Forsætisráðherra fjarlægist atvinnulífið Bergþór Ólason skrifar 15. febrúar 2026 07:32 Viðskiptaþing var haldið í liðinni viku. Margt var þar góðra og efnismikilla erinda og sérstaklega var gaman að sjá Friðrik Sophusson á sviði, þar sem hann ræddi hvernig Viðeyjarstjórnin og arftaki hennar gerðu hér grundvallarbreytingar sem skiluðu aukinni hagsæld á Íslandi. Til fundarins mætti sömuleiðis forseti Íslands, Halla Tómasdóttir. Samtal hennar við Andra Guðmundsson, formann Viðskiptaráðs, var áhugavert og sýndi að forseti Íslands víkur sér ekki undan því að styðja við íslenskt atvinnulíf. Atvinnulíf sem er grundvöllur þeirrar velferðar sem við viljum viðhafa sem þjóð. En tilefni komu forsetans á Viðskiptaþing var ekki eins gleðilegt og vera forsetans þar varð þeim sem þingið sóttu. Ástæðan var að forsætisráðherra hafnaði því að mæta á Viðskiptaþing, en löng hefð er fyrir því að forsætisráðherrar mæti til þingsins. Ástæðan var ekki sú að forsætisráðherra væri staddur erlendis, eða á leið þangað. Ástæðan var ekki sú að stórir viðburðir væru að rekast á. Nei, ástæðan var sú að „forsætisráðherra þyrfti að forgangsraða tíma sínum“ og „gæti ekki mætt hjá öllum hagsmunaaðilum sem eftir því óskuðu“. Menn skilja flestir fyrr en skellur í tönnum. Það hafa þeir allir þurft að gera á fyrri stigum forsætisráðherrarnir, að forgangsraða. Hvort sem það var Bjarni Benediktsson, Katrín Jakobsdóttir, Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, Geir Haarde eða aðrir þar á undan. Meira að segja Jóhanna Sigurðardóttir mætti á Viðskiptaþing. En nei, nú er öldin önnur. Forsætisráðherra forgangsraðar tíma sínum þannig að við blasir að atvinnulífið er hornreka. Það hefur svosem verið ljóst okkur sem sitjum á Alþingi, enda leitun að þeim anga atvinnulífsins sem ekki hefur orðið fyrir árás ríkisstjórnarinnar á þessu rúma ári sem hún hefur starfað. En það er eins og það hafi verið sérstakt markmið forsætisráðherra að draga upp þá mynd að viðskiptalífið væri ekki viðlitsins virði nú um stundir. Af fréttum að dæma virðist fátt stórra verkefna hafa rekist á fundinn í Borgarleikhúsinu. Helstu verkefnin í forsætisráðuneytinu þessa dagana virðast helst vera að styðja við hliðarveruleikaumræðuna þar sem; verðbólga er að lækka, vextir eru á hraðri niðurleið, húsnæðismálinu í toppstandi og staða landamæranna trygg. Í salnum sem hún vék sér undan að mæta í var venju fremur hátt hlutfall gesta sem veit að staðan í hliðarveruleika ríkisstjórnarinnar er önnur en í raunheimum okkar hinna. Sennilega veit forsætisráðherra það og ákvað því að vera frekar í hvarfi á skrifstofu sinni en að eiga orðastað við atvinnulífið í liðinni viku. Höfundur er þingmaður Miðflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Bergþór Ólason Mest lesið Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson Skoðun Reykjavík þarf Regínu Alma D. Möller Skoðun Borgarlínan er háskaleg tilraun Karólína Jónsdóttir Skoðun Af svifryki, strætó og sjálfstæðum krökkum Kristín Helga Schiöth Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson Skoðun Skoðun Skoðun Óraunhæft endurkaupaverð ógnar framtíð Grindavíkur Telma Sif Reynisdóttir skrifar Skoðun Vaxtarmörk Samfylkingarinnar Orri Björnsson skrifar Skoðun Tölurnar tala sínu máli Guðmundur Claxton skrifar Skoðun Var orðalag spurningarinnar mótað í Brussel? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Um menningarstefnur og borgarpólitík Anna Hildur Hildibrandsdóttir skrifar Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Á bak við heimilisleysi eru einstaklingar með sögu Viðar Gunnarsson skrifar Skoðun Við erum lið Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar Skoðun Bónda í Húsdýragarðinn Herdís Magna Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar Skoðun Botnvarpan, kórallarnir og þögn Hafró Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Pissandi kýr og hörmungar – Nakba í 78 ár Viðar Hreinsson skrifar Skoðun Til varnar Gísla Marteini og Borgarlínu Ingólfur Harri Hermannsson skrifar Skoðun Fæði, klæði, húsnæði Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Garðabær má ekki staðna Viðar Kristinsson skrifar Skoðun Takk Reykvíkingar – stolt af því sem við áorkuðum saman Ellen Calmon skrifar Skoðun Fólkið í Hveragerði skiptir öllu máli Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Af hverju ætti ungt fólk að kjósa 16. maí? Gunnar Pétur Haraldsson skrifar Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Sem tveggja barna móðir Sigríður Þóra Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Þegar kerfið ver kerfið en ekki borgarana. Reynslusaga Intuens af íslensku stjórnkerfi síðustu þrjú ár Steinunn Erla Thorlacius skrifar Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason skrifar Skoðun Þakklátur fyrir traustið Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Húsnæðisvandinn er mannanna verk Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar Sjá meira
Viðskiptaþing var haldið í liðinni viku. Margt var þar góðra og efnismikilla erinda og sérstaklega var gaman að sjá Friðrik Sophusson á sviði, þar sem hann ræddi hvernig Viðeyjarstjórnin og arftaki hennar gerðu hér grundvallarbreytingar sem skiluðu aukinni hagsæld á Íslandi. Til fundarins mætti sömuleiðis forseti Íslands, Halla Tómasdóttir. Samtal hennar við Andra Guðmundsson, formann Viðskiptaráðs, var áhugavert og sýndi að forseti Íslands víkur sér ekki undan því að styðja við íslenskt atvinnulíf. Atvinnulíf sem er grundvöllur þeirrar velferðar sem við viljum viðhafa sem þjóð. En tilefni komu forsetans á Viðskiptaþing var ekki eins gleðilegt og vera forsetans þar varð þeim sem þingið sóttu. Ástæðan var að forsætisráðherra hafnaði því að mæta á Viðskiptaþing, en löng hefð er fyrir því að forsætisráðherrar mæti til þingsins. Ástæðan var ekki sú að forsætisráðherra væri staddur erlendis, eða á leið þangað. Ástæðan var ekki sú að stórir viðburðir væru að rekast á. Nei, ástæðan var sú að „forsætisráðherra þyrfti að forgangsraða tíma sínum“ og „gæti ekki mætt hjá öllum hagsmunaaðilum sem eftir því óskuðu“. Menn skilja flestir fyrr en skellur í tönnum. Það hafa þeir allir þurft að gera á fyrri stigum forsætisráðherrarnir, að forgangsraða. Hvort sem það var Bjarni Benediktsson, Katrín Jakobsdóttir, Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, Geir Haarde eða aðrir þar á undan. Meira að segja Jóhanna Sigurðardóttir mætti á Viðskiptaþing. En nei, nú er öldin önnur. Forsætisráðherra forgangsraðar tíma sínum þannig að við blasir að atvinnulífið er hornreka. Það hefur svosem verið ljóst okkur sem sitjum á Alþingi, enda leitun að þeim anga atvinnulífsins sem ekki hefur orðið fyrir árás ríkisstjórnarinnar á þessu rúma ári sem hún hefur starfað. En það er eins og það hafi verið sérstakt markmið forsætisráðherra að draga upp þá mynd að viðskiptalífið væri ekki viðlitsins virði nú um stundir. Af fréttum að dæma virðist fátt stórra verkefna hafa rekist á fundinn í Borgarleikhúsinu. Helstu verkefnin í forsætisráðuneytinu þessa dagana virðast helst vera að styðja við hliðarveruleikaumræðuna þar sem; verðbólga er að lækka, vextir eru á hraðri niðurleið, húsnæðismálinu í toppstandi og staða landamæranna trygg. Í salnum sem hún vék sér undan að mæta í var venju fremur hátt hlutfall gesta sem veit að staðan í hliðarveruleika ríkisstjórnarinnar er önnur en í raunheimum okkar hinna. Sennilega veit forsætisráðherra það og ákvað því að vera frekar í hvarfi á skrifstofu sinni en að eiga orðastað við atvinnulífið í liðinni viku. Höfundur er þingmaður Miðflokksins.
Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar
Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar
Skoðun Þegar kerfið ver kerfið en ekki borgarana. Reynslusaga Intuens af íslensku stjórnkerfi síðustu þrjú ár Steinunn Erla Thorlacius skrifar