Þegar refsing einstaklings, verður refsing fyrir alla fjölskylduna Guðrún Snæbjört Þóroddsdóttir, Harpa Halldórsdóttir og Jenný Magnúsdóttir skrifa 16. mars 2026 13:30 Áhrif fangelsisvistar ná langt út fyrir fangelsismúrana. Þegar einn einstaklingur afplánar refsingu, breytist líf allra í fjölskyldunni. „Er síminn hringdi þá svaf borgin. Ég sat sem lamaður við þá frétt. Ég fylltist reiði – síðan kom sorgin. Sumar fréttir hljóma aldrei rétt.“ (syndir feðranna-Bubbi Morthens) Svona lýsir Bubbi Morthens augnablikinu þegar foreldri fær þær fréttir að sonur sé ákærður fyrir alvarlegt brot. Í einni svipan getur lífið breyst. En það er ekki aðeins sá sem fer í fangelsi sem finnur fyrir afleiðingunum. Fangelsisvist eins verður oft áfall fyrir heila fjölskyldu. Foreldrar standa frammi fyrir skömm og sjálfsásökunum. Makar þurfa að takast á við breytt heimilislíf, fjárhagsáhyggjur og óvissu. Systkini geta upplifað missi, reiði og einangrun. Börn bera stundum leyndarmál sem þau skilja ekki til fulls eða þora ekki að ræða. Þegar nákominn einstaklingur er handtekinn, bíður dóms, fer í afplánun eða losnar úr fangelsi getur allt lífið tekið breytingum. Tilfinningaskalinn er breiður, áfall, skömm, sorg, reiði og stundum jafnvel léttir. Allar þessar tilfinningar þurfa rými og úrvinnslu. Börn sem eiga foreldri eða annan nákominn í fangelsi geta átt erfitt með að ræða stöðuna við aðra. Stundum er reynt að hlífa þeim við sannleikanum, en börn skynja gjarnan að eitthvað sé ekki eins og það á að vera. Skömmin getur haft áhrif á líðan þeirra, sjálfsmynd og samskipti. Hjá mökum getur fangelsisvist raskað öryggi og jafnvægi fjölskyldunnar. Tekjur geta fallið niður á meðan útgjöldin haldast, og álagið eykst. Foreldrar fullorðinna barna sem afplána refsingu glíma oft við djúpa sorg, sektarkennd og spurningar um eigið hlutverk. Þrátt fyrir víðtæk áhrif á líf fjölskyldna hefur sérhæfður stuðningur fyrir aðstandendur fanga lengi verið takmarkaður hér á landi. Bjargráð er verkefni sem hófst í ágúst 2022. Félags- og vinnumarkaðsráðuneytið styrkir Biskupsstofu til að veita aðstandendum fanga faglega aðstoð. Þjóðkirkjan/ Biskupsstofa útvegar húsnæði og faglegt starfsumhverfi. Húsnæðinu deilir Bjargráð (FAFF) með Fjölskyldu- og sálgæsluþjónustu kirkjunnar sem staðsett er í Háteigskirkju. þjónustan stendur öllum til boða, óháð trú eða lífsýn. Bjargráð er faglegt úrræði sem veitir aðstoð fyrir fjölskyldur fanga, þar sem hugtakið fjölskylda er skilgreint vítt. Fjölskylda getur verið hver sá sem upplifir sig tengdan fanganum. Markmiðið er að styðja þá sem standa utan fangelsisins en lifa engu að síður með afleiðingum afplánunar. Þegar einstaklingur afplánar refsingu er samfélagið að framfylgja dómi. En refsingin snertir oft fleiri. Kannski þekkir þú einhvern sem lifir með þessari reynslu. Kannski veist þú það ekki einu sinni. Fangelsisvist snertir fleiri en við gerum okkur grein fyrir, og alltof oft er þögnin þyngri en dómurinn sjálfur. Þess vegna skiptir máli að vita að stuðningur er til. Að einhver hlusti. Að einhver skilji. Samfélag sem vill stuðla að endurhæfingu, farsæld og velferð barna getur ekki litið fram hjá stöðu fjölskyldna fanga. Stuðningur við aðstandendur er ekki aðeins mannúðarmál, hann er einnig hluti af forvörnum og sterkari samfélagsgerð. Því þegar refsing eins verður að refsingu fyrir heila fjölskyldu má fjölskyldan ekki gleymast. „Sonur minn er ekki illur maður engin sál veit sinn lífsins veg. Sem lítill drengur var hann góður - glaður nú græt ég hans örlög - hryggileg. (Syndir feðranna, Bubbi Morthens)“ Höfundar eru fjölskyldufræðingar hjá Bjargráði Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Fangelsismál Mest lesið Eitruð jákvæðni í boði menntakerfisins Andri Þorvarðarson Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Að horfa heim Vera Wonder Sölvadóttir Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir Skoðun Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson Skoðun Á Reykjavík að hafa þingmenn á Alþingi? Jón Bjarnason Skoðun Bættar styrkjareglur í menningarborginni Reykjavík Rúnar Freyr Gíslason Skoðun Macklemore, Robert Kraft og sniðganga fyrir Palestínu Ragnhildur Hólmgeirsdóttir Skoðun EES eftir 29. ágúst 2026 Erna Bjarnadóttir Skoðun Kröfur eru umhyggja Brynjar Karl Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvers konar Ísland viljum við byggja? Albertína Friðbjörg Elíasdóttir skrifar Skoðun Fjölmiðlahelsi Sigurður Örn Hilmarsson skrifar Skoðun Að horfa heim Vera Wonder Sölvadóttir skrifar Skoðun Bættar styrkjareglur í menningarborginni Reykjavík Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun EES eftir 29. ágúst 2026 Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Eitruð jákvæðni í boði menntakerfisins Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Kröfur eru umhyggja Brynjar Karl Sigurðsson skrifar Skoðun Ákall til stjórnvalda Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Er mér óhætt hér?” sjúklingaöryggi fatlaðs fólks Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Viðskiptaráð með rörsýn á leigumarkaðinn Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Sáttamiðlun í sakamálum á Íslandi? Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Á Reykjavík að hafa þingmenn á Alþingi? Jón Bjarnason skrifar Skoðun Vefurinn kom á undan félaginu Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Macklemore, Robert Kraft og sniðganga fyrir Palestínu Ragnhildur Hólmgeirsdóttir skrifar Skoðun „Við ætlum að læra af þessu“ – enn einu sinni! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Af hverju ég elska Ísland Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Hugleiðing á degi náttúrunnar Kolbrún Haraldsdóttir skrifar Skoðun Samfélag sem bregst EKKI og sérstakur dómstóll kynferðisbrota Aldís Schram,Anna Ragna Fossberg,Guðrún Ebba Ólafsdóttir skrifar Skoðun Öryggi sjúklinga byggist á samstarfi og trausti Marta Jóns Hjördísardóttir,Ólöf Elsa Björnsdóttir skrifar Skoðun Björgunarþyrla á Akureyri – staða máls Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Framtíð endurhæfingar á Norðurlandi Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Fær þjóðin eðlilega rentu? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þarf að toga í fleiri þræði á leigumarkaði? Ragnar Sigurður Kristjánsson skrifar Skoðun Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Á allt Ísland heima á höfuðborgarsvæðinu? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Reykjanesundrið - næsti kafli Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekkert að spila um Sigurður Hallur Jónsson skrifar Skoðun HMS vill dýrari byggingar Eggert Guðmundsson skrifar Sjá meira
Áhrif fangelsisvistar ná langt út fyrir fangelsismúrana. Þegar einn einstaklingur afplánar refsingu, breytist líf allra í fjölskyldunni. „Er síminn hringdi þá svaf borgin. Ég sat sem lamaður við þá frétt. Ég fylltist reiði – síðan kom sorgin. Sumar fréttir hljóma aldrei rétt.“ (syndir feðranna-Bubbi Morthens) Svona lýsir Bubbi Morthens augnablikinu þegar foreldri fær þær fréttir að sonur sé ákærður fyrir alvarlegt brot. Í einni svipan getur lífið breyst. En það er ekki aðeins sá sem fer í fangelsi sem finnur fyrir afleiðingunum. Fangelsisvist eins verður oft áfall fyrir heila fjölskyldu. Foreldrar standa frammi fyrir skömm og sjálfsásökunum. Makar þurfa að takast á við breytt heimilislíf, fjárhagsáhyggjur og óvissu. Systkini geta upplifað missi, reiði og einangrun. Börn bera stundum leyndarmál sem þau skilja ekki til fulls eða þora ekki að ræða. Þegar nákominn einstaklingur er handtekinn, bíður dóms, fer í afplánun eða losnar úr fangelsi getur allt lífið tekið breytingum. Tilfinningaskalinn er breiður, áfall, skömm, sorg, reiði og stundum jafnvel léttir. Allar þessar tilfinningar þurfa rými og úrvinnslu. Börn sem eiga foreldri eða annan nákominn í fangelsi geta átt erfitt með að ræða stöðuna við aðra. Stundum er reynt að hlífa þeim við sannleikanum, en börn skynja gjarnan að eitthvað sé ekki eins og það á að vera. Skömmin getur haft áhrif á líðan þeirra, sjálfsmynd og samskipti. Hjá mökum getur fangelsisvist raskað öryggi og jafnvægi fjölskyldunnar. Tekjur geta fallið niður á meðan útgjöldin haldast, og álagið eykst. Foreldrar fullorðinna barna sem afplána refsingu glíma oft við djúpa sorg, sektarkennd og spurningar um eigið hlutverk. Þrátt fyrir víðtæk áhrif á líf fjölskyldna hefur sérhæfður stuðningur fyrir aðstandendur fanga lengi verið takmarkaður hér á landi. Bjargráð er verkefni sem hófst í ágúst 2022. Félags- og vinnumarkaðsráðuneytið styrkir Biskupsstofu til að veita aðstandendum fanga faglega aðstoð. Þjóðkirkjan/ Biskupsstofa útvegar húsnæði og faglegt starfsumhverfi. Húsnæðinu deilir Bjargráð (FAFF) með Fjölskyldu- og sálgæsluþjónustu kirkjunnar sem staðsett er í Háteigskirkju. þjónustan stendur öllum til boða, óháð trú eða lífsýn. Bjargráð er faglegt úrræði sem veitir aðstoð fyrir fjölskyldur fanga, þar sem hugtakið fjölskylda er skilgreint vítt. Fjölskylda getur verið hver sá sem upplifir sig tengdan fanganum. Markmiðið er að styðja þá sem standa utan fangelsisins en lifa engu að síður með afleiðingum afplánunar. Þegar einstaklingur afplánar refsingu er samfélagið að framfylgja dómi. En refsingin snertir oft fleiri. Kannski þekkir þú einhvern sem lifir með þessari reynslu. Kannski veist þú það ekki einu sinni. Fangelsisvist snertir fleiri en við gerum okkur grein fyrir, og alltof oft er þögnin þyngri en dómurinn sjálfur. Þess vegna skiptir máli að vita að stuðningur er til. Að einhver hlusti. Að einhver skilji. Samfélag sem vill stuðla að endurhæfingu, farsæld og velferð barna getur ekki litið fram hjá stöðu fjölskyldna fanga. Stuðningur við aðstandendur er ekki aðeins mannúðarmál, hann er einnig hluti af forvörnum og sterkari samfélagsgerð. Því þegar refsing eins verður að refsingu fyrir heila fjölskyldu má fjölskyldan ekki gleymast. „Sonur minn er ekki illur maður engin sál veit sinn lífsins veg. Sem lítill drengur var hann góður - glaður nú græt ég hans örlög - hryggileg. (Syndir feðranna, Bubbi Morthens)“ Höfundar eru fjölskyldufræðingar hjá Bjargráði
Skoðun Samfélag sem bregst EKKI og sérstakur dómstóll kynferðisbrota Aldís Schram,Anna Ragna Fossberg,Guðrún Ebba Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Öryggi sjúklinga byggist á samstarfi og trausti Marta Jóns Hjördísardóttir,Ólöf Elsa Björnsdóttir skrifar