Teygjum okkur aðeins lengra Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar 17. desember 2025 10:31 Nú fer í hönd sá tími árs sem margir tengja við samveru, hlýju og von. En þetta getur einnig verið erfiðasti tími ársins. Jól og áramót draga fram tilfinningar sem liggja oft undir yfirborðinu og minna fólk á það sem vantar, rofin tengsl og aðstæður sem ekki breytast þótt hátíð gangi í garð. Fólk í afplánun eða á sjúkrastofnunum, heimilislausir, fátækir og annað jaðarsett fólk upplifir oft mikinn þunga í desember. Sumir fá heimsóknir en aðrir sitja einir. Sumir fá að koma í stutta stund heim til fjölskyldu sem annars stendur þeim ekki til boða. Aðrir eiga ekkert heimboð og eftir þeim bíður enginn. Skilin verða skarpari þegar samfélagið gleðst sem eitt. Sterkar tilfinningar vakna, söknuður, skömm, vonbrigði en stundum von. Það er mikilvægt að við gleymum ekki fólkinu sem fer ekki með tilfinningar sínar á torg heldur ber harm sinn í hljóði. Lítil athöfn getur haft mikið gildi. Það þarf ekki meira en símtal, skilaboð, heimsókn, eða einfaldlega það að nefna einhvern með nafni til sýna að hann sé ekki gleymdur. Afstaða - réttindafélag vill minna fólk á að teygja sig aðeins lengra en venjulega. Hugsa til þeirra sem standa utan við hefðbundin hátíðarhöld. Fyrir sum skiptir slíkt sköpum. Mannleg reisn, samhygð og samstaða eiga ekki að fara í frí yfir hátíðirnar. Höfundur er formaður Afstöðu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmundur Ingi Þóroddsson Fangelsismál Mest lesið Halldór 5.9.2026 Halldór Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson Skoðun Skoðun Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Sjá meira
Nú fer í hönd sá tími árs sem margir tengja við samveru, hlýju og von. En þetta getur einnig verið erfiðasti tími ársins. Jól og áramót draga fram tilfinningar sem liggja oft undir yfirborðinu og minna fólk á það sem vantar, rofin tengsl og aðstæður sem ekki breytast þótt hátíð gangi í garð. Fólk í afplánun eða á sjúkrastofnunum, heimilislausir, fátækir og annað jaðarsett fólk upplifir oft mikinn þunga í desember. Sumir fá heimsóknir en aðrir sitja einir. Sumir fá að koma í stutta stund heim til fjölskyldu sem annars stendur þeim ekki til boða. Aðrir eiga ekkert heimboð og eftir þeim bíður enginn. Skilin verða skarpari þegar samfélagið gleðst sem eitt. Sterkar tilfinningar vakna, söknuður, skömm, vonbrigði en stundum von. Það er mikilvægt að við gleymum ekki fólkinu sem fer ekki með tilfinningar sínar á torg heldur ber harm sinn í hljóði. Lítil athöfn getur haft mikið gildi. Það þarf ekki meira en símtal, skilaboð, heimsókn, eða einfaldlega það að nefna einhvern með nafni til sýna að hann sé ekki gleymdur. Afstaða - réttindafélag vill minna fólk á að teygja sig aðeins lengra en venjulega. Hugsa til þeirra sem standa utan við hefðbundin hátíðarhöld. Fyrir sum skiptir slíkt sköpum. Mannleg reisn, samhygð og samstaða eiga ekki að fara í frí yfir hátíðirnar. Höfundur er formaður Afstöðu.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar