Fyrr­verandi leik­skóla­stjóri Sælu­kots: Rangt að starfs­maður sakaður um kyn­ferðis­brot hafi verið sendur í leyfi um leið

„Það var ekki tekið á ásökunum á hendur starfsmanni leikskólans um kynferðislegt ofbeldi gagnvart barni með eðlilegum hætti þegar það kom upp í september 2020,“ skrifar Margrét Eymundardóttir, fyrrverandi leikskólastjóri Sælukots, í pistli sem birtist á Vísi í dag. 

Svarar hún í pistlinum yfirlýsingu Lilju Margrétar Olsen, lögmanns Sælukots, sem birtist á Vísi 1. desember síðastliðinn. Skrifar Margrét meðal annars að yfirlýsing Lilju sé lituð af „þeim meðulum sem um langa hríð hafa verið notuð af rekstrarstjóra Sælukots og stjórn leikskólans, Sælutröð, sem er væntanlega heimildarfólk hans.“

Skrifar Margrét þá að staðhæfingar lögmannsins um að bréf sem fyrrverandi starfsfólk og skjólstæðingar Sælukots sendu fjölmiðlum í nóvember hafi innihaldið ósannindi alrangar. Fer hún yfir nokkur meginatriði í pistlinum sem birtist í dag. 

Ekki upplýst um ásakanir á hendur starfsmanni um kynferðisofbeldi gegn barni

Margrét byrjar á því að fara yfir hið meinta kynferðisofbeldi sem starfsmaðurinn á leikskólanum beitti börn þar. Fyrsta tilkynning um slíkt ofbeldi barst í september 2020 og segist Margrét þá hafa verið nýráðin leikskólastjóri, í 40 prósenta starfshlutfalli. 

„Málinu var haldið kirfilega leyndu fyrir mér af rekstrarstjóra leikskólans og Sælutröð. Auk þess var starfsmaðurinn ennþá við vinnu á Sælukoti eftir að kvartanir komu fram í annað sinn, 20. júní síðastliðinn. Það var ekki fyrr en eftir að málið kom fram í fjölmiðlum, í byrjun ágúst, að starfsfólk leikskólans heyrði fyrst af þessu alvarlega máli,“ skrifar Margrét og bætir því við að þá hafi hún verið hætt störfum eftir að hafa verið rekin í kjölfar þess að hafa farið fram á umbætur við leikskólann. 

„Það er því hvorki rétt hjá lögmanninum að rekstrarstjóri leikskólans hafi tekið ábendingum Barnaverndar Reykjavíkur alvarlega né að starfsmaðurinn hafi tafarlaust verið sendur í leyfi. Það er heldur ekki rétt hjá honum að rannsókn málsins sé hætt. Málið er enn opið hjá Barnavernd og því lýkur ekki fyrr en rannsókn Lögreglu á því er lokið.“

Rekstrarstjórinn hafi beitt starfsmenn andlegu ofbeldi

Margrét segir þá ekki rétt að friður hafi ríkt um starfsemi Sælukots undanfarin ár. Miklir erfiðleikar hafi einkennt samstarf við núverandi rekstrarstjóra skólans og starfsmenn kvartað yfir andlegu ofbeldi sem hann hafi beitt þá. 

„Það starfsfólk hafði reynt að koma fram með sínar athugasemdir bæði innan leikskólans og við Reykjavíkurborg. Í bréfinu er að finna alvarlegar lýsingar á andlegu ofbeldi rekstrarstjórans í garð, oft á tíðum ungs og ómótaðs fólks, sem í sakleysi sínu gleypti við fallegri stefnu leikskólans,“ skrifar Margrét og vísar í bréfið sem barst fjölmiðlum í nóvember. 

„Ennfremur er þar að finna lýsingar foreldra á tíðum mannaskiptum, manneklu og óöryggi sem fylgir því. Sumar af þeim lýsa vanrækslu á börnum. Ef skapa á ró um starfsemi sælukots þurfa að eiga sér stað miklar breytingar á stjórnarháttum leikskólans. Það er ekki nóg að hafa í frammi fögur orð um frið á jörðu og góðvild. Fólk þarf líka að koma vel fram við aðra.“

Starfsmenn sem sóst hafi eftir úrbótum hafi verið reknir

Hún segir ástæðu þess að allir þeir starfsmenn, sem skrifuðu undir bréfið sem sent var í nóvember, séu fyrrverandi starfsmenn vera þá að þegar starfsmenn hafi kvartað innan leikskólans, áður en bréfið var sent, hafi þeir umsvifalaust verið reknir. 

„Áður en umrætt bréf var sent, höfðu starfsmenn afhent rekstrarstjóra bréf með umkvörtunum og hugmyndum um hvernig laga mætti ýmsan vanda innan leikskólans. Slíkt er brottrekstrarsök á Sælukoti. Til dæmis var ég þá rekin umsvifalaust og meinaður aðgangur að netpósti leikskólans þannig að ég gat hvorki kvatt foreldra né starfsfólk eða tilkynnt um ástandið,“ skrifar Margrét. 

„Ég varð sjálf að sjá til þess að Reykjavíkurborg fengi upplýsingar um að ég væri ekki lengur leikskólastjóri. Ég nefni aðeins þetta eina dæmi um brottrekstur fyrir það eitt að láta í ljós óskir um umbætur, en þau eru svo sannarlega fleiri.“

Hún segir lygar lögmannsins hvorki innantómar né léttvægar, sérstaklega vegna stöðu hans og starfsheitis. 

„Það er því skýlaus krafa mín að lögmaðurinn greini frá því hvað í bréfinu var ósatt og rökstyðji það en biðjist afsökunar ella.“