Af hverju ættum við að trúa?

Versus að vita og skynja og sjá frá reynslu

Þegar ég var um tíu og ellefu ára og áfram voru messur látnar dembast yfir heimilið. Þá heyrði ég presta koma með þessi loforð: Að Guð sæi um að öll börn væru lofuð og vernduð.

Ég veit ekki af hverju, en ég vissi að það væri helber lygi. Milljónir barna fæddust óvelkomin í heiminn, og ekki nærri öll þeirra upplifðu sig elskuð. Og lærðu svo líka, að þau væru ekki vernduð. Að Guð væri ekki sú barnapía sem þeir reyndu að blekkja mannverur til að trúa.

Íslenska orðið Trúar-brögð segir í raun sitt um það. Og við heyrum of mikið af þeirri staðreynd í dag víða um heim. Síðan á hryllilegan hátt í stríðum á Gaza og í Ukrainu.

Svo er það misnotkun ótal presta á börnum og unglingum í meira en einni trúarstofnun sem var afneitað og þau sópuð undir teppin, eins og gerðist til dæmis um biskup á Íslandi.

Við heyrum og lesum sögur ótal Íslendinga, og ég líka Ástrala sem voru engan veginn að upplifa þá lofuðu ást og vernd af þeim persónugervingi sem trúarstofnanir kalla Guð. En ég upplifi sköpun og skapara sem magnað kerfi sem er samt ekki bara á eina hlið. Af því að það sér því miður ekki um að stoppa eða koma í veg fyrir stríð eins og við þessar kynslóðir höfum vitnað síðustu áratugina og í dag á Gaza og í Ukrainu. Það reiknar hugsanlega með að við mannverur á jörðu séum þau sem eigi að sjá um það.

Sköpun heyrði pantanir mínar

Svo liðu árin, og ég lærði að þessi skapari hefur sitt árangursríka kerfi sem ég upplifði reynslu af. Það var eftir að kalla út fyrir að losna við líf í snjó. Svo seinna að fá að réttan lífsförunaut eftir að andlegt ofbeldi hafði sett líf mitt skjön.

Eftir á lærði ég að skilja að kerfi skaparans og sköpunar hefur sína fínlegu leið til að afgreiða slíka pöntun. Ég upplifði ekki neina stjórn sem slíka þá, en sá eftir á hver þrepin höfðu verið sem svo sáu um að ég hef verið í Adelaide í Suður Ástralíu í 37 ár.

Lífsreynsla mín og sýn segir og sýnir mér hinsvegar þá staðreynd, að það eru ótal kerfi þarna úti sem skaffa allt og sjá líka um að það séu fleiri góðar mannverur á jörðu en þær slæmu.

Dæmin um hin miklu svik við börn í stofnunum

Sem dæmi um algera staðfestingu um að þessi Guð sem einstaklingur eins og það er látið hljóma, væri ekki í þessu verndar starfi. Og ég vissi sem barn að væri ekki veruleiki. Innri vitneskja sem sýndi sig á hreinu eftir að ég kom til Ástralíu.

Það var þegar skjöl höfðu verið opnuð um staðreyndina að ótal börn frá stofnunum í Bretlandi höfðu verið sett um borð í skip á fyrstu áratugum síðustu aldar. Og dreifð til hinna ýmsu samveldislanda.

Börn á vöggustofum og öðrum stofnunum, upplifðu ekki heldur að þau væru að upplifa þá vernd. Eins og sögur hafa sýnt í tilraun til uppgjörs um það á Íslandi sýndi á síðustu árum. Ég vitnaði að upplifa tveggja ára frænda í því sorglega dæmi.

Þeir í Bretlandi gerðu það til að losna við að sjá um þau. Þeir réttlættu ákvörðunina með allskonar lygum bæði til barna og svo foreldra. Sögurnar um það komu frá þeim foreldrum sem enn voru á lífi komu hingað eftir að skjölin höfðu verið opnuð. Og börnin sem mundu eftir hvað þeim hafði verið sagt, sýndi að yfirvöld höfðu logið til að réttlæta grimmd sýna.

Stofnanir fyrir börn frumbyggja sýndu líka sama óverndaða mynstrið. Enginn Guð að vernda þau heldur.

Tár flæddu. Og voru sögurnar mikil staðfesting fyrir mig, að ég sem lítil stelpa hafði haft eitthvað innsæi, einhverja vitneskju einhversstaðar frá um að þau loforð væru ósönn, og leið til að dáleiða fólk í ástand. Eins og dópistar leita eftir.

Tárin runnu niður kinnar flestra í landinu við samhygðina með þeim ótal þúsundum einstaklinga sem höfðu verið hér í áratugi, og lifað með óheilaðar tilfinningar frá þeirri reynslu. Þau höfðu liðið ólýsanlegar þjáningar frá þessari meðferð.

Svo foreldrar trúðu yfirvöldum fyrir börnum sínum. Og börnin að foreldrar myndu sækja þau seinna. Svo að trúin brást í báðum tilfellum.

Hér í dag og almennt séð síðan ég kom hingað, upplifi ég oft ótrúlega mannúð, hlýju og boð um aðstoð af alókunnugu fólki, konum, körlum af öllum þjóðernum og aldri þegar ég bakka upp halla í hjólastólnum sem ég hef notað í nær tíu síðustu árin þegar ég fer í verslunarmiðstöð sem ég fer oft til.

Sannleikurinn er í raun sá að það er samt mun meira af góðum mannverum á jörðu, en þær fá því miður ekki sömu athygli fréttastofnana af því að þau slæmu fá mestu athyglina í fréttum heims.

Það er þó ein sjónvarpsstöð í Ameríku sem kemur alltaf með alla vega eina upplyftingar frétt eftir endalaust slæmar fréttir frá ABC stöðinni og David Muir er einn af þulunum þar, og liðið þar alltaf með hjartnæma og ljúfa sögu á enda fréttatímans.

Það eru svo mörg svokölluð Trúar-brögð í heiminum sem einhverjir fengu greinilega hugmynd einhversstaðar frá um að setja upp, og svo náðu þeir að fá fólkið til liðs við sig.

Margir eru að yfirgefa þessar stofnanir af því að kenningarnar standast ekki.

Samt er sú stofnun með gagn og tilgang huggunar þegar hún tekur upp mannúðar stefnu frekar en að halda kenningum úti sem svo margir vita af eigin reynslu að eru ekki sannar. Ég veit ekki neitt um hvernig þróunin hefur verið um það atriði á síðustu áratugum á Íslandi, en fækkun þeirra sem tilheyra stofnuninni segir þó eitthvað.

Svo eru það atriðin í veruleika marga, sem kristni hefur ekki á sinni könnu

Ég átti eftir að læra það nokkrum árum eftir að flytja hingað, að fá það skilaboð að eiga að veita heilun. Atriði af eiginleika sem Kristni pakkinn er ekki með á sinni könnu.

Buddhismi hefur til dæmis nokkur atriði sem kristni hefur ekki, eins og þetta með ferðir sálna og endurfæðingu. Hinduismi hefur líka ýmis atriði í þeim dúr. En ég kalla mig ekki neitt hvað varðar þessa hluti. Af því að ég hef leitað eftir þeim andlegu fræðum sem myndi falla inn í minn innri andlega veruleika heim.

Það kom frá hungri eftir meiru fyrir mína andlegu hlið sem ég fékk svo mikið magn af eftir að koma hingað.

Ég fékk samt minn fyrsta lestur um eitt af mínum eigin fyrri lífum í Ástralíu, á Íslandi árið 1992. Það var einhver sem ég þekkti sem mælti með að ég færi til þeirrar manneskju fyrir lestur.

Ég var mjög hissa að upplifa þann athyglisverða lestur, og sýn inn í tengingu mína við það land sem ég hafði flutt til.

Eftir að hafa farið á námskeið hér sem hreinsaði orkuhjúpa mína þá fór nýr eiginleiki að opnast sem meðal annars var að þeir þarna úti vildu að ég veitti lestra og heilun sem mest kom í gegn um tegund af hugsanaflutningi frá þeim þarna úti í gegn um mig til þess sem var á bekknum og orkan til að snúa erfiðum tilfinningum við.

Eins og til dæmis um sálir og ferðir þeirra frá einu lífi og líkama til annars. Þann langa skóla sálar frá einum líkama til annars í gegn um aldirnar til að þroskast. Það atriði er ekki um að trúa. Heldur er það þannig að þau sem fara að muna önnur líf sín vita.

Ég hef aldrei reynt að segja neinum að trúa á ferð sálna frá einu lífi til annars eftir að hafa yfirgefið einn líkama. Af því að það atriði er ekki um að trúa heldur að vita þegar of ef til þess kemur. En þau sem komu til mín frá því að lesa bæklinginn minn, vissu það fyrir sig.

Jesú er auðvitað á listanum fyrir það sem hann var og kenndi, með því öðru sem færði mér það sem hafði vantað í dæmið um allt í lífinu.

Það eru bara ótal aðrir sannleikar um sálir sem lifa og læra, og sumir fara að muna atvik um fyrri líf sín. Atriði sem sköpun veitir, en sem þau sem settu kristni upp, neituðu svo að hafa.

Stofnanir sem um aldir hafa skapað ómælanlegar þjáningar fyrir þau sem voru öðruvísi.

Það sem ég hef lært og vitnað í þessum heimi hærri tenginga: Er að sálir eru með alla vega tvö hólf eða poka úr strekkjandi efni þar sem góður lærdómur og viska endar í einum. Þessi sálar eign kemur með sálinni inn í alla næstu líkama, en auðvitað ekki með allt magn af því sem lífin veittu, heldur það mikilvægasta. Þegar kemur til heilunar eins og mér var gefið að sinna þá eru oft óunnin sár tilfinninga sem ekki var hægt að afgreiða í því lífi í því fyrir það nýja. Svo koma sumar sálir með vitund um hvað það næsta líf eigi að vera um, í þjónustu fyrir heiminn.

Það er líka svo í dúr við fræðin sem eru föl í dag um að afleiðingar erfiðra tilfinninga gufi ekki upp. Heldur fari inn í taugakerfin og allan líkamann.

Og þá fer það auðvitað líka í sálarpokann. Það er auðséð í hegðun mannvera á jörðu að þar ferðast eldri sálir með þeim yngri. Og stundum fá yngri sálir því miður stöður sem þær eru ekki með færni í.

En enginn sem endar með eiginleika af þessu tagi, fær allt sem þau gætu þráð að fá og vita, heldur bara það sem kerfin þarna úti ákveða og deila út.

Það er viss hópur Íslendinga sem veit um að lifa með vitneskju um sín fyrri líf.

Svo eru það þau sem fæðast í einni tegund líkama en upplifa sig ekki í réttum. En bara tvær tegundir getnaðarfæra hafa fæðst fram að þessu. En sumir aðilar trúarstofnana neita að viðurkenna það atriði víðáttu í sköpun.

Varðandi samkynhneigða í karl-líkömum skynja ég að hormónablandan í þeim er allt önnur, en í þeim sem eru með stóra skammta af hinum svokölluðu karlhormónum. Ég kannaðist við tvo á Íslandi sem fæddust um miðja síðustu öld sem gátu ekki komið út vegna höfnunar. Ég hef samt ekki fengið slíka upplifun um konur sem eru samkynhneigðar.

Líf sem þau sem eru fyrir utan þessar tvær hugmyndir um kyn, eru að lifa við. Það eru mun fleiri útgáfur af slíku, og hafa alltaf verið.

Ef það væri viðurkennt af öllum, þá væri heimurinn enn ljúfari tilverustaður fyrir þau sem hafa fæðst með eðli sem er fyrir utan þessar tvær gömlu útgáfur sem ýmis yfirvöld töldu og telja að séu þau einu. Að trúa er því miður stundum blindni. En ef því sem er trúað gerist, þá er samhljómur.

Svo hvaða stjórnmála liðum heims ættum við að trúa til að sjá um að þjóðir og heilsa og almenn góð velmegun skipti meira máli, en að sumir verði svaka ríkir?

Höfundur er Íslendingur sem hefur verið búsettur í Ástralíu um langan tíma.