Breskur fjárfestir leitar á náðir ríkisins vegna sæstrengs til Íslands

Edi Truell, breskur fjárfestir, krefst þess að yfirvöld í Bretlandi skilgreini fyrirtækið Atlantic Superconnection sem erlendan raforkuframleiðanda og samþykki lagningu sæstrengs til Íslands. Skilgreiningin myndi gera fyrirtækinu kleift að selja raforku á niðurgreiddu verði og mun það vera stór þáttur í því að Truell geti fengið fjárfesta að verkefninu, sem kallast IceLink.

Því hefur Truell þrýst á Greg Clark, viðskiptaráðherra Bretlands, samkvæmt The Times (áskriftarvefur), og sagt að fjármagn sé klárt og það eina sem hann þurfi sé samþykki ríkisstjórnarinnar. Hann segir bankann JP Morgan vera með 25 fjárfesta sem muni koma að verkefninu og í gegnum þá gæti hann tryggt 2,5 milljarða punda til sæstrengsins, jafnvirði um 400 milljarða króna.



Verkefnið muni ekki kosta breska ríkið neitt og gæti skapað yfir 800 störf í Bretlandi, samkvæmt Truell. Hann hefur unnið að lagningu 1.600 kílómetra langs sæstrengs til Íslands frá 2012, samkvæmt vef Atlantic Superconnection.



Fyrirtækið þyrfti þó einnig samþykki Alþingis til að leggja sæstreng, þar sem til stendur að setja lög þess eðlis, og annarra stofnanna hér á landi. Til að ítreka þá stöðu Íslands ákváðu stjórnarflokkar Íslands í mars að umsókn um sæstrengsverkefnið IceLink yrði dregin til baka.

Sjá einnig: Segir Ís­lendinga hafa full yfir­ráð í raf­orku­málum í orku­pakka III



Yfirlýst stefna stjórnvalda Bretlands er að auka verulega innflutning á raforku í gegnum sæstrengi á næstu árum en til stendur að hætta notkun kjarnorku- og kolavera þar í landi árið 2025.

Sjá einnig: Allt að ellefu strengir á teikniborðinu



IceLink fór á sérstakan verkefnalista sem kallast „Project of Common Interest“ að beiðni Landsnets og Landsvirkjunar árið 2015, eftir að Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, þáverandi forsætisráðherra, og David Cameron, þáverandi forsætisráðherra Bretlands, funduðu í Reykjavík í október það ár. Þeir stofnuðu sérstaka orkunefnd sem kannaði hvort verkefnið væri fýsilegt.

Samkvæmt yfirlýsingu nefndarinnar töldu meðlimir hennar svo vera. Frekari viðræður á milli yfirvalda Íslands og Bretlands væru þó nauðsynlegar.