Opnar sig um kaupfíkn sem kviknaði þegar hún var sjö ára

Bergþóra lýsir kaupfíkninni sem stöðugri þörf til að kaupa eitthvað nýtt. Það þurfi ekki að vera merkilegir hlutir. Í aðdraganda kaupanna finni hún fyrir kvíða og stressi, skipti þá engu hvort um sé að ræða viðskipti á netinu eða í versluninni sjálfri.

Tilfinningarnar séu mestar þegar hún greiði fyrir vöruna. Ekki þegar hún fái vöruna. Stundum takist henni að leysa vandann með því að fylla körfu en loka svo glugganum án þess að greiða fyrir. Það svali einhverri þörf. Sömuleiðis að fara í verslunarmiðstöðvar, taka myndir og skoða hluti.

„Ef ég er enn þá að hugsa um það kannski viku seinna, þá hef ég leyft mér að kaupa það. Hvatvísin er verst í þessu hjá mér.“

Þessu fylgi niðurtúrar eins og í tilfelli annarra fíkna.

„Fíkniskömm, rosaleg skömm.“

Hún hafi reynt að fela fíknina fyrir sínum nánustu.

„Já, ég veit ekki hversu oft ég hef rifið miða og hent í ruslið, falið inni í Cheerios-kassa,“ segir Bergþóra. Ekki sé endilega um að ræða þörf til að kaupa dýra hluti heldur einfaldlega eitthvað.

Tengir vandann við andlát föður

Hún segist lengi hafa glímt við vandann og tengir hann við andlát föður hennar þegar hún var sjö ára. Það hafi verið erfiðir tímar.

„Þegar við vorum upp á þetta versta þá sagði mamma: „Jæja komum aðeins í Kringluna“. Þá fékk ég föt og bróðir minn tölvuleik. Þetta var okkar leið til að ráða við þessa verstu tíma.“

Þá kveiki ADHD eld undir svona hegðun.

Eiginmaðurinn vissi af vandanum

Bergþóra segist hafa viðurkennt vandann fyrir ári síðan. Maðurinn hennar hafi verið að sinna veiku barni heima fyrir og hún á leiðinni að skipta við hann.

„Ég þurfti að stoppa í Nettó og kaupa mér eitthvað á leiðinni heim. Ég gat ekki farið heim án þess.“

Ekki matvöru, eða bláber, heldur eitthvað annað. Hún hafi orðið að segja manninum sínum frá vandanum upphátt.

„Það fyrsta sem hann sagði var, ég veit.“

Hún hafi sett sjálfa sig í þriggja mánaða kaupbann sem hafi verið mjög erfitt. Stundum sé hlegið að þessu. Í einni heimsókn í Krónuna hafi hún reynt að sleppa því að fara í snyrtivörudeildina. Það hafi verið mjög erfitt, miklu erfiðara en hún hélt.

Auðveldara að hætta að drekka

Eftir að hafa opnað sig um kaupfíkn á samfélagsmiðlum hafi hún fengið skilaboð úr öllum áttum frá fólki sem glími við sama vanda, þörf til að vera alltaf að kaupa eitthvað. Þetta hafi aukist með auglýsingum á samfélagsmiðlum.

Eftir þriggja mánaða kaupbannið hafi hún velt framhaldinu fyrir sér. Hún hafi hætt að drekka fyrir nokkrum árum en þetta sé allt annað. Það sé ekki hægt að hætta einfaldlega að kaupa.

Hún hafi sett sér þær reglur að kaupa ekkert nema með leyfi eiginmannsins. Svo hafi hún reynt að setja sig aftur í kaupbann en það hafi ekki gengið jafnvel. Hún sé þó miklu meðvitaðri en hún hafi verið um fíknina.

Hún hafi ákveðið að leita sér ekki hjálpar hjá sérfræðingum heldur reyna að nýta tólin sem hún hafði vegna annarra fíkna. Hún telji vandamálið algengara hjá konum en körlum enda sé auglýsingum beint frekar að þeim en körlum, svo sem þegar komi að snyrtivörum.

Bergþóra segir bjartari tíma fram undan enda sé hún kaupfíkill á réttri leið.