Varhugaverð sjónarmið eða raunsæ leið? Eggert Sigurbergsson skrifar 2. október 2025 10:30 Fyrirlestur Guy Verhofstadt og ummæli Daða Más á landsfundi Viðreisnar hafa vakið umræðu um stöðu Íslands í breyttum heimi. Þótt ýmislegt sé rétt í þeim greiningum sem fram koma, er mikilvægt að horfast í augu við það að aukið samstarf við Evrópu er ekki endilega einfaldasta eða besta lausnin fyrir Ísland. Fyrst og fremst verður að hafa í huga að þótt aukin samvinna Evrópuríkja sé nauðsynleg á þessum óvissutímum, er það ekki endilega sama og að Ísland eigi að ganga lengra inn í það samstarf en þegar er. Sjálfstæði Íslands, sem hefur verið grunnstoð velmegunar, gæti verið í hættu ef farið er út í að afsala sér meira fullveldi. Það má ekki gleyma því að sagan sýnir að bestu ákvarðanirnar fyrir Ísland eru þær sem tekin eru í ljósi eigin þarfa og hagsmuna, ekki annarra. Í öðru lagi er það umdeilt að innganga í Evrópusambandið eða upptaka evru myndi bæta efnahagsstöðu okkar. Ísland hefur lengi staðið sig vel með eigin mynt og sjálfstæða peningastefnu, sem hefur reynst mikilvægt tæki til að bregðast við efnahagslegum sveiflum. Að taka upp sameiginlega mynt myndi þýða að við misstum stjórn á þessu tæki og yrðum háð ákvörðunum seðlabanka Evrópu. Þetta væri stórhættulegt fyrir okkar viðkvæma efnahag, sem reiðir sig mikið á útflutning og ferðaþjónustu. Að lokum er nauðsynlegt að hafa í huga öryggishagsmuni Íslands. Það er mikilvægt að Ísland sé ekki varnarlaust, en það þýðir ekki endilega að aukið samstarf við Evrópu sé eina lausnin. NATO-aðild hefur lengi verið hornsteinn íslenskra öryggishagsmuna og hefur tryggt að við getum lifað í friði. Að stefna að enn meiri samþættingu við Evrópu gæti veikt okkar tengsl við Bandaríkin, sem hafa verið einn helsti bakhjarl okkar á sviði varnarmála. Í stað þess að horfa til Evrópu sem einu björgunarleiðina, ættum við frekar að halda áfram að styrkja þær stoðir sem þegar hafa gefist okkur vel og nýta okkar stöðu til að vinna með fjölbreyttum samstarfsaðilum um allan heim. Ábyrgðin sem fylgir því að vera sjálfstæð þjóð er mikil, en við höfum sýnt að við erum fær um að bera hana. Höfundur lærði viðskipta- og sjávarútvegsfræði við Háskólann á Akureyri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Eggert Sigurbergsson Mest lesið Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Sjá meira
Fyrirlestur Guy Verhofstadt og ummæli Daða Más á landsfundi Viðreisnar hafa vakið umræðu um stöðu Íslands í breyttum heimi. Þótt ýmislegt sé rétt í þeim greiningum sem fram koma, er mikilvægt að horfast í augu við það að aukið samstarf við Evrópu er ekki endilega einfaldasta eða besta lausnin fyrir Ísland. Fyrst og fremst verður að hafa í huga að þótt aukin samvinna Evrópuríkja sé nauðsynleg á þessum óvissutímum, er það ekki endilega sama og að Ísland eigi að ganga lengra inn í það samstarf en þegar er. Sjálfstæði Íslands, sem hefur verið grunnstoð velmegunar, gæti verið í hættu ef farið er út í að afsala sér meira fullveldi. Það má ekki gleyma því að sagan sýnir að bestu ákvarðanirnar fyrir Ísland eru þær sem tekin eru í ljósi eigin þarfa og hagsmuna, ekki annarra. Í öðru lagi er það umdeilt að innganga í Evrópusambandið eða upptaka evru myndi bæta efnahagsstöðu okkar. Ísland hefur lengi staðið sig vel með eigin mynt og sjálfstæða peningastefnu, sem hefur reynst mikilvægt tæki til að bregðast við efnahagslegum sveiflum. Að taka upp sameiginlega mynt myndi þýða að við misstum stjórn á þessu tæki og yrðum háð ákvörðunum seðlabanka Evrópu. Þetta væri stórhættulegt fyrir okkar viðkvæma efnahag, sem reiðir sig mikið á útflutning og ferðaþjónustu. Að lokum er nauðsynlegt að hafa í huga öryggishagsmuni Íslands. Það er mikilvægt að Ísland sé ekki varnarlaust, en það þýðir ekki endilega að aukið samstarf við Evrópu sé eina lausnin. NATO-aðild hefur lengi verið hornsteinn íslenskra öryggishagsmuna og hefur tryggt að við getum lifað í friði. Að stefna að enn meiri samþættingu við Evrópu gæti veikt okkar tengsl við Bandaríkin, sem hafa verið einn helsti bakhjarl okkar á sviði varnarmála. Í stað þess að horfa til Evrópu sem einu björgunarleiðina, ættum við frekar að halda áfram að styrkja þær stoðir sem þegar hafa gefist okkur vel og nýta okkar stöðu til að vinna með fjölbreyttum samstarfsaðilum um allan heim. Ábyrgðin sem fylgir því að vera sjálfstæð þjóð er mikil, en við höfum sýnt að við erum fær um að bera hana. Höfundur lærði viðskipta- og sjávarútvegsfræði við Háskólann á Akureyri.
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar