Gerum betur fyrir Hafnfirðinga Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar 13. maí 2022 11:00 Þegar ég byrjaði með karlinum mínum fyrir um þrjú hundruð árum síðan eða svo fannst fólkinu mínu óravegur til Hafnarfjarðar. Reykjanesbrautin var ekki komin og heimsókn úr Breiðholtinu þýddi að fjölskyldan mín og vinir brettu upp ermar, fóru í ferðafötin og smurðu jafnvel nesti. Því ferðalagið var jú drjúgt með fjölbreyttum krókaleiðum í gegnum Kópavog og Garðabæ áður en í Fjörðurinn fagri tæki við. Alvöru bær með meiri bæjarsjarma en aðrir bæir á Suðvesturhorninu. Og nú fjörutíu árum síðar er hann enn fegursti bær landsins. Tilfinningar og ástríða Við erum stolt af bænum okkar og sögu hans. Hafnarfjörður er skemmtilegur bær sem einkennist af athafnasömu fólki sem lætur til sín taka á íþróttasviðinu jafnt sem tónleikasviðinu. Hann er menntabær þar sem menningin blómstrar. Framúrskarandi íþróttastarf hefur lengi verið einkennismerki bæjarins og hefur eljusemi forystufólks félaganna og metnaðurinn fyrir þeirra hönd orðið til þess að mörg framfaraskref hafa verið tekin í gegnum tíðina. Hvort sem við nefnum FH, Hauka eða Bjarkirnar, Sörla, Fjörð og Sundfélagið. Þessi skref verður að taka áfram enda verkefnin eru ærin. Það sama gildir um hina fjölbreyttu menningarstarfsemi. Við ætlum áfram að vera íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður. En þá þarf líka að tala skýrt, vera með ábyrga stefnu og standa við gefin fyrirheit. Það hefur hins vegar ekki alltaf verið svo. Þá er betra að lofa minna en efna það sem lofað er. Íbúafækkun í Hafnarfirði og skuldsettasta sveitarfélagið á Suðvesturhorninu Meirihlutaflokkarnir hér í Hafnarfirði hafa stundum haft orð á því að í Reykjavík séu háar skuldir og lítið byggt af húsnæði. Á sama tíma eru skuldir bæjarins á hvern íbúa miklu hærri í Hafnarfirði og í nær átta ár hefur hér ríkt framkvæmdastopp í byggingu íbúðarhúsnæðis. Þetta er mögulega Íslandsmet í grjótkasti úr glerhúsi án atrennu. Íbúum í Hafnarfirði hefur fækkað undir stjórn þessara sömu flokka. Bæjarstjórinn hefur tvisvar afhent þrjátíuþúsundasta íbúanum blómvönd. Eða var það þrisvar? Og enn er Hafnarfjörður skuldsettasti bærinn á Suðvesturhorninu. Því þarf að breyta. Þetta eru staðreyndir sem tala sínu máli. Alveg eins og það er árið 2022 og enn eru flokkar í framboði sem berjast gegn jöfnu atkvæðavægi. Það má halda því til haga að þeir flokkar sem tilheyra núverandi bæjarmeirihluta eru mótfallnir því að atkvæði Hafnfirðinga vegi jafn þungt og atkvæði annarra íbúa í Alþingiskosningum. Þrátt fyrir að flestir flokkar reyni almennt að fylgja jafnréttisjónarmiðum í dag þá eru þessir systurflokkar, Framsókn og Sjálfstæðisflokkur, enn að berjast gegn jöfnu atkvæðavægi kjósenda. Gegn því að við séum öll jöfn þegar kemur að því að ákveða hvernig samfélag við viljum byggja upp. Eitt stærsta réttlætismálið í dag er vinda ofan af þessu misrétti. Meðal annars fyrir Hafnfirðinga. En stjórnarflokkanarnir eru á öðru máli og gera ekkert þegar tækifæri gefst á þingi til breytinga. Tækifærin eru víða Það er að mörgu að hyggja næstu árin í bænum okkar. Það þarf að fara í frekari uppbyggingu með þéttingu og Borgarlínu í huga. Fyrir okkur Hafnfirðinga var sárgrætilegt að fylgjast með metnaðarleysinu hjá meirihlutanum gagnvart Borgarlínu. Uppbygging hér mun ekki hefjast fyrr en einhvern tímann á næsta áratug meðan að Kópavogur verður farinn af stað með tvær Borgarlínuleiðir á næstu misserum. Á þeim bænum var skilningur og metnaður til staðar til að hraða verkinu en meirihlutinn í Hafnarfirði samdi sérstaklega um að vera aftast í röðinni vegna taugaveiklunar og eðlislægrar íhaldssemi. Á sama tíma mælist mikill stuðningur almennings í Hafnarfirði við verkefnið. Það hefur átt sér stað bylting í hjólreiðum á undanförnum árum sem hefur verið fylgt eftir með rafhjólabyltingu og rafskútum, eins og í Reykjavík. Á sama tíma hefur bærinn okkar ekki byggt neina hjólastíga og engar merkingar eru fyrir hjólreiðafólk sem villist óvart í Hafnarfjörð. Svo þurfum við að gera hverfin í bænum sjálfbærari. Gera fólki auðveldara að sækja þjónustu í sínu hverfi gangandi og hjólandi. Fá Brikk í Norðurbæinn og Pallett á Vellina. Að sjálfsögðu þurfa þetta ekki að vera nákvæmlega þessi fyrirtæki en þjónusta í nágrenninu en framtíðin. Það er fjöldi tækifæra sem bíða djarfari og framsýnni forystu í bænum. Í útjaðri bæjarins eru tækifæri til þess að þróa stórskipahöfn höfuðborgarsvæðisins til framtíðar. Þar við hliðina skoðar ríkið, Reykjavíkurborg og Icelandair tækifæri á nýjum flugvelli meðal annars undir kennslu og æfingaflug en Hafnarfjarðarbær neitar að taka þátt í vinnunni vegna hræðslu meirihlutans við breytingar. Ein stærsta áskorun samtímans eru loftslagsmálin og þar getur Hafnarfjarðarbær þróað hringrásargarð á iðnaðarsvæðinu á Völlum þar sem fjöldi hringrásarfyrirtækja er þegar á staðnum og Carbfix á leiðinni með hið metnaðarfulla Coda verkefni. Tækifærin er mörg víða um bæinn okkar meðal annars samhliða uppbyggingu Tækniskólans. Ýmislegt er hægt að gera til að laða að bæði ný fyrirtæki til bæjarins sem íbúa. Með þeim koma einnig nýir tekjustofnar enda veitir ekki af í ljósi mikilla skulda bæjarins. Hér getur Markaðsstofa Hafnarfjarðar stigið inn og leikið mikilvægt hlutverk. Bærinn okkar á að vera góður fyrir alla, ekki bara hraust fólk á besta aldri. Bestu sveitafélögin hugsa samgöngur sínar þannig að þau henti fólki frá 8 ára til 80 ára aldurs. Ef barn, fötluð eða öldruð manneskja þarf að gera krók á leið sinni á sama tíma og bíllinn við hliðina á brunar í beinni línu, þá hefur okkur mistekist sem samfélag að hlúa að þeim sem þurfa á mestri hjálp að halda. Það má finna mýmörg dæmi um allan bæ þar sem þessi forgangsröð er kolröng. Það þarf að tryggja frelsi og val fyrir börnin okkar í skólakerfinu. Fötluð sem ófötluð. Þau eru mismunandi og þurfa ólíkar leiðir til að öðlast þau lífsgæði sem við viljum að þau njóti. Á öllum skólastigum, frá leikskóla og upp úr. Það þarf líka að tryggja nýja nálgun og ákveðna uppstokkun á skólakerfinu. Meira vald og faglegt frelsi til skólastjórnenda og kennara. Ein fyrsta aðgerðin væri til dæmis að veita skólastjórnendum heimild til 3 ára fjárhagsramma til að taka fleiri langtímaákvarðanir. Til að raungera öll þessi tækifæri og fleiri til þarf skýra sýn og kraftmikið fólk fyrir okkur Hafnfirðinga. Það hefur Viðreisn. Þetta er ósköp einfalt. Gerum betur og vöndum til verka. Setjum almannahagsmuni framar sérhagsmunum. Alltaf og alls staðar. Merkið X við C. Höfundur er formaður Viðreisnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Viðreisn Skoðun: Kosningar 2022 Sveitarstjórnarkosningar 2022 Hafnarfjörður Mest lesið Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
Þegar ég byrjaði með karlinum mínum fyrir um þrjú hundruð árum síðan eða svo fannst fólkinu mínu óravegur til Hafnarfjarðar. Reykjanesbrautin var ekki komin og heimsókn úr Breiðholtinu þýddi að fjölskyldan mín og vinir brettu upp ermar, fóru í ferðafötin og smurðu jafnvel nesti. Því ferðalagið var jú drjúgt með fjölbreyttum krókaleiðum í gegnum Kópavog og Garðabæ áður en í Fjörðurinn fagri tæki við. Alvöru bær með meiri bæjarsjarma en aðrir bæir á Suðvesturhorninu. Og nú fjörutíu árum síðar er hann enn fegursti bær landsins. Tilfinningar og ástríða Við erum stolt af bænum okkar og sögu hans. Hafnarfjörður er skemmtilegur bær sem einkennist af athafnasömu fólki sem lætur til sín taka á íþróttasviðinu jafnt sem tónleikasviðinu. Hann er menntabær þar sem menningin blómstrar. Framúrskarandi íþróttastarf hefur lengi verið einkennismerki bæjarins og hefur eljusemi forystufólks félaganna og metnaðurinn fyrir þeirra hönd orðið til þess að mörg framfaraskref hafa verið tekin í gegnum tíðina. Hvort sem við nefnum FH, Hauka eða Bjarkirnar, Sörla, Fjörð og Sundfélagið. Þessi skref verður að taka áfram enda verkefnin eru ærin. Það sama gildir um hina fjölbreyttu menningarstarfsemi. Við ætlum áfram að vera íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður. En þá þarf líka að tala skýrt, vera með ábyrga stefnu og standa við gefin fyrirheit. Það hefur hins vegar ekki alltaf verið svo. Þá er betra að lofa minna en efna það sem lofað er. Íbúafækkun í Hafnarfirði og skuldsettasta sveitarfélagið á Suðvesturhorninu Meirihlutaflokkarnir hér í Hafnarfirði hafa stundum haft orð á því að í Reykjavík séu háar skuldir og lítið byggt af húsnæði. Á sama tíma eru skuldir bæjarins á hvern íbúa miklu hærri í Hafnarfirði og í nær átta ár hefur hér ríkt framkvæmdastopp í byggingu íbúðarhúsnæðis. Þetta er mögulega Íslandsmet í grjótkasti úr glerhúsi án atrennu. Íbúum í Hafnarfirði hefur fækkað undir stjórn þessara sömu flokka. Bæjarstjórinn hefur tvisvar afhent þrjátíuþúsundasta íbúanum blómvönd. Eða var það þrisvar? Og enn er Hafnarfjörður skuldsettasti bærinn á Suðvesturhorninu. Því þarf að breyta. Þetta eru staðreyndir sem tala sínu máli. Alveg eins og það er árið 2022 og enn eru flokkar í framboði sem berjast gegn jöfnu atkvæðavægi. Það má halda því til haga að þeir flokkar sem tilheyra núverandi bæjarmeirihluta eru mótfallnir því að atkvæði Hafnfirðinga vegi jafn þungt og atkvæði annarra íbúa í Alþingiskosningum. Þrátt fyrir að flestir flokkar reyni almennt að fylgja jafnréttisjónarmiðum í dag þá eru þessir systurflokkar, Framsókn og Sjálfstæðisflokkur, enn að berjast gegn jöfnu atkvæðavægi kjósenda. Gegn því að við séum öll jöfn þegar kemur að því að ákveða hvernig samfélag við viljum byggja upp. Eitt stærsta réttlætismálið í dag er vinda ofan af þessu misrétti. Meðal annars fyrir Hafnfirðinga. En stjórnarflokkanarnir eru á öðru máli og gera ekkert þegar tækifæri gefst á þingi til breytinga. Tækifærin eru víða Það er að mörgu að hyggja næstu árin í bænum okkar. Það þarf að fara í frekari uppbyggingu með þéttingu og Borgarlínu í huga. Fyrir okkur Hafnfirðinga var sárgrætilegt að fylgjast með metnaðarleysinu hjá meirihlutanum gagnvart Borgarlínu. Uppbygging hér mun ekki hefjast fyrr en einhvern tímann á næsta áratug meðan að Kópavogur verður farinn af stað með tvær Borgarlínuleiðir á næstu misserum. Á þeim bænum var skilningur og metnaður til staðar til að hraða verkinu en meirihlutinn í Hafnarfirði samdi sérstaklega um að vera aftast í röðinni vegna taugaveiklunar og eðlislægrar íhaldssemi. Á sama tíma mælist mikill stuðningur almennings í Hafnarfirði við verkefnið. Það hefur átt sér stað bylting í hjólreiðum á undanförnum árum sem hefur verið fylgt eftir með rafhjólabyltingu og rafskútum, eins og í Reykjavík. Á sama tíma hefur bærinn okkar ekki byggt neina hjólastíga og engar merkingar eru fyrir hjólreiðafólk sem villist óvart í Hafnarfjörð. Svo þurfum við að gera hverfin í bænum sjálfbærari. Gera fólki auðveldara að sækja þjónustu í sínu hverfi gangandi og hjólandi. Fá Brikk í Norðurbæinn og Pallett á Vellina. Að sjálfsögðu þurfa þetta ekki að vera nákvæmlega þessi fyrirtæki en þjónusta í nágrenninu en framtíðin. Það er fjöldi tækifæra sem bíða djarfari og framsýnni forystu í bænum. Í útjaðri bæjarins eru tækifæri til þess að þróa stórskipahöfn höfuðborgarsvæðisins til framtíðar. Þar við hliðina skoðar ríkið, Reykjavíkurborg og Icelandair tækifæri á nýjum flugvelli meðal annars undir kennslu og æfingaflug en Hafnarfjarðarbær neitar að taka þátt í vinnunni vegna hræðslu meirihlutans við breytingar. Ein stærsta áskorun samtímans eru loftslagsmálin og þar getur Hafnarfjarðarbær þróað hringrásargarð á iðnaðarsvæðinu á Völlum þar sem fjöldi hringrásarfyrirtækja er þegar á staðnum og Carbfix á leiðinni með hið metnaðarfulla Coda verkefni. Tækifærin er mörg víða um bæinn okkar meðal annars samhliða uppbyggingu Tækniskólans. Ýmislegt er hægt að gera til að laða að bæði ný fyrirtæki til bæjarins sem íbúa. Með þeim koma einnig nýir tekjustofnar enda veitir ekki af í ljósi mikilla skulda bæjarins. Hér getur Markaðsstofa Hafnarfjarðar stigið inn og leikið mikilvægt hlutverk. Bærinn okkar á að vera góður fyrir alla, ekki bara hraust fólk á besta aldri. Bestu sveitafélögin hugsa samgöngur sínar þannig að þau henti fólki frá 8 ára til 80 ára aldurs. Ef barn, fötluð eða öldruð manneskja þarf að gera krók á leið sinni á sama tíma og bíllinn við hliðina á brunar í beinni línu, þá hefur okkur mistekist sem samfélag að hlúa að þeim sem þurfa á mestri hjálp að halda. Það má finna mýmörg dæmi um allan bæ þar sem þessi forgangsröð er kolröng. Það þarf að tryggja frelsi og val fyrir börnin okkar í skólakerfinu. Fötluð sem ófötluð. Þau eru mismunandi og þurfa ólíkar leiðir til að öðlast þau lífsgæði sem við viljum að þau njóti. Á öllum skólastigum, frá leikskóla og upp úr. Það þarf líka að tryggja nýja nálgun og ákveðna uppstokkun á skólakerfinu. Meira vald og faglegt frelsi til skólastjórnenda og kennara. Ein fyrsta aðgerðin væri til dæmis að veita skólastjórnendum heimild til 3 ára fjárhagsramma til að taka fleiri langtímaákvarðanir. Til að raungera öll þessi tækifæri og fleiri til þarf skýra sýn og kraftmikið fólk fyrir okkur Hafnfirðinga. Það hefur Viðreisn. Þetta er ósköp einfalt. Gerum betur og vöndum til verka. Setjum almannahagsmuni framar sérhagsmunum. Alltaf og alls staðar. Merkið X við C. Höfundur er formaður Viðreisnar.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar