Fjárfestum í framtíðinni Bryngeir Valdimarsson skrifar 17. október 2025 08:00 Menntun er vegferð. Hún mótast af því hvernig við kjósum að taka þátt í þeirri mikilvægu samfélagsumræðu sem um hana snýst. Þótt við ræðum oft tölur og samanburð, má aldrei gleyma því sem raunverulega gerist í skólastofunum. Þar fer fram lifandi starf sem mótar framtíðina. Menntun er fjárfesting til framtíðar, ekki útgjöld. Hún er grundvöllur velferðar og forsenda þess að hvert barn fái tækifæri til að vaxa og dafna. Þegar við fjárfestum í skólakerfinu fjárfestum við í framtíðinni. Þessi fjárfesting snýst um börnin sjálf og þau sem vinna með þeim. Stöðugleiki og fagmennska í kennslu eru ekki bara hugtök, heldur grundvallarþættir í líðan, námi og árangri barna. Fagmenntaðir kennarar eru hornsteinn skólans. Það er með því að virða og styðja þennan faglega kjarna sem við tryggjum gæði og öryggi í menntun. Það skilar sér margfalt til baka. Við verðum að sameinast um það sem skiptir mestu máli. Að skapa samfélag þar sem hver og einn nær að njóta sín. Þegar við virðum og berum traust til kennarastéttarinnar og tryggjum henni gott starfsumhverfi, náum við meiri árangri. Kennarar eru fagfólk sem vinnur út frá rannsóknum, fræðum og reynslu. Útfærsla og uppbygging kennslunnar byggir ávallt á aðalnámskrá grunnskóla. Til að menntun geti orðið að þeirri fjárfestingu sem ber mestan árangur, verður leiðin til árangurs að byggja á samtali og samstarfi. Virk þátttaka allra lykilaðila í umræðum um skólastarf skiptir höfuðmáli til að móta sameiginlega framtíðarsýn. Slík framtíðarsýn kallar á algjöra endurskoðun á því hvernig við metum námsárangur nemenda. Við skyldum ekki meta þau út frá fortíðinni. Ný tækni, gervigreind, og síbreytilegur vinnumarkaður krefjast þess að menntun fari úr því að miðla staðreyndum yfir í að rækta hæfni til að takast á við óþekkt vandamál framtíðarinnar. Þetta er lykillinn að því að byggja upp sveigjanlega, nýsköpunardrifna þjóð. Við vitum að framtíðin krefst siðferðilegrar dómgreindar, samkenndar, sköpunargáfu og gagnrýnnar hugsunar. Alls þess sem ekki er mælt á stöðluðum prófum. Þess vegna er hlutverk kennara og þeirra sem starfa að menntamálum svo ómetanlegt. Þeir skapa vettvang þar sem hæfileikar nemenda fá að njóta sín, þar sem trú á eigin getu rætist og draumar um framtíðina verða að raunverulegum möguleikum. Samfélag sem hlúir vel að börnum sínum verður ekki aðeins vel menntað heldur réttlátt, skapandi og mannlegt. Þegar við festumst í hefðbundnum tölum hættum við að sjá manneskjuna á bak við þær. Við þrengjum sýn barnsins á eigið gildi og látum námið snúast meira um að standast próf en að byggja upp hæfni. Við verðum að hlúa að forvitni og sköpun í námi. Þegar talan verður mikilvægari en framfarir, missum við úr hendi þann kraft sem felst í þrautseigju og áræðni. Fagmennska kennara felst einmitt í því að sjá hvernig styrkur og seigla nemenda verður til í gegnum mistök og áhættu. Það eru þessir eiginleikar sem undirbúa nemendur fyrir lífið. Kennarastéttin hefur sýnt að samstaða er hennar sterkasta afl. Hún er afl sem getur breytt viðhorfum og skapað nýja framtíðarsýn. Samfélagið þarf að standa með kennurum og styðja við menntun og minna sig á að hvert barn sem fær tækifæri til að blómstra er sigur fyrir allt samfélagið. Menntun er brú milli kynslóða, milli drauma og veruleika. Við erum öll í sama liði. Með því að virða, hlusta, styðja og fjárfesta í þeim sem leiða börnin okkar inn í framtíðina tökum við virkan þátt. Framtíðin er björt þegar við mótum hana saman. Framtíð byggð á trausti til fagmennsku, sköpunargáfu og ótakmörkuðum hæfileikum hvers barns. Mótum framtíðina saman. Höfundur er kennari. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Bryngeir Valdimarsson Grunnskólar Skóla- og menntamál Mest lesið Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun Skoðun Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir skrifar Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson skrifar Skoðun Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir skrifar Skoðun Öruggt ferðasumar hefst með góðum brunavörnum Methúsalem Hilmarsson skrifar Skoðun Hvernig lesum við skoðanagreinar? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson skrifar Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar Skoðun Spyrjum við áfram nýrra spurninga? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson skrifar Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson skrifar Sjá meira
Menntun er vegferð. Hún mótast af því hvernig við kjósum að taka þátt í þeirri mikilvægu samfélagsumræðu sem um hana snýst. Þótt við ræðum oft tölur og samanburð, má aldrei gleyma því sem raunverulega gerist í skólastofunum. Þar fer fram lifandi starf sem mótar framtíðina. Menntun er fjárfesting til framtíðar, ekki útgjöld. Hún er grundvöllur velferðar og forsenda þess að hvert barn fái tækifæri til að vaxa og dafna. Þegar við fjárfestum í skólakerfinu fjárfestum við í framtíðinni. Þessi fjárfesting snýst um börnin sjálf og þau sem vinna með þeim. Stöðugleiki og fagmennska í kennslu eru ekki bara hugtök, heldur grundvallarþættir í líðan, námi og árangri barna. Fagmenntaðir kennarar eru hornsteinn skólans. Það er með því að virða og styðja þennan faglega kjarna sem við tryggjum gæði og öryggi í menntun. Það skilar sér margfalt til baka. Við verðum að sameinast um það sem skiptir mestu máli. Að skapa samfélag þar sem hver og einn nær að njóta sín. Þegar við virðum og berum traust til kennarastéttarinnar og tryggjum henni gott starfsumhverfi, náum við meiri árangri. Kennarar eru fagfólk sem vinnur út frá rannsóknum, fræðum og reynslu. Útfærsla og uppbygging kennslunnar byggir ávallt á aðalnámskrá grunnskóla. Til að menntun geti orðið að þeirri fjárfestingu sem ber mestan árangur, verður leiðin til árangurs að byggja á samtali og samstarfi. Virk þátttaka allra lykilaðila í umræðum um skólastarf skiptir höfuðmáli til að móta sameiginlega framtíðarsýn. Slík framtíðarsýn kallar á algjöra endurskoðun á því hvernig við metum námsárangur nemenda. Við skyldum ekki meta þau út frá fortíðinni. Ný tækni, gervigreind, og síbreytilegur vinnumarkaður krefjast þess að menntun fari úr því að miðla staðreyndum yfir í að rækta hæfni til að takast á við óþekkt vandamál framtíðarinnar. Þetta er lykillinn að því að byggja upp sveigjanlega, nýsköpunardrifna þjóð. Við vitum að framtíðin krefst siðferðilegrar dómgreindar, samkenndar, sköpunargáfu og gagnrýnnar hugsunar. Alls þess sem ekki er mælt á stöðluðum prófum. Þess vegna er hlutverk kennara og þeirra sem starfa að menntamálum svo ómetanlegt. Þeir skapa vettvang þar sem hæfileikar nemenda fá að njóta sín, þar sem trú á eigin getu rætist og draumar um framtíðina verða að raunverulegum möguleikum. Samfélag sem hlúir vel að börnum sínum verður ekki aðeins vel menntað heldur réttlátt, skapandi og mannlegt. Þegar við festumst í hefðbundnum tölum hættum við að sjá manneskjuna á bak við þær. Við þrengjum sýn barnsins á eigið gildi og látum námið snúast meira um að standast próf en að byggja upp hæfni. Við verðum að hlúa að forvitni og sköpun í námi. Þegar talan verður mikilvægari en framfarir, missum við úr hendi þann kraft sem felst í þrautseigju og áræðni. Fagmennska kennara felst einmitt í því að sjá hvernig styrkur og seigla nemenda verður til í gegnum mistök og áhættu. Það eru þessir eiginleikar sem undirbúa nemendur fyrir lífið. Kennarastéttin hefur sýnt að samstaða er hennar sterkasta afl. Hún er afl sem getur breytt viðhorfum og skapað nýja framtíðarsýn. Samfélagið þarf að standa með kennurum og styðja við menntun og minna sig á að hvert barn sem fær tækifæri til að blómstra er sigur fyrir allt samfélagið. Menntun er brú milli kynslóða, milli drauma og veruleika. Við erum öll í sama liði. Með því að virða, hlusta, styðja og fjárfesta í þeim sem leiða börnin okkar inn í framtíðina tökum við virkan þátt. Framtíðin er björt þegar við mótum hana saman. Framtíð byggð á trausti til fagmennsku, sköpunargáfu og ótakmörkuðum hæfileikum hvers barns. Mótum framtíðina saman. Höfundur er kennari.
Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun
Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun