Varhugaverð sjónarmið eða raunsæ leið? Eggert Sigurbergsson skrifar 2. október 2025 10:30 Fyrirlestur Guy Verhofstadt og ummæli Daða Más á landsfundi Viðreisnar hafa vakið umræðu um stöðu Íslands í breyttum heimi. Þótt ýmislegt sé rétt í þeim greiningum sem fram koma, er mikilvægt að horfast í augu við það að aukið samstarf við Evrópu er ekki endilega einfaldasta eða besta lausnin fyrir Ísland. Fyrst og fremst verður að hafa í huga að þótt aukin samvinna Evrópuríkja sé nauðsynleg á þessum óvissutímum, er það ekki endilega sama og að Ísland eigi að ganga lengra inn í það samstarf en þegar er. Sjálfstæði Íslands, sem hefur verið grunnstoð velmegunar, gæti verið í hættu ef farið er út í að afsala sér meira fullveldi. Það má ekki gleyma því að sagan sýnir að bestu ákvarðanirnar fyrir Ísland eru þær sem tekin eru í ljósi eigin þarfa og hagsmuna, ekki annarra. Í öðru lagi er það umdeilt að innganga í Evrópusambandið eða upptaka evru myndi bæta efnahagsstöðu okkar. Ísland hefur lengi staðið sig vel með eigin mynt og sjálfstæða peningastefnu, sem hefur reynst mikilvægt tæki til að bregðast við efnahagslegum sveiflum. Að taka upp sameiginlega mynt myndi þýða að við misstum stjórn á þessu tæki og yrðum háð ákvörðunum seðlabanka Evrópu. Þetta væri stórhættulegt fyrir okkar viðkvæma efnahag, sem reiðir sig mikið á útflutning og ferðaþjónustu. Að lokum er nauðsynlegt að hafa í huga öryggishagsmuni Íslands. Það er mikilvægt að Ísland sé ekki varnarlaust, en það þýðir ekki endilega að aukið samstarf við Evrópu sé eina lausnin. NATO-aðild hefur lengi verið hornsteinn íslenskra öryggishagsmuna og hefur tryggt að við getum lifað í friði. Að stefna að enn meiri samþættingu við Evrópu gæti veikt okkar tengsl við Bandaríkin, sem hafa verið einn helsti bakhjarl okkar á sviði varnarmála. Í stað þess að horfa til Evrópu sem einu björgunarleiðina, ættum við frekar að halda áfram að styrkja þær stoðir sem þegar hafa gefist okkur vel og nýta okkar stöðu til að vinna með fjölbreyttum samstarfsaðilum um allan heim. Ábyrgðin sem fylgir því að vera sjálfstæð þjóð er mikil, en við höfum sýnt að við erum fær um að bera hana. Höfundur lærði viðskipta- og sjávarútvegsfræði við Háskólann á Akureyri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Eggert Sigurbergsson Mest lesið Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Sjá meira
Fyrirlestur Guy Verhofstadt og ummæli Daða Más á landsfundi Viðreisnar hafa vakið umræðu um stöðu Íslands í breyttum heimi. Þótt ýmislegt sé rétt í þeim greiningum sem fram koma, er mikilvægt að horfast í augu við það að aukið samstarf við Evrópu er ekki endilega einfaldasta eða besta lausnin fyrir Ísland. Fyrst og fremst verður að hafa í huga að þótt aukin samvinna Evrópuríkja sé nauðsynleg á þessum óvissutímum, er það ekki endilega sama og að Ísland eigi að ganga lengra inn í það samstarf en þegar er. Sjálfstæði Íslands, sem hefur verið grunnstoð velmegunar, gæti verið í hættu ef farið er út í að afsala sér meira fullveldi. Það má ekki gleyma því að sagan sýnir að bestu ákvarðanirnar fyrir Ísland eru þær sem tekin eru í ljósi eigin þarfa og hagsmuna, ekki annarra. Í öðru lagi er það umdeilt að innganga í Evrópusambandið eða upptaka evru myndi bæta efnahagsstöðu okkar. Ísland hefur lengi staðið sig vel með eigin mynt og sjálfstæða peningastefnu, sem hefur reynst mikilvægt tæki til að bregðast við efnahagslegum sveiflum. Að taka upp sameiginlega mynt myndi þýða að við misstum stjórn á þessu tæki og yrðum háð ákvörðunum seðlabanka Evrópu. Þetta væri stórhættulegt fyrir okkar viðkvæma efnahag, sem reiðir sig mikið á útflutning og ferðaþjónustu. Að lokum er nauðsynlegt að hafa í huga öryggishagsmuni Íslands. Það er mikilvægt að Ísland sé ekki varnarlaust, en það þýðir ekki endilega að aukið samstarf við Evrópu sé eina lausnin. NATO-aðild hefur lengi verið hornsteinn íslenskra öryggishagsmuna og hefur tryggt að við getum lifað í friði. Að stefna að enn meiri samþættingu við Evrópu gæti veikt okkar tengsl við Bandaríkin, sem hafa verið einn helsti bakhjarl okkar á sviði varnarmála. Í stað þess að horfa til Evrópu sem einu björgunarleiðina, ættum við frekar að halda áfram að styrkja þær stoðir sem þegar hafa gefist okkur vel og nýta okkar stöðu til að vinna með fjölbreyttum samstarfsaðilum um allan heim. Ábyrgðin sem fylgir því að vera sjálfstæð þjóð er mikil, en við höfum sýnt að við erum fær um að bera hana. Höfundur lærði viðskipta- og sjávarútvegsfræði við Háskólann á Akureyri.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar