Af hverju er engin slökkvistöð í Kópavogi? Jónas Már Torfason skrifar 23. febrúar 2026 10:01 Það er engin slökkvistöð í Kópavogi. Í efri byggðum Kópavogs er viðbragðstími slökkviliðs 15 til 19 mínútur. Það segir sig sjálft að þegar bráð hætta steðjar að skiptir hver mínúta máli. Þetta er óviðunandi staða og því hefur lengi verið ákall, bæði af hálfu slökkviliðsins og íbúa, um að byggðar séu slökkvistöðvar með sólarhringsmönnun víðar á höfuðborgarsvæðinu, sér í lagi þar sem viðbragðstíminn er of langur. Það stendur til að reisa slökkvistöð í Tónahvarfi, í efri byggðum Kópavogs, fyrir árið 2030. Vinna við undirbúning framkvæmda hefur hins vegar staðið í stað í eitt og hálft ár. Ástæðan er sú að Kópavogsbær, undir forystu núverandi meirihluta og bæjarstjóra Sjálfstæðismanna, hefur neitað að láta lóð af hendi til stöðvarinnar nema Slökkvilið höfuðborgarsvæðisins greiði byggingarréttargjald fyrir lóðina. Slíkt hefur hingað til ekki tíðkast við uppbyggingu þessara sameiginlegu öryggisinnviða og er það fordæmalaus krafa af hálfu bæjarins sem hefur haldið uppbyggingu stöðvarinnar í Tónahvarfi í gíslingu. Það er á ábyrgð hvers sveitarfélags að sinna brunavörnum. Á höfuðborgarsvæðinu er þetta gert sameiginlega í gegnum byggðasamlag. Byggðasamlagið er fjármagnað með framlögum frá sveitarfélögunum á höfuðborgarsvæðinu, í hlutfalli við íbúafjölda. Frá upphafi hafa sveitarfélögin hins vegar lagt til lóðir undir slökkvistöðvar án þess að byggingarréttargjald sé tekið fyrir. Um þá ákvörðun Kópavogsbæjar að krefjast skyndilega byggingaréttargjalds má ýmislegt segja, til dæmis augljóst óréttlæti gagnvart öðrum sveitarfélögum sem þegar hafa lagt til lóðir vegna slökkviliðsstarfs í þágu höfuðborgarsvæðisins alls, þar með talið Kópavogs. Hér verður hins vegar látið nægja að benda á að pólitísk forysta bæjarins stendur í vegi fyrir uppbyggingu bráðnauðsynlegra öryggisinnviða í þágu bæjarbúa. Og fyrir hvað? Byggingarréttargjald af einni eða tveimur lóðum. Framvinda verkefnisins hefur verið engin frá því að Kópavogur lagði fyrst fram kröfu sína haustið 2024. Í ágúst 2025 var meginforsendum fjármálaáætlunar slökkviliðsins breytt vegna fyrirsjáanlegrar frestunar á uppbyggingu slökkvistöðvarinnar og enn sér ekki fyrir úrlausn málsins. Hjá því verður ekki komist að benda á að þetta er hluti af stærra stefi meirihlutans í Kópavogi, að forgangsraða skammtímaniðurstöðum í bókhaldi bæjarins fram fyrir nauðsynlega grunnþjónustu. Þjónusta við íbúa efri byggða Kópavogs er skert á nær öllum sviðum. Þótt meirihlutinn undir forystu Sjálfstæðisflokksins virðist lítinn áhuga hafa á að bæta hana er óforsvaranlegt að hann standi í vegi fyrir að tryggja betur öryggi íbúa. Starfsfólk slökkviliðs höfuðborgarsvæðisins vinnur þrekvirki í þágu Kópavogsbúa. En til þess að sinna þjónustunni á sívaxandi svæði þurfa innviðir að fylgja með. Það getur skipt öllu hvort viðbragðstími þeirra er 19 mínútur eða fjórar. Þessar 15 mínútur væru virði byggingarréttargjaldsins þó það væri ekki nema einu sinni sem þær teldu. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Kópavogi Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Kópavogur Jónas Már Torfason Mest lesið „Mamma, af hverju viltu láta sprengja Ísland?“ Bryndís Matthíasdóttir Skoðun Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir Skoðun Eigum við að borga það? Gréta Ingþórsdóttir Skoðun Félagsmiðstöðvar eru haldreipi margra barna Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Þegar Alþingi er beygt í duftið Sigurður Sigurðsson Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hver á að leggja símann frá sér? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun „Mamma, af hverju viltu láta sprengja Ísland?“ Bryndís Matthíasdóttir skrifar Skoðun Félagsmiðstöðvar eru haldreipi margra barna Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Eigum við að borga það? Gréta Ingþórsdóttir skrifar Skoðun Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar Alþingi er beygt í duftið Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Sammála – leggjum þjóðinni ekki orð í munn Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Goðarnir fóru aldrei – þeir skiptu bara um nafn Ragnar Thorarensen skrifar Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Spírallinn Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir skrifar Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir skrifar Skoðun Netöryggi snýst líka um að þora að segja frá Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen skrifar Skoðun Getur maður verið rasisti án þess að gera sér grein fyrir því? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Sjá meira
Það er engin slökkvistöð í Kópavogi. Í efri byggðum Kópavogs er viðbragðstími slökkviliðs 15 til 19 mínútur. Það segir sig sjálft að þegar bráð hætta steðjar að skiptir hver mínúta máli. Þetta er óviðunandi staða og því hefur lengi verið ákall, bæði af hálfu slökkviliðsins og íbúa, um að byggðar séu slökkvistöðvar með sólarhringsmönnun víðar á höfuðborgarsvæðinu, sér í lagi þar sem viðbragðstíminn er of langur. Það stendur til að reisa slökkvistöð í Tónahvarfi, í efri byggðum Kópavogs, fyrir árið 2030. Vinna við undirbúning framkvæmda hefur hins vegar staðið í stað í eitt og hálft ár. Ástæðan er sú að Kópavogsbær, undir forystu núverandi meirihluta og bæjarstjóra Sjálfstæðismanna, hefur neitað að láta lóð af hendi til stöðvarinnar nema Slökkvilið höfuðborgarsvæðisins greiði byggingarréttargjald fyrir lóðina. Slíkt hefur hingað til ekki tíðkast við uppbyggingu þessara sameiginlegu öryggisinnviða og er það fordæmalaus krafa af hálfu bæjarins sem hefur haldið uppbyggingu stöðvarinnar í Tónahvarfi í gíslingu. Það er á ábyrgð hvers sveitarfélags að sinna brunavörnum. Á höfuðborgarsvæðinu er þetta gert sameiginlega í gegnum byggðasamlag. Byggðasamlagið er fjármagnað með framlögum frá sveitarfélögunum á höfuðborgarsvæðinu, í hlutfalli við íbúafjölda. Frá upphafi hafa sveitarfélögin hins vegar lagt til lóðir undir slökkvistöðvar án þess að byggingarréttargjald sé tekið fyrir. Um þá ákvörðun Kópavogsbæjar að krefjast skyndilega byggingaréttargjalds má ýmislegt segja, til dæmis augljóst óréttlæti gagnvart öðrum sveitarfélögum sem þegar hafa lagt til lóðir vegna slökkviliðsstarfs í þágu höfuðborgarsvæðisins alls, þar með talið Kópavogs. Hér verður hins vegar látið nægja að benda á að pólitísk forysta bæjarins stendur í vegi fyrir uppbyggingu bráðnauðsynlegra öryggisinnviða í þágu bæjarbúa. Og fyrir hvað? Byggingarréttargjald af einni eða tveimur lóðum. Framvinda verkefnisins hefur verið engin frá því að Kópavogur lagði fyrst fram kröfu sína haustið 2024. Í ágúst 2025 var meginforsendum fjármálaáætlunar slökkviliðsins breytt vegna fyrirsjáanlegrar frestunar á uppbyggingu slökkvistöðvarinnar og enn sér ekki fyrir úrlausn málsins. Hjá því verður ekki komist að benda á að þetta er hluti af stærra stefi meirihlutans í Kópavogi, að forgangsraða skammtímaniðurstöðum í bókhaldi bæjarins fram fyrir nauðsynlega grunnþjónustu. Þjónusta við íbúa efri byggða Kópavogs er skert á nær öllum sviðum. Þótt meirihlutinn undir forystu Sjálfstæðisflokksins virðist lítinn áhuga hafa á að bæta hana er óforsvaranlegt að hann standi í vegi fyrir að tryggja betur öryggi íbúa. Starfsfólk slökkviliðs höfuðborgarsvæðisins vinnur þrekvirki í þágu Kópavogsbúa. En til þess að sinna þjónustunni á sívaxandi svæði þurfa innviðir að fylgja með. Það getur skipt öllu hvort viðbragðstími þeirra er 19 mínútur eða fjórar. Þessar 15 mínútur væru virði byggingarréttargjaldsins þó það væri ekki nema einu sinni sem þær teldu. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Kópavogi
Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar