Þegar stuðningur skiptir raunverulega máli Einar Sveinbjörn Guðmundsson skrifar 28. febrúar 2026 11:00 Á síðustu árum hefur húsnæðiskostnaður hækkað langt umfram það sem margir ráða við. Samt hafa reglur um stuðning ekki alltaf fylgt þessari þróun. Afleiðingin er sú að fólk - þrátt fyrir svipaðar aðstæður og áður, dettur út úr kerfinu vegna þess að viðmiðin eru orðin úrelt. Í slíkum aðstæðum verða stuðningskerfi að vera í takt við raunveruleikann – annars missa þau marks. Með nýlegum breytingum á sérstökum húsnæðisstuðningi er verið að bregðast við þessu. Breyting til batnaðar Þann 11. Febrúar síðastliðin samþykkti borgarráð hækkun tekjumarka sem fram koma í 5. gr. reglna Reykjavíkurborgar um sérstakan húsnæðisstuðning. Er samþykktin afturvirk frá 1. janúar 2026 Með þessum breytingum á reglugerðinni hækkuðu frítekjumörk vegna húsnæðisbóta um 5,20%. Tekju- og eignamörk eru uppfærð til samræmis við verðlag og önnur opinber viðmið og þannig nær sá stuðningur enn betur áfram til þeirra sem raunverulega þurfa á honum að halda. Þetta er ekki útvíkkun kerfisins, heldur nauðsynleg leiðrétting. Allt skiptir máli Samhliða þessu var hámark samanlagðra húsaleigubóta og sérstaks húsnæðisstuðnings hækkað úr 100 þúsund krónum í 110 þúsund - sbr. samþykkt borgarstjórnar frá 18. nóvember 2025. Fyrir suma kann það að hljóma lítið. Fyrir aðra getur það jafnvel verið munurinn á því að halda heimilinu gangandi eða ekki. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Flokks fólksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Flokkur fólksins Einar Sveinbjörn Guðmundsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Á síðustu árum hefur húsnæðiskostnaður hækkað langt umfram það sem margir ráða við. Samt hafa reglur um stuðning ekki alltaf fylgt þessari þróun. Afleiðingin er sú að fólk - þrátt fyrir svipaðar aðstæður og áður, dettur út úr kerfinu vegna þess að viðmiðin eru orðin úrelt. Í slíkum aðstæðum verða stuðningskerfi að vera í takt við raunveruleikann – annars missa þau marks. Með nýlegum breytingum á sérstökum húsnæðisstuðningi er verið að bregðast við þessu. Breyting til batnaðar Þann 11. Febrúar síðastliðin samþykkti borgarráð hækkun tekjumarka sem fram koma í 5. gr. reglna Reykjavíkurborgar um sérstakan húsnæðisstuðning. Er samþykktin afturvirk frá 1. janúar 2026 Með þessum breytingum á reglugerðinni hækkuðu frítekjumörk vegna húsnæðisbóta um 5,20%. Tekju- og eignamörk eru uppfærð til samræmis við verðlag og önnur opinber viðmið og þannig nær sá stuðningur enn betur áfram til þeirra sem raunverulega þurfa á honum að halda. Þetta er ekki útvíkkun kerfisins, heldur nauðsynleg leiðrétting. Allt skiptir máli Samhliða þessu var hámark samanlagðra húsaleigubóta og sérstaks húsnæðisstuðnings hækkað úr 100 þúsund krónum í 110 þúsund - sbr. samþykkt borgarstjórnar frá 18. nóvember 2025. Fyrir suma kann það að hljóma lítið. Fyrir aðra getur það jafnvel verið munurinn á því að halda heimilinu gangandi eða ekki. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Flokks fólksins í Reykjavík.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar