Tala og tala en gera ekki neitt Tómas Þór Þórðarson skrifar 5. júní 2026 08:47 Viðskiptaráð gyrti hressilega niður um ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur í gær þegar það birti úttekt sína um hið popúlíska útspil að fá þjóðina að borðinu þegar kom að því að hagræða hjá ríkinu. Ríkisstjórnin leitaði til þjóðarinnar með hagræðingartillögur og hún svaraði með 10.000 slíkum. Flestum þeim stóru var hent í ruslið enda var þetta bara gert til ásýndar. Á endanum voru 57 tillögur nýttar sem áttu að skila sparnaði upp á 71 milljarð króna. Aðeins sex af þessum 57 tillögum hafa komið til framkvæmdar, 19 eru í vinnslu og ekki er byrjað á 26 þeirra. Það eru nú öll verk þessarar meintu verkstjórnar sem Íslendingar eru farnir að sjá að ræður ekkert við verkefnið. Ég hef lengi bent á þessa endalausu markaðsherferð sem þessi ríkisstjórn er. Öll fallegu grafík spjöldin með „Ræsum vélarnar“, „Lækkum dæluna“ og ég veit ekki hvað. Markaðsstofa Samfylkingarinnar er margfalt öflugri en ríkisstjórnin sjálf að koma nokkrum sköpuðum hlut í verk. Það, að þetta fyrsta útspil ríkisstjórnarinnar að höfða til þjóðarinnar og leyfa henni að vera hluti af meintri hagræðingu hjá ríkinu var bara byrjunin á því að segja eitt – og gera svo ekki neitt. Hér eru nokkur önnur dæmi: Hún ætlaði að koma ríkisfjármálum í lag en verðbólga, vextir og atvinnuleysi hækkar og hækkar. Hún ætlaði ekki að hækka skatta á fólk og fyrirtæki en braut ekki bara það loforð heldur er farin að skálda upp nýja skattstofna eins og hleðslugöt. Hún ætlaði að skila hallalausum fjárlögum en nú er forsendum fjárlaga alvarlega ógnað og stefnir jafnvel í fyrirséðan halla. Hún ætlaði ekki að kljúfa þjóðina með Evrópusambands umsókn en hefur gefist upp á að laga efnahagsmálin sjálf hér heima þannig þá er einfaldast að sameinast um að láta Evruna bjarga þessu. Og svo má áfram telja. Þetta er nú öll verkstjórnin sem talar og talar en gerir ekkert - nema hækka skatta. Höfundur er aðstoðarmaður þingflokks Sjálfstæðisflokksins og varaþingmaður Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tómas Þór Þórðarson Mest lesið Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Skoðun Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Sjá meira
Viðskiptaráð gyrti hressilega niður um ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur í gær þegar það birti úttekt sína um hið popúlíska útspil að fá þjóðina að borðinu þegar kom að því að hagræða hjá ríkinu. Ríkisstjórnin leitaði til þjóðarinnar með hagræðingartillögur og hún svaraði með 10.000 slíkum. Flestum þeim stóru var hent í ruslið enda var þetta bara gert til ásýndar. Á endanum voru 57 tillögur nýttar sem áttu að skila sparnaði upp á 71 milljarð króna. Aðeins sex af þessum 57 tillögum hafa komið til framkvæmdar, 19 eru í vinnslu og ekki er byrjað á 26 þeirra. Það eru nú öll verk þessarar meintu verkstjórnar sem Íslendingar eru farnir að sjá að ræður ekkert við verkefnið. Ég hef lengi bent á þessa endalausu markaðsherferð sem þessi ríkisstjórn er. Öll fallegu grafík spjöldin með „Ræsum vélarnar“, „Lækkum dæluna“ og ég veit ekki hvað. Markaðsstofa Samfylkingarinnar er margfalt öflugri en ríkisstjórnin sjálf að koma nokkrum sköpuðum hlut í verk. Það, að þetta fyrsta útspil ríkisstjórnarinnar að höfða til þjóðarinnar og leyfa henni að vera hluti af meintri hagræðingu hjá ríkinu var bara byrjunin á því að segja eitt – og gera svo ekki neitt. Hér eru nokkur önnur dæmi: Hún ætlaði að koma ríkisfjármálum í lag en verðbólga, vextir og atvinnuleysi hækkar og hækkar. Hún ætlaði ekki að hækka skatta á fólk og fyrirtæki en braut ekki bara það loforð heldur er farin að skálda upp nýja skattstofna eins og hleðslugöt. Hún ætlaði að skila hallalausum fjárlögum en nú er forsendum fjárlaga alvarlega ógnað og stefnir jafnvel í fyrirséðan halla. Hún ætlaði ekki að kljúfa þjóðina með Evrópusambands umsókn en hefur gefist upp á að laga efnahagsmálin sjálf hér heima þannig þá er einfaldast að sameinast um að láta Evruna bjarga þessu. Og svo má áfram telja. Þetta er nú öll verkstjórnin sem talar og talar en gerir ekkert - nema hækka skatta. Höfundur er aðstoðarmaður þingflokks Sjálfstæðisflokksins og varaþingmaður
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar