Ævintýri á slóðum Vesturfara Karítas Hrundar Pálsdóttir skrifar 28. janúar 2026 09:30 Ég fékk þann heiður að fara sem einskonar sendiherra Snorra-verkefnisins til Manitoba í Kanada síðasta sumar. Snorraverkefnið, í nánu samstarfi við ÞFÍ, leitast við að styrkja tengslin á milli Íslendinga og Vestur-Íslendinga með ferðum fyrir ungt fólk þar sem það fær að kynnast sögunni og mynda tengsl við ættingja. Ég fór sjálf til vesturstrandar Kanada og Bandaríkjanna árið 2019 og hitti nákominn frænda en hann og langamma mín voru systkinabörn. Það er alveg magnað að fá að upplifa á eigin skinni hversu stutt er frá Vesturferðunum sem ég lærði um í 9. bekk í grunnskóla. Meðal hápunkta ferðar minnar til Kanada árið 2025 var að fá að kynnast börnum og unglingum í sumarbúðunum Icelandic Camp í Gimli og fá að kenna þeim íslensku. Í gegnum leiki, lestur og söng lærðu krakkarnir meðal annars litina, tölurnar, mánuðina og gátu sagt til um aldur og afmælisdag. Þá sungu þau Bíbí og blaka og Krummi krunkar úti með eftirtektarverðum framburði. Íslendingadagurinn (ekki láta blekkjast, þetta er fjögurra daga hátíð) kom svo skemmtilega á óvart með fjölbreyttum viðburðum: sandkastalakeppni, tískusýningu, skrúðgöngu, íslenskum mat og svo framvegis. Þetta var um Verslunarmannahelgina og eins og vill verða þá helgi á Íslandi myndaðist mikil ættarmótastemning. Það var mikil gleði og fólk ánægt að hittast og fagna sameiginlegri sögu og uppruna. Það dýrmætasta við ferðina var samt allt fólkið sem ég kynntist og sú mikla gestrisni sem ég mér var sýnd. Þau buðu mig velkomna sem eina úr fjölskyldunni. Til gamans má geta að ég kynntist stelpu að nafni Anna Sóley Pálsson. Hún er Pálsson en ég Pálsdóttir og báðar eigum við „ömmu Svövu“. Það er dýrmæt tenging. Nú í sumar stendur Snorraverkefnið aftur fyrir ferð til vesturstrandar Kanada og Bandaríkjanna, á sömu slóðir og ég heimsótti árið 2019. Ég mæli með svona ævintýraferð fyrir alla á aldrinum 20 til 30 ára. Mér fannst saga Vestur-Íslendinganna verða mér ljóslifandi en auk þess fór ég á hafnarboltaleik, í útsýnisflug og á vínekru svo eitthvað sé nefnt og fékk höfðinglegar móttökur hvar sem ég kom. Áhugasamir geta mætt á kynningarfund 5. febrúar klukkan 18:00 á Óðinsgötu 7 en umsóknarfrestur er til 16. febrúar, nánari upplýsingar á snorri.is. Höfundur var Snorri West Alumni Intern árið 2025 og þátttakandi í Snorra West 2019. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Íslendingar erlendis Kanada Mest lesið Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Þegar hagsmunir á hundruðum milljarða mæta lýðræðinu Sigurður Sigurðsson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð Skoðun Skoðun Skoðun Sverð Íslands og skjöldur Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Þegar hagsmunir á hundruðum milljarða mæta lýðræðinu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Europe’s Second Soul Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Ég fékk þann heiður að fara sem einskonar sendiherra Snorra-verkefnisins til Manitoba í Kanada síðasta sumar. Snorraverkefnið, í nánu samstarfi við ÞFÍ, leitast við að styrkja tengslin á milli Íslendinga og Vestur-Íslendinga með ferðum fyrir ungt fólk þar sem það fær að kynnast sögunni og mynda tengsl við ættingja. Ég fór sjálf til vesturstrandar Kanada og Bandaríkjanna árið 2019 og hitti nákominn frænda en hann og langamma mín voru systkinabörn. Það er alveg magnað að fá að upplifa á eigin skinni hversu stutt er frá Vesturferðunum sem ég lærði um í 9. bekk í grunnskóla. Meðal hápunkta ferðar minnar til Kanada árið 2025 var að fá að kynnast börnum og unglingum í sumarbúðunum Icelandic Camp í Gimli og fá að kenna þeim íslensku. Í gegnum leiki, lestur og söng lærðu krakkarnir meðal annars litina, tölurnar, mánuðina og gátu sagt til um aldur og afmælisdag. Þá sungu þau Bíbí og blaka og Krummi krunkar úti með eftirtektarverðum framburði. Íslendingadagurinn (ekki láta blekkjast, þetta er fjögurra daga hátíð) kom svo skemmtilega á óvart með fjölbreyttum viðburðum: sandkastalakeppni, tískusýningu, skrúðgöngu, íslenskum mat og svo framvegis. Þetta var um Verslunarmannahelgina og eins og vill verða þá helgi á Íslandi myndaðist mikil ættarmótastemning. Það var mikil gleði og fólk ánægt að hittast og fagna sameiginlegri sögu og uppruna. Það dýrmætasta við ferðina var samt allt fólkið sem ég kynntist og sú mikla gestrisni sem ég mér var sýnd. Þau buðu mig velkomna sem eina úr fjölskyldunni. Til gamans má geta að ég kynntist stelpu að nafni Anna Sóley Pálsson. Hún er Pálsson en ég Pálsdóttir og báðar eigum við „ömmu Svövu“. Það er dýrmæt tenging. Nú í sumar stendur Snorraverkefnið aftur fyrir ferð til vesturstrandar Kanada og Bandaríkjanna, á sömu slóðir og ég heimsótti árið 2019. Ég mæli með svona ævintýraferð fyrir alla á aldrinum 20 til 30 ára. Mér fannst saga Vestur-Íslendinganna verða mér ljóslifandi en auk þess fór ég á hafnarboltaleik, í útsýnisflug og á vínekru svo eitthvað sé nefnt og fékk höfðinglegar móttökur hvar sem ég kom. Áhugasamir geta mætt á kynningarfund 5. febrúar klukkan 18:00 á Óðinsgötu 7 en umsóknarfrestur er til 16. febrúar, nánari upplýsingar á snorri.is. Höfundur var Snorri West Alumni Intern árið 2025 og þátttakandi í Snorra West 2019.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar