„Við eigum ekki að vera hrædd við að taka um­ræðuna“

Vísir greindi í gærkvöldi frá skoðanaskiptum á þinginu þar sem frumvarp Þorbjargar Sigríðar Gunnlaugsdóttur dómsmálaráðherra um afturköllun alþjóðlegrar verndar síbrotamanna var til umræðu. Jens Garðar velti þar upp spurningunni hvort ekki væri tímabært að huga að því hvenær Palestínumenn sneru til baka, heim í friðinn, til að taka þátt í uppbyggingarstarfinu.

„Ég velti því fyrir mér, virðulegur forseti, en hvað með Palestínu? þá Palestínumenn sem hafa komið hér. Nú er kominn friður í Palestínu. Það er verið að skipa svokallaða uppbyggingarnefnd fyrir Gasa. Er ekki kominn tími á að þeir Palestínumenn sem hingað komu fari heim aftur til þess að taka þátt í því uppbyggingarstarfi sem er fram undan þar? Og vonandi kemst friður fljótlega á í Úkraínu,“ sagði Jens meðal annars við það tækifæri.

Segja má að andskotinn hafi orðið laus á samfélagsmiðlum í kjölfarið. Jens Garðar fékk það óþvegið og rigndi ókvæðisorðum yfir stjórnmálamanninn. Egill Helgason sjónvarpsmaður er einn þeirra sem taldi málflutninginn vafasaman: „Mikið er leiðinlegt að heyra fólk tala úr ræðustóli Alþingis um hluti sem það hefur ekki vit á eða hefur ekki nennt að kynna sér. Heldur Jens Garðar virkilega að það ástand sem ríkir í Palestínu sé friður?“

Vitgrannur óþverri

Egill varaði við illmælgi, í það minnsta á sinni síðu, en allt kemur fyrir ekki. Björn B. Björnsson sakaði Jens um rasisma, hreinan og kláran, Pálmi Gunnarsson sagði augljóst að Jens viti ekkert í sinn haus, Gauti B. Eggertsson taldi dapurlegt að sjá helstu stjórnmálaflokka landsins elta Miðflokk í von um atkvæði, Björgvin G. Sigurðsson sagði þetta andstyggilegt, Kristín Þorsteinsdóttir spurði hvort maðurinn væri bilaður, Guðný Benediktsdóttir sagði engan skort á ógeðslegu fólki, Gunnhild Hatlemark Qyahals sagði Jens útlendingahatara af verstu sort, Rósa Björk Brynjólfsdóttir sagði ummælin fullkomlega ömurleg og Þórir Ólafsson spurði hver í ósköpunum væri svona fávís og illa innrættur að kjósa svona lélegt eintak á þing.

Þannig gengur dælan á Facebook-síðu Egils Helgasonar:

Jens Garðar segist ekki vera búinn að lesa öll ummælin en þau komi úr gamalkunnri átt. Ofmælt væri að segja hann mjög skekinn. Jens Garðar vonast eftir vitrænni umræðu, það sé að komast á friður í Palestínu og við eigum ekki að vera svona hrædd við að taka umræðuna.

„Nú eru, samkvæmt dómsmálaráðherra, um 950 umsækjendur um alþjóðlega vernd frá Palestínu á Íslandi. Mér finnst ekkert óeðlilegt, í ljósi þess að stríðinu er lokið og ekki eru allir staðir í Palestínu ófriðlegir, það er til að mynda ekki ófriður á Vesturbakkanum, að við veltum því fyrir okkur hvort ekki sé kominn tími til að huga að því að Palestínumenn komist aftur til sín heima.“

Ekki bara Kumbaja í Sýrlandi

Jens Garðar segir að hann hafi ekki séð neinn verða vitlaus vegna ummæla dómsmálaráðherra, eða hann hafi ekki séð það, sem tók undir að það væri tímabært að senda Sýrlendinga heim aftur.

„Ekki eins og það sé bara „kumbaja“ í Sýrlandi. Ég er ekki að segja að þetta þurfi að gerast á morgun en við hljótum að taka umræðuna. Hvenær komast Palestínumennirnir heim? Til að taka þátt í uppbyggingarstarfinu.“

En komu þessi miklu viðbrögð honum á óvart? Jens Garðar vill halda því til haga að hann hafi einnig fengið mikil og sterk jákvæð viðbrögð og að hann vilji taka umræðuna upp úr hinum pólaríseraða farvegi.

„Að það sé einhver hópur sem vill ekki taka þessa umræðu, tjahh, hvert er planið með að hjálpa þessu fólki að komast heim til sín aftur? Og þegar friður kemst á í Úkraínu, er óeðlilegt að við tökum þá umræðu; hvernig við viljum hjálpa því fólki að komast aftur til sín heima? Verða viðbrögðin þá þau sömu?“ spyr Jens Garðar.