Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar 29. júlí 2026 09:03 Sonur minn er 16 ára og tók þátt á knattspyrnumótinu Rey Cup um síðustu helgi. Hann er litblindur. Hann fæddist litblindur þar sem hann erfði gallað litsjónargen frá mér, móður sinni. Litblinda getur valdið einstaklingi miklum vandræðum í fótbolta þar sem hraðinn er mikill. Sonur minn sér lítinn sem engan mun á pastellitum og mörgum dökkum litum, eins og svörtum, rauðum, grænum, brúnum, bláum, fjólubláum og vínrauðum. Hann sér hins vegar hvítan og gulan vel og því geta hvít eða gul vesti verið einfalt hjálpartæki sem gera honum kleift að greina á milli liðsfélaga og mótherja í hraða leiksins, þegar bæði lið klæðast þessum litum. Myndin sýnir dæmi um hvernig aðstæður á fótboltavelli geta birst litblindum einstaklingi.UEFA Þrátt fyrir þessa einföldu lausn hefur sonur minn lengi verið tregur til að segja frá litblindunni og minna á vestin þegar hann sér lítinn sem engan mun á búningunum. Þeir geta þó virst mjög ólíkir þeim sem eru með eðlilega litsjón. Ég hef oft hvatt hann til að láta þjálfara og dómara vita svo hægt sé að nota vesti þegar þess þarf. Ég hef farið á leiki þar sem hann hefur ítrekað sent boltann á mótherjana því hann gat ekki greint á milli búninganna. Eftir einn slíkan leik ræddum við málið við þjálfarann sem hefur sýnt þessu mikinn skilning og verið duglegur að tryggja að vesti séu notuð þegar þess þarf. UEFA Á Rey Cup skildi ég hins vegar hvers vegna sonur minn hefur síður viljað minna á litblinduna og notkun vesta. Ég varð vitni að skilningsleysi, hneykslun og athugasemdum frá sumum áhorfendum þegar vesti voru notuð. Sumir veltu því jafnvel fyrir sér hvort þetta væri uppspuni eða leið til að skapa forskot í leiknum. Í fjórum af sex leikjum mótsins þurfti að nota vesti þar sem sonur minn sá ekki mun á búningunum. Í þremur þeirra klæddist hans eigið lið vestunum. Vestin eru hjálpartæki sem gera litblindum kleift að sjá það sama og aðrir. Talið er að einn af hverjum tólf körlum sé litblindur. Því er tölfræðilega líklegt að í hverju karlaliði sé að minnsta kosti einn litblindur leikmaður. KSÍ hóf mikilvægt verkefni árið 2020 til að vekja athygli á litblindu í fótbolta. Markmið verkefnisins var að öll knattspyrnuhreyfingin og þeir sem að henni koma yrðu meðvitaðir um litblindu og þær áskoranir sem litblindir leikmenn geta staðið frammi fyrir. Reynsla mín af Rey Cup bendir þó til þess að enn sé þörf á frekari vitundarvakningu um litblindu í fótbolta. Ég vildi því vekja athygli á sýn sonar míns og hvetja til þess að við mætum litblindum leikmönnum af skilningi, umburðarlyndi og virðingu. Höfundur er fótboltamamma. Myndirnar eru úr leiðbeiningabæklingi UEFA, Colour Blindness in Football, sem hefur það markmið að auka vitund um litblindu og bæta upplifun litblindra leikmanna, þjálfara, dómara og áhorfenda. Bæklinginn má nálgast hér: https://editorial.uefa.com/resources/0250-0f842ef99f76-09e0413036be-1000/colour_blindness_in_football_fa_uefa_guidance_booklet.pdf Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Börn og uppeldi ReyCup Mest lesið Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Sjá meira
Sonur minn er 16 ára og tók þátt á knattspyrnumótinu Rey Cup um síðustu helgi. Hann er litblindur. Hann fæddist litblindur þar sem hann erfði gallað litsjónargen frá mér, móður sinni. Litblinda getur valdið einstaklingi miklum vandræðum í fótbolta þar sem hraðinn er mikill. Sonur minn sér lítinn sem engan mun á pastellitum og mörgum dökkum litum, eins og svörtum, rauðum, grænum, brúnum, bláum, fjólubláum og vínrauðum. Hann sér hins vegar hvítan og gulan vel og því geta hvít eða gul vesti verið einfalt hjálpartæki sem gera honum kleift að greina á milli liðsfélaga og mótherja í hraða leiksins, þegar bæði lið klæðast þessum litum. Myndin sýnir dæmi um hvernig aðstæður á fótboltavelli geta birst litblindum einstaklingi.UEFA Þrátt fyrir þessa einföldu lausn hefur sonur minn lengi verið tregur til að segja frá litblindunni og minna á vestin þegar hann sér lítinn sem engan mun á búningunum. Þeir geta þó virst mjög ólíkir þeim sem eru með eðlilega litsjón. Ég hef oft hvatt hann til að láta þjálfara og dómara vita svo hægt sé að nota vesti þegar þess þarf. Ég hef farið á leiki þar sem hann hefur ítrekað sent boltann á mótherjana því hann gat ekki greint á milli búninganna. Eftir einn slíkan leik ræddum við málið við þjálfarann sem hefur sýnt þessu mikinn skilning og verið duglegur að tryggja að vesti séu notuð þegar þess þarf. UEFA Á Rey Cup skildi ég hins vegar hvers vegna sonur minn hefur síður viljað minna á litblinduna og notkun vesta. Ég varð vitni að skilningsleysi, hneykslun og athugasemdum frá sumum áhorfendum þegar vesti voru notuð. Sumir veltu því jafnvel fyrir sér hvort þetta væri uppspuni eða leið til að skapa forskot í leiknum. Í fjórum af sex leikjum mótsins þurfti að nota vesti þar sem sonur minn sá ekki mun á búningunum. Í þremur þeirra klæddist hans eigið lið vestunum. Vestin eru hjálpartæki sem gera litblindum kleift að sjá það sama og aðrir. Talið er að einn af hverjum tólf körlum sé litblindur. Því er tölfræðilega líklegt að í hverju karlaliði sé að minnsta kosti einn litblindur leikmaður. KSÍ hóf mikilvægt verkefni árið 2020 til að vekja athygli á litblindu í fótbolta. Markmið verkefnisins var að öll knattspyrnuhreyfingin og þeir sem að henni koma yrðu meðvitaðir um litblindu og þær áskoranir sem litblindir leikmenn geta staðið frammi fyrir. Reynsla mín af Rey Cup bendir þó til þess að enn sé þörf á frekari vitundarvakningu um litblindu í fótbolta. Ég vildi því vekja athygli á sýn sonar míns og hvetja til þess að við mætum litblindum leikmönnum af skilningi, umburðarlyndi og virðingu. Höfundur er fótboltamamma. Myndirnar eru úr leiðbeiningabæklingi UEFA, Colour Blindness in Football, sem hefur það markmið að auka vitund um litblindu og bæta upplifun litblindra leikmanna, þjálfara, dómara og áhorfenda. Bæklinginn má nálgast hér: https://editorial.uefa.com/resources/0250-0f842ef99f76-09e0413036be-1000/colour_blindness_in_football_fa_uefa_guidance_booklet.pdf
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar