Mann­réttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætu­efni

Í frétt Vísis, „Ungir Miðflokksmenn vildu ekki taka þátt í Gleðigöngunni“, er fjallað um þá ákvörðun Ungra Miðflokksmanna að taka ekki þátt í sameiginlegri göngu ungliðahreyfinga stjórnmálaflokkanna í Gleðigöngunni. Þar er haft eftir formanni Ungra Miðflokksmanna að ástæðan sé meðal annars sú að hreyfingin geti ekki stutt það sem hann kallar „klámvæddar og niðrandi hugmyndir“ og í sama samhengi er rætt um trans fólk og trans börn.

Ég var sjálf hluti af hópi pólitískra ungliða sem gekk saman í Gleðigöngunni á laugardaginn og mér fannst ótrúlega mikilvægt að við gætum, þrátt fyrir ólíkar pólitískar skoðanir, staðið saman í þessu.

Því þetta snýst ekki um pólitíska hugmyndafræði. Þetta snýst um fólk.

Fólk á rétt á að lifa, elska og gleðjast saman án þess að þurfa stöðugt að verja tilverurétt sinn fyrir öðrum. Hinsegin fólk, og hvað þá hinsegin börn, á ekki að þurfa að sitja undir því að líf þess og sjálfsmynd séu gerð að einhverju pólitísku þrætuefni sem aðrir fá að ákveða hvort þeir „styðji“ eða ekki.

Og einmitt núna, þegar við sjáum réttindi hinsegin fólks sæta auknum þrýstingi víða um heim, finnst mér mikilvægara en nokkru sinni fyrr að við stöndum saman. Ekki bara þegar það er auðvelt eða þegar við erum sammála um allt, heldur sérstaklega þegar réttindi fólks eru dregin í efa.

Þess vegna fannst mér svo fallegt að ganga þarna með ungu fólki úr ólíkum stjórnmálaflokkum. Við þurftum ekki að vera sammála um skatta, Evrópumál eða nokkurn skapaðan hlut. Við þurftum bara að geta verið sammála um að mannréttindi hinsegin fólks séu ekki samningsatriði.

Og þess vegna þykir mér ótrúlega sorglegt að Ungir Miðflokksmenn hafi ekki fundið það í sér að standa þar með okkur.

Mér blöskrar enn meira að sjá orðræðuna sem notuð er til að réttlæta það.

Gleðigangan snýst um sýnileika, frelsi, baráttu og gleði. Um að fólk fái að vera það sjálft, elska þann sem það elskar og gleðjast með samfélaginu sínu án skammar.

Það ætti ekki að vera umdeilt.

Og akkúrat núna er ekki tíminn til að stíga til hliðar.

Núna þurfum við að standa saman!

Höfundur er ung jafnaðarkona.