Er eðli­legt að langa í kyn­líf eftir makamissi?

Sæll og takk fyrir einlæga spurningu.

Stutta svarið er já. Það sem þú lýsir er eðlilegt og það er ekkert mótsagnakennt við að sakna konunnar þinnar sárt en finna á sama tíma fyrir löngun í snertingu, nánd og kynlíf.

Þú getur verið í djúpri sorg og samt fundið fyrir kynlöngun. Þú getur saknað hennar og samt langað að finna annan líkama nálægt þínum. Og þú getur verið alls ekki tilbúinn í nýtt samband en samt saknað þess að vera kysstur og snertur.

Þú misstir meira en maka

Þegar við missum maka missum við ekki bara manneskjuna sem við elskum. Við missum líka hversdagsleikann sem við áttum með henni, samtölin, félagsskapinn og öll litlu augnablikin sem fylgja því að deila lífinu með annarri manneskju. 

Og við missum líkamlega nánd. 

Það er hluti sorgarinnar sem kannski er ekki alltaf jafn auðvelt að tala um. Það þykir eðlilegt að segja að maður sakni þess að vakna við hlið makans eða hafa einhvern til að tala við á kvöldin. Það getur verið erfiðara að segja upphátt að maður sakni þess að finna fyrir líkama annars einstaklings eða stunda kynlíf.

En líkaminn hættir ekki að hafa þessar þarfir þegar við missum einhvern.

Rannsóknir á kynverund eftir makamissi hafa einmitt sýnt að fólk getur upplifað mikla þrá eftir líkamlegri snertingu og kynferðislegri nánd samhliða sorginni. Sumir missa kynlöngun alveg um tíma á meðan aðrir finna hana aftur tiltölulega fljótt. Hjá sumum kemur hún og fer.

Það er engin rétt tímalína.

Kynlöngun þarf ekki að þýða að þú viljir fara í nýtt samband

Við tengjum kynlíf og ástarsambönd oft mjög sterkum böndum en þetta tvennt þarf ekki alltaf að vera eitt hið sama. Þú getur fundið fyrir kynlöngun án þess að vera ástfanginn. Þú getur þráð snertingu án þess að vilja eignast nýjan maka. Þú getur líka verið tilbúinn í kynferðislega nánd löngu áður en þú ert tilbúinn að opna þig fyrir nýju ástarsambandi. Það sem þú lýsir í spurningunni þinni er einmitt eðlileg þrá í líkamlega nánd.

Ekkert af þessu segir til um hversu mikið þú elskaðir konuna þína eða hversu djúpt þú syrgir hana.

Sorg og löngun mega vera til á sama tíma

Ef þú finnur fyrir sektarkennd yfir þessum hugsunum, eins og mér sýnist út frá spurningunni þinni, vil ég sérstaklega árétta: Löngunin í nánd er ekki svik við konuna þína.

Hún þýðir ekki að þú sért búinn að syrgja hana, að þú sért að gleyma henni eða að þú sért tilbúinn að „halda áfram“. Sorg virkar ekki þannig.

Þú þarft heldur ekki að gera neitt við þessa löngun. Þú þarft ekki að fara á stefnumót eða finna einhvern til að stunda kynlíf með bara vegna þess að þessi hluti af þér er farinn að láta á sér kræla.

En ef það kemur að því einhvern daginn að þig langar að fylgja lönguninni eftir þá máttu það líka.

Þá skiptir mestu máli að vera heiðarlegur við sjálfan þig og þá manneskju sem þú ert með. Ef þú ert ekki að leita að sambandi heldur fyrst og fremst nánd, snertingu eða kynlífi er mikilvægt að hinn aðilinn viti það líka.

Og ef tilfinningarnar verða flóknar eftir á er það líka í lagi. Þú gætir fundið fyrir ánægju, sorg, sektarkennd, söknuði eða jafnvel öllu þessu í einu.

Þú þarft ekki að velja á milli þess að syrgja konuna þína og þess að vera áfram manneskja með þörf fyrir snertingu, nánd og kynlíf. Hvort tveggja má vera til á sama tíma.

Innilegar samúðarkveðjur og gangi þér vel <3