsíðu hjá viðkomandi fyrirtæki og segja upp áskriftinni. Með þessu sparast þónokkrir þúsundkallar yfir mánuðinn. Í einhverjum tilfellum gæti fólk þó verið að greiða mun hærri upphæðir í áskriftargjöld sem það ekki nýtir sér, og ávinningurinn af því að segja þeim upp því þeim mun meiri.

Því er ráð að spyrja sig: Er einhver í áskrift að peningunum mínum?

Á vef Fjármálavits, sem er fræðsluvettvangur í eigu Samtaka fyrirtækja í fjármálaþjónustu og styrktur af Landsambandi lífeyrissjóða, má finna námsefni í fjármálalæsi ætlað ungu fólki.

Höfundur er sérfræðingur í samskiptum hjá Samtökum fyrirtækja í fjármálaþjónustu.