Veljum að vita meira Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar 14. ágúst 2026 09:30 Eftir rúmar tvær vikur gefst þjóðinni tækifæri til að ákveða hvort halda eigi áfram viðræðum um aðild Íslands að Evrópusambandinu. Ekki til að ákveða hvort Ísland gangi inn þar inn, heldur til að velja samning fram yfir samningsleysi, upplýsingar fram yfir upplýsingaóreiðu. Rétt eins og ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og Framsóknar lofaði Íslendingum fyrir rúmum áratug. Við þurfum ekki að útkljá öll álitamál um kosti og galla ESB á næstu tveimur vikum. Við þurfum aðeins að vilja vita meira um tækifæri Íslands til að segja já þann 29. ágúst. Höfnum ekki samningi sem enginn hefur séð – skoðum fyrst og ákveðum svo Við kaupum ekki íbúð án þess að skoða hana. Við tökum ekki nýju starfi án þess að vita hver launin eru. Samt er þjóðin nú hvött til að hafna ESB áður en samningur liggur fyrir. Sumir tala jafnvel eins og niðurstaðan sé þegar gefin. En niðurstaðan ræðst aðeins við samningsborðið þar sem markmiðið liggur skýrt fyrir. Markmiðið er að tryggja hagsmuni fólks og fyrirtækja á Íslandi og standa vörð um sérstöðu Íslands. Gleymum því ekki að margt hefur breyst síðan Ísland var síðast í aðildarviðræðum við ESB á árunum 2009-2013. Öryggismál vega þyngra, orkumál hafa tekið á sig nýja mynd og mikilvægi norðurslóða hefur aukist verulega. Evrópa sjálf hefur breyst og forgangsröðun Evrópusambandsins með. Það er mat ríkisstjórnarinnar að nú sé meira svigrúm en áður til að taka tillit til sérstöðu Íslands. En við þurfum ekki að spá fyrir um niðurstöðuna fyrir fram. Skoðum fyrst. Ákveðum svo. Ríkisstjórnin treystir þjóðinni til að taka ákvörðun Umræðan um tækifæri Íslands innan ESB mun harðna enn frekar á næstu dögum. Það er eðlilegt og hollt. Stórar ákvarðanir eiga að vera ræddar, ólík sjónarmið eiga að takast á og erfiðum spurningum á að svara. Stjórnvöld munu hlusta á efasemdir já- og nei-sinna, svara spurningum af hreinskilni og tryggja að kjósendur hafi sem bestar upplýsingar til að taka upplýsta ákvörðun um hvort klára eigi viðræður við ESB. Því ríkisstjórnin treystir þjóðinni til að ákveða hvaða framtíð hún vill. Íslendingar hafa áður staðið frammi fyrir stórum spurningum um stöðu smáþjóðar í breyttum heimi. Í hvert sinn höfum við spurt spurninga og vegið kosti og galla. Við höfum ekki óttast það að vita meira heldur haft sjálfstraust til að spyrja, hlusta og kanna. Hvað sem stjórnarandstaðan segir þjóðinni þá snýst atkvæðagreiðslan 29. ágúst ekki um aðild Íslands að ESB. Hún snýst um hvort við viljum halda áfram viðræðum, kanna hvað Íslandi stendur raunverulega til boða og taka síðan ákvörðun með allar upplýsingar á borðinu. Þegar samningur liggur fyrir fær þjóðin aftur að segja sitt. Þá geta Íslendingar sagt já eða nei við aðild á grundvelli þess sem raunverulega liggur fyrir. Það að segja já nú bindur engan til að segja já síðar. Það tryggir aðeins að við fáum tækifæri til að vita meira áður en við ákveðum. Höfundur er dómsmálaráðherra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Skoðun Stjórnmálin verða að svara þeim sem minnst hafa Björn Snæbjörnsson skrifar Sjá meira
Eftir rúmar tvær vikur gefst þjóðinni tækifæri til að ákveða hvort halda eigi áfram viðræðum um aðild Íslands að Evrópusambandinu. Ekki til að ákveða hvort Ísland gangi inn þar inn, heldur til að velja samning fram yfir samningsleysi, upplýsingar fram yfir upplýsingaóreiðu. Rétt eins og ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og Framsóknar lofaði Íslendingum fyrir rúmum áratug. Við þurfum ekki að útkljá öll álitamál um kosti og galla ESB á næstu tveimur vikum. Við þurfum aðeins að vilja vita meira um tækifæri Íslands til að segja já þann 29. ágúst. Höfnum ekki samningi sem enginn hefur séð – skoðum fyrst og ákveðum svo Við kaupum ekki íbúð án þess að skoða hana. Við tökum ekki nýju starfi án þess að vita hver launin eru. Samt er þjóðin nú hvött til að hafna ESB áður en samningur liggur fyrir. Sumir tala jafnvel eins og niðurstaðan sé þegar gefin. En niðurstaðan ræðst aðeins við samningsborðið þar sem markmiðið liggur skýrt fyrir. Markmiðið er að tryggja hagsmuni fólks og fyrirtækja á Íslandi og standa vörð um sérstöðu Íslands. Gleymum því ekki að margt hefur breyst síðan Ísland var síðast í aðildarviðræðum við ESB á árunum 2009-2013. Öryggismál vega þyngra, orkumál hafa tekið á sig nýja mynd og mikilvægi norðurslóða hefur aukist verulega. Evrópa sjálf hefur breyst og forgangsröðun Evrópusambandsins með. Það er mat ríkisstjórnarinnar að nú sé meira svigrúm en áður til að taka tillit til sérstöðu Íslands. En við þurfum ekki að spá fyrir um niðurstöðuna fyrir fram. Skoðum fyrst. Ákveðum svo. Ríkisstjórnin treystir þjóðinni til að taka ákvörðun Umræðan um tækifæri Íslands innan ESB mun harðna enn frekar á næstu dögum. Það er eðlilegt og hollt. Stórar ákvarðanir eiga að vera ræddar, ólík sjónarmið eiga að takast á og erfiðum spurningum á að svara. Stjórnvöld munu hlusta á efasemdir já- og nei-sinna, svara spurningum af hreinskilni og tryggja að kjósendur hafi sem bestar upplýsingar til að taka upplýsta ákvörðun um hvort klára eigi viðræður við ESB. Því ríkisstjórnin treystir þjóðinni til að ákveða hvaða framtíð hún vill. Íslendingar hafa áður staðið frammi fyrir stórum spurningum um stöðu smáþjóðar í breyttum heimi. Í hvert sinn höfum við spurt spurninga og vegið kosti og galla. Við höfum ekki óttast það að vita meira heldur haft sjálfstraust til að spyrja, hlusta og kanna. Hvað sem stjórnarandstaðan segir þjóðinni þá snýst atkvæðagreiðslan 29. ágúst ekki um aðild Íslands að ESB. Hún snýst um hvort við viljum halda áfram viðræðum, kanna hvað Íslandi stendur raunverulega til boða og taka síðan ákvörðun með allar upplýsingar á borðinu. Þegar samningur liggur fyrir fær þjóðin aftur að segja sitt. Þá geta Íslendingar sagt já eða nei við aðild á grundvelli þess sem raunverulega liggur fyrir. Það að segja já nú bindur engan til að segja já síðar. Það tryggir aðeins að við fáum tækifæri til að vita meira áður en við ákveðum. Höfundur er dómsmálaráðherra.
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun