Hefði þegið sam­tal við Jóhannes

Í gær greindum við frá bréfi sem leikarinn Jóhannes Haukur Jóhannesson sendi Ingu Sæland mennta- og barnamálaráðherra vegna smáforrits sem hann þarf að nota, með barninu sínu, til að skrá heimalestur. 

Forritið heitir Læsir og er mörgum foreldrum grunnskólabarna kunnugt en það er notað í tæplega hundrað skólum. Jóhannes segir forritið ekkert annað en samfélagsmiðil sem ýti undir óþarfa samanburð og telur að snúa ætti aftur til þess að skrá lestur á blað.

Hefðu þegið símtal frá Jóhannesi

Málfríður Bjarnadóttir stofnandi Læsis segist fagna allri gagnrýni en finnst þessi tiltekna umræða að mörgu leyti ósanngjörn.

„Við fögnum öllum ábendingum og allri gagnrýni en okkur finnst þetta svolítið ósanngjörn umræða eins og hún er sett fram núna.“

Hún segir að stofnendur Læsis hafi í gegnum tíðina fengið mikið af ábendingum frá kennurum og foreldrum. Margt af því sem finna má í forritinu sé til komið vegna ábendinga frá þeim.

„Við hefðum fagnað því mjög mikið ef hann Jóhannes hefði haft samband við okkur.“

Læsir sé ekki samfélagsmiðill

Aðspurð að hvaða leyti umræðan sé ósanngjörn segir Málfríður að í fyrsta lagi sé Læsir ekki samfélagsmiðill.

„Þarna er verið að líkja Læsi við samfélagsmiðil. Í okkar huga er Læsir náttúrulega alls ekki samfélagsmiðill af því að þarna ertu ekki með neina aðra en sjálfa þig. Þú hefur ekki aðgang að neinu hjá öðrum og það er enginn fréttaveggur, engir vinir, engin læk, engin ummæli. Þú getur ekki fylgst með framvindu hjá neinum öðrum heldur en bara þínu eigin barni.“

Lestrarstundin enn skjálaus

Þá sé umræða um skjátíma barna algjörlega óskyld Læsi.

„Þetta er bara app sem heldur utan um heimalestur og krefst þess ekki að þú þurfir að hanga eitthvað í appinu. Það tekur innan við mínútu að skrá lestur og það er engin gagnvirkni sem býður upp á að það þurfi að hanga yfir appinu eða eyða lengri tíma í því og að sjálfsögðu er lestrarstundin enn skjálaus stund.“

Barnið þurfi aldrei að sjá skjáinn

Læsir sé einungis forrit til að halda utan um heimalestur barna, eins og lestrarkortin gömlu gerðu. Foreldrarnir stofna aðgang og sjá um að skrá lesturinn enda ekki ætlast til að börnin noti forritið.

„Barnið þarf aldrei að koma nálægt þessu. Forritið á ekki að vera í snjalltækjum barnanna, það á að vera í tækjum foreldranna.“

Kennarar fá rauntímaskráningu og geta fylgst með því hvaða bækur nemendurnir lesa, hversu oft og lengi þeir lesa. Með forritinu er hægt að skoða lestrarsögu barna aftur í tímann sem gefur kennurum betri yfirsýn auk þess sem hægt er að gefa endurgjöf og hrós í rauntíma.

„Kennararnir geta síðan skráð lestur ef lesið er í skólanum og sömuleiðis geta foreldrar fylgst með því.“

Mikill tímasparnaður

Málfríður segir að með tilkomu forritsins sparist mikill tími sem kennarar geti nýtt í beina kennslu. Sjálf er Málfríður kennari en hún og tveir aðrir eru saman með 43 nemendur.

„Og að fara yfir gömlu lestrarheftin einu sinni í viku, 43 hefti, þetta var lágmark einn og hálfur klukkutími sem fór í þetta allar vikur.“

Auk þess sem tími fór í að finna heftin og hafa uppi á þeim sem gleymdust heima.

„Í staðinn getur þessi tími nýst í beina kennslu.“

Málfríður segir að á bak við forritið séu þrír kennarar og einn forritari sem stofnuðu verkefnið með það fyrir augum að efla lestur barna og einfalda kennurum vinnuna. 

„Við höfum fengið gagnrýni á það að með tilkomu appsins þá til dæmis dettur lestrarkortið út sem innihélt oft límmiða og stimpla og svona. Þannig að í samtali okkar við skóla og foreldra þá fórum við þá leið að auka svolítið hvatninguna í appinu.“

Notkunin segi sína sögu um þörfina

Jóhannes segir í bréfi sínu til ráðherra að um sé að ræða „lausn“ á einhverju sem var aldrei vandamál. Málfríður segir það segja sína sögu að tæplega hundrað skólar hafi ákveðið að nota forritið.

„Eingöngu vegna þess að kennarar og foreldrar hafa mælt með því við aðra kennara. Það segir sína sögu um þörfina.“

 Stofnendur Læsis séu sem fyrr segir ekki hafnir yfir gagnrýni og fagni öllum ábendingum enda sé tilgangurinn að efla læsi og spara tíma.

„Og létta undir með kennurum um leið og við aukum fagmennsku þeirra og yfirsýn. Fæstir vita hverjir eru á bak við Læsi enda höfum við aldrei auglýst okkur. Við erum sjálf kennarar sem unnum þetta bara af ástríðu.“