Bandarískir landgönguliðar í Íran Arnór Sigurjónsson skrifar 16. mars 2026 07:30 Það er þekkt staðreynd að lofthernaður einn og sér vinnur ekki stríð. Seinni heimsstyrjöldin er skýrasta dæmið um það og Libía um hið gagnstæða. Lofthernaður Bandaríkjanna og Ísrael gegn Íran er nú sextán daga gamall þegar þetta er ritað. Það hefur valdið svæðisbundnu stríði sem breiðist út til fjölmargra Mið-Austurlanda og engin veit hversu mörg þau verða þegar yfir lýkur. Íranir gera árásir á olíuinnviði nágrannaríkjanna til að refsa þeim fyrir að leyfa Bandaríkjunum að hafa herstöðvar og til að skapa þrýsting frá umheiminum á árásaraðilana fyrir hækkandi verð á olíu og gasi sem er hætt að flæða í sama magni og áður. Lokun Hormuz-sundsins af hálfu Íran fyrir umferð olíuflutningaskipa hefur óneitanlega alvarleg áhrif á efnahagskerfi alheimsins. Aukin verðbólga og minnkandi hagvöxtur er handan við hornið. Nú kallar forseti Bandaríkjanna eftir aðstoð bandalagsþjóða við að vernda siglingaleiðir frá olíuútflutningsríkjunum við Persaflóa í gegnum Hormuz-sundið. Þar er hann fyrst og fremst að biðja um herskip. Á sama tíma hefur forsetinn einnig ákveðið að senda landgönguliða á svæðið. Hlutverk þeirra verður væntanlega það að koma í veg fyrir að Íranir geti nýtt sér hreyfanlega skotpalla fyrir eldflaugar eða dróna við strendur Hormuz-sundsins eða lagt út tundurdufl með fiskibátum sem þar er að finna í þúsundatali. Gömlu sannindin um að ekki sé hægt að vinna stríðið einungis úr lofti minna á sig. Bandaríkjamenn og Ísraelar virðast nú hafa tvo kosti. Sá fyrri er sá að hætta öllum árásum, lýsa yfir sigri og vona að Íranir láti það gott heita, þó svo að þeir hafi heitið því að gera það ekki. Sá síðari er að hefja landhernað, fyrst með því yfirlýsta markmiði að vernda siglingaleiðir á Persaflóa og síðar til að ná þeim markmiðum stríðsins sem lofthernaður einn sér getur ekki skilað. Slík stigmögnun átakanna mun ekki nást með fimm þúsund landgönguliðum, það mun þurfa nokkur hundruð þúsund hermenn til þess. Og slík átök munu ekki einskorðast við Mið-Austurlönd, sérstaklega ef aðrar þjóðir svara kalli Bandaríkjaforseta um að senda herskip á vettvang. Til þessa eru það Rússar sem eru sigurvegarar núverandi stríðsátaka við Íran. Olíuverð hefur hækkað og aflétting banns Bandaríkjanna við sölu á rússneskri olíu til umheimsins gerir Pútín forseta mögulegt að setja aukin þunga í árásarstríðið gegn Úkraínu. Skortur á loftvarnareldflaugum sem Evrópa hefur keypt af Bandaríkjunum og gefið Úkraínu gerir stöðu þeirra erfiðari. Öryggi Evrópu hefur af þeim sökum versnað. Það væru mistök að taka þátt í hernaði Bandaríkjanna og Ísrael gegn Íran jafnvel þó að verð á olíu og gasi hækki og efnhagshorfur séu nú verri en áður. Höfundur er varnarmálasérfræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Arnór Sigurjónsson Öryggis- og varnarmál Mest lesið Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason Skoðun Skoðun Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir skrifar Skoðun Öruggt ferðasumar hefst með góðum brunavörnum Methúsalem Hilmarsson skrifar Skoðun Hvernig lesum við skoðanagreinar? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson skrifar Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar Skoðun Spyrjum við áfram nýrra spurninga? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson skrifar Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson skrifar Skoðun Hvenær verða sjóðir mikilvægari en félagsmenn? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar Skoðun Viljum við kvótavæða sjókvíaeldið? Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar Skoðun Verkin tala Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Sjá meira
Það er þekkt staðreynd að lofthernaður einn og sér vinnur ekki stríð. Seinni heimsstyrjöldin er skýrasta dæmið um það og Libía um hið gagnstæða. Lofthernaður Bandaríkjanna og Ísrael gegn Íran er nú sextán daga gamall þegar þetta er ritað. Það hefur valdið svæðisbundnu stríði sem breiðist út til fjölmargra Mið-Austurlanda og engin veit hversu mörg þau verða þegar yfir lýkur. Íranir gera árásir á olíuinnviði nágrannaríkjanna til að refsa þeim fyrir að leyfa Bandaríkjunum að hafa herstöðvar og til að skapa þrýsting frá umheiminum á árásaraðilana fyrir hækkandi verð á olíu og gasi sem er hætt að flæða í sama magni og áður. Lokun Hormuz-sundsins af hálfu Íran fyrir umferð olíuflutningaskipa hefur óneitanlega alvarleg áhrif á efnahagskerfi alheimsins. Aukin verðbólga og minnkandi hagvöxtur er handan við hornið. Nú kallar forseti Bandaríkjanna eftir aðstoð bandalagsþjóða við að vernda siglingaleiðir frá olíuútflutningsríkjunum við Persaflóa í gegnum Hormuz-sundið. Þar er hann fyrst og fremst að biðja um herskip. Á sama tíma hefur forsetinn einnig ákveðið að senda landgönguliða á svæðið. Hlutverk þeirra verður væntanlega það að koma í veg fyrir að Íranir geti nýtt sér hreyfanlega skotpalla fyrir eldflaugar eða dróna við strendur Hormuz-sundsins eða lagt út tundurdufl með fiskibátum sem þar er að finna í þúsundatali. Gömlu sannindin um að ekki sé hægt að vinna stríðið einungis úr lofti minna á sig. Bandaríkjamenn og Ísraelar virðast nú hafa tvo kosti. Sá fyrri er sá að hætta öllum árásum, lýsa yfir sigri og vona að Íranir láti það gott heita, þó svo að þeir hafi heitið því að gera það ekki. Sá síðari er að hefja landhernað, fyrst með því yfirlýsta markmiði að vernda siglingaleiðir á Persaflóa og síðar til að ná þeim markmiðum stríðsins sem lofthernaður einn sér getur ekki skilað. Slík stigmögnun átakanna mun ekki nást með fimm þúsund landgönguliðum, það mun þurfa nokkur hundruð þúsund hermenn til þess. Og slík átök munu ekki einskorðast við Mið-Austurlönd, sérstaklega ef aðrar þjóðir svara kalli Bandaríkjaforseta um að senda herskip á vettvang. Til þessa eru það Rússar sem eru sigurvegarar núverandi stríðsátaka við Íran. Olíuverð hefur hækkað og aflétting banns Bandaríkjanna við sölu á rússneskri olíu til umheimsins gerir Pútín forseta mögulegt að setja aukin þunga í árásarstríðið gegn Úkraínu. Skortur á loftvarnareldflaugum sem Evrópa hefur keypt af Bandaríkjunum og gefið Úkraínu gerir stöðu þeirra erfiðari. Öryggi Evrópu hefur af þeim sökum versnað. Það væru mistök að taka þátt í hernaði Bandaríkjanna og Ísrael gegn Íran jafnvel þó að verð á olíu og gasi hækki og efnhagshorfur séu nú verri en áður. Höfundur er varnarmálasérfræðingur.
Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun
Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar
Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar
Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun