Utan­ríkis­ráð­herrann lýsir á­rásunum sem urðu Khamenei að bana

Utanríkisráðherrann lýsti atburðarásinni í viðtali við íranska blaðamanninn Javad Mogouyi, sem var tekið áður en átök brutust út að nýju milli Bandaríkjanna og Íran.

Araghchi segir meðal annars í viðtalinu að hann hafi ekki enn hitt son Khamenei, Mojtaba Khamenei, en að útnefning hans sem nýs leiðtoga Íran hafi sent mikilvæg skilaboð um að það yrðu engar breytingar á hugsjónum né stefnu stjórnvalda.

Utanríkisráðherrann staðfesti að Íranir hefðu verið reiðubúnir til að semja við Bandaríkjastjórn um kjarnorkuáætlun landsins en verið upplýstir af utanríkisráðherra Óman daginn eftir viðræður í Genf að tónninn í Bandaríkjamönnum hefði allt í einu orðið herskárri en áður.

Daginn eftir hefðu Ísrael og Bandaríkin gert árásir gegn klerkastjórninni.

Araghchi lýsir því hvernig hann hefði verið á fundi með Ali Asghar Hijazi, einum undirmanna Khamenei, þegar þrjár sprengingar urðu á nokkrum sekúndum. Byggingin hefði skolfið og hlutar hennar hrunið.

Hann og Hijazi hefðu sloppið lifandi en ritari síðarnefnda látist samstundis. Hróp eftir aðstoð hefðu borist úr rústunum en þegar út var komið hefði blasað við hvernig hnitmiðaðar árásir höfðu verið gerðar á ákveðna hluta byggingarinnar.

Ráðherrann fékk far með ókunnugum ökumanni aftur í utanríkisráðuneytið, þar sem opinber bifreið hans var ónýt eftir árásirnar.

„Í þrjá daga vorum við sambandslausir og vissum ekki hverjir höfðu lifað og hverjir höfðu verið gerðir að píslavottum,“ segir Araghchi. „Óvinurinn taldi sig geta lamað okkur með því að ráðast gegn forystunni en mistókst.“

Íran ekki Venesúela

Að sögn Araghchi höfðu stjórnvöld búið sig undir árás af þessu tagi og viðbrögðin meðal annars falið í sér að loka Hormússundi. Nágrannaríkin hefðu varað Bandaríkjastjórn við því að gera árásir og freistað þess að útskýra að það yrði ekki eins og að ráðast gegn Venesúela, eins og Bandaríkjamenn höfðu þá þegar gert.

Íran byggði á þúsund ára gömlum grunni, Sjía-hugmyndafræði og trúnni á píslarvætti.

Stjórnvöld í Íran hefðu varað nágrannaríkin við því að árásum Bandaríkjanna yrði svarað með árásum á innviði þeirra í viðkomandi ríkjum. Ef árásir yrðu gerðar á olíuinnviði Íran, myndu Íranir tryggja að enginn á svæðinu gæti selt olíu.

Spurður um valið á milli samningaviðræðna og átaka sagði Araghchi Írani ekki velja átök nema „kostnaðurinn“ við að berjast ekki væri meiri en kostnaður við að berjast.